การเจ็บป่วยกับโอกาสในการบำเพ็ญภาวนา

ในห้อง 'จิตวิทยา & สุขภาพ' ตั้งกระทู้โดย KK1234, 12 เมษายน 2010.

  1. KK1234

    KK1234 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    22 กรกฎาคม 2006
    โพสต์:
    2,399
    ค่าพลัง:
    +10,535
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ : ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 1)

    การ เจริญสติมีอานุภาพช่วยตนพ้นทุกข์

    เมื่อเดือนกันยายนปี พ.ศ.2530 ดิฉันได้เข้ารับการผ่าตัดมดลูกและรังไข่ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ เนื่องจากพบว่ามีเนื้องอก ก่อนเข้าโรงพยาบาลได้ตั้งปณิธานอย่างแรงกล้าจะใช้ธรรมปฏิบัติที่ได้ฝึกฝนจาก คุณแม่สิริ กรินชัย ให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ตนในยามในยามเจ็บป่วย


    ดิฉัน ได้เตรียมหนังสือธรรมะ เทปธรรมะมากมาย แต่ไม่ค่อยได้อ่านได้ฟังมากนัก กลับทุ่มเทเวลาทั้งหมดเพื่อการปฏิบัติ โดยเดินจงกรม (มีสติรู้ที่การเคลื่อนของเท้า) นั่งสมาธิ (มีสติรู้ที่การพองยุบของท้อง) และมีสติกำหนดรู้อิริยาบถต่างๆ ดูความเคลื่อนไหวของกายและจิตเป็นปัจจุบัน เพราะตระหนักดีว่า การปฏิบัติธรรมด้วยวิธีดังกล่าว จะให้อานิสงส์อันมหาศาลแก่ตนเอง และก็ได้พบว่า เป็นความจริงแท้แน่นอน


    ใน ขณะทำการผ่าตัดและหลังการผ่าตัดแล้ว ดิฉันต้องใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนเตียง จึงปฏิบัติด้วยการเจริญสติ กล่าวคือ มีสติกำหนดรู้อิริยาบถ ความเคลื่อนไหวทางกายและสภาวธรรมที่เข้ามาปรากฏทางทวารทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจอย่างเป็นปัจจุบัน ส่วนการเดินจงกรมและนั่งสมาธิทำน้อยมากหรือเกือบไม่ได้ทำเลย ทั้งนี้เพราะโอกาสไม่อำนวยให้กระทำ


    ต่อมาเมื่อรู้ตัวว่าเป็นมะเร็ง ต้องอยู่รักษาตัวในโรงพยาบาลต่อไปอีก เพื่อรับการฉายรังสีและฝังแร่ ก็ยิ่งพากเพียรกำหนดรู้และเจริญสติมากยิ่งขึ้น จนตนเองสามารถมีสติรู้อยู่กับการเคลื่อนไหวของกายและใจได้อย่างละเอียดต่อ เนื่องกันทั้งกลางวันและกลางคืน แม้เวลาหลับก็หลับอย่างมีสติ อานิสงส์แห่งการเจริญสตินี้ยิ่งใหญ่มาก เพราะส่งผลให้ดิฉันสามารถต่อสู้เอาชนะความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสที่เกิดขึ้น ที่กายและใจ ในขณะเดียวกัน ก็รู้ว่าความเศร้าสลดหดหู่และหม่นหมองได้หลุดพ้นออกไปอย่างสิ้นเชิง น่าอัศจรรย์ใจมาก จนถึงขั้นที่สภาวะทางจิตหรือใจของตนเองนั้นรู้ว่า “พ้น ทุกข์”

    ผลที่เกิดขึ้นต่อมา ก็คือ ร่างกายที่เจ็บป่วยกลับฟื้นคืนสู่สภาพปกติได้รวดเร็ว และสำคัญที่สุดคือ รู้ว่าสภาวจิตในขณะนั้นมีธรรมชาติเป็นอิสระจริงๆ ไม่เกาะเกี่ยว ไม่ยึดติด ไม่มีการปรุงแต่งให้รู้สึกนึกคิดแต่อย่างไร มีความเป็นอุเบกขาโดยสมบูรณ์ มีลักษณะใสสะอาด โปร่งเบา ตื่นตัว เบิกบาน และแจ่มจ้า สภาวจิตเช่นนี้เองที่เรียกว่า “จิตผ่องแผ้ว ขาวรอบ และบริสุทธิ์” เพราะ ปลอดจากกิเลส ซึ่งได้แก่ โลภะ โทสะ และโมหะนั่นเอง นับเป็นมหากุศลอันยิ่งใหญ่ที่ดิฉันได้ประสบ รับรู้ และบังเกิดความซาบซึ้งประทับใจมาก จนสุดจะพรรณาออกมาเป็นคำพูดได้


    ดิฉัน กล้ากล่าวด้วยความมั่นใจอย่างยิ่งว่า นี่แหละคือ อานุภาพแห่งการเจริญสติ สตินี้ถ้าบังเกิดขึ้น มีขึ้นหรือเจริญขึ้นในบุคคลใด บุคคลนั้นย่อมพึงได้รับอานิสงส์นานัปการ ดังเช่นที่ดิฉันได้รับมาแล้ว โดยข้อเท็จจริง ดิฉันไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า จะมาได้รับรสแห่งธรรมะอย่างสมบูรณ์จากการเจ็บป่วยรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล คงเป็นด้วยตนเองเรียนรู้ฝึกปฏิบัติการนั่งสมาธิและเจริญสติมาหลายปี เห็นผล เกิดศรัทธา จึงพากเพียรปฏิบัติเก็บเล็กผสมน้อยเรื่อยมา แต่ก็มีไม่น้อยเหมือนกัน ที่การปฏิบัติขาดตอน เพราะต้องวุ่นอยู่กับภาระหน้าที่และความรับผิดชอบในทางโลก


    เมื่อต้อง มาเป็นผู้ป่วยในโรงพยาบาล รู้แต่ว่าตนเองมีใจจดจ่อ เพ่งเพียร พยายามกำหนดรู้ และทำความรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลากับสิ่งที่เกิดขึ้นทางกายและใจเป็นปัจจุบัน อย่างสม่ำเสมอ บางครั้งหลงลืม ก็รับรู้ และตั้งต้นใหม่...กำหนดรู้ใหม่... ตั้งต้นใหม่...กำหนดรู้ใหม่... ทำอยู่เช่นนี้... ก็รู้สึกตัวเองว่า การตามรู้ของจิตที่เกิดขึ้นเป็นปัจจุบันนั้นค่อยๆ เกิดขึ้น...เกิดขึ้น...ละเอียดขึ้น...ละเอียดขึ้น...และเป็นไปโดยอัตโนมัติ ในที่สุด


    ดิฉันคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นและเป็นไปอย่างสมส่วน เป็นเหตุเป็นผลต่อกัน ซึ่งก็คงเนื่องมาจากเหตุปัจจัย 3 ประการ คือ


    1. ดิฉันได้เคยเรียนรู้ ฝึกฝน และได้สะสมธรรมะคำสอนของพระพุทธองค์ต่อเนื่องกันมาหลายปี
    2. การมีความเพียร พยายาม ใจจดจ่อที่จะระลึกรู้สภาวธรรมที่ผ่านเข้ามาทางทวารทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจเป็นปัจจุบัน
    3. สภาพแวดล้อมที่ห้องพักในโรงพยาบาลมีสัปปายะดีมาก กล่าวคือ อยู่คนเดียว มีการบริบาลดูแลเรื่องความเจ็บป่วย อาหาร และความเป็นอยู่ บรรยากาศเงียบสงบละวางจากการงานและภาระหน้าที่ความรับผิดชอบทั้งมวล
    อย่าง ไรก็ดี ต้องขอสารภาพว่า ดิฉันรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณความเจ็บป่วยของตนเองในครั้งนี้เป็นอันมาก นอกจากช่วยให้ดิฉันได้สร้างบุญกุศลให้กับตนเองแล้ว ยังนำทางให้ดิฉันมีดวงตาเข้าถึงธรรม และบังเกิดความเข้าใจชัดแจ้ง ตรงกับข้อความดังปรากฏในหนังสือกตัญญูกตเวทิตาธรรม ชุด “เพื่อนใจผู้ใฝ่ธรรม” หน้า 27 ความว่า...


    การปฏิบัติธรรม มิใช่เพื่อความได้ ความมี หรือความเป็นใดๆ ทั้งสิ้น จุดหมายที่แท้เพื่อความไม่ “ทุกข์ใจ” อย่างเดียวเท่านั้น และสุดท้ายของการปฏิบัติ ก็คือ การรับรู้ว่าตัวเรานั้นสามารถ


    - อยู่กับกิเลสได้โดยใจไม่เป็นทาสของกิเลส
    - อยู่กับทุกข์กายโดยไม่ทุกข์ใจ
    - อยู่กับงานวุ่นโดยใจไม่วุ่น
    - อยู่กับการรีบด้วยใจสบาย
    - อยู่กับความสมหวังและความผิดหวังได้ด้วยใจไม่ทุกข์อีกต่อไป
    - อยู่กับโลกได้ด้วยใจเป็นธรรม กายส่วนกาย ใจส่วนใจ ต้องอาศัยกันอยู่เท่านั้น
    - อยู่กับหน้าที่โดยไม่ยึดหน้าที่ เพียงแต่จะทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด เท่าที่ตนจะทำได้ในขณะปัจจุบันเท่านั้นเอง ที่ทำไม่ได้ก็ปล่อยไป
    - อยู่คนเดียวเหมือนอยู่หลายคน อยู่หลายคนก็เหมือนอยู่คนเดียว...เพราะมีธรรมะเป็นเพื่อนคู่ใจนั่นเอง (ข้อนี้ตนเองรู้สึกเช่นนั้น)

    ผลแห่งการเจริญสติ สร้างความเชื่อมั่นในการช่วยผู้ป่วย


    จากการที่ดิฉันได้เคย “รู้ แจ้ง” ในอารมณ์ที่เป็นปัจจุบัน ด้วยการมีสติสัมปชัญญะ คือ การระลึกรู้สึกตัวทั่วพร้อมกับสภาวธรรมที่เข้ามาปรากฏทางทวารทั้ง 6 คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ของตนเองนี่เอง จึงเกิดความคิดขึ้นในใจอย่างฉับพลันว่า ดิฉันน่าจะสามารถช่วยบุคคลที่มีทุกข์ อันเนื่องมาจากความเจ็บป่วยได้ โดยการเจริญสติ กำหนดรู้การเคลื่อนไหวของกายและจิตตามแบบฉบับการสอนของคุณแม่สิริ กรินชัย ดังที่ดิฉันได้ประสบและปฏิบัติมา และแล้วความคิดของการอยากช่วยคนมีทุกข์เพราะเจ็บป่วย ก็เป็นที่ประจักษ์แจ้งแก่ดิฉันในเวลาต่อมา ซึ่งดิฉันจะกล่าวต่อในครั้งหน้า


    -----------------------------------------------------
    นำมาจาก
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ : ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 1) | ข้อมูลสุขภาพ มูลนิธิหมอชาวบ้าน
     
    แก้ไขครั้งล่าสุดโดยผู้ดูแล: 13 เมษายน 2010
  2. KK1234

    KK1234 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    22 กรกฎาคม 2006
    โพสต์:
    2,399
    ค่าพลัง:
    +10,535
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ : ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 2)

    บุคคล แรกที่ดิฉันจะต้องกล่าวถึงด้วยความเคารพยิ่ง ซึ่งบัดนี้เธอได้เสียชีวิตไปแล้ว ด้วยโรคมะเร็งปากมดลูก เธอเป็นบุคคลแรกที่มีส่วนผลักดันให้ดิฉันมีความกล้าหาญในการใช้วิชาการเจริญ สติสอนให้เธอปฏิบัติ แม้จะเป็นระยะเวลาอันสั้น แต่ก็มีผลทำให้เธอมีจิตใจสงบ เป็นกุศลพ้นจากความทุกข์ได้ในบางขณะระหว่างที่เธอเจ็บป่วย

    • การ สงเคราะห์ผู้ป่วยด้วยธรรมโอสถ (รายที่ 1)
    เรื่องมี อยู่ว่า ในขณะที่ดิฉันอยู่ในระหว่างการรักษาตัวที่โรงพยาบาล เพื่อนสนิทที่มาเยี่ยมเป็นประจำได้ทราบถึงการที่ดิฉันใช้ธรรมโอสถช่วยตนเอง ให้พ้นทุกข์ทางใจจากการเจ็บป่วยด้วยโรคมะเร็ง จึงขอร้องให้ดิฉันไปเยี่ยมสตรีท่านหนึ่งซึ่งเข้ามารักษาตัวที่โรงพยาบาลเป็น ครั้งที่ 2 ตอนนั้นดิฉันนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะช่วยเขาได้อย่างไร เพราะรู้อยู่แก่ใจตนเองว่า การปฏิบัติธรรมต้องใช้เวลาสร้างเหตุ คือฝึกฝนปฏิบัติมากจนเป็นอุปนิสัย แล้วผลจึงจะเกิดเป็นอัตโนมัติ แต่คนเจ็บรายนี้ยังไม่เคยปฏิบัติธรรมมาก่อน


    แต่มาตระหนักใจว่า เมื่อเพื่อนขอร้อง ก็แสดงว่า เขาต้องศรัทธาเราและเห็นผลที่เกิดขึ้นในตัวเราแล้ว จึงตอบตกลง ตลอดเวลาที่เดินทางไป สารภาพจริงๆ ว่ายังคิดไม่ออกว่าจะให้เขาปฏิบัติอย่างไร ในระยะเวลาอันน้อยนิด และให้บังเกิดผล แต่เมื่อไปเห็นสภาพเขาแล้ว ก็เกิดรู้โดยอัตโนมัติว่าจะช่วยเขาอย่างไร


    ในห้องพักผู้ป่วย มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่สวยงามมากตั้งอยู่เหนือเตียง ญาติพี่น้องแวดล้อมอยู่เต็ม ดอกไม้นานาพรรณสดใส ข้าวของจากการเยี่ยมอุดมสมบูรณ์ คนดูแลเรียนจบ ปกศ.สูง ได้รับการว่าจ้างเป็นพิเศษให้อยู่กับผู้ป่วยตลอดเวลา เมื่อมองมาที่ผู้ป่วย เธอเป็นสุภาพสตรีโสด อายุ 52 ปี เดินเหิน กินได้ ร่างกายโดยทั่วไปเป็นปกติ หากแต่มองลึกลงไป พบว่า สภาพจิตใจมีกังวล หม่นหมอง ห่อเหี่ยว ท้อแท้ กลัว และสิ้นหวัง ตามลักษณะของคนที่รู้ตัวว่าเป็นโรคมะเร็ง และก็คงจะรู้ต่อไปอีกว่า ความเจ็บป่วย ทรมาน และความตายกำลังรออยู่


    ความ รู้สึกแวบหนึ่งเข้ามาในจิต บอกว่าตนเองโชคดีมหาศาล ที่ยังไม่ประมาทต่อกาลเวลา ได้มารับการฝึกอบรมวิปัสสนาและการเจริญสติจากคุณแม่สิริ กรินชัย และปฏิบัติตลอดมาจนอยู่ในสภาพที่สามารถช่วยตนเองหลุดพ้นจากความทุกข์ที่ เนื่องมาจากความเจ็บป่วยได้ จึงเริ่มต้นแนะนำเขากินยาอย่างมีสติ โดยสาธิตให้ดูและปฏิบัติตาม กล่าวคือ จับแก้วก็ให้ใจรู้ตามการสัมผัสนั้นๆ เย็นหรือร้อน อ่อนหรือแข็ง ยกแก้ว กินน้ำ กลืนยา ก็ให้ใจตามรู้การกระทำนั้นๆ ดิฉันใช้เวลาถึง 1 ชั่วโมงเต็ม ฝึกเขาให้มีสติตามรู้สิ่งที่เข้ามาปรากฏในทวารทั้ง 6 ด้วยการกำหนด เห็นหนอ ยินหนอ กลิ่นหนอ รสหนอ สบายใจหนอ เจ็บปวดหนอ และฝึกการกำหนดอิริยาบถการเคลื่อนไหวในการยืน เดิน นั่ง นอน และอิริยาบถย่อยต่างๆ อย่างติดต่อเนื่องกัน จนเขาทำตามได้ และดิฉันก็รับรู้ได้ว่าเขาได้อารมณ์จากการได้อยู่กับปัจจุบันจนทำให้เขามีใจ สงบ เยือกเย็น เป็นสุข พ้นสภาวะของความเครียดทางใจทั้งหลายได้ชั่วขณะ จึงได้อำลากลับ


    จากประสบการณ์ดังได้กล่าวมา ทำให้ดิฉันมั่นใจมากว่า การมีสติกำหนดรู้ที่ดิฉันได้รับการฝึกฝนมานี้สามารถช่วยบุคคลที่มีทุกข์ทาง กายและใจได้เป็นอย่างดี ซึ่งดิฉันเชื่อว่า ทุกคนสามารถทำได้ไม่ยากเลย ขอเพียงแต่ให้เรียนรู้และเข้าใจวิธีการ และมีความเพียรพยายามในการกำหนดรู้เท่านั้น

    • การ สงเคราะห์ผู้ป่วยด้วยธรรมโอสถ (รายที่ 2)
    ผู้ป่วยท่าน ที่ 2 ที่ดิฉันพบเป็นสุภาพสตรีอายุ 75 ปี โสด เคยเป็นผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีจังหวัดสมุทรปราการ ท่านเป็นอาจารย์ของดิฉันตั้งแต่ดิฉันเข้าเรียนชั้นมัธยมปีที่ 1 จนจบมัธยมปีที่ 6 และครอบครัวดิฉันสนิทกับท่านมาก วันหนึ่งพี่สาวดิฉันโทรศัพท์มาเล่าว่า ท่านมีอาการพูดไม่ชัด มือขวาเคลื่อนไหวไม่ได้ เข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลพระมงกุฎฯ แพทย์ตรวจพบว่าเป็นเนื้องอกร้ายที่สมอง เนื่องจากมะเร็งที่ขั้วปอดลุกลามไปที่สมอง แพทย์จึงทำการผ่าตัดเนื้องอกที่สมองโดยด่วน และจะให้การรักษาโดยฉายรังสีกับให้ยาในเวลาต่อมา


    ดิฉันได้ทราบข่าว รู้สึกใจหาย ตกใจมาก ด้วยไม่คาดคิดมาก่อน ดิฉันรีบรุดไปเยี่ยมท่านที่โรงพยาบาล เมื่อเห็นท่าน ดิฉันถอนใจโล่งอก ภาพที่เห็นช่างตรงกันข้ามกับที่ดิฉันคิดไว้ในใจจากคำบอกเล่าของพี่สาว เพราะภาพที่เห็น คือ ท่านมีหน้าตาแจ่มใส ยิ้มแย้ม จำทุกคนได้หมด พูดคุยกับแขกที่ไปเยี่ยมอย่างมิรู้เหน็ดเหนื่อย แสดงความห่วงใยแขกที่มาเยี่ยม เชื้อเชิญให้แขกกินขนมอยู่ตลอดเวลา ตัวท่านก็กินอาหารทุกอย่างได้ดี พี่สาวท่านเล่าว่า “หนูโชคดีที่มาพบท่านในสภาพที่ฟื้นตัวได้มากที่สุด” อาการของท่าน ในวันนั้น บอกเราทุกคนในนั้นว่า ท่านจะต้องดีขึ้นเป็นลำดับ


    ดิฉันเข้า ไปจับมือท่าน ท่านเอ่ยชื่อดิฉันและกล่าวว่า “จำนง (พี่สาวของดิฉัน) บอกครูว่า หนูชวนเขาเข้าปฏิบัติธรรมกับคุณแม่สิริ กรินชัย ที่บ้านคุณหมออุดมศิลป์ ศรีแสงนาม เมื่อเดือนธันวาคม 2531 เขามาชวนครู ไม่ทราบอย่างไร ครูได้ปฏิเสธเขาไป น่าเสียดายนะ”
    ดิฉันถามความรู้สึก ของท่านที่เจ็บป่วยอยู่ขณะนี้ ท่านบอกว่า “ครูกลัวจะไม่ได้กลับบ้าน ครูไม่คิดว่าจะต้องเจ็บมากอย่างนี้” ดิฉันปลอบใจและให้กำลังใจว่า “คุณครูต้องไม่เป็นอะไร คุณครูต้องทำใจให้เข้มแข็ง ในชีวิตนี้คุณครูทำแต่ความดีงาม สร้างสรรค์ผู้คน ทำประโยชน์ให้สังคมมากมาย ที่หนูเจริญก้าวหน้าทั้งชีวิตส่วนตัวและราชการ ก็เพราะการอบรมสั่งสอนของคุณครู”


    ดิฉันได้นำท่านให้คิดถึงบุญกุศลที่ ท่านได้กระทำมา ท่านเล่าเรื่องหลังเกษียณอายุแล้วว่า “ครูเก็บรวบรวมเงินได้แสนบาท ครูนำเงินนี้ไปถวายสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ เพื่อเข้ามูลนิธิสายใจไทย ครูได้เข้าเฝ้าเบื้องพระยุคลบาท พระพักตร์ท่านงดงามมาก ครูปลื้มปีติจนบรรยายไม่ถูก ครูดีใจมาก เป็นสุขมาก ครูอยากเก็บเงินทำบุญถวายท่านอีก แต่ครูคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว” ตลอดเวลาที่ดิฉันซักถามและท่านตอบนั้น ใบหน้าของท่านละมุนละไม ดวงตาอิ่มเอิบด้วยบุญกุศลอย่างเต็มเปี่ยม


    จากนั้นดิฉันบอกให้ท่าน เอาใจตามรู้การเคลื่อนไหวของร่างกาย ด้วยการยกมือขึ้น-ลง มือกำ-คลาย เท้างอ-เหยียด เอามือซ้ายซึ่งเคลื่อนไหวได้ดีช้อนมือขวาซึ่งเคลื่อนไหวได้เล็กน้อย แล้วโยกมือทั้งสอง ขึ้น-ลง ขึ้น-ลง จากคางจรดท้อง ทำเช่นนี้หลายครั้ง ท่านถามดิฉันว่า “จำเนียรให้ครูทำทำไม” ดิฉันตอบว่า “หนูกำลังให้คุณครูทำความรู้สึกตัวกับการเคลื่อนไหวของกายและจิตค่ะ” จากนั้นคุณครูก็เอาใจตามรู้การเคลื่อนของมือและเท้าตามที่ดิฉันบอกท่าน ทำกันไปสักพักใหญ่ คุณครูก็พูดว่า “ดีจริง วิธีของจำเนียรง่ายๆ ครูใจสงบดีมาก” ดิฉันพูดว่าเมื่อดิฉันกลับแล้วขอให้คุณครูทำเช่นนี้บ่อยๆ ใจจะได้สงบสบายและเป็นกุศลมาก คุณครูรับว่าจะพยายามทำ


    ขณะนั้นคุณ อำนวยซึ่งเป็นผู้ดูแลคุณครู คงจะเห็นด้วยตาตนเองว่า คุณครูสบายใจมาก จึงสนใจวิธีการที่ดิฉันแนะนำคุณครู ได้เข้ามาซักถามถึงประโยชน์และเรียนรู้วิธีการเพื่อจะช่วยเตือนคุณครูให้ทำ บ่อยๆ ดิฉันดีใจมากได้บอกว่า “ถ้าคนเราสามารถทำความรู้สึกตัวทุกขณะของการเคลื่อนไหวของกายและจิตได้ ใจจะเป็นสมาธิ มีความสงบและเกิดสุข เพราะสภาวะนั้นกิเลสเข้าไม่ได้นั่นเอง ผลที่ได้ คือ จิตผ่องแผ้ว และเป็นมหากุศล”


    ดิฉันไม่อาจทราบว่า หลังจากนั้นคุณครูจะมีสติสัมปชัญญะระลึกรู้ได้อีกต่อไปหรือไม่ แต่ดิฉันเชื่อเหลือเกินว่า จิต (ใจ) ของท่านขณะนั้นเป็นกุศลมาก ดิฉันลากลับและคิดว่าจะหาโอกาสกลับมาเยี่ยมท่านอีก แต่น่าเสียดาย เพียง 2 วันหลังจากแพทย์เยียวยาท่านด้วยการฉายรังสีที่สมอง ท่านเริ่มทรุดลง ดิฉันไปเยี่ยมท่าน พบว่า ท่านมีอาการซึม ไม่อยากรับรู้โลกภายนอกอีกแล้ว จะให้ท่านทำความรู้สึกตัวเหมือนเช่นเดิม ท่านก็ไม่เอาแล้ว ดิฉันได้แต่มองหน้าท่าน และแผ่พลังจิตให้ท่านหายหรือคลายจากความเจ็บป่วยโดยเร็ว แต่ไม่เป็นผล พี่สาวดิฉันเล่าว่า อาการท่านทรุดลงทุกวัน จนในที่สุดท่านหมดลมหายใจ ช่างรวดเร็วเหลือเกิน


    ---------------------------------------------------
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ : ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 2) | ข้อมูลสุขภาพ มูลนิธิหมอชาวบ้าน
     
  3. KK1234

    KK1234 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    22 กรกฎาคม 2006
    โพสต์:
    2,399
    ค่าพลัง:
    +10,535
    อานุภาพแห่งการเจริญสติช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 3)

    การ สงเคราะห์ผู้ป่วยด้วยธรรมโอสถ (รายที่ 3)


    ผู้ป่วย 2 ท่านแรกที่ดิฉันเล่าให้ฟังในฉบับที่แล้วเป็นสุภาพสตรี ท่านที่ 3 นี้เป็นสุภาพบุรุษ อายุ 39 ปี เป็นทั้งลูกศิษย์และเพื่อนร่วมงานของดิฉัน หลังจากที่จบปริญญาตรี และทำงานที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงหลายปี ก็ไปเรียนต่อที่สหรัฐอเมริกา อยู่ที่นั่น 7 ปี ได้ปริญญาโทและเอก เขาเป็นคนเดียวของครอบครัวที่เรียนสูง พี่น้องช่วยกันส่งเสียด้วยเรื่องการเงิน เรียนจบกลับมาทำงานได้ประมาณ 1 ปี ก็แต่งงาน ภรรยาได้ปริญญาเอกเช่นกัน แต่ทำงานที่มหาวิทยาลัยอีกแห่งหนึ่ง มีลูกอายุ 11 เดือน


    ผู้ป่วยรายนี้เป็นคนดี มีจิตใจงามมาก เป็นที่รักของเพื่อนฝูง ภรรยาเล่าว่า สามีน้ำหนักลดลง ท้องผูกและอืดบ่อย กินอะไรไม่ค่อยได้ จึงพากันไปตรวจที่โรงพยาบาล หลังการตรวจแล้วหมอให้รับการรักษาโดยทันที สองสามีภรรยาจูงมือกันร้องไห้กลับออกมา เมื่อไปถึงบ้านเห็นหน้าลูกก็ร้องไห้อีก กลัวว่าเมื่อเข้าโรงพยาบาลแล้ว จะไม่ได้กลับออกมา จึงขอเวลาถึง 2 สัปดาห์เพื่อทำใจให้ยอมรับได้ และในที่สุดก็ตัดใจเข้ารับการรักษา อยู่ได้ประมาณ 2-3 เดือนก็เสียชีวิต แพทย์ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งที่กระเพาะอาหาร ผ่าตัดไม่ได้ กินอะไรไม่ได้ ต้องให้อาหารและการรักษาทางเส้นเลือด


    ดิฉันทราบเรื่องการเจ็บป่วยของ เขาเมื่อล่วงเดือนที่ 2 แล้ว คิดจะไปเยี่ยมในทันทีที่รู้ข่าว แต่โรงพยาบาลศิริราชช่างไกลเหลือเกิน จึงโทรศัพท์ไปที่คณะที่เขาทำงาน ถามว่ามีใครไปเยี่ยมบ้างจะขอโดยสารไปด้วย คนที่รับโทรศัพท์รู้จักกัน บอกว่าขณะนี้ไม่มีใครไปเพราะคุมสอบ แล้วเขาก็ให้สติดิฉันว่า


    “หนูอยาก ให้พี่รีบไปเยี่ยมเขา ทุกคนที่ไปเยี่ยมเห็นสภาพของเขาแล้วก็ร้องไห้ ไม่รู้จะช่วยเขาอย่างไร หนูอ่านเรื่อง “เมื่อข้าพเจ้าใช้ห้องพักในโรงพยาบาลเป็นห้องกรรมฐาน” ของพี่ที่ตีพิมพ์ในนิตยสารหมอชาวบ้านแล้วคิดว่าพี่จะช่วยเขาได้ในเรื่องการ ทำใจ”


    ดิฉันฟังแล้วก็ได้สติ รีบขับรถไปเยี่ยมเดี๋ยวนั้นเลย สภาพของเขาที่เห็นผ่ายผอมลงไปมาก ยังพูดได้ มีสติดี ลุกเหินเดินเข้าห้องน้ำได้ ใบหน้าหม่นหมอง มีกังวลใจลึกๆ เงียบขรึม คิดคนเดียว ไม่อยากกิน และไม่ยอมกินอะไร หมอให้น้ำเกลือ อาหารเสริม และยาทางเส้นเลือด


    เมื่อดิฉันไปเยี่ยม เขาอยู่ในท่านอน ทันทีที่เขาเห็นดิฉันเขาบอกว่าหมอยังไม่ทราบว่าผมเป็นอะไร ต้องรอการตรวจสอบให้แน่ใจก่อน ดิฉันได้บอกว่า เมื่อหมอเขายังไม่รู้ไม่บอกเรา เราก็อย่าไปรู้เลย พยายามรักษาใจของเราให้ดีที่สุด อย่าเศร้าหมองตกเป็นทาสของความเจ็บป่วย จากนั้นก็ให้เขายกมือเคลื่อนมาวางที่ท้อง เอาใจตามรู้อาการพอง-ยุบ โดยพูดเบาๆ ตามอาการที่เกิดขึ้น แล้วเอาใจตามรู้การกระดิกนิ้วมือลงทีละนิ้วพร้อมกับนับ 1 ถึง 10 ควบคู่กันไปด้วย ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นหงายมือ กำ-คลาย และกำหนดรู้การเห็นที่ตา การได้ยินที่หู การรู้รสที่ลิ้น การรู้กลิ่นที่จมูก และการรู้สัมผัส (เย็น ร้อน อ่อน แข็ง ไหว ตึง) ที่กาย


    ต่อ มาดิฉันให้ภรรยาเขาคั้นน้ำส้ม 2 ลูก ผู้ป่วยแสดงอาการไม่ต้องการกิน เพราะกลัวลมในท้องจะดันขึ้นมาและทำให้เขาไม่สบายทรุดหนักลงไปอีก ดิฉันให้กำลังใจเขาว่า เราอยู่ใกล้หมอ ไม่ต้องกลัว ต้องพยายามกินเพื่อให้ร่างกายคุ้นเคยกับการกินโดยธรรมชาติ ร่างกายจะได้กลับคืนสู่สภาพปกติเร็วขึ้น เขานั่งฟังเงียบๆ และเมื่อดิฉันฝึกให้เขาดื่มน้ำส้มด้วยสติ ด้วยการเอาจิตตามรู้ที่มือที่จับแก้ว เย็นหรือร้อน อ่อนหรือแข็ง ให้เขาบอกตามความรู้สึกที่เป็นจริงขณะนั้น แล้วยกแก้วขึ้นดื่ม รสหนอ กลืนหนอ เขาทำตามอย่างช้าๆ ในที่สุดเขาก็ดื่มน้ำส้มอย่างมีสติจนหมดแก้วโดยไม่มีอาการเจ็บปวดหรือแน่น แต่ประการใด หน้าตาเขาเริ่มฉายแสงแห่งความปีติและสบายใจออกมาให้เห็น นี่คืออานุภาพและอานิสงส์แห่งการเจริญสติ


    เมื่อเขาต้องการเข้าห้องน้ำ ก็บอกให้เขากำหนดการเดิน ขวา-ซ้าย ขวา-ซ้าย จากเตียงนอนถึงห้องน้ำ และกลับมายังเตียงนอน กำหนดต่อว่า นั่งหนอ เอนหนอ ถึงหนอ จนหัวถึงหมอน แล้วยกมือวางที่ท้อง กำหนดพอง-ยุบ พอง-ยุบ จนหลับ ภรรยาเขาเห็นสามีมีใบหน้าสดใส กินได้ ก็ดีใจ บอกว่าคนมาเยี่ยมสามีหนูมากมาย ก็เห็นแต่อาจารย์คนเดียวที่ช่วยให้เขากินได้ และมีใจสงบ แจ่มใส หนูต้องขอบคุณอาจารย์มากค่ะ


    ดิฉันอยู่เยี่ยมเขาถึงครึ่งวัน ด้วยการฝึกสติให้ผู้ป่วยและให้กำลังใจภรรยา เมื่อดิฉันลากลับ ผู้ป่วยลุกนั่งและยกมือดิฉันไปวางบนศีรษะเขา แล้วร้องไห้โฮใหญ่ ทุกคนในที่นั้นมีดิฉัน ภรรยา และพี่ชายเขาก็เลยผสมโรงร้องไห้กับเขาด้วยเป็นความรู้สึกตื้นตัน อึดอัด และรันทดใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนกลับเขาบอกด้วยความเกรงใจมากที่ขอให้ดิฉันมาเยี่ยมเขาอีก


    อีก 2 วันต่อมา ดิฉันได้ไปเยี่ยมเขาอีก ได้ช่วยทบทวนการฝึกสติให้แก่เขา ได้อธิบายเหตุและผลของการมีสติกำหนดรู้ เขามีความเข้าใจมากขึ้น รู้แล้วว่ามันให้ประโยชน์อย่างไรแก่ตัวเขา เขาก็พยายามทำเท่าที่เขาจะทำได้ ก็ช่วยให้เขามีจิตสงบตามอัตภาพที่เขาสามารถกำหนดสติได้ หลังจากนั้นอีก 1-2 สัปดาห์ ดิฉันไปเยี่ยมเขาอีก แต่ก็สายไปแล้ว เขาได้อำลาจากโลกนี้ โดยทิ้งภรรยาและลูกน้อยให้สู้ชีวิตต่อไปโดยลำพัง


    ---------------------------------------------------------
    อานุภาพแห่งการเจริญสติช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 3) | ข้อมูลสุขภาพ มูลนิธิหมอชาวบ้าน
     
  4. KK1234

    KK1234 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    22 กรกฎาคม 2006
    โพสต์:
    2,399
    ค่าพลัง:
    +10,535
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 4)

    การ เจริญสติช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วยคร้งนี้เป็นรายที่ 4 แล้ว 3 รายที่ผ่านมานั้น แม้ผู้เขียนจะไม่สามารถช่วยชีวิตผู้ป่วยได้ แต่ก็สามารถทำให้ผู้ป่วยมีสติ จิตใจมีความสงบมากขึ้นก่อนจบชีวิตลง ในฉบับนี้ท่านผู้อ่านลองมาติดตามผู้ป่วยด้วยโรคอัมพาตรายนี้ดูว่า การเจริญสติสามารถช่วยให้ผู้ป่วยมีจิตใจสงบลงได้มากน้อยเพียงใด

    การ สงเคราะห์ผู้ป่วยด้วยธรรมโอสถ (รายที่ 4)


    ผู้ป่วยอีกรายที่ ดิฉันจะเล่าให้ฟังนี้เป็นหญิงโสด อายุไม่เกิน 40 ปี ป่วยเป็นอัมพาตนอนบนเตียงมาเป็นเวลากว่า 10 ปีแล้ว ภาพที่ดิฉันได้พบ หน้าตาดูแจ่มใส คล้ายทำใจได้เพราะป่วยมานาน แต่ลึกๆลงไปใจยังหม่นหมองและว้าเหว่ ขาทั้ง 2 ข้างลีบบาง หยิกไม่รู้สึกเลย มือแขนซ้ายวางแนบลำตัวขยับไม่ได้ มือแขนข้างขวาเคลื่อนไหวขยับยกขึ้นลงได้ แต่ไม่มีแรงเพียงพอที่จะหยิบจับของที่มีน้ำหนักได้ แต่ที่ฝ่ามือข้างขวาเมื่อทดลองให้จับแก้วใส่น้ำร้อน ไม่รู้สึกถึงความแข็งแรงของแก้วและความอุ่นของน้ำ หูได้ยินเสียงชัดเจน ตาก็มองเห็นดี และพูดจาคล่องแคล่ว


    ดิฉันฝึกให้เธอเคลื่อนมือขวามาวาง ที่หน้าท้อง แล้วเคลื่อนกลับไปที่เดิม กลับไปกลับมา พร้อมกับเอาใจตามรู้การเคลื่อนนั้นๆ ทำเช่นนี้หลายครั้ง จนใจสงบ ต่อไปฝึกการกำหนดรู้สึกที่ตา หู และจมูก เห็นอะไรก็กำหนด “เห็นหนอ” ได้ยินเสียก็กำหนด “ยินหนอ” ได้กลิ่นอะไรก็กำหนด “กลิ่นหนอ” ให้ดูดน้ำหวานก็ให้กำหนด “รสหนอ” “กลืนหนอ” จากนั้นลองให้ตะแคงตัว เจ้าตัวบอกทำไม่ได้ ไม่มีแรง ก็ให้กำลังใจบอกให้คิดและพูดดังๆ ว่า ต้องทำได้... ต้องทำได้ ในที่สุดก็สามารถตะแคงตัวได้ ทำให้เธอเริ่มเชื่อมั่นตนเองมากขึ้น
    ผู้ป่วยบอกว่าอยากให้สอนสมาธิ ก็บอกว่านี่แหละ ถ้ามีสติกำหนดรู้อย่างที่ให้ฝึกมานี้ทุกๆ ขณะ ก็จะกลายเป็นสมาธินั่นเอง ดิฉันก็อำลากลับ หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป ดิฉันกลับมาเยี่ยมอีก ได้นำเทปเรื่อง “เมื่อข้าพเจ้าใช้ห้องพักในโรงพยาบาลเป็นห้องกรรมฐาน” เปิดให้ฟัง เธอตั้งใจฟังมาก แล้วถามคำถามมากมายเกี่ยวกับการกำหนดสติแล้วทำให้พ้นทุกข์อย่างไร ดิฉันก็ตอบคำถามจนเธอสิ้นสงสัย แล้วเราก็ฝึกการเจริญสติกันต่อไป


    เธอ เล่าว่า ในขณะที่ฝึกยกแขนขวาเคลื่อนมาวางที่หน้าท้อง และเคลื่อนออกไปนั้น นอกจากเอาใจตามรู้อย่างเงียบๆ แล้ว เธอยังใช้วิธีการนับ 1-10 ประกอบกับค่อยๆ ขยับการเคลื่อนมือเข้าออกอย่างช้าๆ สภาวะเช่นนี้ทำให้ใจจดจ่อต่อการเคลื่อนไหวของมือและแขนอย่างแนบแน่นขึ้น เป็นผลให้มีใจสงบเร็วขึ้น ดิฉันชื่นชมมากที่เธอเข้าใจปรับวิธีการนี้ด้วยตนเอง นั่นก็หมายถึงว่า เธอมีสติกำหนดละเอียดยิ่งขึ้น ผลที่เห็นทันตา ก็คือ มือและแขนข้างขวาเคลื่อนไหวได้ดีขึ้น มีกำลังดีขึ้น


    เพื่อที่จะหางาน ให้เธอทำต่อไป จึงช่วยใช้มือขวาช้อนมือซ้ายที่เคลื่อนไหวไม่ได้ แล้วโยกไปโยกมา พร้อมกับเอาใจตามรู้โดยตลอด แรกๆ ต้องช่วยเธอมากฝึกทำกันอยู่ระยะหนึ่ง เมื่อเธอเริ่มช่วยตนเองได้ดี ก็ปล่อยทำต่อไป สังเกตดูว่าเธอจะทำด้วยใจจดจ่ออยู่นานพอควร ในที่สุดมือและแขนข้างซ้ายเริ่มเคลื่อนไหวได้บ้าง เธอดีใจมาก ดิฉันก็บอกว่า ถ้าเธอเอาใจตามรู้การเคลื่อนไหวของกาย และกำหนดสภาวธรรมที่ผ่านเข้ามาทางทวารทั้ง 6 ได้อยู่ตลอดเวลา เธอจะสามารถมีชีวิตอยู่บนเตียงได้อย่างมีอุเบกขา และเมื่อใจเธออยู่กับปัจจุบัน ใจก็จะสงบ เยือกเย็น แจ่มใส ร่างกายก็จะดีขึ้นเป็นลำดับ


    ตลอดเวลาที่ดิฉันฝึกเธอในเรื่องการเจริญ สตินั้นคุณแม่นั่งเฝ้าอยู่ดูแลเธอตลอดเวลา เธอพูดกับดิฉันว่า เธอสงสารคุณแม่มาก คุณแม่ปวดหลังบ่อย ไม่ทราบว่าจะช่วยคุณแม่อย่างไร ดิฉันก็ชวนคุณแม่ทำสมาธิ คุณแม่ปฏิเสธเสียงหลงว่า ทำไม่เป็น... ทำไม่เป็น ดิฉันได้ฝึกวิธีง่ายๆ ทำให้ดูและให้คุณแม่ทำตาม โดยการใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ของมือขวา คลึงปลายนิ้วก้อยของมือซ้ายแล้วนับ 1 และจากนั้นเลื่อนไปคลึงปลายนิ้วนางจนถึงปลายนิ้วโป้ง และนับต่อกันจาก 1-5 แล้วเปลี่ยนมือกัน โดยใช้ปลายนิ้วโป้งและนิ้วชี้ของมือซ้ายคลึงปลายนิ้วมือของมือขวา และนับต่อเนื่องกันจาก 6-10 แล้วกลับมาคลึงปลายนิ้วเหมือนเดิม นับใหม่ 1-10 ทำอยู่เช่นนี้ประมาณ 5 นาที ในที่สุดใจจะสงบเป็นสมาธิ


    ขณะเดียวกัน ดิฉันให้คุณแม่เธอรับรู้อีกว่า ถ้าคลึงปลายนิ้วมือทุกๆ วันๆ ละหลายๆ ครั้ง จะช่วยไม่ให้เป็นโรคหัวใจอีกด้วย ตลอดระยะเวลาที่ดิฉันพูดและฝึกร่วมไปกับคุณแม่ ผู้ป่วยสนใจฟังตลอดเวลา และจะคอยเตือนคุณแม่ให้คลึงนิ้วมือบ่อยๆ ด้วยความรู้สึกอยากให้คุณแม่มีความสงบสุข ดิฉันได้แนะนำให้เขาแผ่เมตตาให้ซึ่งกันและกัน โดยบอกว่าเมื่อใดก็ตามที่เราทำใจให้อยู่กับปัจจุบัน ด้วยการมีสติกำหนดรู้ ในช่วงเวลาเหล่านั้นจิตของคนเราจะบริสุทธิ์ และมีพลังที่จะถ่ายทอดความเมตตาถึงกันได้ ดิฉันรู้สึกว่า ผู้ป่วยมีกำลังใจ มีความเชื่อมั่นในตนเองมากยิ่งขึ้น เพราะเธอรู้ว่าตนนั้นเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น ซึ่งก็คือคุณแม่ของเธอนั่นเอง หลังจากนั้นดิฉันได้อำลากลับ ด้วยความตั้งใจจะกลับมาเยี่ยมเธออีก
    หลาย สัปดาห์ต่อมา ดิฉันได้ไปเยี่ยมเธออีก เธอบอกว่าได้พยายามกำหนดรู้สภาวธรรมที่เข้ามาปรากฏทางทวารทั้งหมด และอิริยาบถต่าง ตามที่เธอได้ฝึกไปจากดิฉันซึ่งทำให้เธอสงบสบายขึ้นมาก แต่ก็ทำได้ไม่ตลอด โดยทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ก็ให้กำลังใจว่าค่อยๆ ทำไป ลืมก็ให้รู้ว่าลืม แล้วกลับมากำหนดใหม่ ทำไปเรื่อยๆ อีกหน่อยก็จะสามารถมีสติกำหนดรู้ดีขึ้นเป็นลำดับ อย่างไรก็ดี ดิฉันดีใจมากที่เธอได้พยายามพากเพียรทำ และรับรู้ว่า ขณะนี้ใจของเธอสงบสบายขึ้นมาก และสามารถพูดคุยถึงความตายเป็นเรื่องธรรมดาโดยไม่กลัวกับมันแล้ว ก่อนกลับได้สัญญาว่าจะกลับมาเยี่ยมอีกพร้อมทั้งจะนำเทปเรื่อง “มรณานุสติ” บรรยายโดยอาจารย์สุเทพ โพธิสัทธามาให้ฟัง


    -----------------------------------------------------------
    อานุภาพแห่งการเจริญสติ ช่วยสงเคราะห์ผู้ป่วย (ตอนที่ 4) | ข้อมูลสุขภาพ มูลนิธิหมอชาวบ้าน
     
  5. มารโลกันต์

    มารโลกันต์ เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    6 เมษายน 2008
    โพสต์:
    1,990
    ค่าพลัง:
    +8,604
    ตัวเองเป็นผู้ฝึก และเห็นผลจากการปฏิบัติ

    เผยแพร่และบอกต่อ ถือเป็นธรรมทาน มหากุศล

    อนุโมทนาด้วยครับ สาธุ ดีจริง
    เป็นประโชน์ต่อผู้อื่น
     
  6. ชนะ สิริไพโรจน์

    ชนะ สิริไพโรจน์ ทีมผูัดูแลเว็บบอร์ด ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด ผู้สนับสนุนเว็บพลังจิต

    วันที่สมัครสมาชิก:
    3 กรกฎาคม 2008
    โพสต์:
    5,892
    กระทู้เรื่องเด่น:
    2
    ค่าพลัง:
    +35,132
    สาธุ ขออนุโมทนาเป็นอย่างสูงครับ

    เว็บทางนิพพาน เว็บไซด์ เผยแพร่ ธรรมที่นำไปสู่ความหลุดพ้น<O:p</O:p
    ที่รวบรวมโดย พล.ต.ท.นพ.สมศักดิ์ สืบสงวน<O:p</O:p
    ขอเชิญทุกท่านเข้าไปอ่านได้ที่
    www.tangnipparn.com<O:p</O:p

    <?XML:NAMESPACE PREFIX = O /><O:p>ขอเชิญแวะเยี่ยมชมและโมทนาบุญเว็บศูนย์พุทธศรัทธา


    [​IMG]</O:p>
     
  7. saovvapa

    saovvapa Active Member

    วันที่สมัครสมาชิก:
    28 ธันวาคม 2010
    โพสต์:
    44
    ค่าพลัง:
    +64
    ขอบคุณค่ะ
     
  8. เทพไทย

    เทพไทย สมาชิกใหม่

    วันที่สมัครสมาชิก:
    22 มีนาคม 2011
    โพสต์:
    1
    ค่าพลัง:
    +0
    ขอบคุณคะ

    ขอบพระคุณอย่างสูงกับความรู้ที่ท่าเมตา มาเผยแพร
     
  9. charoenthai

    charoenthai สมาชิก

    วันที่สมัครสมาชิก:
    13 กรกฎาคม 2011
    โพสต์:
    35
    ค่าพลัง:
    +13
  10. dorara

    dorara สมาชิกใหม่

    วันที่สมัครสมาชิก:
    10 ตุลาคม 2011
    โพสต์:
    4
    ค่าพลัง:
    +0
    dd

    สนุกได้กับทุกเกมส์ที่ท่านชื่นชอบและถนัด ท่านจะได้สนุกกับคาสิโนชั่นนำ เช่น GClub Royal1688 Ruby888 Holiday-Palace Savanvegas999 HTV999 Genting-Crown Reddragon88 Princess-Crown Asia855 และสำหรับคนที่ชื่นชอบหลงไหลกีฬาออนไลน์ เรามีบริการ Sportbetting ชั้นนำไว้คอยบริการ เช่น SBOBET IBCBET M8BET WinningFT STSBET นอกจากนี้ GClub Royal เรายังเปิดบริการใหม่ล่าสุด หวยออนไลน์ สำหรับคนที่ชอบเสี่ยงดวงทาง หวย ท่านจะได้ แทงหวยออนไลน์ รูปแบบใหม่ ราคาดีสัมผัสกับทุกเกมส์การเดิมพันที่ท่านชื่นชอบ กับเราได้แล้ววันนี้ กับ GClub-Royal.com เว็บที่ท่านเชื่อมั่น มั่นใจ เรายินดีบริการด้วยความเป็น
    สนใจติดต่อได้ที่ 0807977770 - 6 ,0828634313-6,0821988880-6
    GClub Casino Online เติมเงินกับเราวันนี้รับเพิ่มอีกฟรี 10%
    SBOBET แทงบอลออนไลน์ แทงบอลสเต็ป ผลบอล ต้อง SBOBET
    IBCBET แทงบอล ผลบอลออนไลน์ ทุกแมตทุกลีคชั้นนำ บริการ 24 ชม.
    HOLIDAY PALACE CASINO คาสิโน บาคาร่าออนไลน์ โบนัส 5%
    Ruby888 คาสิโน ป๊อกเด้งออนไลน์ 24 ชม.
    ROYAL1688 คาสิโนออนไลน์มีเกมส์คาสิโนดังมากที่สุด
     
  11. iam1pen

    iam1pen สมาชิก

    วันที่สมัครสมาชิก:
    29 พฤศจิกายน 2012
    โพสต์:
    9
    ค่าพลัง:
    +13
    อนุโมทนาสาธุค่ะ
    ดิฉันก็มีอาการเจ็บป่วยอยู่และคิดว่าเป็นมาจากความเครียด ดิฉันได้อ่านแล้วรู้สึกเป็นประโยชน์มาก ๆ เลยค่ะ ดิฉันจะลองทำดูนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
     
  12. Thammasawasdee

    Thammasawasdee เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    18 เมษายน 2013
    โพสต์:
    292
    ค่าพลัง:
    +866
    การเจริญสติมีอานุภาพช่วยตนพ้นทุกข์
    เป็นประโยชน์อย่างยิ่งค่ะ.....
    อนุโมทนาสาธุค่ะ
     
  13. Followdream

    Followdream เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    1 มีนาคม 2012
    โพสต์:
    685
    ค่าพลัง:
    +12,435
    ..เจริญสติ เจริญปัญญา เจริญในธรรม..

    »» อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ««

    สาธุ........สาธุ........สาธุ
     

แชร์หน้านี้

Loading...