เรื่องเด่น ต้องตายถึงจะได้ซึ้งกับคำว่า..ผลบุญ

ในห้อง 'กฎแห่งกรรม - ภพภูมิ' ตั้งกระทู้โดย โพธิสัตว์ ชาวพุทธ, 11 พฤศจิกายน 2017.

  1. โพธิสัตว์ ชาวพุทธ

    โพธิสัตว์ ชาวพุทธ Active Member

    วันที่สมัครสมาชิก:
    24 กรกฎาคม 2017
    โพสต์:
    723
    กระทู้เรื่องเด่น:
    319
    ค่าพลัง:
    +1,043
    maxresdefault (8).jpg

    ต้องตายถึงจะได้ซึ้งกับคำว่า..ผลบุญ…ลูกศิษย์เป็นชาวจีน เล่า ประสบการณ์ตายแล้วฟื้น!! หลวงพ่ออินทร์ถวายเลยแจงให้ฟัง อานิสงส์การทำบุญ

    ครั้งหนึ่ง หลวงพ่ออินทร์ถวาย ได้เทศนาเรื่องเกี่ยวกับอานิสงส์การทำบุญอุทิศส่วนกุศล ถวายอาหารสิ่งของของแก่พระภิกษุ แล้วเมื่อตายไปเราจะได้รับเหมือนที่ถวายโดยยกตัวอย่างไว้น่าสนใจเป็นเรื่องราวของคนจีนที่อยู่เมืองไทยที่ตายแล้วพื้นมาเล่าให้ฟังอีกที่ดังเรื่องราวต่อไปนี้

    โกเดียน ปากน้ำโพ ก่อนตายไม่เคยทำบุญเลย มีแต่จุดกระดาษเงินกระดาษทอง เพราะเขาเป็นจีน พอสลบไปตอนบ่าย ยมทูตหอบรักแร้ไปเลย พยายามหนีเท่าไรก็หนีไม่ออก เหมือนเป็นผู้ใหญ่มาจับเด็ก เขาจับแน่นมาก เรียกให้ช่วย คนที่ผ่านมารู้จักกันก็ไม่ได้ยิน เขาก็เดินเฉยไป พอพ้นคน เขาก็ปล่อย บอก “เอ้า เดิน” บอกให้เดินไป เหมือนนักโทษเดินไป ยังไงตรงนี้ก็หนีไม่พ้นแล้วก็เลยไม่ล็อคแขนแล้ว

    พอเดินไปถึงศาลา มีสนามหญ้า แล้วก็มีคนเป็นกลุ่ม ๆ อยู่ โกเดียนก็หิวข้าวหิวน้ำ เขาก็บอกให้อยู่ที่นี่ก่อน ถ้าได้ยินประกาศชื่อค่อยไป ศาลานั้นเป็นศาลายมทูตที่ตัดสินคนทำบาปทำกรรม โกเดียนเดินไปที่สนามหญ้า ก็เห็นโยมปากน้ำโพคนนึงที่ตายไปก่อนหน้านี้ ตัวเองก็ยังได้ไปเผาศพเขา เป็นโยมอุปัฏฐากวัด เป็นทายกวัด พอไปถึงก็เห็นโต๊ะกลม มีอาหาร ก็นั่งคุยกันสวัสดีเขา ยกมือไหว้เขา

    เขาก็ว่า “เอ้า โกเดียนมาหรือนี่”

    “ใช่ เพิ่งมาวันนี้”

    โกเดียนคิดว่าตัวเองตายแล้วแน่ เพราะทายกคนนี้ตัวเองเพิ่งไปเผามาเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว แต่หิวข้าว ก็เลยถามว่า “แบ่งให้อั้วกินได้ไหม อั้วหิวมาก”

    ทายกคนนั้นก็คิดว่า มาอยู่เมืองผีนี่มันขอกันกินไม่ได้นะ ของใครของเรา แต่ก็ไม่ว่า “เอาเลย จะกินอะไรกินได้เลย”

    โกเดียนก็เลยไปจับน้ำก่อน พอจับปุ๊บ เหมือนจับถ่านไฟ มันร้อน พอไปจับอาหารก็ร้อนอีก กินไม่ได้ ทายกคนนั้นก็เลยบอก “ของคุณน่ะ นู่น ไปดูสิ อานิสงส์ของคุณ ที่คุณทำ”

    โกเดียนก็เลยไปดู มีแต่กระดาษเงินกระดาษทอง กินไม่ได้ ก็เลยไม่ได้กิน ก็เลยมานั่งหิวอาหาร

    จากนั้นไม่นาน ยมทูตก็มาเรียก ก็มีสองคนมานำไป พอขึ้นไปแล้ว พอเห็นพญายมบาล มองหน้าไม่ได้เลย มันกลัว ก้มหน้าเลย เหมือนนักโทษเห็นผู้พิพากษา

    พญายมบาลก็ถามว่า “ชื่ออะไร นามสกุลอะไร” พอตอบไปก็ “เอ๊ะ จับคนมาผิดนี่ ไม่ใช่ชื่อนี้นี่ ต้องอีกคนนึง ไป เอากลับไปส่งเดี๋ยวนี้ มันอีกคน นี่ยังไม่ถึงเวลาของเขา”

    ยมทูตสองคนก็รีบคว้าตัวโกเดียนมาหาซากศพเลย ระหว่างทางโกเดียนเห็นทุ่งนามีแต่ทราย มีควายนอนตายตัวหนึ่ง มีแต่ซี่โครงกับหนังกองอยู่ที่พื้น มันมีน้ำขังอยู่ โกเดียนก็บอก ผมหิวน้ำเหลือเกิน ขอกินน้ำตรงนี้ก่อน พอโกเดียนก้มลงกินน้ำ ยมทูตก็ผลักหัวลงไป โกเดียนก็รู้สึกเงียบกริบไปเลย

    โกเดียนตายไปตั้งแต่บ่ายสองบ่ายสาม ผ่านมาทั้งคืน จนเช้า พระฉันจังหันสวดมาติกา พระกลับวัด โกเดียนก็ฟื้นขึ้นมาในหีบ มีผ้ามัดตราสังข์มัดแขนมัดขาไว้ พอฟื้นขึ้นมาก็สงสัยว่าอยู่ที่ไหนทำไมแคบอย่างนี้ ก็เลยใช้ศอกกระแทกโลง ทีนี้มีคนที่ศาลาศพตั้งวงเหล้าอยู่ได้ยินเสียงก็ตกใจว่า โกเดียนเฮี้ยนแล้ว ต่างคนต่างเผ่นแน่บเลย

    ต่อมาเสียงยังเคาะอยู่ พวกแม่บ้านทายกวัดก็มาดู เกาะเอวกันมาเป็นงูกินหาง พอเปิดโลงได้ก็เห็นโกเดียนอ้าปาก ส่งเสียงว่าหิวน้ำ หิวน้ำ เพราะไม่ได้กินน้ำตั้งแต่เมื่อวานตอนบ่าย ไม่ได้กินน้ำทั้งคืนมาถึงตอนเช้าจนพระจังหันเสร็จกลับวัดไป

    คนก็ตะโกนว่า “โกเดียนคืนแล้ว” ก็เลยพากันยกโลง เอาผ้าที่มัดตราสังข์ออก เอาน้ำอุ่นมาหยอดเข้าปากโกเดียน สักพักพอน้ำไหลถึงคอ ลืมตาโพลง เลยช่วยกันจับยกตัวขึ้นมา พวกก็ไปต้มข้าวมาให้ พอกินข้าวต้มไปสักพักตอนแรกพูดไม่มีเสียง มีแต่ลม สักพักก็พูดได้ ก็เลยถามโกเดียนว่า “เป็นยังไง ”
    โกเดียนก็ว่า “สลบไปตั้งแต่เมื่อวาน”

    “ไปถึงไหนล่ะ”

    “เดี๋ยวค่อยพูดให้ฟัง ให้หายเหนื่อยก่อน”

    จากนั้น พอสองสามวันพอฟื้นเริ่มเดินได้ พวกก็มาถามว่า “เป็นยังไง ที่ตายไปวันกว่า ๆ”

    โกเดียนก็เลยเล่าให้ฟัง แล้วก็ว่า “โอ บาปมีจริง นรกสวรรค์มีจริง พอตายไปเท่านั้นล่ะ ทหารยมทูตล็อคแขนสองข้าง สะบัดเท่าไรก็ไม่หลุด มันแข็งแรงเหลือเกิน”

    หลวงพ่อก็ว่า จะสะบัดได้ยังไง มันสะบัดกรรม

    “พอไปถึงสนามหญ้า หญ้าเขียวชอุ่มเลย มีคนเป็นกลุ่ม ๆ คนพวกนั้นก็คงมาคอยฟังคำพิพากษาของยมบาล ” โกเดียนก็ว่าไม่เอาแล้ว เป็นผู้รับเหมาด้วย เลี้ยงหมูขายด้วย เป็นคนจีน แต่เมียเป็นคนไทย เมียเข้าวัด ที่ตรงนั้นท่านเจ้าคุณอุบาลีคุณูปมาจารย์ไปสร้างวัดไว้ ท่านออกจากวัดบรมนิวาสแล้วไปสร้างวัดไว้ที่นครสวรรค์ ก็มีลูกศิษย์อยู่ คนนครสวรรค์ปากน้ำโพก็มาวัดนี้ล่ะ ของท่านเจ้าคุณอุบาลีคุณูปมาจารย์ที่เป็นเพื่อนของหลวงปู่มั่น โยมอุบาสิกาของโกเดียนก็เข้าวัดนี้มาปฏิบัติธรรม ฟังธรรมครูบาอาจารย์

    โกเดียนก็ว่า ไม่ได้ละ พรรษานี้เกือบตาย จะขอบวชพรรษาหนึ่ง
    คนก็ถามว่า “แล้วเอายังไงล่ะ หมูในคอกในเล้า”

    “ถ้าขายไปเขาก็ฆ่าอีก อั้วจะปล่อยตอนกลางคืน”

    โกเดียนเลยหยุดการเลี้ยงหมูฆ่า นี่ล่ะ โกเดียน ตายแล้วฟื้น ใครทำบุญอันไหนไว้ คนนั้นจะได้รับผลบุญกุศลที่ทำไว้ ถ้าไม่ได้ทำไว้ก็ไม่ได้รับ หลวงพ่อก็มาพิจารณาดู จะว่าไปวัดนี่ก็เหมือนสวรรค์กลาย ๆ เหมือนกันนะ ทำไม ก็เพราะสมมติทุกคนใส่บาตรแต่ข้าวเหนียว พวกเรามากิน ก็ได้กินแต่ข้าวเหนียวเหมือนกันใช่ไหม ถ้าพวกเราใส่บาตรข้าวเจ้า พวกเราก็ได้กินแต่ข้าวเจ้า ถ้าพวกเราใส่อาหารถวายพระ พวกเรามาถวายจังหันบนศาลาลงไปก็ได้กินอาหารที่เราถวาย

    อย่างวันหนึ่ง หลวงปู่สิงห์ทองที่บ้านห้วยทราย พอจัดอาหารเสร็จท่านจะฉัน โยมก็ไม่มาก พอเสร็จแล้วท่านก็ว่า “เอ้า พากันกิน” โยมคนหนึ่งก็บ่นขึ้นมา “โอย ไม่มีแจ่ว มีแต่ผัก จะไปกินยังไง กินผักกับข้าวเหนียวได้ยังไง”

    หลวงปู่สิงห์ทองก็ว่า “เฮ้ย ถ้าเราไม่ทำบุญมา ไม่ถวายมา แล้วจะไปกินได้ยังไง เพราะมันไม่มี ถ้าพวกเราถวายมาก็ได้กิน พวกเราถวายอันไหนก็ได้กินอันนั้นล่ะ”

    นี่ล่ะ หลวงพ่อจึงว่า วัดนี่เหมือนสวรรค์กลาย ๆ เลยนะ ทำบุญถวายอันไหนก็ได้กินอันนั้น พวกเราคิดเหมือนหลวงพ่อรึเปล่า ?

    พระธรรมเทศนา “ไปดูนรก” หลวงพ่ออินทร์ถวาย สันตุสสโก แสดงธรรมเมื่อวันที่ ๑๑ สิงหาคม ๒๕๕๓



    ที่มา พระอรหันต์ สายหลวงปู่มั่น
     
    แก้ไขครั้งล่าสุดโดยผู้ดูแล: 11 พฤศจิกายน 2017
Loading...
กระทู้ที่คล้ายกัน - ต้องตายถึงจะได้ซึ้งกับคำว่า ผลบุญ
  1. HONGTAY
    ตอบ:
    2
    เปิดดู:
    4,378
  2. tamsak
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    14,250
  3. บ้องแบ้ว
    ตอบ:
    11
    เปิดดู:
    1,760
  4. kunasan
    ตอบ:
    17
    เปิดดู:
    1,301

แชร์หน้านี้

Loading...