กรรม ภพ(พบ) บาปบุญ ใจ

ด้วยเคารพต่อพระรัตนตรัยเป็นอย่างแท้แล้ว จึงพบแสงสว่างนำทางเป็นอย่างแท้
ตามความเห็นของผม
ภพย่อมเกิดจากจิตที่ติดพบที่เห็นที่รับไว้ กำลังตามเจตนาแห่งจิตนั้น (เช่นคนพอใจในการฆ่าจิตก็ปรุงแต่งให้เกิดภพที่ฆ่านั้นให้เกิดขึ้นเป็นสิ่งที่เราต้องพบ
ชายพอใจเมื่อพบสาว จิตก็สร้างสาวนั้นไว้ให้เราได้ภพ ให้เราพบ ให้เราได้เป็น)
เจตนกุศลจึงเกิดกุศล เจตนาอกุศลจึงเกิดอกุศลให้เราได้พบ

เมื่อกรรมนั้นคือการกระทำ บาปคือความไม่สบายใจ บุญคือความสบายใจ
ผลแห่งบุญและบาปย่อมขึ้นอยู่ ที่กรรมที่การกระทำ ที่ใจ
เห็นเป็นแต่อย่างนี้
ผิดถูกขออภัย ผู้ใดมีความเห็นเป็นอย่างไร ใจขอบพระคุณครับ
อนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่านครับ สาธุ

 

บุญนั้นต้องไม่เบียดเบียนทั้งตนเอง และผู้อื่นด้วยจึงจัดว่าเป็นบุญ

 

สวัสดีครับคุณ รู้รู้ไป

ผมเห็นว่า คุณเองก็เป็นผู้หนึ่ง ที่มีการตอบที่ปราณีมาก จิตเมตตาของคุณมีกำลังแรง

ผมเองก็มีความสงสัยในเรื่องของจิตกับกรรมและภพภูมิอยู่เหมือนกัน

แต่ตอนนี้ยังก่อน เอาไว้คิดได้แล้วผมจะมาถามเพื่อเพิ่มความรู้ให้กับตัวเองนะครับ

อนุโมทนาครับ

 

เห็นเป็นอย่างนี้เช่นกันค่ะ เมื่อสิ่งใดพึงทำแล้วเกิดความสบายใจก็คือบุญ
หากสิ่งใดพึงทำแล้วเกิดความไม่สบายใจคือบาป
ได้พิจารณาบุญและบาปจากการใช้ชีวิตประจำวันพิจารณาบ่อยๆๆ รู้เท่าทันมากขึ้น จะทำอะไรก็รับเอาแต่บุญ(ความสบายใจ) สิ่งใดเป็นทุกข์ก็ปล่อยวางเสีย
ผิดถูกอย่างไรก็แล้วแต่พิจารณาค่ะ อันนี้ตามที่เราได้เห็นและได้สนทนากับผู้ร่วมสนทนาธรรม
ขอให้ทุกท่านมีแต่ความสบายใจค่ะ

 

ลองมองจิตเป็นดังเครื่องบันทึก ที่จะผลิตผลออกมาจากสิ่งที่ป้อนเข้า ใช้กับตัวเครื่องเอง
ป้อนอย่างไร เป็นตามอย่างนั้น เครื่องรับอย่างไร เครื่องเป็นอย่างนั้น
แปลก บุคคลกลับชอบเปลี่ยนเครื่องตนให้เลวร้าย ทั้งที่หมายให้เครื่องดี ด้วยความไม่รู้หรืออย่างไรหนอ
เมื่อเครื่องนี้ได้ปัจจัยดี อย่างไรเสีย เครื่องคงต้องเป็นเครื่องดีตามกำลังปัจจัยแน่นอน

พิจารณาเหตุย่อมถึงผลได้ พิจารณาผลย่อมถึงเหตุได้ ด้วยสัมพันธ์กัน ด้วยเป็นเหตุเป็นผลซึ่งกันและกัน
อนุโมทนาครับ

 

โมทนาสาธุด้วยค่ะ อ่านแล้วคิดตามพิจาณาตามดีมากๆเลยค่ะ สาธุๆ

 

ภพชาติสิ่งที่ทุกท่านต้องพบ

ก็เปรียบเสมือน ถนนที่มีรถราวิ่งผ่านไปมาตามกฏ เมื่อท่านเลือกที่นั่งดูหยุดอยู่ ท่านจะได้เห็นรถที่วิ่งอยู่ได้ทั้งหมด อาจเข้าใจในกฎของการเคลื่อนตัวของขบวนรถที่วิ่งบนเส้นทางนั้นตราบเท่านั้น ตามกำลัง

เมื่อท่านกระโดดขึ้นรถคันใดคันหนึ่งท่านก็จะเห็นเพียงสิ่งที่รถคันนั้นผ่านพบพร้อมกับรถคันนั้นเท่านั้น แต่ไม่เห็นการเคลื่อนของรถทั้งหมดในเส้นทางบนถนนสายนั้นอีก

เราเป็นผู้เลิกเอง ก็เป็นอย่างนั้นเอง
เป็นธรรมดา
สำหรับผม
อนุโมทนาเจริญในธรรม ทุกท่านครับ สาธุ สาธุ สาธุ