กระผมโดนทดสอบครับ

*เมื่อวันพุธที่ผ่านมา(26 มิถุนายน 2556) มีลูกค้ามาหาที่ร้านมาถามหาช่าง ถามสองสามครั้งแบบห้วนๆ และท่าทางไม่พอใจทั้งที่แกเห็นผมถือไขควงยืนอยู่ในร้านแต่แกถามหาช่าง แล้วแกก็พูดกับผมเหมือนโกรธอะไรผม แกบอกไปตามช่างมาซิ ไปตามมาเร็วๆ (คิดในใจ อะไรวะตรูยืนอยู่นี่ไง ตรูก็ช่างนะ)แล้วผมก็พูดกับแกดีๆ แต่แกก็ตัดบทผมแล้วคล้ายๆออกแนวจะไม่พอใจผมอย่างแรง ทั้งๆที่กับคนอื่นในร้านแกพูดดีด้วย ตอนนั้นผมรู้สึกว่าแกหาเรื่องผมเพราะผมพยายามถามดีๆพูดครับๆด้วยหลายครั้งแต่แกพูดสวนด้วยท่าทีไม่ค่อยชอบใจนัก


แต่ตอนแกกลับไปผมก็ไปพูดให้เพื่อนฟังว่าอยู่ดีๆคล้ายๆมีคนมาหาเรื่อง พูดไปพูดมาก็รู้สึกผ่อนคลายและคิดได้ว่าไม่เป็นไรหรอกเรื่องแค่นี้ในอนาคตเราต้องโดนหนักกว่านี้ ก็ลืมๆเรื่องไป พอวันต่อมาแกกลับมาผมก็ไปต้อนรับอย่างดีพูดเพราะ แต่แกก็ทำเหมือนเดิม ผมคิดในใจแล้วตอนนั้นว่า"อะไรวะ ตรูเคยไปทำอะไรให้เมิงไม่พอใจหรือวะเพิ่งเจอหน้าครั้งแรกก็โกรธตรูซะละไม่รู้กับตรูซะหน่อย" ทั้งๆที่คนอื่นก็พูดดีด้วย มันเป็นไปได้ยังไงแบบนี้แสดงว่าหาเรื่องชัดๆ อยากลองใช่ไหมเดี๋ยวจัดให้

ขณะที่แกอยู่ในร้านผมก็เดินออกไปที่อื่นและทบทวนดูตัวเอง ก็ไม่คิดว่าเคยเจอกันมาก่อน พอทีนี้คิดไปคิดมาอารมณ์ความโกรธมันกำเริบขึ้นคิดว่า"มันน่าเจ็บใจนักอยู่ดีๆมีคนมาหาเรื่องเจาะจงตัวเรา งั้นอย่าช้าอยู่เลย" ผมก็เอาเลย! ไปฝนมีดมาเลยมีดเิดินป่าน่ะครับที่เขาใช้แทงกันน่ะ คิดว่าถ้าอยากลองก็จะจัดให้ดูซิเมิงจะเก่งซักแค่ไหน ตอนนั้นนึกกลับไปโมโหมากตามประสาคนใจร้อน พอวันรุ่งขึ้นผมเตรียมมีดรอเลยครับ(มีดอยู่ปลายเท้าผม) เตรียมจนหลับไปแล้วรู้สึกมีคนมาปลุกลืมตามาดูเป็นคนเมื่อวาน แต่มาตอนนี้มันแปลก!! เหมือนคนละคนแกถามผมก่อนพูดเพราะพูดครับๆ ทำอะไรครับ ผมเอาของมาซ่อมครับช่าง ช่างใหญ่อยู่ไหมครับ หัวเราะยิ้มแย้ม ผมก็งงเลยล่ะครับ ความโกรธที่อยู่ในใจก็หายไปเลยเพราะท่าทีแกเป็นคนละคนกับเมื่อวันก่อน เออเอาไงแน่วะเนี่ย!....ก็เลยหายโกรธแกแล้ว

แล้วผมมาคิด เอ... รึว่าผมโดนทดสอบอะไรหรือเปล่าเพราะก่อนหน้านี้ผมคิดในใจกับตัวเองว่าจิตใจผมพร้อมที่จะอดทนกับสิ่งที่มากระทบได้แล้ว อืมมม... รึว่ามันจะเป็นอย่างนั้นเพราะอยู่ดีๆเปลี่ยนเป็นคนละคน และที่ตอนนั้นแกโวยก็โวยเฉพาะผม ผมเลยคิดว่าน่าจะใช่แหละ คงโดนทดสอบแล้วแต่........... "ไม่ผ่าน" :'''(

 

ผมก็โดนครับ ตะกี้นี่เอง5555 (ที่กระทู้นึง) ถ้าเป็นแต่ก่อน ใครที่มาพูดกับผมแบบนี้ แหลกกันไปข้างนึง..ขอบอก..(โต้กันเป็นนวันก็ไม่จบ) แต่มาวันนี้ ผมอ่านแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า คิดในใจว่า บัว4เหล่าจริงๆ ไม่ต่อความยาว สาวความโง่ต่อกันดีที่สุดครับ
ปล.ผมคิดว่าทุกอย่างคือบททดสอบ วันนี้ผมผ่านครับ..(ชักเเข้าทางแหลล่ะ.อิอิ).

 

ไม่ผ่านตั้งแต่วันแรกแล้ว..ทำไมไม่เอาไขควง

ขันไปที..สองที..น๊อตเขาคงหลวมน่ะ.ปล่อย

ให้ผ่านมาตั้งหลายวัน.จนถึงขั้นต้องใช้มีด..แรง.:boo:

 

ถ้าเขาอารมณ์ร้อนมา เราก็อย่าร้อนตามเขา ทุกข์จะตกแก่เขาเอง เราไม่ลงไปทุกข์ด้วย จิตเราหลุดพ้นแน่นอน

ขอให้คุณ หก พิจารณาจิต อารมณ์ของตนให้ประจำครับ แล้วจะทรงอารมณ์สุขุม เยือกเย็นได้คล่อง

 

น้องหกเอ่ยนั่นแหละของจริง แหละ ยังดีนะ ใจเย็ยมา ๒ วัน ผ่านมาได้ ครึ่งกว่าๆ ผลที่สุดมันขาดกระเด็นไม่ง่ายนะ ของจริงมาน่ะ มันยาก แต่รู้น่ะ ดีกว่าไมรู้เลย พยายาม ฝึกบ่อยๆ เดี๋ยว มันถึงเวลา มันจะร้องบางอ้อ เองแหละน้อง ถึงได้ไม่เด็ด ขาด มันก็สบายกว่ากันเยอะเลย

บางเรื่อง บางอย่าง ที่ไม่ใช่เรื่อง แบบนี้นะ ไอ้คนที่มารังแก บ่อยๆ ไม่ใช่เรื่องแบบนี้ บางคน มันได้ใจ ก็รังแก อยู่เรื่อย ไม่ต้องป่วย ควรรู้ว่า ควรหรือไม่ควร คนโดนรังแก หรือโดนกลั่นแกล้ง บางอย่างเราช่วยได้ ก็ควรช่วยนะ คนไม่ดีก็สั่งสอนบ้าง ไม่ใช่เฉย อย่างเดียว

 

โมทนาในความคิดเห็นและคำพูดแนะนำด้วยครับ คุณลุงบุญและพี่ๆทุกท่าน

 

ผมก็เคยเป็นและก็บ่อยครับ สุดท้ายต้องแพ้ตั้งแต่เริ่มแล้วครับ มาคิดได้ตอนที่เรื่องมันจบ เลยมองว่าสิ่งที่เรากำลังจะทำไม่สำเร็จครับ ถ้าสำเร็จความคิดดี พูดดี อ่อนน้อม เมตตาปราณี อัธยาศัยดี ไพเราะ นุ่มนวล สิ่งเหล่ามีได้สำเร็จได้ตั้งแต่เริ่มต้นแล้วครับ ก็ดีครับแบบนี้อย่างน้อยเราก็มีสามัญสำนึกที่คิดจะพัฒนาจิตเราให้ดีขึ้นไปครับ