กาย วาจา ใจ เป็นพุทโธหมด

::: กาย วาจา ใจ เป็นพุทโธหมด :::



"... การรักษาจิตใจของเรานั้นพึงรู้ว่าจะรักษาอย่างไร นั่นแหละ คือต้องมาฟังธรรม ต้องมาศึกษาธรรม ต้องเข้าหาอาจารย์ธรรม และเราจะได้เป็นผู้ที่เป็นตัวธรรม เดินอยู่พระธรรมก็เดินอยู่ นั่งอยู่พระธรรมก็นั่งอยู่ นอนอยู่พระธรรมก็นอนอยู่ พูดคุย ทานรับอาหารต่างๆ พระธรรมก็ทำตามนั้น เพราะตัวเราก็คือกายก็เป็นธรรม วาจาก็เป็นธรรม ใจก็เป็นธรรม เมื่อกายวาจาเป็นธรรมแล้ว ก็จะปฏิเสธไม่ได้ว่ากายนี้เป็นพุทโธ ธัมโม สังโฆ วาจานี้ก็เป็น พุทโธ ธัมโมสังโฆ ใจนี้ก็เป็นพุทโธ ...ธัมโม สังโฆ เป็นเหมือนหมดเลย เมื่อเป็นถึงที่สุดของพุทโธ ธัมโม สังโฆแล้ว กายก็นิพพาน วาจาก็นิพพาน เพราะใจนิพพาน นิพพานแปลว่าดับจากความชั่วทั้งมวล และไม่มีคำชั่วกำเริบอีก กายจึงไม่มีความชั่วที่จะประกอบขึ้นมาได้อีก วาจาก็จะไม่ประกอบความชั่วขึ้นมาอีก เพราะอาศัยใจนั้นไม่ประกอบทางด้านเจตนาความชั่วนั้นอีกเลย จึงได้ชื่อว่า กาย วาจา ใจ นิพพาน คือดับจากความชั่วทั้งมวลนั่นเอง..."

ตอนหนึ่งของพระธรรมเทศนา เรื่อง ปฏิบัติตนให้งามดั่งผ้าพับไว้ โดย หลวงพ่อครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน