การปฏิบัติธรรมคนเดียวสนุกจริงหรือคะ?

ในห้อง 'ทุกข์และปัญหาชีวิต' ตั้งกระทู้โดย บ้องแบ้ว, 5 พฤศจิกายน 2016.

  1. บ้องแบ้ว

    บ้องแบ้ว นางฟ้าผู้น่ารัก

    วันที่สมัครสมาชิก:
    1 พฤษภาคม 2010
    โพสต์:
    3,294
    กระทู้เรื่องเด่น:
    105
    ค่าพลัง:
    +5,264
    เป็นคนอยู่คนเดียวไม่ได้ จิตแพทย์บอกว่าเวลาอยู่คนเดียวต้องหาสิ่งเบนความสนใจ เคยบำบัดจิตใต้สำนึกชม. เดียวเสียไปพันนึงไม่ได้อะไรเลย (ขอไม่เอ่ยสถานที่)

    เหตุนี้รึเปล่าคะ คนเราถึงต้องพึ่งพาสิ่งต่างๆเพื่อยึดเหนี่ยวจิตใจ จนกลายเป็นเรื่องงมงาย เช่น การเลี้ยงตุ๊กตาลูกเทพ เป็นต้น
     
  2. บ้องแบ้ว

    บ้องแบ้ว นางฟ้าผู้น่ารัก

    วันที่สมัครสมาชิก:
    1 พฤษภาคม 2010
    โพสต์:
    3,294
    กระทู้เรื่องเด่น:
    105
    ค่าพลัง:
    +5,264
    ยิ่งเงียบสงัดยิ่งเหงา แทนที่จะเป็นการปลีกวิเวกเหมือนคนปฏิบัติธรรม
     
  3. Atsadong

    Atsadong เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    23 มิถุนายน 2009
    โพสต์:
    3,221
    ค่าพลัง:
    +2,734
    ครับ
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 17 ธันวาคม 2016
  4. วิญญาณนิพพาน

    วิญญาณนิพพาน ทีมงานอาสาฯ ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    6 เมษายน 2008
    โพสต์:
    17,124
    กระทู้เรื่องเด่น:
    33
    ค่าพลัง:
    +20,774
    เรื่องของการปฏิบัติธรรม ปฏิบัติธรรมแล้วดียังไง ? ลองดู clip ข้างล่าง ที่ผมนํามาให้ดูได้เลยครับคุณบ้องแบ้ว แล้วจะได้รู้ว่า การปฏิบัติธรรมดีกับตัวเราอย่างไร ส่วนตัวผมก็ปฏิบัติธรรมมาหลายปีแล้ว ปฏิบัติคนเดียวนี่แหละ ปฏิบัติแล้วเราก็ใจสงบดี ใจเย็นลง ให้อภัยคนก็ง่ายขึ้น คือผมก็ยังไม่ได้แบบดีเต็มร้อยหรอก ก็ยังมีอะไรผิด ๆ ถูก ๆ ในชีวิตบ้าง แต่ขอยืนยันว่า การปฏิบัติธรรมช่วยเราได้จริง ๆ ถ้าเราปฏิบัติไปเรื่อย ๆ เราจะเข้าใจเองครับ ปฏิบัติธรรมแล้วเราจะไม่รู้สึกเหงา เพราะเรามีสติอยู่กับตัวเองตลอดเวลา จริง ๆ เรื่องความสุขและทุกข์นั้น เค้ามาแล้วเค้าก็ไปครับ ที่เราไปทุกข์กับเค้าเพราะเราไปยึดเค้าไว้ เช่น พอเราสุขแล้วอยู่ดี ๆ เราทุกข์ พอเราไม่สุขเราก็ทุกข์ และถ้าเราทุกข์อยู่ แล้วไม่ยอมรับความจริงว่าเราทุกข์ แล้วไม่ปล่อยวาง สุดท้ายเราก็ทุกข์อีกอยู่ดี ความสุขที่แท้จริง คือการไม่ยึดติดอะไรในโลกนี้ ไม่ยึดติดในวัตถุ ไม่ยึดติดแม้กระทั่งความสุขและทุกข์ของเรา ความสุขที่แท้จริง คือความสงบในจิตใจของเรานี่แหละครับ ถ้าให้เปรียบเป็นภาพก็เหมือนความสงบอยู่ตรงกลาง ความสุขอยู่ทางซ้าย ความทุกข์อยู่ทางขวา ถ้าเราไปยึดติดสุขเราก็จะเอียงไปทางซ้าย ในขณะเดียวกัน ถ้าเราไปยึดทุกข์เราก็เอนไปทางขวา แต่ถ้าเราอยู่ตรงกลางที่เป็นความสงบตลอดเวลา เราก็จะไม่สุขไม่ทุกข์ คือจะสงบอย่างเดียวไร้ซึ่งพันธนาการทุกอย่างที่จะมาแกว่งอารมณ์ของเรา นี่ล่ะครับ การปฏิบัติธรรมดีกับตัวเราอย่างนี้ แล้วคนที่จะไปนิพพานก็ฝึกแบบนี้กันทุกคน คือฝึกวิปัสสนานี่ล่ะครับ ตามนี้ครับ อนุโมทนาครับ





     
  5. บ้องแบ้ว

    บ้องแบ้ว นางฟ้าผู้น่ารัก

    วันที่สมัครสมาชิก:
    1 พฤษภาคม 2010
    โพสต์:
    3,294
    กระทู้เรื่องเด่น:
    105
    ค่าพลัง:
    +5,264
    โอ้..กระทู้นี้ลืมไปแล้ว เคยสวดมนต์จนจิตหยุดนิ่งเป็นหนึ่ง ดีจริงๆค่ะ ไม่เอียงไปสุขหรือทุกข์ แต่ตอนนี้สมาธิเสื่อมแล้ว คงต้องเริ่มทำใหม่ กำลังคิดจะจัดตารางภาวนาและหาเวลาไปอยู่วัดค่ะ เรียนสายพ.วิริยังค์ก้อเลิกก่อนรู้จริง เพราะผีกวนหนักมาก มาในฝัน อยากปฏิบัติแบบอยู่วัดมีอาจารย์คุมจริงๆ ตอนเรียนกับลพ.วิริยังค์เรียนผ่านวิดีโอและหนังสือ ไม่ได้มีอาจารย์คุมสมาธิ
     
  6. วิญญาณนิพพาน

    วิญญาณนิพพาน ทีมงานอาสาฯ ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    6 เมษายน 2008
    โพสต์:
    17,124
    กระทู้เรื่องเด่น:
    33
    ค่าพลัง:
    +20,774
    เริื่องของสมาธินั้น เราต้องทําเป็นประจําครับบ้องแบ้ว ถ้าทํา ๆ หยุด ๆ จะไปไม่ถึงไหน คือทําแล้วไม่ได้ผล คือถ้าจะสวดมนต์กับทําสมาธิ เราก็ควรต้องทําไปทุกวัน แล้วสมาธิของเราก็จะต่อเนื่องกันไปเองเป็นขั้น ๆ ถ้าให้เปรียบให้เห็นง่าย ๆ ก็เหมือนถ้าเราอยากจะฝึกเล่น guitar วันนี้เราขยันเราฝึกไปทุกวันใน 1 เดือน พอเริ่มเล่นได้แล้วเราก็เลิกฝึก แล้วไปฝึกอีกทีก็ปีข้างหน้า ถ้าทําแบบนี้มันจะไม่ต่อเนิื่อง แล้วนิ้วเราก็จะจับ chord หรือ solo ไม่ได้แล้ว เพราะนิ้วมันจะแข็งและไม่คล่องตัว อะไรประมาณนี้ ยังไงก็ขอเป็นกําลังใจให้นะครับ
     

แชร์หน้านี้

Loading...