ขนหัวลุกจากปราสาทโบราณ

​

<!-- creat clip ---><!-- creat poll ---><!-- creat detail ---><!-- <div class="detail"> -->

ดิฉันเป็นคนบ้านระแงง อ.ศีขรภูมิ จ.สุรินทร์ เมื่อหลายปีมาแล้ว ครอบครัวเราไปปราสาทศีขรภูมิหรือประสาทระแงงที่อยู่ใกล้ๆ บ้านนี่เอง ขณะนั้นกรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานมาประมาณ 6-7 ปีแล้ว​

ลูกชายดิฉันชื่อเล่นๆ ว่า "โลด" เพราะแกซุกซนเหลือเกิน ทั้งชอบกระโดดโลดเต้นตามประสาเด็กผู้ชาย​

"โลด" หรือ "ลูด" เป็นภาษาเขมร แปลว่า "กระโดดโลดเต้น" ไงคะ​

ขอขยายความว่า มีการแสดงหรือการละเล่นชนิดหนึ่ง ที่นิยมเรียกกันในภาษากลางว่า "ลาวกระทบไม้" คล้ายๆ กับการละเล่นของชาวไทยเขมรที่เรียกว่า "เรือมอันเม" หรือ "ลูดอันเร" นั่นปะไร!​

"เรือม" แปลว่า "รำ" ส่วน "ลูด" หรือ "โลด" แปลว่า "กระโดด" หรือ "เต้น" ส่วน "อันเร" แปลว่า "สาก"​

เรียกว่า "รำสาก" หรือ "เต้นสาก" น่าหวาดเสียวมากค่ะ เพราะมีทั้งท่ายืน ท่านั่ง และท่านอน...หวังว่าคงจะไม่เรียก "เขมรกระทบสาก" นะคะ (พลีส)​

"นายโลด" ลูกชายดิฉันจะซนหาตัวยากแค่ไหนคงนึกภาพออกไม่ยากนะคะ​

ขนาดพาแกไปครั้งแรก พอเห็น "บาราย" หรือสระน้ำขนาดใหญ่ด้านหน้าปราสาท นายโลดก็ฉุดมือดิฉันให้หันขวับไปมอง ชี้ไม้ชี้มือไปที่สระพลางร้องว่า...พ่อแม่ช่วยด้วย ผู้หญิงคนนั้นกำลังจมน้ำตาย!​

เราจ้องมองอยู่นานก็ไม่เห็น แต่ตาโลดยืนยันว่าเห็นผู้หญิงสาว เกล้าผมสูงนุ่งผ้ายาว ไม่สวมเสื้อ เดินจากสะพานไปถึงศาลาท่าน้ำ แล้วทิ้งตัวลอยละลิ่วลงไป...จมหายโดยไม่โผล่ขึ้นมาอีกเลย​

พ่อนายโลดหัวเราะชอบใจ ขยี้ผมลูกชายอย่างเอ็นดู บอกว่า...ตัวแค่นี้ก็ช่างคิดช่างฝันแล้ว ฉลาดมาก!​

จนกระทั่งเข้าไปในปรางค์อิฐยุคดึกดำบรรพ์! นักท่องเที่ยวหลายสิบคนพูดคุยกันเงียบๆ ด้วยความเคารพสถานที่ วันนั้นเห็นฝรั่งกับญี่ปุ่นหนาตาค่ะ​

แม้จะเคยไปเที่ยวชมมาหลายครั้งก็อดตื่นเต้น ตื่นตาตื่นใจไม่ได้ทุกครั้ง ทั้งชื่นชมและนับถือฝีมือของช่างโบราณเมื่อสมัย 800 ปีมาแล้ว...ฝีมือปานเทพนิรมิตจริงๆ ค่ะ​

ท่านผู้รู้อธิบายว่า ปราสาทแห่งนี้คงจะสร้างขึ้นครั้งแรกในราว พ.ศ. 1007 โดยสร้างขึ้นตามหลักศาสนาฮินดู ลัทธิไสวะนิกาย ต่อมาได้ดัดแปลงเป็นวัดทางพุทธศาสนา สันนิษฐานได้จากการบูรณะส่วนยอดในราว พ.ศ. 2200 หรือราวสมัยอยุธยาตอนปลายนั่นเอง​

ด้านหน้ามีบาราย-สระน้ำขนาดใหญ่ เปรียบเส้นเลือดของชุมชนในละแวกนั้น มีปราสาทหรือปรางค์อิฐรวม 5 หลัง ตั้งอยู่ 4 ด้าน 4 มุม องค์กลางโดดเด่นเป็นพิเศษเพราะเป็นองค์ประธาน​

ปรางค์ทั้ง 5 ตั้งอยู่บนฐานเดียวกัน ก่อด้วยหินทรายและศิลาแลง ที่ปรางค์มีลวดลายประดับจากหินทราย งดงามเหลือเชื่อค่ะ ทั้งทับหลังและเสาประดับกรอบประตู​

ลวดลายดังกล่าวมีลักษณะปนกัน ระหว่างศิลปะขอมแบบปาปวน และแบบนครวัด โดยปราสาทหันหน้าไปทิศตะวันออก ดูคล้ายๆ กัน เช่น ปราสาทเขาพนมรุ้ง เป็นต้น​

จนกระทั่งไปหยุดมองทับหลัง ที่มีผู้เชี่ยวชาญทางโบราณคดีหลายท่านลงความเห็นว่าเป็นทับหลังสวยงามที่สุด ในบรรดาทับหลังรุ่นเดียวกัน!​

ตรงกลางเป็นรูปพระนารายณ์ 10 กร กำลังเหยียบหัวอสูร ใกล้ๆ กันมีนางอัปสรถือดอกบัวทาบทรวงอก...บรรยากาศค่อนข้างเยือกเย็น ความเงียบสงบก็ทำให้รู้สึกเคลิ้มไปว่า ตัวเองกำลังอยู่ในยุคสมัยที่ผู้คนดึกดำบรรพ์กำลังก้าวเข้ามาสู่เทวาลัยเงียบๆ ​

ทันใดนั้น ตาโลดก็เอะอะขึ้น พลางแหงนหน้าชี้ไม้ชี้มือ​

"ผู้หญิงคนนี้แหละแม่ที่โลดเห็นไปโดดน้ำในสระ! แล้วตอนนี้เขาขึ้นไปอยู่บนนั้นได้ไง?"​

ดิฉันกับสามีมองตากัน หนาวเยือกไปทั้งไขสันหลังชอบกล เห็นนางอัปสรที่ทับหลังยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม...ดิฉันอาจตาฝาดไปเองก็ได้ แต่เราต้องรีบกลับบ้านทันทีค่ะ!​

www.tlcthai.com/webboard/view_topic.php?table_id=1&cate_id=68&post_id=104346

 

ปราสาทโบราณนี่น่าเชื่อว่ามีอาถรรพ์เร้นลับอยู่ค่ะ

 

อนุโมทนาและขอบคุณสำหรับเรื่องราวน่ารู้ค่ะ
อยากมีโอกาสไปเที่ยวสถานที่แบบนี้จังค่ะ แถวนั้นกะละแมอร่อยมาก

 

น่ากลัวมากครับ เด็กเค้าสือได้ดี

 

ใช่ค่ะ เพราะจิตของเด็ก ยังละเอียดอยู่

 

เราก็ชอบเที่ยวที่วัดและวังเก่าๆเหมือนกันนะน่าไปเที่ยวจัง

 

ทุกๆที่มีเรื่องเล่าเสมอ

 

ฟังดูน่ากลัวจังค่ะ

แต่ดิฉันชอบเพลงลาวกระทบไม้ พูดถึงเพลงนี้เพราะดีนะคะ
เขาเล่ากันว่า พระครูพราหมณ์จะนำดวงจิตของหญิงสาวจริงๆในสมัยนั้นมาฝังไว้ประจำนางอัปสรแต่ละนางเลยค่ะ ทำให้แต่ละนางหาทางออกจากการกักขังนี้ไม่ได้ แม้ดวงจิตนั้นจะมาเกิดแล้ว หากทราบที่ไปที่มาของตนเอง ให้รีบกลับไปบวงสรางอธิษฐานของปลดปล่อยตนเองออกจากสถานที่แห่งนั้นค่ะ

[MUSIC]http://www.naronk.org/smf/song/u/sndU693.wma[/MUSIC]