ขอถามเรื่องการแผ่เมตตาครับ

ถ้าผมต้องการที่จะแผ่เมตตาให้เฉพาะ สัตว์ที่เราเคยฆ่าโดยไม่ตั้งใจ หรือวิญญานที่มาขอส่วนบุญ ถ้าผมจะแผ่ให้เฉพาะวิญญานนั้นจะทำอย่างไรครับ
ต้องสวดบทแผ่เมตตาทั่วไปหรือปล่าวครับ

 

หลังสวดมนต์ หรือ ทำบุญ/ทานใดๆ ก็สามารถนึกถึง ผู้ที่ต้องการให้ได้เลยค่ะ คือ ใช้บทแผ่เมตตาทั่วไป "สัพเพ สัตตา....." และเมื่อเสร็จแล้วก็ให้ นึกว่า ขอให้ผลบุญที่ข้าพเจ้าได้กระทำนี้ ถึงแก่ผู้ใดๆ......โดยอาจระบุขออโหสิจากการกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจนั้นไปด้วยก็ได้ เป็นการเฉพาะเจาะจงได้เลยค่ะ

หากคุณนั่งสมาธิ ขอแนะนำให้นึกในใจก่อนว่า ขอให้ผลบุญจากการภาวนานี้ ถึงผู้ใดบ้าง เป็นการบอกเขาก่อน เพื่อให้มารอรับ (เพราะบางทีเขาอาจอยู่ในที่ที่ไกลค่ะ) และเมื่อเสร็จสิ้นการภาวนาแล้ว ก็ให้นึกในใจ (โดยไม่จำเป็นต้องท่องคาถาก็ได้นะค่ะ) ว่าบุญที่ได้ทำจากการภาวนานี้ ขอให้ถึงแก่....

ลองทำดูนะค่ะ อนุโมทนาค่ะ

 

แผ่ได้เลยครับ....หลังจากสวดมนต์ก็ได้.....

หรือไม่ถ้าไปในสถานที่ใดคุณก็แผ่ไปก็ได้ครับ.....ก็บทแผ่เมตตาทั่วไปนะ....ถ้าจะให้ดีเป็นคำอธิษฐานของเราเองก็ได้....เช่น ขอให้มวลสัตว์มวลวิญญาทั้งหลายในบริเวณนี้ จงมีความสุข จงพ้นจากทุกข์ จงได้มีสัมมาทิฏฐิ (อะไรก็ว่าไป).......สุดท้าย.....ผลบุญใดที่ข้าพเจ้าได้กระทำมาแล้ว....ไม่ว่าจะเป็นการทำสังฆทาน ตักบาตร สวดมนต์ (อะไรก็ว่าไป).....ขอให้ท่านทั้งหลายจงโมทนาส่วนบุญนั้น....และพึงได้รับประโยชน์และความสุขอย่างที่ข้าพเจ้าจะพึงได้รับเทอญ......จบครับ(ทำอย่างนี้ไม่ต้องกังวลว่าบุญเราจะหายนะ...ไม่หายครับ..บุญนี่ยิ่งให้ยิ่งได้..จะกล่าวซ้ำบุญเดิมที่เราเคยทำบ่อยๆก็ได้..)....

ถ้าไปพักที่ใหนนอกสถานที่ก็แผ่ให้เทวดาอารักษ์ในบริเวณนั้นด้วย....ที่รักษาตัวเราด้วย.....ไปใหนจะปลอดภัยดี....

 

ขอ ขอบคุณ คุณ Phanudet และ sss12 ครับ

 

ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า การแผ่เมตตา กับการอุทิศส่วนกุศลนั้นต่างกัน

การแผ่เมตตา เป็นการส่งความปรารถนาดี แต่ผู้รับไม่ได้รับส่วนบุญ เพราะเราไม่ได้ให้บุญเค้า

การอุทิศส่วนกุศล เป็นการส่งผลบุญให้กับผู้รับโดยตรง

เปรียบเสมือน การแผ่เมตตา เท่ากับว่า เราบอกเค้า หรือคนทั่วไปว่า เรามาเป็นเพื่อนกันนะ ขออวยพรให้เธออยู่เย็นเป็นสุข คือเป็นการส่งความปรารถนาดี

แต่การอุทิศส่วนกุศลนั้น เปรียบเสมือนเรามีของกินของใช้ที่ดีๆ (บุญเยอะ) เราให้เค้าได้กินได้ใช้เทียบเท่าเราทุกประการ

ถามว่า ถ้าผู้นั้น เป็นผู้ที่ถูกคุณฆ่า ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ หรือวิญญาณที่มารับส่วนบุญ แล้วคุณแผ่เมตตาให้เค้า กับการที่คุณอุทิศส่วนกุศลให้เค้า อย่างไหนจะดีกว่ากัน แล้วเค้าเต็มใจรับส่วนไหนมากกว่ากัน

เพราะฉะนั้น ต้องเข้าใจให้ดีระหว่างคำว่าแผ่เมตตากับการอุทิศส่วนกุศล ยังมีหลายๆคนที่ยังไม่เข้าใจส่วนนี้ ซึ่งจะว่าไปนี่เป็นเรื่องที่ยังไปไม่ถึงอริยสัจ 4 ด้วยซ้ำไป เพราะฉะนั้น ถ้าเราเป็นผู้ที่นับถือศาสนาพุทธ เรื่องพื้นฐานต้องแน่น แล้วค่อยๆพัฒนาปัญญาและจิตวิญญาณให้ละเอียดบริสุทธิ์ยิ่งๆขึ้นไป

และถ้าพิจารณาอย่างลึกซึ้ง การอุทิศส่วนกุศลนั้น เป็นการแผ่เมตตาในตัว เพราะเราเมตตา เราถึงให้ส่วนบุญของเราได้ ไม่หวงแหนส่วนบุญ

และเมื่อพิจารณาให้ละเอียดอีกชั้นหนึ่ง ก็จะเห็นว่า เมื่อการอุทิศส่วนกุศล เป็นการแผ่เมตตาไปด้วยในตัวนั้น ก็เท่ากับเป็นการเจริญพรหมวิหาร 4

และไม่ใช่ว่าการแผ่เมตตาจะไร้ประโยชน์ ขึ้นอยู่กับความเข้าใจของผู้นั้นว่า อะไรคือข้อแตกต่าง และควรจะใช้อย่างไร

เคยได้ยินคำว่า จงแผ่เมตตาทุกลมหายใจมั้ย มีผู้สอนผมไว้ ก็คือเราไม่ชอบขี้หน้าใครนี่แหละ หายใจเค้าก็นึกถึงหน้าเค้าไว้ แล้วนึกในใจว่า จงเป็นสุขเป็นสุขเถิด หายใจออกก็ทำอย่างเดียวกัน

ขอให้เจริญในธรรม

 

ตามความคิดผมนะครับ
บุญคือการชำระล้าง
ล้างอะไรบ้าง โลภ โกรธ หลง
เช่น คุณโกรธคนๆนึง แล้วคุณก็แผ่เมตตาให้ พูดง่ายๆ คุณละโกรธได้
คุณละโกรธได้ เรียกตามภาษาชาวบ้านว่า ได้บุญ
จิตใจคุณตอนนั้นคือละโกรธ
คุณก็บอกว่าวิญญาณอื่นว่า มานี่เร็ววว(ส่งจิตไปหาเขาหรือจิตแรงไม่พอก็ต้องพึ่งสิ่งอื่นช่วย) ทำจิตใจอย่างนี้สิ
หรือเรียกแบบชาวบ้านแผ่ว่าเมตตาหรือแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล(ผมว่ามันเหมือนกันรึเปล่า)

สำคัญคือขณะจิตคุณที่จะส่งไปหาเค้าตอนนั้นเป็นอย่างไร
พอที่เค้าจะรับหรือเปล่า
เหมือนกับคุณง้อแฟน แฟนคุณโกรธมาก แล้วคุณง้อแล้วไม่หาย ก็แสดงว่าง้อน้อยไปหรือไม่ถูกจุด เค้าก็อาจจะปฎิเสธ(ไม่อนุโมทนา) ถ้าคุณรู้ว่าเค้าต้องการอะไร แล้วให้ในปริมาณที่เค้ายอมรับหรือมากกว่า เค้าก็จะยอมอนุโมทนา
ตัวอย่างของตัวอย่างการให้ที่ถูกจุด ผีที่ตามคุณโกรธคุณเพราะคุณไปฆ่าเค้า คุณต้องทำจิตใจชนิดที่ใครมาฆ่าคุณแล้วคุณให้อภัยให้เค้าไป เค้าอาจจะยอมรับ
พระที่เค้าไล่ผีก็เพราะพระใช้จิตใจที่ดีสอนจิตใจผี ในขณะที่คนธรรมดาทำไม่ได้
ไม่กล่าวถึงพวกอวิชานะครับ

ละโลภโกรธหลง แล้วส่งไปให้เค้า ครับดีสุดตามความคิดผมนะ