ขอธรรมะสำหรับคนจะติดคุกหน่อยครับ

ในห้อง 'จิตวิทยา & สุขภาพ' ตั้งกระทู้โดย itou, 12 เมษายน 2018.

  1. itou

    itou เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    13 มีนาคม 2010
    โพสต์:
    234
    ค่าพลัง:
    +1,203
    กำลังจะต้องติดคุกทหารรับสงกรานต์ 55+ (น่าจะเป็นช่วงสิ้นเดือน) เพราะการตัดสินใจไม่รอบคอบ ใครมีธรรมะบทไหน จะช่วยปกป้องจิตใจเราจากคนพาล และการกระทำของคนพาลที่ผมจะต้องอยู่ด้วยอย่างน้อยหนึ่งปี เรื่องร่างกายไม่สนใจเท่าไร ตายไปกลับสบายเรา (วิภวตัณหา 55+) หลักๆ คือ ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเท่าไร กลัวว่าจะทนความทุกข์ไม่ไหวจะทิ้งธรรมไป ช่วยแนะนำหน่อยครับ

    งอแงขอให้พระท่านช่วยมาหลายวันล่ะ 555 ไม่รู้จะไปปรับทุกข์กับใคร เพราะคนในครอบครัวไม่ปฏิบัติธรรม เลยทุกข์มากกว่าเราเสียอีก คนจะติดคุกกลับต้องมาปลอบใจคนไม่ติด ขำดี สุดท้ายได้แต่มาระบายไว้ ณ ที่นี้

    พอรู้ว่าจะต้องติดคุก สิ่งแรกที่เกิดในใจก็คือ ความกลัว ความกังวล ที่จะต้องอยู่ร่วมกับคนพาล แต่เพราะฝึกตนตามคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแบบไม่ค่อยขยันเท่าไรมาหลายปี ยังพอมีความดีอยู่บาง เลยจับความทุกข์ที่เกิดมาพิจารณาเป็นกรรมฐานไปซะเลย ก็เอาจิตไปดูๆ หวังว่าจะเห็นต้นเหตุแห่งความกลัว ดูเป็นร้อยๆครั้ง แต่ก็ยังไม่เห็นซักที ผมทำผิดวิธีรึเปล่าก็ไม่ทราบ ก็มั่วๆไป ต้วมเตี้ยมตามพระท่านไป สักวันต้องสำเร็จ

    แต่ก่อนฝึกแต่การนั่งสมาธิ ตอนนี้ว่าจะลองฝึกกายานุสติว่าจะเอาไปใช้ตอนเค้าเกณฑ์นักโทษไปทำงาน และอยากฝึกดูจิตเพื่อปกป้องจิตใจไม่ให้เสื่อม เมื่อเจอกับความทุกข์ความลำบาก ใครมีแนวทางหรือคำสอนของครูบาอาจารย์ท่านไหน ช่วยแนะนำหน่อยครับ
     
    แก้ไขครั้งล่าสุด: 13 เมษายน 2018
  2. hyuga

    hyuga เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    13 มีนาคม 2017
    โพสต์:
    290
    ค่าพลัง:
    +424
    สิ่งที่เรานำมาปกป้องตัวเราเองนั้นก็เป็นความกลัวอย่างหนึ่งครับ

    การอ้างคนรู้จัก อ้างผู้อยู่สูงกว่า หรือ อ้างไปถึงพระ
    เพื่อนำมาปกป้องคุ้มครองคุ้มกันเราก็เป็นเพราะความกลัว

    หากสมมุติ หากเราไปเข้าป่ากับพระในป่าแล้วไปพบเจอเสือมองมาทางเราแล้ววิ่งเข้ามาหา
    เราจะให้พระไปยืนบังหน้าเราเพื่อได้คุ้มครองเรา หรือ เราจะไปยืนบังหน้าพระเพื่อคุ้มครองพระ

    การที่ต้องคอยหาอะไรมาเป็นสิ่งกำบังให้กับตัวเรา ก็เป็นเสมือน ลูกกรงดีๆนี้เอง
    สติ คือ เรา เรา คือ สติ หากสติไม่สามารถเผชิญหน้ากับปัญหาได้แล้ว
    ความมืดบอดที่ต้องคอยหลบอยู่แต่ข้างหลังหรือความกลัวนั้นหละ
    มันจะปิดบังเรา หรือ ปิดบังสติ เมื่อสติเพชิญหน้าอยู่ปัญญานั้นจะคอยช้วยแก้ปัญหา
    หากแก้ไม่ออกนั้นขาดสมาธิ กำลังเลยมีไม่พอที่จะแก้

    ปกป้องคุ้มครองพระได้ก็รักษาธรรมเอาไว้ได้
    รักษาธรรมเอาไว้ได้ธรรมนั้นย่อมรักษาเราด้วยเช่นกัน

    ไม่รู้จักการเสียสละก่อนจะได้รับความช้วยเหลือได้อย่างไร
    ความตระหนี่ ความหวงแหน ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งแห่งความกลัว
    กลัวการสูญเสีย กลัวการเสียหาย ที่จะบังเกิดขึ้นแก่ตัวเราเอง

    การขาดความเชื่อ ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งของความกลัว กลัวความล้มเหลว กลัวความผิดพลาด

    คนเราจึงต้องมีที่พึ่งทางความเชื่อ พุทธานุสสติ ธัมมานุสสติ สังฆานุสสติ
    ไม่ตระหนี่ต่อร่างกายก็เป็นทั้ง จาคานุสสติ มรณานุสติ

    หากร่างกายจะต้องพัง ต้องแตกสลาย ก็มี สติ ที่รักษาในสิ่งที่ดีๆ
    และ สิ่งที่ดีๆก็จะช้วยให้เจริญขึ้นเรื่อยๆ สติดีย่อมเสมือนเมล็ดพันธุ์ที่ดี
    พื้นที่ๆรักษาหากอยู่ในเขตพระพุทธศาสนา ย่อมเป็นเสมือนดินที่อุดมสมบูรณ์

    ขอให้มีความสุขต่อสิ่งที่ต้องเผชิญนะครับ :cool:
     
  3. itou

    itou เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    13 มีนาคม 2010
    โพสต์:
    234
    ค่าพลัง:
    +1,203
    ขอบคุณครับ จะนำไปพิจารณาดูครับ

    เรื่องร่างกายไม่สนใจเท่าไร ตายไปกลับสบายเรา (วิภวตัณหา 55+) หลักๆ คือ ตอนนี้ไม่มีความมั่นใจในตัวเองเท่าไร กลัวว่าจะทนความทุกข์ไม่ไหวจะทิ้งธรรมไป
     
  4. Lazaza

    Lazaza เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    9 กุมภาพันธ์ 2008
    โพสต์:
    992
    ค่าพลัง:
    +5,551
    ติดคุกเพราะตัดสินใจไม่รอบคอบ....
    ผลจากการกระทำนั้นร้ายแรงมากเหรอคะ ถึงต้องติดคุกตั้งปีนึง???

    อยากจะฝากไว้เท่านี้ ไม่รู้จะเป็นประโยชน์มั้ย
    ให้สำนึกผิดให้มาก
    ให้ขออโหสิกรรมให้มาก
    ให้อภัยให้มาก
    ขอขมาเจ้ากรรมนายเวร ให้เลิกแล้วต่อกัน
    อย่าได้มีสิ่่่่่่่่่่งใดติดค้างต่อกัน
    ถ้าคุณไม่ทิ้งธรรม ธรรมจะไม่ทิ้งคุณ
    ขอให้ธรรมรักษา ขอให้คุณผ่านพ้นไปได้นะคะ
     
  5. itou

    itou เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    13 มีนาคม 2010
    โพสต์:
    234
    ค่าพลัง:
    +1,203
    ไม่มีใครเป็นอะไรหรอกครับ แค่ลงโทษตามตัวหนังสือ
    แค่ปัญหาเล็กๆที่ไม่ได้แก้ไขอย่างถูกต้อง

    ไม่ทราบเหมือนกันว่าเป็นกรรม หรือเพราะประมาทเอง หรือเพราะถูกความกลัวปิดบังสติไว้? จำได้ว่าตอนนั้นยังถามตัวเองอยู่ว่าประมาทรึป่าว ดันตอบตัวเองไปได้ว่าไม่ประมาท ถ้าตอนนั้นพิจารณาให้รอบคอบ หรือไปปรึกษาคนอื่นก็คงไม่มีอะไรแล้ว ไม่รู้ตอนนั้นคิดยังไง

    แต่ก็ชั่งมันเถอะ ถือซะว่าเป็นการสอบอารมณ์ไป ทนไว้ก็ทน ทนไม่ไว้ก็งอแงขอให้พระท่านช่วย ท่านจะช่วยหรือไม่ก็แล้วแต่ความเมตตาของท่าน ต้องขอบคุณเรื่องนี้เหมือนกันที่ทำให้ผมได้รู้จักหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี หลังจากฟังธรรมะ ปฏิบัติธรรมมาช่วงหลายวันนี้ ความทุกข์ลดลงไปเยอะแล้ว แค่ยังไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเท่าไร อยากปรึกษาอาจารย์บาสเหมือนกัน แต่เกรงใจแก เป็นช่วงวันหยุดด้วย

    ไหนๆ ก็ไหนๆแล้ว อยากให้เพื่อนๆ มองเป็นธรรมทาน เป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
    ชีวิตหาความแน่นอนอะไรไม่ได้ ต้องมีการพลัดพรากจากของรักของชอบใจเป็นธรรมดา ภัยอันตรายอาจเกิดขึ้นได้ทุกขณะ อยู่ดีๆอาจถูกจับขังเหมือนผมก็ได้ 55+ พระอริยะเจ้าท่านยังเจ็บ ยังแก่ ยังตาย เรามีความดีน้อยกว่าท่านมากจะรอดได้อย่างไร ขอเพื่อนๆญาติๆทางธรรมทั้งหลายตอนที่ยังมีโอกาสนี้ เร่งสร้างความดี และดำรงตนอยู่ด้วยความไม่ประมาทเถิด
     
  6. ณรงค์ฤทธิ์1976

    ณรงค์ฤทธิ์1976 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    11 ธันวาคม 2007
    โพสต์:
    157
    ค่าพลัง:
    +318
    ถ้ามองทางธรรม ทุกสิ่ง ทุกอย่างล้วนมีเหตุ มีปัจจัย... เหมือนมีหนี้ก็ต้องใช้... ถ้าใจไม่ทุกข์ซะอย่าง เดี๋ยวมันก็ผ่านไปครับ 1 ปีเร็วมากๆ.. สร้างเมตตาเยอะๆ สู้ๆครับ ^^
     

แชร์หน้านี้

Loading...