ขายภาชนะใส่เหล้าบาปไหมคะ

ทำงานเกี่ยวกับขายแก้วไวน์ ขวดใส่เหล้า และที่พักไวน์ ต้องพูดเชียร์สินค้าเหล่านี้เสมอๆ เวลาพูดก็ต้องพาดพิงถึงเหล้าถึงเบียร์เป็นประจำ เพราะเราต้องแนะนำสินค้าค่ะ ขอถามผู้รู้ทีค่ะ ว่าเราจะบาปไหม เพราะเราขายภาชนะให้เขานำไปใช้เป็นอุปกรณ์ในการดื่มเหล้า ดื่มเบียร์ ไม่สบายใจเหมือนกัน กลัวบาป (เหมือนเราไปเอื้ออำนวยให้เขาผิดศีล) เพราะถ้าบาป ก็จะไม่ทำค่ะ จะลาออก

และขอถามอีกเรื่องค่ะ เรื่องราคาสินค้า ที่บริษัทจะมีโค๊ดลับติดไว้ที่ตัวสินค้าทุกชิ้น และเวลาขายเราต้องบอกราคาให้สูงกว่าโค๊ดที่ติดไว้นั้น อย่างนี้เราบาปไหม เพราะเรารู้อยู่ว่าสินค้านั้นราคาเท่าไหร่ แต่เวลาบอกลูกค้าต้องบอกอีกราคานึง ซึ่งเป็นราคาที่สูงกว่าราคาจริงที่ติดไว้นั้น เพื่อให้ลูกค้าต่อรองสินค้าได้ และราคาที่บอกกับลูกค้าในแต่ละครั้งก็มักไม่ตรงกันเลย เพราะเราต้องบวกเองจากราคาโค๊ดที่ติดไว้ มันเฉพาะหน้ามาก ต้องพูดแบบปุบปับทันที สินค้าก็มีเยอะมันจำไม่ค่อยได้ ว่าชิ้นไหนเคยบอกไปเท่าไหร่ๆ เหมือนเราหลอกลวงเขายังไงก็ไม่รู้นะค่ะ ไม่ค่อยสบายใจเลยค่ะ

 

แม้ว่าจะไม่ได้ขาย สุราเองโดยตรงแต่ก็มีส่วนสนับสนุน คงไม่มีใครเอาไปใส่น้ำเปล่าเป็นแน่ สุราก็ดี ไวน์ก็ดี ถ้ารู้จักรับประทานมันก็เป็นประโยชน์ เพราะเหล้า ก็เป็นตัวทำละลายยาเช่นกัน........

การค้าขายนั้น ก็ต้องมีกำไร เพื่อให้ยังชีวิตต่อไปได้ แต่ทว่ามิใช่ เอาของไม่ดีมาย้อมหลอกว่าเป็นของดี หรือเอากำไรจนเกินควร

 

คำถามส่วนแรกที่ถามว่าบาปหรือไม่บาปนั้น ขอตอบว่า บาป คือเป็นการส่งเสริมทางอ้อมให้คนดื่มเหล้า ยิ่งถ้าคุณพูดเชียร์สินค้าของคุณพาดพิงถึงเหล้าด้วย ก็ถือว่าส่งเสริมคนให้ผิดศีลแหละ แต่บาปคงไม่เท่ากับผิดศีลข้อเมรัยด้วยตนเอง
เหมือนกับกรณีพวกที่ไปเที่ยวอาบอบนวด แล้วจะมีคนเชียร์แขกบอกว่า พี่ๆ เบอร์นี้เด็ดเลยพี่ พี่ๆ เบอร์นี้เพิ่งมาใหม่ เอาใจดีพี่ .... ถามว่า กรณีคนเชียร์แขกผิดข้อกาเมมั้ย ไม่ผิดตรงๆ เต็มๆ แต่ผิดทางอ้อม โทษฐานยุยงส่งเสริม สนับสนุน รู้เห็นเป็นใจ ให้คนผิดศีลข้อกามา

เรื่องลาออกจากอาชีพขอให้คิดดูดีๆ ทุกอาชีพล้วนก่อให้เกิดบาปเกิดกรรมขึ้นได้เสมอ เพียงแต่เราจะพยายามลดโอกาสในการทำบาปให้น้อยลงได้อย่างไร ยังดีที่ไม่ประกอบอาชีพขายเนื้อขายปลา ขายอาหารซีฟู๊ด อย่างนั้นผิดเต็มประตู

ส่วนคำถามส่วนที่สองนั้น ถ้าไม่เป็นการหลอกลวงคุณภาพสินค้า ว่าของไม่ดี เป็นของดี ก็ถือว่าไม่บาป

เรื่องราคานั้น ถ้าคุณมองว่า ของราคา 100 แต่คุณบอกขาย 120 เพื่อให้ลูกค้าต่อราคา อย่างนี้ถือว่าเป็นบาป

ถ้างั้นกลับกัน ของราคา 100 แต่เราบอกขาย 80 บาปมั้ยละ เอ้า บอกไม่ตรงราคานี่

เพราะฉะนั้น เรื่องราคา เป็นความตกลงระหว่างผู้ขายกับผู้ซื้อ ถ้าผู้ซื้อเห็นว่าแพง เค้าก็ไม่ซื้อ และเราก็มีอำนาจในการลดหรือเพิ่มราคาให้กับใครก็ได้ แต่ถ้าคุณไปบอกว่าของดี ทั้งๆที่ของไม่ดี หรือย้อมแมวขาย อย่างนี้ซิบาปแน่

 

อย่าคิดมากเลยครับ

ในแต่ละวันมีเรื่องที่ต้องเป็นบาปมากมายกว่าอาชีพที่คุณทำอีกนะครับ

คุณขายอุปกรณ์สำหรับใส่เหล้า เชียให้เขาซื้อเอาไปใส่เหล้านิครับ

ไม่ได้เชียให้เข้ากินเหล้านิครับ

หันมาทำใจให้สดชื่นแจ่มใส่ดีกว่าครับ เรื่องอื่นปล่อยให้เป็นไปตามเหตุและปัจจัยเถอะครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ

 

แต่ละวันคุณเดินเหยียบมด เยียบแมลงที่คุณไม่ได้สั่งเกตุ ไม่ได้ใส่ใจ น่าจะเยอะกว่าที่คุณ

พูดเชียร์สินค้าซะอีก และถ้าคุณบอกจะลาออกคุณจะไปทำงานอะไร ลองคิดดูดีๆ ลาออก

เพราะกลัวบาปแต่ตัวเองอดตาย ผมว่าจะบาปยิ่งกว่าเดิมซะอีก

 

ตอบได้2ประเด็นครับเอาตามธรรมนะครับ
1รู้ว่าขายเเล้วเขานำไปเพื่อทานเหล้าเเละยังเชียร์เพื่อให้เค้าเห็นข้อดีถึงการทานเหล้าอันนี้บาปครับถือว่าเป็นการ ยุยง ส่งเสริม เเละอนุโมทนาบาปกับเค้าไปด้วยมีเวรครับ
2เรื่องราคาสินค้าเท่าที่ฟังมาก็ไม่น่าจะผิดอะไรนะครับเพราะบอกเพื่อต่อไม่ใช่ไม่ให้เค้าต่อได้เลยถือเป็นกลยุทธ์ในธุรกิจ

ข้อ1บาปเเน่นอนมีผลเเน่นอน ผมจำได้อาจารย์สอนไว้ว่า"เกิดเป็นคนมีทางเลือกเสมอ"ขอเเต่อย่าเข้าข้างตัวเองพิจารณาให้ดีเเล้วจะเจอทางออก
ความเห็นของผมนะครับควรหาอาชีพ สัมมาอาชีพ ที่ถูกทั้งทางโลกเเละทางธรรมดีกว่าครับ

บางคนอาจบอกว่าผมทำเป็นเก่งถ้าไม่เจอกับตัวก็ไม่รู้ ก็ตอบเลยว่าผมเคยทำอาชีพอย่างหนึ่งไม่ผิดโลกเเต่ผิดธรรมรายได้ดีมากเเต่มีผู้ทรงธรรมบอกผมว่า "คนเรามีทางเลือกเสมอ" ผมเลยยอมทิ้งอาชีพรายได้งามทั้งที่ลงทุนไปเเทบหมดตัวเเต่สิงที่ได้ไม่น่าเชื่อ ความสุขใจเเละเหมือนยกภูเขาออกจากอกเเละกำลังเริ่มต้น สัมมาอาชีพ เพื่อได้ชื่อว่าไม่เสียชาติเกิด

 

ร้านไหน???!!!...(เวลาไปซื้อจะได้ต่อเยอะๆ หน่อย)

 

โอ้ สาธุ สาธุ ขอให้มีความเจริญทั้งทางโลกและทางธรรมยิ่งๆขึ้นไปนะครับ

 

คนขายมีดจะบาปก็ได้ จะว่าไม่บาปก็ถูก
หากมีดวางอยู่เฉยๆมันไปประทะร่างคนไม่ได้
หากคนซื้อเอาไปหั่นผักหั่นหมูรับประมาน หรือถวายพระก็บุญของเขา
หากคนซื้อเอาไปฆ่าคน ทําร้ายคน ก็บาปของเขา

แก้วใส่เหล้าสวยๆถวายพระพระท่านก็รับท่านเห็นมันเป็นแก้วสวยงาม คงจะเอาไว้ใส่โอสถถวายพระอุปฌาย์ได้ แก้วก็คือแก้วจะใส่อะไรก็อยู่ที่คนใช้ไม่ได้อยู่ที่คนขาย

 

ขอให้หาทางออกที่ดีให้กับจิตใจคุณให้ได้นะครับ คำตอบคุณมีอยู่ในใจแล้ว

 

ความคิดเห็นของผมนะครับ
ถ้าไม่เชียร์ก็ไม่บาปมั้ง ไม่เเน่ใจนะครับอย่าเพิ่งเชื่อนะครับ

 

เลิกไปเถอะ อย่างไรก็บาปแน่นอน ลองมาดูวิบากกรรมของสุรา
วิบากกรรมของคนผลิตสุราเพื่อขาย เวลาตกไปในมหานรกก็จะมีน้ำกรดสีดำร้อนพุ่งออกจากปากมาท่วมร่างกายจนละลาย ผู้ค้าก็จะตกไปในบ่อน้ำกรดที่ผู้ผลิตอ๊วกออกมา ผู้ดื่มจะถูกน้ำกรดเทราดลดร่างกายจนละลาย ส่วนผู้ที่ขายภาชนะเพื่อใส่เหล้่า ก็จะโดนภาชนะรูปร่างเหมือนกับที่ขายแต่เป็นเหล็กสีดำร้อนใหญ่ยักษ์ตกมาทับร่างกายจนแหลกเหลว

 

1.ขายภาชนะใส่เหล้า ไม่น่าจะบาป แต่ถ้าไปเชียร์เหล้าต่างๆ
มันก็เหมือนกันส่งเสริมในกินเหล้า(ถ้าไม่เชียร์ เค้าอาจซื้อไปใส่ปลากัดก็ได้ใครจะรู้ อิอิ)

...ลองคิดเล่นๆ ถ้าคุณขายช้อนส้อม แล้วมีคนใช้ส้อมที่คุณขายไปแทงคนตาย คุณจะบาปมั้ย?

2.การตั้งราคาให้สูงว่าราคาจริง ไม่บาปครับ เพราะมันเป็นการซื้อขาย(ลูกค้าก็รู้อยู่แล้วว่าบวกกำไร)
ไม่งั้นพ่อค้าแม่ค้าก็ไม่ต้องมีกำไรสิ เพราะต้องขายเกินราคาอยู่แล้ว<!-- google_ad_section_end -->

 

ขายภาชนะใส่เหล้าบาปไหมคะ
.......................................................
มันก็ขึ้นกับระดับบารมีที่คุณกำลังบำเพ็ญอยู่
ถ้าคิดจะเป็นพุทธภูมิ ล่ะก็ขายภาชนะใส่เหล้าก็คงไม่เหมาะ
แต่ถ้าประพฤติธรรมระดับไม่สูงมาก ก็ลองอ่านพระไตรปิฏกข้างล่างนี้แล้วตีความเองนะครับ
..........................................................................

<center>พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔
อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต</center>[๑๗๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย การค้าขาย ๕ ประการนี้ อันอุบาสกไม่พึง
กระทำ ๕ ประการเป็นไฉน คือ การค้าขายศาตรา ๑ การค้าขายสัตว์ ๑ การ
ค้าขายเนื้อสัตว์ ๑ การค้าขายน้ำเมา ๑ การค้าขายยาพิษ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย
การค้าขาย ๕ ประการนี้แล อันอุบาสกไม่พึงกระทำ ฯ
<center>จบสูตรที่ ๗
</center>

เนื้อความพระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ บรรทัดที่ ๔๘๓๙ - ๔๘๔๓. หน้าที่ ๒๑๑.
http://84000.org/tipitaka/pitaka_item/v.php?B=22&A=4839&Z=4843&pagebreak=0
ศึกษาอรรถกถานี้ ได้ที่ :-
http://84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=22&i=177
สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่ ๒๒
http://84000.org/tipitaka/read/?สารบัญพระไตรปิฎกเล่มที่_๒๒
http://84000.org/tipitaka/read/?index_22
​

<table width="90%" align="center" background="" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"> <tbody><tr><td vspace="0" hspace="0" align="right"></td></tr></tbody></table>
<center class="D">๗. วณิชชสูตร</center><center> อรรถกถาวณิชชสูตรที่ ๗ </center> พึงทราบวินิจฉัยในวณิชชสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า วณิชฺชา ได้แก่ ทำการค้าขาย.
บทว่า อุปาสเกน ได้แก่ ผู้ถึงสรณะ ๓.
บทว่า สตฺถวณิชฺชา ได้แก่ ให้เขาทำอาวุธแล้วก็ขายอาวุธนั้น.
บทว่า สตฺตวณิชฺชา ได้แก่ ขายมนุษย์.
บทว่า มํสวณิชฺชา ได้แก่ เลี้ยงสุกรและเนื้อเป็นต้นขาย.
บทว่า มชฺชวณิชฺชา ได้แก่ ให้เขาทำของเมาอย่างใดอย่างหนึ่งแล้วก็ขายของเมา.
บทว่า วิสวณิชิชา ได้แก่ ให้เขาทำยาพิษแล้วก็ขายยาพิษนั้น.
การทำด้วยตนเอง การชักชวนคนอื่นให้ทำการค้านี้ทั้งหมด ก็ไม่ควรด้วยประการฉะนี้.
จบอรรถกถาวณิชชสูตรที่ ๗

 

ขออนุโมทนากับทุกคำแนะนำนะคะ ตอนนี้ก็ยังขายอยู่ค่ะ เพราะยังหางานใหม่ไม่ได้ ก็อาจจะต้องทำไปก่อน อาจจะบาปหรืออาจจะไม่บาปแต่ก็ไม่อยากทำแล้ว เพราะเริ่มเบื่อแล้ว ต้องระมัดระวังไม่พูดคำว่าเหล้า ว่าไวน์ ว่าเบียร์ตลอดเลย พยายามพูดคำว่าแก้วคริสตัลเท่านั้น แต่มันก็ไม่ได้ทั้งหมด เพราะบางครั้งลูกค้าไม่รู้ ก็ถามว่าเป็นแก้วใส่ไวน์แดง หรือ ไวน์ขาวเราก็ต้องบอกเขาไป รู้สึกไม่สบายใจเวลาที่บอกด้วยค่ะ จริงๆ นะ

 

ขอบคุณมากนะคะ สะกิดใจ ตรงคำว่าพุทธภูมินี่ละคะ เพราะพระอาจารย์ท่านพูดบ่อยๆ ว่าพุทธภูมิ ให้ดิฉันได้ยินอยู่เสมอ ก็ยังไม่ทราบว่าท่านได้หมายถึงใคร เพราะเวลาไปพบท่านก็ไปแต่กับพี่ชาย พี่สาว ค่ะ ท่านพูดบ่อยจริงๆ นะคะ คำว่าพุทธภูมิ จนบางครั้งยังคิดอยู่เลยว่าเป็นตัวเองหรือเปล่า แต่บอกตรงๆ ว่าปรารถนาเป็นนางแก้วมากกว่าค่ะ ไม่คิดเป็นพุทธภูมิเลย ส่วนเรื่องบำเพ็ญเพิ่งเริ่มเองค่ะ ยังอ่อนอยู่มาก ศีลยังขาดทุกวันค่ะ โทสะ โลภะ โมหะ วุ่นวายอยู่ในใจเสมอๆ เลย

 

มาตามอ่านค่ะ...........