ข้อสังเกตุ "เมื่อจิตเป็นสมาธิดีแล้ว"

ในห้อง 'อภิญญา - สมาธิ' ตั้งกระทู้โดย ปราบเทวดา, 26 พฤศจิกายน 2019.

  1. ปราบเทวดา

    ปราบเทวดา เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    16 กุมภาพันธ์ 2017
    โพสต์:
    897
    ค่าพลัง:
    +1,354
    เกร็ดธรรม
    หลวงปู่พุธ ฐานิโย

    วัดป่าสาละวัน อ.เมือง จ.นครราชสีมา


    เมื่อสมาธิธรรมชาติ มันเกิดขึ้นแล้ว
    นักปฏิบัติ ไม่สามารถที่จะน้อมจิตน้อมใจไปไหนได้ดอก
    นอกจาก จิตจะปฏิวัติตัวไปเอง
    โดยพลังของ ศีล สมาธิ ปัญญา ที่ประชุมพร้อมแล้ว

    ซึ่ง เราสวด สติปัฏฐานสี่ เมื่อซักครู่นี้ว่า
    เอกายะโน มัคโค สัมมะทักขาโต สัตตานัง วิสุทธิยา
    เมื่อ อริยะมรรค เมื่อศีล สมาธิ ประชุมพร้อมรวมเป็นหนึ่ง
    ศีลก็เป็นอธิศีล สมาธิก็เป็นอธิจิต ปัญญาก็เป็นอธิปัญญา
    ในเมื่อศีล สมาธิ เป็นอธิ ผู้ยิ่งใหญ่
    ก็สามารถปฏิวัติ ภูมิจิต ภูมิธรรม ไปตามขั้นตอน
    ซึ่งสุดแท้แต่ พลังนั้น จะบันดาลให้เป็นไปอย่างไร
    ผู้ปฏิบัติ ไม่มีทางที่จะมีสัญญาเจตนาจะน้อมจิตไปอย่างไร
    จิตจะออกนอกเป็นเรื่องของจิต
    จะจะเข้าในเป็นเรื่องของจิต
    จิตจะมากำหนดรู้อยู่ที่จิตเป็นเรื่องของจิต
    ซึ่งเค้าจะเป็นไปเองโดยอัตโนมัติ ในขณะที่จิตเป็นไปเช่นนั้น

    จะไปรู้ไปเห็นอะไรก็เพียงแต่ว่าเฉยๆ นิ่งๆ อยู่เฉยๆ เท่านั้นแหล่ะ
    เช่นอย่างรู้ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
    รู้ความเปลี่ยนแปลง ของสภาวะทั้งหลายทั้งปวง
    ก็สักแต่ว่ารู้อยู่เฉยๆ

    คำว่าอนิจจังก็ไม่มี ทุกขังก็ไม่มี อนัตตาก็ไม่มี
    ถ้าขืนไปมีแล้ว สมาธิมันจะถอน

    เราอาจจะพิจารณา รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ
    ว่าเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เที่ยงเป็นทุกเป็นอนัตตา
    เราว่าได้ตั้งแต่จิตยังไม่สงบเป็นสมาธิ
    เมื่อจิตเป็นสมาธิดีแล้วนี่
    มันจะปรากฎแต่ สิ่งที่ เกิด-ดับ เกิด-ดับ อยู่เท่านั้น

    แล้วคำพูดที่ว่า อะไรเป็นอะไร มันจะไม่มี

    มันจะมีต่อเมื่อ จิตถอนจากสมาธิมาแล้ว
    มันจึงจะพูดเป็น เพราะมันมีกายเป็นเครื่องมือแล้ว
    อันนี่ ทางเป็นไปของจิตทางหนึ่ง

    (อ่านต่อที่นี่ http://palungjit.org/threads/การปฏิบัติภาวนาจิต-หลวงปู่พุธ-ฐานิโย.522295/
     

แชร์หน้านี้

Loading...