ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจรึเปล่า

เรื่องมันมีอยู่ว่า แฟนเราป่วยเข้าโรงบาลวันแรก ช่วงเช้าเราติดสัมมนา fficeffice" /><O></O>
ก็เลยกะว่าเด๋วไปเยี่ยมตอนเย็นแล้วกัน
แฟนเราบอกว่า พี่ชายแกจะมาประมาณ หกโมงเย็น ทุ่มนึง ไรประมาณนี้ <O></O>
เราก็นึกว่าฝ่ายแฟนคงยังไม่พร้อมจะเปิดตัวมั้ง (ซึ่งเราไม่เคยถาม และเค้าไม่เคยบอก) เราก็เลยเดินเล่นสยามรอเวลา
แล้วก็กลับมาห้องเพื่อเก็บของไปโรงบาล แฟนเราโทรมาหา เราเลยบอกว่า เด๋วรอให้รถเลิกติดก่อนนะ <O></O>
เด๋วจะรีบไป แฟนบอกว่า ไม่ต้องมาหรอก นั่งแท๊กซี่มาคนเดียว อันตราย กว่าเราจะไปถึงแฟนเราคงหลับปุ๋ยไปแล้ว เราก็เลยไม่ได้ไปเยี่ยม แต่เค้าโทรหาเราประมาณ สามทุ่มครึ่ง เค้ายังไม่นอน เราเลยบอกว่า ถ้าเราไปโรงบาล ก็คงถึงแล้วล่ะ
พอวันที่สอง เราก็ไปสัมมนาช่วงเช้าอีก ช่วงบ่ายเลยไปเยี่ยมแฟนที่โรงบาลพร้อมเพื่อนๆ คนอื่น แล้วก็จะนอนค้างที่โรงบาล แต่เราก็กลับพร้อมเพื่อนคนอื่นตอนสามทุ่ม เพราะแฟนบอกว่า แม่จะมานอนเป็นเพื่อน เราก็เลยกลับ เราน่าจะเอะใจว่า สามทุ่มแล้วแม่จะยังมามั๊ย
พอวันที่สาม วันนี้เราว่างทั้งวัน เป็นวันที่แฟนเราจะออกจากโรงบาล เราก็เข้าใจว่าแม่มารับ จะต้องเคลียร์นั่นนี่ เราเลยไม่ไปเป็นภาระเพิ่มอีก ตอนเย็นเราไปกินข้าวกับเพื่อน แฟนโกดมากที่เราว่างทั้งวันแต่กลับไม่ไปดูแล แต่ออกไปกับเพื่อนได้
อีกอย่าง วันที่เราไปเยี่ยม เราไม่เคยพูดว่าสักคำ "เป็นไงบ้าง ดีขึ้นยัง" เรามีแต่ชวนไปเที่ยวตรงนั้นตรงนี้ ชวนกินนั่นนี่ แฟนเราโกดมาก ว่าเราไม่สนใจ แต่เราอยากบอกว่า ที่เราเห็นเค้านอนโดนแทงน้ำเกลือ เราก็เศร้ามากพออยู่แล้ว จะร้องไห้แล้ว
ถ้าเราพูดแบบนั้น เราร้องไห้แน่ๆ ก็เลยหาเรื่องเที่ยวไปเรื่อย อย่างน้อยแกจะได้สดชื่นขึ้นบ้าง
สรุป แฟนก็เลยโกดที่เวลาสุข ก็สนุกด้วยกัน แต่เวลาทุกข์ เราไม่ได้ไปดูแลเลย
แล้วเราก็โทรหาเค้าน้อยมาก เพื่อนคนอื่นยังโทรหาเค้ามากกว่าเราเลย<O></O>
เฮ้อออ แต่เค้าก็โทรหาเรานี่นา เราแค่อยากให้เค้านอนพักเยอะๆ ไม่อยากโทรไปกวนเวลาหลับเท่านั้นเอง
แล้วก็โกดอีกตรงที่ ก่อนที่แฟนจะป่วยเข้าโรงบาล เราไปเกาะล้านกันมากับเพื่อนทั้งห้อง (เรากับแฟนเรียนโทห้องเดียวกัน แต่เค้าอายุมากกว่าเรา) แฟนเราป่วยตอนวันกลับ
ขากลับมาจากเกาะล้าน เรามารถเพื่อนคนนึง ซึ่งจะมาส่งเพื่อนๆ ที่พักโซนอนุสาวรีย์ ดินแดง ห้วยขวาง เราก็เลยมากับเพื่อนคนนี้ ส่วนแฟนเราไปรถเพื่อนอีกคน ไปโซนสาธร บางรัก ซึ่งบ้านแฟนเราอยู่แถวนั้น
เราเลยตัดสินใจว่า โอเค งั๊นเราไปคนละคัน อย่างน้อยถึงบ้านแล้วก็จะได้พักผ่อนกันโดยเร็ว เราก็ห่วงพี่แกอ่ะ ยิ่งป่วยอยู่ อยากให้พักไวไว
แต่ดันมารู้ว่า โกดตรงที่ ทำไมแฟนป่วย แต่ไม่ไปรถคันเดียวกัน ไม่ดูแลตอนนั่งรถ ถึงเราจะไปนั่งรถอีกคันพี่แกก็จะนั่งแท๊กซี่ย้อนมาส่งเราที่อนุสาวรีย์ได้อยู่ดี (พระเจ้า ใครจะคิดได้ขนาดนั้น ก็เธอไม่บอกชั้นนี่ เราแค่ไม่อยากให้คุณต้องลำบาก)

เรื่องก็เป็นเช่นนี้ คือความเข้าใจผิด คิดว่าเราไม่รักเค้า ไม่สนใจเค้า รักเค้าแล้วไม่แสดงออก
พี่เค้าบอกว่า กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม <O></O>
ต่างฝ่ายก็ยังรักกัน และไม่ได้มีใครใหม่ เราก็เลยขอโอกาสได้มั๊ย (ไม่เคยขอเลยนะ) แล้วจะไม่ขออะไรอีก เรารู้ว่า เราคิดน้อยไปหน่อย ลืมมองอีกมุม<O></O>
ทำไมเราไม่รู้ แล้วไม่ยอมบอกเราล่ะ
เค้าบอกว่า ถ้าบอกให้ทำ ก็ไม่ใช่ตัวเราน่ะสิ (แต่ถ้าไม่บอก บางอย่างจะรู้มั๊ยเนี่ย)<O></O>
<O> </O>
อีกอย่างเวลาทะเลาะกัน เคยคุยกันไว้ว่า ถ้าทะเลาะ ก็ทะเลาะให้จบๆ ไป ไม่ต้องเอามาคิดไรอีก<O></O>
แต่พอทะเลาะกันคุณเธอ (ฝ่ายชายขุดขึ้นมาทะเลาะ จนหลุมเท่าอุตกาบาตแล้วเนี่ย)<O></O>
<O> </O>
พี่เค้ารู้ตัว ว่าตัวเองงี่เง่า จะลดความงี่เง่าลง และพยายามปรับตัว<O></O>
เรารู้ตัวดี ว่าเราไม่ค่อยยอมคน ไม่คนสนใจใคร แต่เราก็พยายามลดตรงนี้ลง<O></O>
<O> </O>
แต่เราก็เลิกกันซะแล้ว เง๊ออออ

แต่ดูเหมือนว่าอะไรๆ ก็ล่วงเลย<O></O>
ก็เลย อื๊มมมม ทำใจ ด้วยประการทั้งปวง อิอิ<O></O>
แต่อยากบอกเค้าว่า ฉันรักคุณนะ ThePinai

 

ดีแล้วนะ สรุปแล้ว ถ้าอยู่กันไป คง จะ หนักหนา กว่านี้
ดีไม่ดี อาจเจ็บตัวอีกด้วย

 

พี่เค้ารู้ตัว ว่าตัวเองงี่เง่า จะลดความงี่เง่าลง และพยายามปรับตัว<O></O>
เรารู้ตัวดี ว่าเราไม่ค่อยยอมคน ไม่คนสนใจใคร แต่เราก็พยายามลดตรงนี้ลง<O></O>

เก็บเป็นบทเรียนไว้ปรับปรุงตัวในรักครั้งต่อไปค่ะ


<O