ความรู้สึกก่อนจิตกับกายแยกจากกันเป็นอย่างไรครับ

ผมฝึกสมาธิมา สามปีแล้ว กำหนดสมาธิแป๊บเดียวลมหายใจก็สั้นเป็น 1:1 นั่งไปเรื่อย ๆ ลมหายใจเริ่มถี่ขึ้นเรื่อย ๆ หัวใจเต้นแผ่วลงเรื่อย ๆ แล้วก็เต้นเร็ว แต่แผ่ว เหมือนจะดับ หูก็จะอื้อ และจะไม่ค่อยได้ยินเสียงจากภายนอกไปเรื่อย ๆ เหมือนหัวใจจะหยุดเต้น อยากจะขอคำแนะนำจากเพื่อน ๆ พี่ ๆ ที่ปฏิบัติสมาธิได้ถึงขั้นนี้ครับว่า ผมกำลังประสบกับอะไรอยู่ (ขอขอบพระคุณเป็นอย่างสูง)...วุฒิ

 

คุณมาถูกทางแล้วค่ะ โปรดอย่าสงสัยในสิ่งที่เกิดขึ้นดูเหมือนคุณจับรายละเอียดทุกขั้นตอนเลยนะค่ะ แต่เราว่าปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่าอย่าไปจับรายละเอียดเยอะมากเพราะต่อมันอาจไม่ได้มาตามรูปแบบเดิมก็ได้ สําหรับเราตอนนั้นเราเริ่มนั่งได้ประมาณหกเดือนแต่ติดปัญหาบ้างอย่างในสมาธิแต่โชคดีเราได้คําแนะนําจากองค์เทพไปถึงจุดจุดหนึ่งซึ่งตอนนั้นก็ไม่รู้หรอกว่าเค้าเรียกว่าอะไร แต่เหมือนเวลาหยุดเดิน ทุกอย่างดับ หูดับ ร่างกายไม่มี สภาวะล่องลอยของจิตที่มีแต่แสงสว่างถักท่อเป็นเส้นไยระยิบระยับไปหมด เราไม่อาจเดาได้ว่าสภาวะนี้มันอยู่นานเท่าใดเพราะไม่ได้สนใจ ไม่นานสติก็บอกว่าเราทําสมาธิอยู่ให้เข้าคําภาวนาเช่นเดิม สิ่งที่เราเล่ามานี้ บางท่านอาจไม่เชื่อมันก็ควรเป็นเช่นนั้นเพราะมันจะรู้เฉพาะตัวเองและผู้ปฎิบัติจริงเท่านั้นค่ะ

 

ขอขอบพระคุณเพื่อน ๆ สมาชิกทุกท่านที่ให้คำแนะนำครับ

วุฒิ

 

ผมเคยถึงสถาวะที่ว่า "ร่างกายไม่มี" จากนั้นไม่รู้จะไปยังไงต่อครับ เคยนั่งที่วัดป่าแก้วชุมพล จังหวัดสกลนคร

 

พอมาถึงอารมย์นี้..ส่วนมากทุกคน..มักจะนึกว่า..ต่อไปจะถึงขั้น จิตกับกายแยกออกจากกันหละ..และก็พยายาม บังคับ หรือ ข่มให้ถึงฐานอารมย์ที่จิตแยกกับกาย..(เป็นธรรมดานะคับ)คือจะมีความอยาก..ซึ่งถ้าวันไหนมีก็ไม่ต้องคิดอะไร..ไว้โอกาสหน้าก็ได้.ถ้านั่งต่ออีกก็จะมีอารมย์อยากอีก..วันนั้นนั่งทั้งวันก็ไม่ได้ครับ..ไปหาอะไรทำก่อนครับ..เปลี่ยนมาเจริญสติก่อนก็ได้..หรือพักจิตนั่นหละครับ..
มาถึงอารมย์นี้..ต้องพยายามไม่ให้คิดหรือรักษาอารมย์ให้ปกติครับ...พอถึงเวลาจะเข้าไปได้เอง..เหมือนกับๆว่าเราเผลอนั้นหละครับ...แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องกังวล..อะไรครับ..ให้วางเฉยไว้..มาถึงจุดนี้ก็มีส่วนดีนะครับ..เห็นจิตได้(แต่ไม่ใช่ที่เป็นดวงนะ) สังเกตุขันธ์ 5 ชัดดี ลองดู ขันธ์ 5 ขี้นมาถ้าเผลอมองปุ๊ม ดับปั๊บ แล้วก็จะเปลี่ยนเรื่องไป..รักษาอารมย์ไว้ เดี๋ยวมันจะเข้าของมันเองแต่เราจะไม่รู้สึกตัวหรอกครับ..คล้ายเราเผลอนะครับ..
อีกนิดเดียวจริงๆนะครับ
อนุโมทนาด้วยครับ

 

ก็ธรรมดาๆ พึงกำหนดรู้ หรือ ทำความรู้จักมันทุกๆขณะ

นิพพานคืออะไร ?

 

หมายถึงแยกรูปนามใช่ไหมครับ ถ้าใช่ มันจะไม่ใช่ความรู้สึกครับ แต่มันคือความจริงครับ จิตจะปฏิเสธทันทีว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา เป็นสิ่งแปลกปลอมทันที สิ่งที่คนกลัวที่สุดก็คือความตายนี่แหละครับ พอมาถึงตอนนี้ก็อย่าไปสงสัยครับ สติจะสำคัญมากในช่วงนี้

 

ถูกแล้วครับ
พิจารณาณานในณาน
ทำไปเรื่อยๆ ตอนทำห้ามขาดสตินะครับ
แล้วอย่าไห้อุปกิเลสมันมาครอบงำได้