ความหมายของคำว่า ‘แม่’

ในห้อง 'ข่าวทั่วไป' ตั้งกระทู้โดย NoOTa, 12 สิงหาคม 2010.

  1. NoOTa

    NoOTa Super Moderator ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    14 มิถุนายน 2005
    โพสต์:
    20,132
    กระทู้เรื่องเด่น:
    349
    ค่าพลัง:
    +64,511
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=4 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD class=headline vAlign=baseline align=left>ความหมายของคำว่า ‘แม่’</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD bgColor=#cccccc height=1>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=4 border=0><TBODY><TR><TD class=body vAlign=center align=left>โดย ASTVผู้จัดการรายวัน</TD><TD class=date vAlign=center align=left>11 สิงหาคม 2553 19:12 น.</TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR><TR><TD></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=4 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=4 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" align=left border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 border=0><TBODY><TR><TD vAlign=bottom align=right width=1 height=1>[​IMG]</TD><TD vAlign=bottom align=middle background=/images/linedot_hori.gif height=1>[​IMG]</TD><TD vAlign=bottom align=left width=1 height=1>[​IMG]</TD></TR><TR><TD vAlign=center align=middle width=1 background=/images/linedot_vert.gif>[​IMG]</TD><TD><TABLE cellSpacing=5 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE></TD><TD vAlign=center align=middle width=1 background=/images/linedot_vert.gif>[​IMG]</TD></TR><TR><TD vAlign=top align=right width=1 height=1>[​IMG]</TD><TD vAlign=top align=middle background=/images/linedot_hori.gif height=1>[​IMG]</TD><TD vAlign=top align=left width=1 height=1>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE>
    </TD></TR></TBODY></TABLE><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=bottom align=left height=12>[​IMG]</TD></TR><TR><TD bgColor=#cccccc><TABLE cellSpacing=1 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle bgColor=#ffffff><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%"><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle width=160><TABLE cellSpacing=4 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD class=body vAlign=baseline align=middle>คลิกที่ภาพเพื่อดูขนาดใหญ่ขึ้น</TD></TR></TBODY></TABLE><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>
    <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=center align=middle width=165 height=1>[​IMG]</TD></TR></TBODY></TABLE>​
    </TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE></TD><TD width=4 background=/images/linedot_vert3.gif>[​IMG]</TD><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=7 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle><TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="100%" border=0><TBODY><TR><TD class=body vAlign=baseline align=left>‘แม่’ เป็นคำที่แปลกและมหัศจรรย์ มันสั้น กระชับ แต่บรรจุความหมายไว้ใหญ่โต มีไม่กี่คำในโลกที่จะทำหน้าที่ได้มากมายเหมือคำว่า แม่

    ในวัฒนธรรมตะวันออก แม่อาจหมายถึงแผ่นดิน ต้นข้าว สายน้ำ ยานพาหนะ จนถึงผู้หญิง ความหมายของคำว่า แม่ เกี่ยวพันกับสิ่งที่โอบอุ้มคุ้มครอง ให้ความรัก ให้ความอุดมสมบูรณ์ และคอยหล่อเลี้ยงชีวิต

    ในเชิงกายภาพ มนุษย์ย่อมต้องมีแม่ผู้ให้กำเนิด แต่ในความเป็นจริงของการดำรงชีวิต คนบางคนไม่มีแม่ ขณะที่แม่บางคนก็อาจเป็นแม่ ‘พิเศษ’ ที่ไม่ต้องตรงกับรูปลักษณ์ที่สังคมกะเกณฑ์​

    สังคมที่ทวีความซับซ้อน ขาดแคลน แต่ก็โหยหาความรักเช่นปัจจุบัน แม่ ไม่ได้ผูกขาดอยู่กับความเป็นเพศหญิงหรือกับหญิงผู้ให้กำเนิด แต่ไหลเลื่อนไปตามความเปลี่ยนแปลงและหลากหลายของผู้คน แม่ที่แตกต่างอาจต้องเผชิญสายตา คำถาม และเสียงหมิ่นแคลน

    แต่เมื่อใครสักคนยอมรับความเป็นแม่แล้ว มันก็แข็งแกร่งเพียงพอที่จะข้ามพ้นกรอบใดๆ ที่สังคมกำหนด และโอบอุ้มชีวิตชีวิตหนึ่งให้ตลอดรอดฝั่ง​

    แม่ของลูก 15 คน
    ...ต้องกอดทุกคน

    ราตรี มีบุญเกิด พี่เลี้ยงเด็ก สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต ในฐานะแม่ของเด็กในสถานสงเคราะห์ฯ บอกว่า 'แม่' คือคำที่ยิ่งใหญ่ เป็นผู้ให้กำเนิด เป็นบุคคลที่เลี้ยงดูเราอย่างทะนุถนอมมาตั้งแต่เกิด แม่เป็นคำที่ยิ่งใหญ่มาก มีความสำคัญกับทุกสิ่งที่มีชีวิตบนโลกใบนี้​

    สถานสงเคราะห์แห่งนี้ รับเด็กอายุตั้งแต่ 6 เดือนขึ้นไป ซึ่งแต่ละช่วงอายุจะแบ่งพี่เลี้ยงที่รับผิดชอบไปคนละส่วนกัน ในส่วนของราตรี รับผิดชอบเด็กช่วงอายุ 3 ขวบครึ่ง-4 ขวบครึ่ง​

    “เราพี่เลี้ยง 1 คน ดูแลเด็ก 15 คน เราต้องให้ความรักเขาเสมอเท่ากันทุกคน ดูแลเขาทุกอย่างเหมือนแม่จริงๆ ทั้งเรื่องสภาพร่างกาย จิตใจ เมื่อเขาป่วยเราก็ต้องรักษา ดูแลเอาใจใส่เขา ให้เขารู้สึกเท่าเทียม”​

    “ถ้าเรากอดคนนี้ ก็ต้องกอดทุกคน เพราะเขาจะคิดว่า รักเฉพาะคนนี้ ไม่รักคนนั้น”

    สุดท้ายราตรีบอกว่า พยายามทำทุกอย่างให้เหมือนกับการเลี้ยงลูกแท้ๆ ซึ่งวิธีการก็ไม่แตกต่างเหมือนกับเลี้ยงลูกตัวเองจริงๆ​

    “เราไม่ได้คลอดเขามา แต่เราต้องดูแลเขา เปรียบเสมือนแม่ของเขา เราเกิดความรู้สึกสงสาร เหมือนลูกเราจริงๆ เหมือนขาดความอบอุ่นมา เราก็มีหน้าที่ให้ความอบอุ่นเขา”​

    เมื่อเลี้ยงดูเด็กเหล่านี้แล้ว ราตรีก็เกิดความผูกพันเหมือนลูกแท้ๆ ซึ่งเมื่ออายุเด็กเหล่านี้ล่วงเลยไปก็ต้องย้ายที่อยู่ ไปตามสถานที่ที่เหมาะสม แต่อย่างไรก็ตาม เด็กเหล่านี้จะเรียกพี่เลี้ยงทุกคนว่า 'แม่' รวมถึงผู้หญิงที่มาบริจาคสิ่งของหรือทำอาหารให้พวกเขาได้กินกันด้วย​

    “เด็กที่มีพ่อแม่จริงๆ เขามีมากกว่าเด็กพวกนี้ เราก็มีหน้าที่ทำให้เขารู้สึกไม่ขาด ให้เหมือนๆ กับเด็กทั่วๆ ไป”​

    พ่อ=แม่

    5 ปีที่แล้ว ชาญยุทธ มนูญวิริยะกุล เจ้าหน้าคนหนึ่งของหอศิลป์ กทม. ได้เริ่มทำหน้าที่เป็นพ่อคนร่วมกับภรรยาของเขาซึ่งทำหน้าที่แม่ แต่เมื่อต้นปีที่ผ่านมาภรรยาของเขาได้เสียชีวิตลง นั่นทำให้เขาต้องเลี้ยงดูลูกน้อยวัย 5 ขวบด้วยตนเอง วันนี้ เขาจึงต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ของลูก โดยได้รับความช่วยเหลือจากแม่และพี่น้องของเขา​

    “ผมว่าความเป็นแม่นั้น ถ้ามันหมายความว่าคนที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อลูก พร้อมที่จะปกป้องและมอบสิ่งดีๆ ให้ มันมีเหมือนกันทั้งในผู้ชายและผู้หญิงนะ ดังนั้นผู้ชายก็มีความเป็นแม่ได้”​

    แน่นอนว่าเรื่องของความหวังดีต่อลูกนั้น ไม่ว่าพ่อหรือแม่ย่อมมีให้แก่ลูกเสมอ แต่ถ้าวันหนึ่ง คนที่เป็นพ่อจะต้องกลายเป็นแม่ด้วย บทบาทในการเลี้ยงดูลูกย่อมเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา​

    “จากเดิมที่ภรรยาผมเป็นคนที่คอยดูแลในเรื่องวินัย คอยบอกให้ตื่นเช้า อาบน้ำไปโรงเรียนหรือเรื่องการแต่งตัว กินข้าว ส่วนผมเป็นคนที่ตามใจเขามากกว่า ก็นั่งมองและคอยหัวเราะ แต่พอบทบาทเปลี่ยนไป ผมก็ต้องเข้มงวดกับลูกมากขึ้น ซึ่งมันหมายถึงความปรารถนาดีที่มีต่อเขานั่นเอง เราก็อยากให้เขาตื่นตรงเวลา ตั้งใจเรียน รับประทานอาหารที่ดี ก่อนหน้านี้มันเป็นสิ่งที่แม่ของเขาเคยทำมาก่อน​

    “คือพอถึงเวลาจริง เมื่อลูกเหลือพ่อแค่คนเดียวที่ต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ มันก็จะต้องมีวิธีการพูดคุย อธิบายเหตุผลในการทำเรื่องต่างๆ ให้เขาฟัง แต่มันไม่ใช่การบังคับ เพราะเราก็อยากให้เขาเติบโตมาเป็นคนที่ดี ในเรื่องของกิจวัตรประจำวันผมก็สามารถทำแทนแม่ได้ทั้งหมด แต่ถามว่ามันจะสมบูรณ์แทนกันได้เลยไหม ก็คงไม่ เพราะว่ามิติของผู้ชายและผู้หญิงนั้นอาจจะไม่เหมือนกันเสียทีเดียว ทั้งเรื่องของความอ่อนโยน ทัศนะที่มีต่อโลก”​

    แต่ถึงอย่างไร เขาคนนี้ก็ยืนยันว่าจะทำหน้าที่ทั้งพ่อและแม่อย่างดีที่สุด​

    “ผมไม่รู้ว่าจิตใจของลูกนั้นจะรู้สึกนึกถึงแม่ของเขาไหม แต่ก็มีบางทีที่เห็นเขาพูดถึงแม่บ้าง ผมก็ต้องอธิบายว่าแม่เขาเป็นอะไร แม่เขาไปอยู่ที่ไหน และก็จะไม่กลับมาอีกแล้ว แต่คนที่ยังอยู่ทั้งย่าและป้าของเขา รวมทั้งผมเอง ก็พยายามที่จะทำให้เขารู้สึกว่าไม่ขาด อยากให้เขารู้สึกอบอุ่นเหมือนเดิม”

    ความเป็นแม่ของหญิงรักหญิง

    นาง (ขอสงวนนามจริง) เป็นผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง ที่มีรสนิยมทางเพศแบบไบเซ็กซ์ช่วล แต่เธอยืนยันว่าจริงๆ แล้วเธอชอบผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย ทว่าด้วยความผิดพลาดบางประการในจังหวะของชีวิต ส่งผลให้เธอตั้งท้องในวัยเรียน แต่เธอก็เลือกที่จะเก็บเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอไว้​

    “ตอนแรกที่รู้ว่าท้องนี่ สิ่งแรกที่คิดเลยก็คือคำว่า ซวยแล้ว แวบแรกก็ติดนะว่าจะต้องไปทำแท้ง เพราะเรายังเรียนอยู่เลย ยังไม่มีงานทำ แต่สิ่งที่ทำให้เราตัดสินใจเก็บลูกไว้ ก็เพราะว่าเรารักแม่ของเรา แม่ของนางแอนตี้การทำแท้ง ท่านบอกว่ามันบาป เป็นการทำลายชีวิตคน เป็นเพราะแม่ของเราทั้งนั้นที่ทำให้เรากล้าหาญ ตัดสินใจเก็บลูกเอาไว้​

    “ในสังคมเพื่อนที่เป็นเลสเบี้ยน ก็ช่วยเราในด้านกำลังใจ ไม่มีใครมองเราไม่ดีเลย เขาไม่ได้แอนตี้เรื่องการมีลูกนะ แต่ก็อาจจะเมาท์เราบ้างว่าทำไมเบี่ยงเบนไปชอบผู้ชายแล้วหรือ คือมันมี 2 แบบสำหรับเลสเบี้ยนที่เป็นวัยรุ่น การมีลูก มันหมายถึงความไม่แน่ชัดในตนเอง ไม่รู้ว่าตกลงจะเป็นอะไรกันแน่ แต่ในสังคมเลสเบี้ยนที่เป็นคนทำงานแล้ว การมีลูกติดนี่ไม่ใช่เรื่องแปลก เป็นสิ่งที่ยอมรับกันได้”​

    ส่วนเรื่องของความเป็นแม่นั้น นางบอกว่าไม่ใช่เรื่องที่ต้องเป็นห่วงเพราะคนทุกคนก็อยากจะดูแลสิ่งที่เรารักให้ดีที่สุดอยู่แล้ว​

    “ความเป็นแม่ในความคิดของนางเองนั้น มันน่าจะเป็นสัญชาตญาณติดตัวมนุษย์ทุกคน มันฝังมากับการเติบโต การเลี้ยงดู การสร้างจิตสำนึกของสังคมแวดล้อม ซึ่งมันมีอยู่ในทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ว่าใครก็อยากจะดูแลในสิ่งที่เรารักทั้งนั้นแหละ ดังนั้น คนที่เป็นทอม ดี้ หรือเลสเบี้ยนก็สามารถเลี้ยงลูกได้”

    สาวประเภทสอง
    แค่คำว่า ‘แม่’ ก็พอแล้ว

    เดย์ ฟรีแมน หรือ เดชาวุฒิ ฉันทากะโร คือสาวประเภทสองที่มีอาชีพเป็นนักแสดงอิสระ เธอมีลูกน้อยวัยกำลังน่ารักคนหนึ่ง ใช่, เป็นลูกบุญธรรมที่เธอรับมาจากแม่แท้ๆ ของเด็กที่ไม่มีกำลังจะดูแล และไม่ใช่เด็กคนแรก ก่อนหน้านี้เธอเคยรับอุปการะเด็กมาแล้ว 2 คน ปัจจุบันทั้งคู่เติบโตและมีฐานะการงานมั่นคง​

    “เราบอกกับเขาว่า ไม่ต้องมายุ่งเกี่ยวกับเราอีกเลย เดี๋ยวคนอื่นจะมองไม่ดี เพราะเราไม่อยากให้คนอื่นมองลูกของเราว่า ‘เป็นอะไร’ โตมากับกะเทยไม่มีใครคิดว่าดี ฉะนั้น ก็ไปอยู่ของเขา อยู่ด้วยตัวเองให้ได้ ฉันเลี้ยงเธอมา แต่ไม่ได้ต้องการให้เธอกลับมาเลี้ยงฉัน”​

    เป็นเรื่องยากเอาการที่สาวประเภทสองคนหนึ่งจะรับเด็กผู้ชายมาเลี้ยงเป็นลูกโดยไม่ต้องฝ่าฟันคำนินทา แต่เธอไม่สนใจ เธอรู้ ลูกรู้ นั่นก็เพียงพอแล้วกับการทำหน้าที่แม่​

    “ไม่สนใจค่ะ ทำอะไรเราไม่ได้ ความรู้สึกของลูก ของเรา สำคัญที่สุด เพราะเราจะต้องอยู่ด้วยกัน”

    กับลูกวัยสี่ห้าขวบคนนี้ เดย์ ฟรีแมน เลี้ยงดูมาตั้งแต่วัยแบเบาะ​

    “ตอนแรกๆ ค่อนข้างวุ่นวายมาก เพราะเขามาในช่วงการเปลี่ยนแปลงของชีวิต แต่โชคดีว่าช่วงนั้นเดย์มีแฟนอยู่ เขาก็ช่วยดูแลเวลาที่เดย์ไปทำงาน อยู่เหมือนเป็นครอบครัว ต่างคนต่างทำหน้าที่ ตอนแม่ไปทำงานพ่อก็ดูแล พ่อไปทำงาน แม่ก็ดูแล หรือถ้าต้องไปทำงานทั้งคู่ก็หอบไปด้วยกัน หลับอยู่หลังเบาะ ว่านอนสอนง่าย​

    “และเราเลี้ยงแบบไม่ปิดบัง เราอธิบายว่าแม่เป็นแม่พิเศษนะ แม่เป็นอย่างนี้ๆ เรารู้ว่าเวลาเราไปส่งโรงเรียน คนอื่นก็ต้องพูด ลูกเราก็ต้องโดนล้อ ขณะเดียวกัน เราก็ต้องให้เขารู้ว่าเขาไม่ได้ด้อยกว่าคนอื่นเลย เขามีแม่ที่ไม่เหมือนคนอื่นด้วยซ้ำไป”​

    เธอบอกว่า เมื่อเธอเป็นอย่างนี้ เธอก็ต้องเป็นมากกว่าความเป็นแม่ทางสายเลือด ต้องคิดมากกว่า ต้องใส่ใจมากกว่า แม้ว่าสิ่งที่ได้รับจะเป็นแค่คำว่า แม่ แต่เธอก็บอกว่า​

    “ได้คำว่า ‘แม่’ จากเด็ก ...พอแล้ว”

    ……….​

    สังคมที่ทวีความซับซ้อน ขาดแคลน แต่ก็โหยหาความรักเช่นปัจจุบัน ทั้งหมดนี้คือความหมายของคำว่า ‘แม่’ ที่เราไม่คุ้นเคย แต่เป็นความรักเหมือนกัน

    *********​

    เรื่อง : ทีมข่าว CLICK
    ภาพ : ทีมภาพ CLICK
    </TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE></TD></TR></TBODY></TABLE>

    </TD></TR></TBODY></TABLE>​
    Daily News - Manager Online - �������¢ͧ����� �����
     
  2. NoOTa

    NoOTa Super Moderator ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    14 มิถุนายน 2005
    โพสต์:
    20,132
    กระทู้เรื่องเด่น:
    349
    ค่าพลัง:
    +64,511
    [MUSIC]http://palungjit.org/attachments/a.377833/[/MUSIC]​

    [​IMG][​IMG][​IMG][​IMG]


    [​IMG]
     
  3. น้ำดี1

    น้ำดี1 เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    2 พฤศจิกายน 2008
    โพสต์:
    13,402
    ค่าพลัง:
    +43,438
    ตัวอักษรที่เขียนมากมายเพียงไรยังไม่เท่าคำพูดที่ออกจากปากของลูกว่ารักแม่ได้เลย
     

แชร์หน้านี้

Loading...