.ความเมตตา และจุดประสงค์การแจกพระของหลวงพ่อท่าน..

6 ธันวาคม 2524
นมัสการมายังหลวงพ่อฤาษีลิงดำที่เคารพอย่างยิ่ง
.
ไม่ทราบว่าเขียนจดหมายฉบับนี้มาหาหลวงพ่อแล้วจะได้รับหรือเปล่า เพราะว่าอาจจะไม่ผ่านการพิจารณาให้ถึงมือหลวงพ่อ เคยไปกราบหลวงพ่อที่บ้านสายลมหลายครั้งใกล้ๆด้วย แต่ไม่กล้าพูดด้วยเพราะกลัว



ที่เขียนจดหมายมานี่ อยากให้หลวงพ่อยกโทษให้กับคนบาป คนชั่วคนนี้ที่เคยละเมิด หลวงพ่อไปแล้วด้วยกาย วาจาหรือว่าใจ จะเป็นทั้งเจตนาหรือไม่ก็ตามไม่ทราบว่า กรรมหรือบาปอันใดจึงให้ทำเช่นนั้น เพราะว่าตัวเองไม่ชอบ พระที่ชอบแจกเครื่องราง ทำให้คนติดอยู่ในวัตถุและงมงาย แต่ใจอีกส่วนหนึ่งเคารพรักในหลวงพ่อมาก ตัวลูกเองเป็นคนมีศรัทธาในศาสนาเชื่ออะไรง่ายๆไม่มีเหตุผล เกือบทุกครั้งที่ฟังหลวงพ่อเทศน์หรือฟังเทป อยากจะร้องไห้ บางทีน้ำตาก็ไหลจริงๆ

สิ่งที่เคยละเมิดในตัวหลวงพ่อ ยกโทษให้ลูกด้วย ลูกรู้สึกสำนึกผิดและละอาย ทำให้ไม่กล้าไปบ้านสายลมอีก กลัว บางทีก็รู้สึกอิจฉาหลวงพ่อที่มีคนไปกราบไหว้มากๆ อยากผูกความรักไว้คนเดียว
ด้วยอำนาจแห่งเมตตา กรุณา และบารมีของหลวงพ่อ ที่มีต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย ขออย่าได้เป็นเวรเป็นกรรมต่อลูกคนบาปนี้เลย
นมัสการมาด้วยความเคารพยิ่ง
(ขอสงวนนาม)

หลวงพ่อได้ตอบให้ทราบดังนี้
วัดท่าซุง อ.เมือง จ.อุทัยธานี
10 ธันวาคม 2524

ลูกรัก
จดหมายของลูก ลงวันที่ 6 ธันวาคม 2524 พ่อได้รับแล้ว ตั้งแต่วันที่ 9 ธันวาคม 2524
เรื่องจดหมายที่นี่ไม่มีกันท่า ทุกฉบับที่มีมาพระท่านแยกประเภทส่งให้พ่อทั้งหมด
แต่การตอบไม่แน่ เพราะว่าปกติพ่อป่วย ไม่ได้ตอบจดหมายประมาณ 2 ปี เพราะว่าไม่มีแรงตอบ ท่านที่ส่งปัจจัยมาบำเพ็ญกุศลทางธนาณัติก็ได้ แต่ให้พระออกใบโมทนาไป เพื่อให้ท่านเจ้าของได้ทราบว่า ได้รับแล้วอาศัยพระท่านช่วยใบโมทนาจึงถึงท่านผู้บำเพ็ญกุศลเร็ว
ที่แล้วๆมา บางราย 2 ปี ยังไม่ได้รับข่าวเลยทั้งนี้เพราะงานภายนอกก็มากร่างกายก็ป่วย
เรื่องที่ลูกขอมานั้น พ่อถือเป็นอโหสิกรรมเสมอ เพราะปกติพ่อไม่สนใจในการกล่าวโทษอยู่แล้ว เพราะถือเป็นเรื่องปกติของความคิดเห็นแต่ละคนอาจจะมีความเห็นไม่เสมอกัน
การแจกพระบางท่านอาจจะคิดว่า ไม่มีผลหรือทำให้คนติดในวัตถุ ถ้าถือว่าเป็นวัตถุก็น่าติ แต่ถ้าคิดเป็นพระก็ต้องคิด ที่พ่อแจกพ่อไม่เคยโฆษณาว่าพระที่พ่อแจกไปมีอานุภาพอะไร มีความต้องการเพียงอย่างเดียวคือ ให้คนมีความรู้สึกว่า มีพระอยู่ที่ตัว
อย่างน้อยอารมณ์ที่รู้สึกว่ามีพระที่ตัว อารมณ์ย่อมเป็นกุศล กุศลนิดหน่อยถ้ามีความรู้สึกบ่อยๆสามารถทำให้คนที่ตายไปเพราะนึกถึงเพราะเสมอๆ
อย่างเบา ก็เกิดเป็นเทวดา
อย่างกลาง ก็เป็นพรหม
อย่างสูง ก็ไปนิพพาน
แบบพ่อค้าที่หวังกำไรน้อย แต่ได้บ่อยๆก็รวยได้ฉันนั้น แต่ทว่าความรู้สึกนึกคิดของคนอื่นเป็นอย่างไรนั้น พ่อไม่คำนึง คำนึงอย่างเดียว สงเคราะห์คือ สงเคราะห์คนที่มีบารมีอ่อน คนที่มีบารมีที่เป็นปรมัตถบารมีนั้นพ่อไม่ห่วง ท่านพวกนั้น ท่านไม่ต้องเกาะราวหรือไม้เท้าก็เดินไหว สำหรับคนที่มีบารมีอ่อน ยังต้องเกาะราวและไม้เท้า จึงต้องอาศัย วัตถุ คือพระพุทธรูปสงเคราะห์สำหรับลูกสบายใจได้ พ่อไม่โกรธไม่เกลียด แถมยังรักลูกมากขึ้น เพราะพ่อถือว่า ลูกเป็นบัณฑิต ด้วยรู้ตัวเร็ว และตัดสินใจได้ดี คนประเภทนี้ พระพุทธเจ้าทรงสรรเสริญ สบายใจได้นะ ไปที่ซอยสายลม ไปคุยกันบ้างซิ พ่ออยากคุยด้วย
..
.........................................
..อ่านเรื่องนี้ก็ทำให้นึกถึงหลายคนที่บางครั้งจิตก็พลั้งเผลอพลาดไป..
.เห็นความเมตตาของหลวงพ่อแล้ว ที่เคยเป็นย่อมรู้ว่าหลวงพ่อไม่ถือใดๆ..
..........................................
....กราบหลวงพ่อด้วยความเคารพอย่างสูงครับ...

..อ้างอิงจาก ธัมมวิโมกข์
..ปีที่ 3 ฉบับที่ 20
..หน้า 232-236

 

กราบหลวงพ่อครับ

 

รักพ่อครับ