คำตรัสของพระพุทธเจ้า การปล่อยวาง

ดูก่อนอุปกะ ความทุกข์ทั้งมวลมีมูลรากมาจากตัณหาอุปาทาน ความทะยานอยากดิ้นรน และความยึดมั่นถือมั่น ว่าเป็นเราเป็นของเรา รวมถึงความเพลินใจในอารมณ์ต่างๆ สิ่งที่เข้าไปเกาะเกี่ยวยึดถือไว้โดยความเป็นของตน เป็นของตน จะไม่ก่อทุกข์ก่อโทษให้นั้น เป็นไม่มี หาไม่ได้ในโลกนี้

เมื่อใดบุคคลมาเห็นสักแต่ว่าได้เห็น ฟังสักแต่ว่าได้ฟัง รู้สักแต่ว่ารู้ เข้าไปเกี่ยวพันกับวิ่งต่างๆ สักแต่ว่าเข้าไปเกี่ยวข้อง ไม่หลงไหลพัวพันมัวเมาเมื่อนั้นจิตก็จะว่างจากการยึดถือต่างๆ ปลอดโปร่ง แจ่มใส เบิกบานอยู่

ดูก่อนอุปกะ เธอจงมองดูโลกนี้ด้วยความว่างเปล่า มีสติทุกเมื่อ ถอนอัตตานุทิฐิ คือความยึดมั่น ถือมั่นเรื่องตัวตนเสียด้วยประการฉะนี้ เธอจะเบาสบาย คลายทุกข์ คลายกังวล ไม่มีความสุขใดยิ่งไปกว่าการปล่อยวางและการสำรวมตนอยู่ในธรรม

เหตุแห่งคำตรัส อุปกอาชีวก

เมื่ออุปกะได้พบพระศาสดา ก็ซบศีรษะลงแทบพระบาทพระสัมมาสัมพุทธเจ้า กราบทูลขอให้พระพุทธองค์ช่วยโปรดอนุเคราะห์ให้ดำเนินชีวิตในทางที่ถูกต้อง พระพุทธองค์จึงทรงตรัสโปรดหลายอย่าง และคำตรัสสุดท้ายข้างต้น ได้นำอุปกะคลายกิเลสที่เป็นเครื่องร้อยรัดออกเป็นเปราะๆ ได้บรรลุอนาคามีผล เป็นพระอริยบุคคลชั้นที่สาม ด้วยประการฉะนี้ ต่อมาได้บรรลุอรหัตผล และปรินิพพานบนสวรรค์ชั้นสุทธาวาส

ที่มา คำตรัสของพระพุทธเจ้า เหตุแห่งคำตรัส โดย นัดดา หงษ์วิวัฒน์

 

กราบโมทนาสาธุบุญกับพี่ lionking2512 ด้วยนะค่ะ
เมื่อเวลาที่ยารู้สึกเป็นทุกข์ไม่ว่าจะเรื่องอะไรหนักหนาสักเท่าไหร่ยาจะนึกถึงคำนี้ตลอดค่ะ"ไม่มีอะไรเป็นของเราจริงๆ" (ขนาดเรื่องแฟนนอกใจยังใช้ได้เลยค่ะขอบอกๆ) บางเรื่องคิดๆๆจนนอนไม่หลับพอนึกถึงคำๆแล้วหลับปุ๋ยเลย สาธุๆๆๆๆ (เมื่อเจอุปสรรค์จะท่องคำนี้) สาธุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆดังๆให้ถึงนิพพานโลด

 

พระพุทธศาสนาสอนให้เรารู้จักปล่อยวาง วางลง วางลง วางลง สุดท้ายก็วางหมด และก็หลุดพ้นจากวัฏสงสาร......

 

คนที่ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ไม่ใช่ใครอื่นไกล
คือตัวเราเองทั้งนั้น
ปล่อยวางได้ก็เป็นสุข