คุณคิดว่า ความดี (สิ่งดีๆ) ที่เราทำลงไปนั้นสูญสิ้นไหมครับ?

ขอถามความเห็นของทุกๆคนนะครับ คุณคิดว่า ความดี (สิ่งดีๆ)
ที่เราทำลงไปนั้นสูญสิ้นไหมครับ?
..................................................................................
ยกตัวอย่าง เรื่องจีบสาว
ถ้าเราชอบผู้หญิงคนหนึ่งเราทำดีกับเธอทุกอย่าง อยู่มาวันหนึ่งเธอบอกว่า
เธอไม่ชอบเรา ทำให้เราต้องเป็นทุกข์และเสียใจเพราะผิดหวังในความรัก
(อาจจะเป็นเพราะว่าเราไม่ใช่คนที่เธอชอบ ไม่ใช่เนื้อคู่กัน ไม่เคยทำบุญ
ร่วมกันมา หรือไม่เคยเกื้อกูลกันมาในกาลก่อน) สิ่งดีๆ ที่เราเคยทำให้เธอ
ไม่มีความหมายอะไร กลับกลายเป็นสูญเปล่าไป
ทุกสิ่งทุกอย่างกลับกลายเป็นศูนย์

 

ความดีความไม่ดีนั้น ชื่อว่ากรรม ย่อมไม่สูญสลาย หรือที่เรียกว่า กุศลาธัมมา อกุศลาธัมมา

ต่อเมื่อคุณพ้นจาก อภิสังขารมาร ได้ นั่นแหละ คุณจะพ้นบุญบาป ที่พาเกิดพาตาย

เมื่อยังมีมโนกรรม แล่นไป คะนึงหา ถึงสิ่งที่เป็นอดีตให้ตอกย้ำ

รับรู้ไว้เลยว่าคุณกำลังเสพอาหารชนิดหนึ่ง ที่เรียกว่า "มโนสัญเจตนาหาร"

เพราะคำถามที่คุณตั้งขึ้น ออกไปแนวเครือๆว่า การก่อปราสาททราย แล้วถูกน้ำซัด
เสมือนเพียงว่า คุณกำลังอิน อยู่ในอารมณ์ถ่ายมิวสิค ศาลาคนเศร้า ข้างริมชายหาด

มิวสิค :

ก่อปราสาททราย

"ก่อนที่ฉันจะได้เห็นทุกอย่าง อย่างที่ฝันที่ฉันทุ่มเท น้ำทะเลก็สาดเข้ามา ไม่เหลืออะไรเลย แหลกสลายลงไปกับตา เหลือเพียงทรายที่ว่างเปล่า กับน้ำทะเลเท่านั้น"

ก็ต้องพิจารณาดูเถิดว่า เม็ดทราย นั้น ได้สูญสลายไปพร้อมกับตัวปราสาท หรือไม่

ความดี ความไม่ดีน่ะ ไม่ใช่โครงร่างปราสาททรายเน้อ

 

ไม่สูญครับ ถ้ายังไม่ได้รับผลตอบแทน
คุณทำอะไรไว้ ก็จะได้อย่างนั้นแหละครับ
แต่ปัจจัยเรื่องเวลาที่ผลนั้นๆจะย้อนมาสู่เรา
มันไม่แน่นอน เพราะเราแสดงไว้เยอะ
ทั้งของดี ของไม่ดี
การที่ถูกเขาทิ้ง ก็เพราะ
ผลจากของไม่ดีมันแสดงออกมาก่อน
ก็รอไป
ผลจากของดีมันก็มาถึงเอง สักวันนึงนะ
หรืออาจจะชาติต่อๆไปก็ได้
อย่าไปตั้งหน้าตั้งตารอเลยครับ
ทุกข์ใจเปล่าๆ

ไปทำดีกับคนอื่นบ้าง
เพื่อจะเจอคนที่พร้อมจะรักตอบก็ได้
แต่อย่าลืม ทำดีกับครอบครัวให้มากๆ

 

ความดีในนิยามของสัจจธรรมในธรรมชาติ คือเจตนาในการทำ พูด และคิด ที่เป็นไปกับทาน ศีล และภาวนา..เมื่อทำแล้ว ผลย่อมตั้งขึ้นทันที แต่จะส่งให้ได้เสวยเมื่อใดขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัยจำนวนมากที่ประชุมเหมาะสม..ผลที่ยังไม่ส่งให้ได้เสวย ย่อมไม่สูญหายไปใหน ..จนกว่าจะได้ปัจจัยเหมาะสมสนับสนุนให้มาส่งให้ได้รับ..แม้ความไม่ดีื ก็ทำนองเดียวกัน..

หากพิจารณาไปโดยถ้วนถี่ตามจริงแล้วจะพบว่า การที่ท่านจขกททำทำสิ่งต่างๆแก่หญิงที่ตนรักใคร่ไปนั้น มีตัณหาบงการชักใยอยู่ เพื่อให้ได้ความรักจากสาวนั้น..ความดีเช่นนี้ยังไม่มีกำลังนักเพราะเจือด้วยอำนาจของราคะอันเป็นกิเลสฝ่ายโลภะ...กระนั้น ผลย่อมมีตามมา ไม่สูญหายไปใหน .....

ส่วนความเข้าใจผิดคิดว่า หากทำดีแก่ใครๆแล้วเขาต้องรักหรือดีตอบแก่เรา นี้เป็นเรื่องที่ต้องแก้ไขให้ถูกตรงว่า นี้ไม่ใช่เรื่องที่จะเป็นจริงไปเสียทุกครั้งคราว เพราะสภาพธรรมทั้งหลายเกิดได้จากการประชุมของเหตุปัจจัย ไม่มีใครมีอำนาจบังคับบัญชาให้เป็นได้ดังใจได้เลย..การคาดหมายว่าสิ่งใดๆต้องเป็นได้ตามปรารถนาของตนเท่านั้นจึงเป็นความคาดผิดและมักนำความผิดหวังมาให้เสมอ...

เมื่อท่านจขกท ประสงค์ก็พึงวางใจใหม่ว่า สิ่งดีๆที่ทำไปแล้วนั้น เราทำด้วยเต็มใจในฐานะเพื่อน หวังให้เขามีความสุขทุกประการ แม้บัดนี้เธอจะพบรักกับใครก็ยินดีดีใจด้วยที่เธอจะมีความสุข ...เรื่องเช่นนี้หากวางใจได้เช่นนี้ ความรักของท่านจะเป็นรักที่ีเมตตากำกับ..แม้ความดีที่ทำไปก็ด้วยเมตตาธรรม ไม่ได้คิดหวังว่าเธอจะต้องมาตอบรักหรือมุ่งแลกอะไรๆเพื่อให้ได้อะไรๆเหมือนการแลกเปลี่ยนค้าขาย อานิสงค์ความดี ของท่านจะเพิ่มบริบูรณ์ขึ้นทันทีด้วยอาการนั้น...

แต่หากยังคร่ำครวญรู้สึกเสียดายเสียใจในภายหลังอยู่ว่า เฮ้อ ทำดีขนาดนี้ยังไม่เห็นเราในสายตาอีก..ก็น่าเสียดายว่าสู้อุตส่าห์ทำความดีมากมาย แต่ผลกลับลดจนแทบไม่เหลือเพราะรักษาเจตนาไว้ไม่ได้ในเวลานี้ ..
ขอให้รักษาใจไว้ครับ ใครจะไม่รักเรา ก็ไม่เป็นไร แต่เมื่อไรเราไม่รักตนเองเท่านั้น จะเสียหามากไปทุกอย่างทีเดียว..เป็นกำลังใจให้ครับ

 

ก่อนอื่นก็ต้องพิจารณาก่อนว่า
ไอ้ที่ตัวเองคิดว่าดี มันดีแน่หรือ

 

ถ้าสร้างเหตุไว้ก็ย่อมได้รับผล...แต่ผลจะกลับมาหาเรานั้นเราไม่อาจจะรู้ได้เลยว่ามันจะตอบกลับมาในรูปแบบใด.....ถ้าท่านเจ้าของกระทู้พิจารณาให้ดีก็จะเห็นถึงความไม่เที่ยง....เมื่อเราไปมีความคาดหวังกับสิ่งที่ไม่เที่ยง...เราก็เลยเป็นทุกข์....โดยส่วยตัวแล้วผมมีความคิดว่า(หลังจากโดนมาเยอะ) ความรักนั้น...ถ้าหากรักกันแบบพรหมวิหาร 4 แล้วความรักมันก็จะกลายเป็นความรักที่บริสุทธิ์ ลองดูครับฝึกพรหมวิหารกับทุก ๆ คนดูครับแล้วจะสบายใจกว่าเพราะเราจะไม่คาดหวังเลย....เราจะหวังเพียงแต่ให้คน ๆ นั้นมีความสุขก็พอแล้ว....ไม่ต้องส่งที่เราทำไปให้กลับมา.....สวัสดี

 

เย้ย .. ถ้าผู้หญิงเค้าไม่ชอบ หรือเค้ามีคนในใจอยู่แล้ว .. คุณคิดว่าการทำความดีแล้วจะ
ไปเปลี่ยนใจเค้ามาชอบคุณ นะหรือ?
(การถามว่าเค้าจะมาชอบคุณหรือป่าวนี้ มันมีปัจจัยอื่นๆ ประกอบด้วยนะครับ)

อีกอย่างแบบนี้เค้าเรียกว่า ทำความดีแบบหวังผลตอบแทน นะครับ
พอๆ กับบางคนไปทำบุญกับหลวงพ่อ พอถวายโน้นนี้กลับขอหลวงพ่อให้ปลุกเสกโน้นนี้
ท่านว่าได้บุญน้อยกว่า คนที่เอาอาหารไปให้สุนัขอีก เพราะว่าเค้าไม่คิดอะไร เค้าคิด
จะให้อย่างเดียว

(เปิดใจให้ผู้หญิงเค้าเลือกบ้างเหอะ ^_^)

 

มันไม่ได้สูญเปล่าหรอก การกระทำหรือกรรมมันต้องมีผลของการกระทำหรือวิบากตามมา เป็นเรื่องของเหตุและผล ถ้าคุณคิดว่าทำดีกับเขาแล้วเขาจะต้องเลือกคุณ สุดท้ายเขาไม่เลือกคุณ นั่นอาจจะเพราะเหตุที่ทำมามันไม่พอผลที่คุณต้องการจึงไม่เกิด หรืออาจเกิดจากเหตุกับผลมันไม่สัมพันธ์กันก็ได้ แต่ทุกการกระทำมัันย่อมมีผลของตัวมันเองอยู่แล้ว แต่อาจจะไม่ใช่แบบที่คุณต้องการก็ได้ คุณจะมองว่ามันสูญหรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับคุณเอง

 

5555 .. ถามเรื่องจีบผู้หญิง .. มีแต่ผู้ชายมาตอบ ^^

จะไม่มีผู้หญิงเข้ามาช่วยไขข้อสงสัยเลยหรือนี่
จะได้รู้ความในใจของเธอๆกันเลย ^^

 

การทำดีไม่มีวันสูญสิ้นแน่นอนครับติดตัวเราไปทุกภพทุกชาติจนถึงนิพพาน

อย่างเรื่องการจีบหญิงที่ท่านยกตัวอย่างมาหญิงคนนั้นก็ได้รับสิ่งดีๆจากเราไปหนิ่ครับ แล้วหญิงคนนั้นก็อาจต้องทำดีกับเราในอนาคตเพราะเราเคยทำดีกับเธอและอาจเป็นผลให้ชาติหน้ามาเจอกันก็ได้ครับ

บุญจะตามติดท่านเหมือนเงา เอาบุญเป็นเรือ เอาบารมีเป็นไม้พายนะครับ ไปให้ถึงสิ่งที่ดีที่สุดครับ จนถึงนิพพาน

 

พ่อ แม่ นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง ขอให้ทำดีกับ พ่อแม่มาที่ 1 ผู้อื่นมาที่ 2 เถอะครับ

ผัวๆ เมียๆ หาเมื่อไหร่ก็ได้มีเต็มโลกไปหมด แต่พ่อกับแม่เราหาไม่ได้แล้วนะครับ

ถ้าไม่มีท่านก็จะไม่มี เรา เป็นแน่แท้

 

ทำดีแล้วได้ดีคะ
จับความดีไว้ในใจเราคะ
ใครไม่รู้ เรารู้คะ

 

พิเศษมาก เราพวกอนุรักษ์ของเก่า
พิเศษ ตรงที่ ได้กอด ได้หอม มันพิเศษมากกกก
มันทำให้เราเห็นภาพที่เขาเลี้ยงดูเรามาทุกฉากเลย
ไม่มีใครรักเราเท่าพ่อกับแม่แล้วคะ

 

ความดีไม่สูญหรอกคะ
เพียงแต่ความดีของเจ้าของกระทู้ดีไม่ถูกกิเลสเขา
หรือเป็นความดีที่ยังไม่มีศักยภาพพอจะดึงใจของเขาไว้กับเจ้าของกระทู้ได้
หรือบางทีเจ้าของกระทู้อาจมีหนี้เยอะหน่อย ทำดีเท่าไหร่ เขาก็ไม่เห็นความดี

 

เจ้าของกระทู้คงอยากให้เธอคนนั้นรักตอบ ในแบบที่เจ้าของกระทู้ต้องการ ในความคิดส่วนตัวแล้วความรู้สึกนั้นบังคับบัญชาไม่ได้ อย่างน้อยสุด คงได้รับความรักแบบเพื่อน กลับคืนไปค่ะ

 

...เหมือนดั่งเติมน้ำลงในตุ่ม เต็มถึงระดับเมื่อใด ก็ให้ผล ยังไม่ถึงก็ยังไม่ให้ผล(ใช้ได้กับทุกเรื่อง) สะสมกันข้ามภพ ข้ามชาติ สุดแต่ว่า เต็มถึงระดับ ในชาติใด.....