คุณพระปะทะคุณไสย 6

หลวงปู่เผือก วัดสาลีโขภิตาราม
ชื่อ นี้อาจไม่ใคร่คุ้นกับคนเพิ่งรู้ตัวว่าชอบพระ แต่สำหรับเซียนใหญ่ผู้โลดแล่นในวงการมานานย่อมทราบถึงความเป็นมา ด้วยชื่อนี้กว่าจะปักมั่นในหัวใจคนรักพระได้ต้องให้ประสบการณ์ฉกาจฉกรรจ์ เพียงไหน
พระครูธรรมกิจโกศล หรือหลวงปู่เผือก เป็นพระเถระในสมัยอยุธยาตอนปลาย ท่านอพยพภัยสงครามมาอยู่นนทบุรี หัวเมืองสมัยอดีตพร้อมพกพากฤษฎาภินิหารจากจิตทรงอภิญญามาสงเคราะห์สาธุชน ด้วยสติปัญญาอันเลิศในการเรียนพระไตรปิฎก ด้วยปาฏิหาริย์แสดงได้ไม่จำกัดในคราวจำเป็น ทำให้หลวงปู่เผือกเป็นที่เคารพรักศรัทธาใน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ยิ่งนัก
จึงโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้เป็นพระครูสัญญาบัตรพิเศษตำแหน่งสังฆปาโมกข์ แขวงสระบุรี – เจ้าคณะเมืองนนทบุรี ที่ “พระธรรมโกศล” และท่านก็ถึงแก่มรณภาพในรัชสมัยของล้นเกล้ารัชกาลที่ 4 เมื่อปี พ.ศ.2405 สิริอายุได้ 106 ปี
“หลวงพ่อสาลีโข” เป็นนามที่ศิษย์ขานถวายโดยเคารพเฉกเช่น หลวงพ่อวัดปากน้ำ ซึ่งเมื่อเอ่ยย่อมแน่ใจได้ว่าคือ หลวงพ่อสด จันทสโร
หลวงพ่อสาลีโข ชื่อแท้ท่านคือ หลวงพ่อสมภพ เตชปุญโญอดีตพระลูกวัดสาลีโขภิตาราม ที่ถูกหลวงปู่เผือกในสภาวะวิญญาณ ซึ่งทรงอานุภาพดวงหนึ่ง เปลี่ยนชะตาชีวิต หน้ามือเป็นหลังมือในคืนวันขึ้น 15 ค่ำ ของปี พ.ศ.2502 ขณะที่ ท่านบวชได้เพียงพรรษาเดียว
ดวง วิญญาณที่ไร้รูปแต่เต็มปรี่ด้วยทิพยอำนาจอันยากหยั่งถึง ได้พร่ำสอนถ่ายทอดความรู้นานาให้พระสมภพโดยไม่รู้เหน็ดเหนื่อย นับแต่เรื่องเล็กน้อย เช่น คาถาอาคมจนถึงเรื่องใจ คือ สมาธิ
และ ยังบรรจุพระเวทย์สารพัดประดามีให้พระสมภพหมดสิ้น กระทั่งพาพระหนุ่มผู้อ่อนโลกออกธุดงค์ในป่าลึกเพื่อฝึกฝนจิตตานุภาพ เพื่อทบทวนวิชาที่ให้ไป และเพื่อทดสอบอำนาจจิตอภิญญาของพระสมภพ
ก้อเก่งกล้าสามารถผ่านทุกขั้นตอน
จากไปหลายปี กลับมาอีกทีก็มิใช่พระสมภพองค์เดิม หากเป็นพระอาจารย์สมภพที่เพียบพร้อมด้วยคุณลักษณะแห่ง “คุรุ” ทางไสยเวทย์ความแตกฉาน และอภินิหารของพระอาจารย์สมภพ เป็นสิ่งที่ผู้ไปพบจะทราบดี
หาคนเก่งอย่างนี้ได้ยากนัก

ราวปี พ.ศ.2515 หนังสือพิมพ์ “บางกอกไทม” ลง ข่าวหน้าหนึ่งครึกโครมว่า สตรีนางหนึ่งนาม น.ส. แป๋ว มีอาการเจ็บป่วยอย่างหนักหาสาเหตุไม่ได้ ครั้นญาติมั่นใจว่าเห็นทีจะถูกคุณไสยเข้า ก็หอบหิ้วกันมาพบพระอาจารย์ ท่านเริ่มรักษาตามกระบวนการที่หลวงปู่เผือกสั่งสอนมา ผู้ป่วยก็เกิดขยอกขย้อนจะอาเจียน
เมื่อ นำกระโถนใบใหญ่วางลงตรงหน้า น.ส.แป๋ว ก็อาเจียนโอ้กใหญ่ กลิ่นคาวปนเน่าคละคลุ้ง ในภาชนะนั้นไม่เพียงมีของเหลวสีคล้ำช้ำเลือดช้ำหนอง หากปรากฎซากงูเน่า จนเห็นกระดูกโพลนทั้งตัวนอนอยู่ก้นกระโถนอย่างน่าตกตะลึง
ท่านพระ อาจารย์อธิบายว่า มีบางคนประสงค์ให้ น.ส.แป๋ว ตายอย่างทรมานจึงใช้เดรัจฉานวิชาชั้นสูงปล่อยงูเป็นๆ เข้าท้อง หากแก้ไม่ตกย่อมถึงตาย นี่งูก็เน่าจวนหมดตัวแล้ว ถ้าปล่อยทิ้งไว้ในท้องอีกไม่นาน น.ส.แป๋ว ไม่รอดสมใจฝ่ายตรงข้ามแน่นอน
ข่าว นี้เป็นดุจเชื้ออย่างดีที่โหมศรัทธามหาชนให้ลุกโชน คนนับพันนับหมื่นหลั่งไหลไปวัดสาลีโข เพื่อพึ่งใบบุญแห่งหลวงปู่เผือกและพระอาจารย์สมภพผู้เป็นตัวแทน ทุกคนได้รับความเมตตาจากพระอาจารย์ อย่างไม่เลือกชั้นวรรณะ และทุกคนร่ำร้องหาความสงเคราะห์จากหลวงปู่เผือก ดวงวิญญาณอมตะของท่านก็ยังแผ่บารมีครอบคลุมทั่วถึงอย่างไม่เลือกรักเลือกชัง
http://www.pantown.com/board.php?id=39149&area=4&name=board19&topic=1124&action=view

 

ขอบคุณครับที่นำมาให้อ่าน แต่ที่ได้อ่านมาผู้เขียนนคงจะเข้าใจอะไรคลาดเคลื่อนไปเยอะเหมือนกัน (ก็ไม่ว่ากันนะ) ครูบาอาจารย์ที่ได้ระดับอภิญญา ดวงวิญญาณไม่มีแล้วครับ ถ้าละสังขารไปหากยังไม่เข้าถึงนิพพาน ก็จุติในพรหมโลก เพราะฉะนั้นพรหมก็คือพรหมไม่ไช่วิญญาณ หากท่านเป็นพระขีณาสพเข้าแล้ว วิญญาณก็ไม่มี จิตก็ไม่มี หากเป็นดวงวิญญาณ ควรเรียกใช้กับสัมภเวสีนะครับ จริงๆแม้แต่คำว่าวิญญาณก็เอามาใช้กันผิด เพราะ คำว่าวิญญาณในที่นี้หมายถึง 1 สภาวะในขันธ์ 5 เป็นธาตุรู้ เพราะวิญญาณเวียนว่ายตายเกิดไม่ได้ ผู้ที่เวียนคือสัตว์ สัตว์มีวิชชาเป็นเครื่องกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องผูกท่องเที่ยวไปในภพน้อยภพใหญ่ เช่นคำว่าพระโพธิสัตว์ คือ สัตว์ผู้ที่จะมาตัสรู้ในกาลต่อไป