ดารานักแสดง ถ้าไม่ทำความดีอะไรไว้ก็ลงอเวจีมหานรกหมด

ถาม : การที่คนเราไปหลงดาราเอาของไปให้ เอากับข้าวไปให้กิน เช็ดหน้าเช็ดตัวให้ดารา คนที่ให้ก็ให้ด้วยความหลงใหลความเป็นดารา ผลของการให้นี้มีอานิสงส์อย่างไร?

ตอบ : การให้อานิสงส์มี คราวนี้การให้คุณอย่าลืมว่า ๑. เจตนาต้องบริสุทธิ์ ๒. วัตถุทานบริสุทธิ์ ๓. ผู้ให้บริสุทธิ์ ๔. ผู้รับบริสุทธิ์ ถ้าหากว่าให้ครบ ๔ ส่วนนี้อานิสงส์จะเต็ม ๑๐๐% นั่นน่ะของเขาเจตนาที่จะให้มันก็เริ่มไม่บริสุทธิ์แล้ว ใช่มั้ย? อานิสงส์มันก็ลดไปตามส่วน แต่ว่าจะไม่มีเลยมันก็ไม่ได้

แต่เมื่อถามตรงจุดนี้แล้วก็จะเล่าต่อไปเลยว่า บรรดาผู้ที่เป็นดาราทั้งหลาย ถ้าหากว่าตายโดยไม่ได้ทำความดีอะไรไว้ ก็ลงอเวจีมหานรกหมด เพราะว่าสิ่งที่เขาทำมันเป็นมารยา พระพุทธเจ้าสอนให้คนหลุดพ้น แต่เขาไปทำให้คนยึดติด สังเกตไหมว่า ตัวโกงบางคนเข้าตลาด แม่ค้าถอดรองเท่าขว้างเลย มันทำให้เขายึดติดขนาดนั้น

ขณะเดียวกันดาราบางคนตายนี่ โอ้โห ชาวบ้านแห่ไปงานศพมืดฟ้ามัวดิน ทำให้คนไปยึดติดขนาดนั้น แทนที่จะทำให้เขาละโลกได้ ก็เลยกลายเป็นยึดมากเกินไป

เพราะว่าสิ่งที่เขาทำมันไม่ใช่กิริยาปกติ มันเป็นมายาที่ตัวเองทำ แล้วคนก็ไปหลงยึดตามนั้น ก็เลยกลายเป็นว่าฝืนคำของพระพุทธเจ้าโดยไม่เจตนา แต่ถึงขนาดนั้นโทษมันก็ใหญ่ เพราะคนที่หลงไปยึดไปเกาะ มันต้องเกิดอีกทุกข์อีกนับภพนับชาติไม่ถ้วน

ตัวอย่างในพระธรรมบทก็มี พระตาลปุตตคามินีเถระ ท่านเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมาก ในสมัยนั้นเรียกว่าอันดับหนึ่งเลย แล้วเขาก็มีความเชื่อสืบๆ ต่อกันมาว่า บุคคลที่เป็นนักแสดงสร้างความสุขให้กับคนอื่น ถ้าตายแล้วจะไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ซึ่งเป็นชั้นที่มีความสนุกสนานรื่นเริงมาก พอไปถึง เมืองสาวัตถี ก็เลยเข้าไปกราบพระพุทธเจ้า เพื่อจะถามปัญหานี้ว่าจริงไหม?

พระพุทธเจ้าบอกว่า อย่าเลยมาณพ ปัญหานี้อย่าถามเลย แต่ท่านก็ฝืนถามถึง ๓ ครั้ง พอครั้งที่ ๓ พระพุทธเจ้าบอกว่าลงอวเจีมหานรก เพราะเหตุอย่างที่ว่ามา ท่านก็เลยนั่งร้องไห้ว่าจะทำอย่างไรดี เพราะท่านเชื่อจริงๆ ว่าพระพุทธเจ้าเก่ง พระพุทธเจ้าก็บอกว่าให้บวชแล้วตั้งใจปฏิบัติเพื่อความหลุดพ้น ท่านก็เลยทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างแล้วไปบวช กลายเป็นพระอรหันต์ รอดไปได้ นี่หมายความว่าไม่ได้สร้างอะไรอย่างอื่นไว้เลยนะ ถ้าทำบุญอื่นแล้วจิตไปเกาะบุญก็อาจจะไม่ได้รับตามนั้น แต่ถ้าหากว่าไม่ได้ทำอะไรเลย เสร็จ ลงอเวจีแน่ๆ

ถาม : ผู้กำกับ กับคนเขียนบทจะได้รับผลไหมครับ?

ตอบ : มีส่วนด้วยกัน จะแบ่งห้าสิบๆ ก็ไม่ได้มันหลายส่วนเหลือเกิน


สนทนากับพระเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๔๖ (ต่อ)
ณ บ้านอนุสาวรีย์ฯ




.