ตาม

ตามหลักพระธรรมของพระพุทธเจ้าผู้ตรัสรู้แสดงว่า เมื่อจิตเกิดขึ้นต้องรู้อารมณ์
ไม่มีขณะใดเลยในสังสารวัฏฏ์ที่จิตเกิดขึ้นจะว่างเว้นจากอารมณ์ทั้ง ๖ อารมณ์


ต่อไปจะแสดงธรรมเกี่ยวกับอาบัติ
พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๓ - หน้าที่ 710

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ! ภิกษุนั้น พึงเข้าไปหาสงฆ์ กระทำอุตราสงค์เฉวียงบ่า

ข้างหนึ่ง ไหว้เท้าแห่งภิกษุผู้แก่ทั้งหลายแล้ว นั่งกระโหย่ง ประนมมือพึงกล่าว
อย่างนี้ว่า

อหํ ภนฺเตอิตฺถนฺนามํ อาปตฺตึ อาปนฺโน ตํ ปฏิเทเสมิ ( ท่านเจ้าข้า ! กระผมต้อง

อาบัติมีชื่ออย่างนี้ ขอแสดงคืนอาบัตินั้น ).

ภิกษุผู้แสดง อันภิกษุรับอาบัตินั้น พึงกล่าวว่า ปสฺสสิ (เธอเห็นหรือ).

ผู้แสดง: อาม ปสฺสามิ (ขอรับ ! ผมเห็น)

ผู้รับ: อายตึ สํวเรยฺยาสิ (เธอพึงสำรวมต่อไป).

ผู้แสดง: สาธุ สุฏฺฐุ สํวริสฺสามิ (ดีละ ผมจะสำรวมให้ดี).
พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ - หน้าที่ 620

[วิเคราะห์สังฆาทิเสส]

คำว่า สงฺโฆว เทติ ปริวาสํ เป็นอาทิ ท่านกล่าวแล้ว เพื่อแสดง

แต่เนื้อความเท่านั้น ไม่เอื้อเฟื้อพยัญชนะ แม้ในคาถาที่ ๒.

ก็ในบทว่า สงฺฆาทิเสโส เป็นอาทินี้ มีเนื้อความดังต่อไปนี้:-

การออกจากอาบัตินั้นใด ของภิกษุผู้ต้องอาบัตินี้แล้วใคร่จะออก สงฆ์

อันภิกษุนั้นพึงปรารถนา ในกรรมเบื้องต้นแห่งการออกจากอาบัตินั้น เพื่อ

ประโยชน์แก่การให้ปริวาส และในกรรมที่เหลือจากกรรมเบื้องต้น คือใน

ท่ามกลาง เพื่อประโยชน์แก่การให้มานัต หรือเพื่อประโยชน์แก่การให้มานัตต์

กับมูลายปฏิกัสสนะ และในที่สุดเพื่อประโยชน์แก่อัพภาน. ก็ในกรรมทั้งหลาย

มีปริวาสกรรมเป็นต้นนี้ กรรมแม้อย่างหนึ่ง เว้นสงฆ์เสีย อันใคร ๆ ไม่อาจ

ทำได้ ฉะนี้แล.

สงฆ์อันภิกษุพึงปรารถนาในกรรมเบื้องต้น และในกรรมที่เหลือแห่ง

กองอาบัตินั้น เหตุนั้น กองอาบัตินั้น ชื่อว่าสังฆาทิเสส.
[วิเคราะห์นิสสัคคีย์]

เนื้อความแห่งคาถาที่ ๕ พึงทราบดังนี้:-

หลายบทว่า นิสฺสชฺชิตฺวา ย เทเสติ เตเนตํ มีความว่า ความ

ละเมิดนั้น ท่านเรียกนิสสัคคิยะ เพราะต้องสละแล้วจึงแสดง.

พระวินัยปิฎก ปริวาร เล่ม ๘ - หน้าที่ 622
[วิเคราะห์ปาจิตตีย์]

เนื้อความคาถาที่ ๖ พึงทราบดังนี้:-

บาทคาถาว่า ปาเตติ กุสลํ ธมฺมํ มีความว่า ความละเมิดนั้น

ยังกุศลจิตกล่าวคือกุศลธรรม ของบุคคลผู้แกล้งต้องให้ตกไป เพราะเหตุนั้น

ความละเมิดนั้น ชื่อว่ายังจิตให้ตกไป เพราะฉะนั้น ความละเมิดนั้น ชื่อว่า

ปาจิตติยะ.

ก็ปาจิตติยะ ย่อมยังจิตให้ตกไป, ปาจิตติยะนั้น ย่อมผิดต่ออริยมรรค

และย่อมเป็นเหตุแห่งความลุ่มหลงแห่งจิต. เพราะเหตุนั้น คำว่า ผิดต่อ

อริยมรรค และคำว่า เป็นเหตุแห่งความลุ่มหลงแห่งจิต ท่านจึงกล่าวแล้ว.
[วิเคราะห์ปาฏิเทสนียะ]

ในปาฏิเทสนียคาถาทั้งหลาย คำว่า ภิกษุเป็นผู้ไม่มีญาติ เป็นอาทิ

ท่านกล่าวแล้ว เพื่อแสดงความกระทำความเป็นธรรมที่น่าติ ซึ่งพระผู้มีพระ-

ภาคเจ้าตรัสว่า แน่ะเธอ ฉันต้องธรรมที่น่าติ. ก็อาบัตินั้น ท่านเรียกว่า

ปาฏิเทสนียะ เพราะจะต้องแสดงคืน.
[วิเคราะห์ทุกกฏ]

เนื้อความแห่งทุกกฏคาถา พึงทราบดังนี้:-

คำว่า ผิด แย้ง พลาด นี้ทั้งหมด เป็นคำยักเรียก ทุกกฏที่กล่าว

ไว้ในคำนี้ว่า ยญฺจ ทุกฺกฏํ.

จริงอยู่ กรรมใด อันบุคคลทำไม่ดี หรือทำผิดรูป กรรมนั้น ชื่อว่า

ทุกกฏ. ก็ทุกกฏนั้นแล ชื่อว่าผิด เพราะเหตุที่ไม่ทำตามประการที่พระศาสดา

ตรัส ชื่อว่าแย้ง เพราะเป็นไปแย้งกุศล ชื่อว่าพลาด เพราะไม่ย่างขึ้นสู่ข้อ

ปฏิบัติในอริยมรรค.
<TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width=500 align=center border=0><TBODY><TR><TD>

๑. การปลงอาบัติเป็นพุทธบัญญัติสำหรับพระภิกษุ และพระภิกษุณีทั้งหลายจุดประสงค์

คือ เพื่อเป็นการแก้ไขในการกระทำผิดพลาดที่ไม่ร้ายแรงของผู้ที่ปฏิญญาว่าเป็นสมณะ

เชื้อสายศากยะบุตร เพื่อให้สำรวมระวังต่อไปว่าจะไม่กระทำเช่นนี้อีก และเพื่อความ

บริสุทธิ์ของท่านในการอยู่ร่วมกันของสงฆ์ถ้ากระทำผิดที่ร้ายแรง เช่น เสพเมถุน ฆ่า

มนุษย์ เป็นต้น แก้ไขหรือปลงอาบัติไม่ได้คือพ้นจากความเป็นสภาพของพระภิกษุทันที

จะอยู่ร่วมกับหมู่คณะอีกไม่ได้
๒.การปลงอาบัติไม่ใช่เป็นการแก้อกุศลกรรมบถ คือกรรมที่ได้กระทำสำเร็จไปแล้วย่อม

ส่งผลได้เมื่อมีโอกาส แต่การปลงอาบัติเป็นการแก้ไขทางพระวินัยที่จะไม่เป็นเครื่อง

ห้ามสวรรค์หรือมรรคผลของผู้นั้นในชาตินั้น ถ้าไม่ปลงเป็นเครื่องห้าม ฯ
๓. วัตถุประสงค์การบัญญัติ มี ๑๐ ประการ โปรดอ่านที่พระวินัย
​

</TD></TR></TBODY></TABLE>​

พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เล่ม ๑ ภาค ๑ หน้าที่ 393

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุนั้นแล เราจักอนันตริยกรรม

แก่ภิกษุทั้งหลาย อาศัยอำนาจประโยชน์ ๑๐ ประการ คือ

เพื่อความรับว่าดีแห่งสงฆ์ ๑

เพื่อความสำราญแห่งสงฆ์ ๑

เพื่อข่มบุคคลผู้เก้อยาก ๑

เพื่ออยู่สำราญแห่งภิกษุผู้มีศีลเป็นที่รัก ๑

เพื่อป้องกันอาสวะอันจะบังเกิดในปัจจุบัน ๑

เพื่อกำจัดอาสวะอันจักบังเกิดในอนาคต ๑

เพื่อความเลื่อมใสของชุมชนที่ยังไม่เลื่อมใส ๑

เพื่อความเลื่อมใสยิ่งของชุมชนที่เลื่อมใสแล้ว ๑

เพื่อความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรม ๑

เพื่อถือตามพระวินัย ๑

เอาบุญมาฝากวันนี้ได้ถวายสังฆทานทุกวัน
อนุโมทนาบุญกับผู้ใส่บาตรตามถนนหนทาง กรวดน้ำอุทิศบุญ เจริญวิปัสสนา ให้ธรรมะเป็นทาน ให้อภัยทาน
รักษาศีล อาราธนาศีล เจริญวิปัสสนา ได้ปฏิบัติธรรม
ได้ถวายข้าวพระพุทธรูป สักการะพระธาตุ
ทำงานบ้านช่วยพ่อแม่และเจริญอาโปกสิน ศึกษาการรักษาโรค
ให้อาหารสัตว์เป็นทาน และได้นำพระธาตุไปประดิษฐานตามวัด
และสร้างบารมีครบทั้ง 10 อย่าง ขอให้อนุโมทนาบุญด้วย

ขอเชิญร่วมทำบุญบูรณะปฏิสังขรณ์ปิดทององค์พระประธานพระวิหารวัดบุญนาค
รับเป็นเจ้าภาพปฎิสังขรณ์และปิดทององค์พระประธาน
องค์ละ ๕๐,๐๐๐ บาท
รับเป็นเจ้าภาพปฏิสังขรณ์และปิดทองพระอัครสาวกซ้าย-ขวา
องค์ละ ๓๕,๐๐๐ บาท
เจ้าภาพฐานชุกชีพร้อมประดับไฟ ประมาณ ๘๐,๐๐๐ บาท

ร่วมทำบุญเพื่อสมทบทุน กองบุญละ ๑๙๙ บาท

หรือร่วมทำบุญสมทบทุนได้ตามกำลังศรัทธา

สำหรับท่านสาธุชนญาติโยมท่านใดที่ต้องการจะร่วมทำบุญสร้างบารมีในครั้งนี้สามารถติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่
พระอาจารย์ภูวดล ญาณโสภโณ เจ้าอาวาสวัดบุญนาค
สำนักงานเลขาเจ้าคณะตำบลทุ่งต้อม สันป่าตอง เชียงใหม่
โทร ๐๘๒-๕๕๖๒๘๗๙

<!-- google_ad_section_end -->
​