ตุ๊กตา (คาราบาว) โดยท่านอ๋อง

[MUSIC]http://palungjit.org/attachments/a.2828410/[/MUSIC]

เพื่อนฝูง ญาติพี่น้องล้มหายตายจาก ไปทีละคน สองคน
ถ้าชีวิตคือการค้นหา แล้วเมื่อไหร่เราควรจะหยุดค้นหา
และสิ่งที่เราค้นหา เราหามันจริงๆหรือ
และอะไรคือสิ่งที่เราค้นหา....

ขออนุญาตลงเนื้อเพลงพรุ่งนี้นะครับ
ราตรีสวัสดิ์...

 

ตุ๊กตาสวยๆครับผม

 

งั๊นพรุ่งนี้มาฟังนะ อิอิ

 

​

ถ้ามองแบบหยาบ ๆ

ทุกคนค้นหาความสุข

ทุกคนค้นหาความสำเร็จ

แต่ผมว่าที่เราหากัน

จะไร้ค่ามาก ๆ

ถ้าเอาไปเทียบกับความจริงของชีวิต

ความจริงที่ว่ายิ่งยึดถือยิ่งเจ็บปวด








สุดยอดเลยครับคุณอ๋อง

เพื่อชีวิตแบบซอฟท์ ๆ



​

 

ชีวิตไม่ใช่การค้นหา แต่ทว่าคือการตระหนักรู้
หรือการมีประสบการณ์ถึงสิ่งที่เราเป็นครับ
หรือถ้าจะเรียกว่าการค้นหา ก็คือการค้นหาตัวตนที่แท้จริงของเรา
ซึ่งก็คือ ธรรมชาติพุทธะ คือพลังความรักอันสูงสุด คือพระเจ้า
(ความเห็นส่วนตัวครับ อิอิ)

ขออนุญาตคอมเ้ม้นท์เพลงพรุ่งนี้ด้วยละกัน 555

 

ไหนละคุณเทพ ตุ๊กตา
ไม่เห็นมีเลย สงสัยเป็นตุ๊กตาในใจคุณเทพ
เห็นเฉพาะเจ้าตัว อยากเห็นตุ๊กตาสวยๆ
ในใจของคุณเทพตอนนี้จัง (แอบอิจฉาเล็กๆ)

 

พรุ่งนี้ก็พรุ่งนี้ คุณเอ๋.......
แต่คุณเอ๋เคยฟังเพลงนี้ไม๊

"พรุ่งนี้ก็สายเกินไป"

อิๆ ถ้าพรุ่งนี้ตื่นสาย ไปส่งลูกไม่ทัน
ไม่รู้ด้วยเน้อ.......

 

คอมเม้นท์ยอดเยี่ยมมากเลยครับน้าแมว
ในชีวิตเรา ถ้าเราเริ่มรักอะไร ก็เริ่มทุกข์ทันที
เพราะความพลัดพราก จากสิ่งที่รักเป็นทุกข์

คำพระท่านว่า โสกะปริเทวะ อะไรประมาณนี้แหละครับ
เพราะฉนั้น ชีวิตนับจากนี้ ไม่น่าจะรักอะไรเพิ่มขึ้นแล้วละครับ
ทำหน้าที่ กับสิ่งที่รัก ที่เรายังเหลืออยู่ให้ดีที่สุด

และพยายามเข้าใจในการพลัดพรากว่า เป็นสิ่งธรรมดา
เป็นของคู่โลก ยังไงเราก็ต้องเจอ.........
แม้แต่ร่างกาย หรือชีวิตของเราก็ไม่เว้น ที่จะต้องพลัดพราก

 

ขอบคุณ คุณวิกกี้มากครับ
ตอนเด็กๆ ผมก็มีตุ๊กตา หรือหุ่นยนต์ของเล่นที่แสนรัก
อยู่กับมันมาเป็นปีๆ แต่พอถึงจุดๆหนึ่ง มันก็ไม่ใช่สาระของชีวิตอีกต่อไป

เราก็ไปจับไปยึดโยง กับสิ่งอื่นอีก ตามวัยของเรา
และก็เปลี่ยนมาเรื่อยๆ จำได้ว่าเคยมีรุ่นพี่ ถามผม(ตอนเด็กๆ)ว่า

ระหว่างขนมเค้กที่เอ็งกินตอนนี้ กับสาวๆ เอ็งเลือกอะไร
ผมก็ตอบว่าผมเลือกขนมเค้ก รุ่นพี่บอกว่า เอ็งจำคำเอ็งเอาไว้นะ
พอเอ็งโตเป็นหนุ่ม เอ็งลองมาตอบข้าอีกที....

คนบางคนเกิดมาทั้งชีวิต จับสาระของชีวิตไม่ได้เลย
จนตัวตายลงไป
พวกเราโชคดีที่อยู่บนแผ่นดินไทย
มีสาระอยู่รอบตัว มีเพชรนิลจินดา อยู่รอบตัว
ต้องเลือกเอาไปนะครับ...

 

มาฟังแล้วคุณอ๋อง แต่ช้าไปนิด ไม่เป็นไรเนอะ
เพลงนี้เอ๋ชอบเวอร์ชั่น นรีกระจ่าง ค่ะ
แต่ว่าหาดนตรีไม่ได้แล้ว
ตุ๊กตาของคุณอ๋องคงจะน่ารักน่าดูนะคะ

 

ชีวิตนับจากนี้ ไม่น่าจะรักอะไรเพิ่มขึ้นแล้วละครับ
ทำหน้าที่ กับสิ่งที่รัก ที่เรายังเหลืออยู่ให้ดีที่สุด



ชอบมากครับ ^^​

 

ตุ๊กตาคุณโมด เอ๊ย คุณอ๋องท่าทางจะขาวๆนะคะ อิอิ

 

ชอบครับ

 

ไม่รู้พี่อ๋องลงเนื้อเพลงยัง แต่แวะมาฟังและให้กำลังใจเช่นเคยจ้า

 

เล็งแล้ว เห็นยังไม่ลง ลงให้เลยแล้วกันค่ะ

เนื้อเพลง: ตุ๊กตา
ศิลปิน: คาราบาว
อัลบั้ม: ท.ทหารอดทน



หวนคิดคํานึงถึงตอนที่ฉันยังเป็นเด็กๆ
ตุ๊กตาที่ตัวเล็กๆ ก็ดูจะมีความหมาย
เติบโตในจินตนาการ
กว้างไกลดังท้องทะเลทราย
เร่าร้อนดังฟ่อนฟืนรุมสุมไฟ
แต่ต้องไปให้ตรงเส้นทาง
เปรียบได้ดังเส้นทางรถไฟ
เปรียบได้ดังขบวนรถไฟ
หวนคิดคํานึงถึงตอนที่ฉันเข้ามาบางกอก
เรื่องราวข่าวคราวบ้านนอกนั้นดูจะมีความหมาย
เปรียบเมืองเป็นรถเป็นเรือ
อย่างเราเป็นเกวียนเทียมควาย
เส้นทาง….มากมายไม่มีสิทธิ์เดิน
เก็บส่วนเกินเอาไว้ในใจ
ออกยํ่าไปค้นหาความจริง
ออกยํ่าไปค้นหาความจริง
หวนคิดคํานึงถึงตอนนี้ฉันไม่ใช่เด็กๆ
ตุ๊กตาที่ตัวเล็กๆ ก็เลยไม่มีความหมาย
ผ่านทางทั้งรถทั้งเรือ
เพื่อนฝูงบางคนล้มตาย
ดับสูญไปตามกาลเวลา
ภาพตุ๊กตาในมือของเด็ก
เปรียบได้ดังความจริงมากมาย
เช่นสนตะพายใช้เป็นงัวงาน
เช่นสนตะพายใช้เป็นงัวงาน
สนตะพายใช้เป็นงัวงาน


♥♥♥♥♥♥♥

 

พี่แมวเนี๊ยะ มีมุมความคิดที่ไม่ธรรมดาเลยนะคะ
ตาแอบยิ้มทุกครั้งที่เห็นพี่แมวแวะไปเสียงธรรมเพื่อโหลดไฟล์ธรรมะมาฟังด้วยล่ะ ^_^





จากที่พี่อ๋อง รำพึงรำพัน..


อย่าปล่อยให้ใจล่องลอยตามกระแสโลกมากนักนะคะ อิอิ
เพราะจะทำให้ สุขยาก ทุกข์ง่าย ใจเปราะ
( โรคระบาดร้ายแรง แห่งกาลสมัย)


อยู่กับปัจจุบันของตนเองดีที่สุดค่ะ

 

เพราะมากเลยจ้าพี่ใบหนาด...

สำหรับใบบุญ ณ ที่แห่งนี้ แค่กดไลค์ก็สุขใจแล้วจ้า อิอิ​

 

ขอบคุณมากครับคุณเอ๋
เวอร์ชั่นนรีกระจ่าง ผมไม่เคยฟัง
แต่พอจะนึกออกว่า ลีลาจะออกมาในรูปแบบใด
ตุ๊กตาของผม ไม่สวยไม่งามหรอกคุณเอ๋
แต่ผมทนุถนอมอย่างดี .....

 

ขอบคุณคุณแมวเหมียวมากครับ
ไม่อยากมีภาระผูกพันธ์ กับใคร กับอะไรอีกแล้ววววว...

 

มอมแมม ไม่สวยเหมือนของใครหรอกครับ
แต่ผมต้องดูแลไปจนตายจากกันไปข้างนึงครับ

ขอบคุณมาสด้ามากนะครับ
ว่าแต่เสียงคุ้นๆ หน้าก็คุ้นๆ