ทรมาณกับการใช้ชีวิตร่วมกับพ่อเลี้ยงTT

เป็นปัญหาที่ทุกข์ใจมากเลยค่ะ ทำอะไรไม่ได้ แค่อยากจะระบายอยากเล่าให้ฟังและก็อยากได้กำลังใจดีๆค่ะ TT ​

ครอบครัวฉันแต่ก่อนอยู่ด้วยกัน 6 คน มีปู่ ย่า พ่อ แม่ ฉันละก็น้องชาย เมื่อปี 2550 พ่อได้เสียเนื่องจากอุบัติเหตุ ซึ่งที่บ้านได้ประกอบอาชีพค้าขายซึ่งทำได้ไม่ถึงปีพ่อก็มาเสียไป กิจการค้าขายไปได้ด้วยดีค่ะ แม่เป็นเสาหลักที่คอยเลี้ยงดูฉัน น้องชาย รวมถึงปู่ ย่า ด้วย ทุกวันแม่จะเหนื่อยมากค่ะ ออกจากบ้านตีสาม ไปตลาดไปซื้อกับข้าว ผักสด ละก็อื่นๆ มาขาย ที่ร้านก็เหมือนเป็นตลาดขนาดเล็กๆของหมู่บ้านไปเลย กว่าจะได้นอน ก็สี่ห้าทุ่ม เพราะตอนเย็นที่บ้านขายเหล้าตองดวย ทำอย่างนี้ทุกวันไม่เคยหยุด จนตอนนี้ฉันจบปริญญาแล้ว

จนวันนึงเมื่อประมาณ ปี 2553 ที่ผ่านมา มีผู้ชายคนนึง ซึ่งคือพ่อเลี้ยงของฉันในปัจจุบัน ได้เข้ามาในชีวิตของแม่ เป็นรุ่นน้องอายุห่างจากแม่ 7 ปี ซึ่งบอกไว้ก่อนเลยว่าพ่อเลี้ยงคนนี้รู้จักกันอยู่แล้วค่ะเป็นลูกค้ามานาน พ่อเลี้ยงคนนี้เขามีภรรยาที่อยู่กินด้วยกันมา เป็น10ปี แต่ไม่มีลูกน่ะค่ะ แต่เมื่อไม่นานภรรยาเขาไปมีชู้ เขาก็เลิกกัน

พอเมื่อเขาเข้ามาจีบแม่ตกลงอยู่กินด้วยกัน ด้วยทางครอบครัวเราไม่ได้คัดค้านอะไรเพราะเขาก็เป็นคนดีคนนึง จากที่เราได้รู้จักมา ก็หวังว่าเขาคงจะคอยช่วยทำให้แม่หายเหนือยได้บ้าง ตอนนั้นเขาทำงานการเงินที่บริษัทแห่งนึงค่ะ พอเขาได้เข้ามาในครอบครัวเรา เขาย้ายเสื้อผ้าข้าวของ เขามาอยู่ที่้บ้านฉัน และได้ปรึกษากันในครอบครัวว่าจะสร้างบ้านใหม่ โดยเงินที่สร้างคือเงินที่แม่กู้มา 3แสน จนเดือนมกรา 2554 ก็ได้อยู่บ้านใหม่กันสมใจ แต่บ้านที่สร้างมา เขาก็ตามใจเขาทั้งรูปแบบ ทั้งสี ทั้งกระเบื้อง เอาพ่อเลี้ยงว่าหมด

จุดเปลี่ยนในชีวิตเริ่มมา เพราะแม่จะชอบเข้าข้างพ่อเลี้ยงตลอด ชอบบอกให้เราเป็นคน ขยันต้องรักสะอาด เขาทำบ้านให้เราอยู่ แม่จะพูดกรอกหูตลอด เราเลยรู้สึกน้อยใจนะ แต่เข้าข้างพ่อเลี้ยงได้ไม่นาน ธาตุแท้ที่เราไม่เคยเห็นของพ่อเลี้ยงคนนี้ ก็ออกมาให้คนอื่นๆได้เห็น ขออธิบายเป็นข้อๆ จะได้เข้าใจง่ายน่ะค่ะ

1.เขาเป็นคนขี้หวงมาก หึงแม่ซึ่งแม่อายุตอนนี้ก็ 47 ปีแล้ว เวลามีผู้ชายมาคุยด้วยก็จะหึง แต่ร้านเราเป็นร้านขายของการพูดจากับลูกค้าต้องมีอยู่แล้ว
2.เขาเคยเอาขวานจะฟันปู่ ด้วยเหตผลที่ว่าปู่ว่าให้ (คือปู่เป็นคนไม่ค่อยพูดนะค่ะ ถ้าได้ว่าใครแล้วคือทนไม่ได้จริงๆ ก็เลยว่า )
3.เขาเลยเอามีดไล่แทงย่า สาเหตเพราะว่าย่าไม่ให้เขาไปสูบบ่อปลา (ซึ่งบ่อปลาเป็นที่ของปู่และย่าค่ะ)
4.เขาเอามีดไล่แทงน้องชาย เพราะว่า เขาไม่ชอบน้องชายด้วยเหตผลแค่ว่าน้องชายค่อยช่วยแม่
5.เคยมีเรื่องกับฉันเพียงเพราะว่าฉันกินเจ แล้วก็รักสัตว์ ฉันได้ยินเขาด่าใส่แม่ ว่าถ้าใจบุญขนาดนี้ก็ไปบวชไป๊
6.ตอนนี้เขาออกจากงานได้เป็นปี ออกเพราะไม่พอใจเจ้านาย เลยออกมาช่วยแม่
7.เขากินเหล้ากินเบียร์เวลาเมาแล้ว จากที่เป็นคนหนิมๆ เรียบร้อย กลายเป็นคนละคนเลย ไม่พอใจใครท้าตี ชอบหาเรื่องแม่ ทำร้ายแม่ และเวลากินเขาจะติดลมกินเป็นอาทิตย์เลยค่ะ ตืนมากิน เมายุบ ทุกวันไม่กินข้าว แล้วพอร่างกายไม่ไหว เขาก็จะนอนไป 1 วัน 1 คืน พอตื่นมาก็ดี ขยันช่วยงานไปเรื่อยๆ แต่พอไม่พอใจใคร หรือว่าเพื่อนชวนกิน มีเทศกาล ก็จะติดลมยาวเป็นอาทิตย์อีก คือวงจรชีวิตเขาเป็นแบบนี้ ไปแล้ว เซง
8.เขาเป็นคนที่ไม่ยอมรับความจริง ใครว่าใครติง เขาจะโกรธ คือบอกหรือสอนไม่ได้เลยค่ะ


ตอนนี้ครอบครัวต้องเป็นฝ่ายปรับตัวเข้าหาค่ะ จากที่ย่าเป็นคนชอบบ่นชอบด่า ย่าก็ต้องพูดจาดีๆ น้องชายตัดปัญหาด้วยการออกไปอยู่ข้างนอกค่ะ ปู่ก็ปกติจะไม่พูดด้วยถ้าไม่จำเป็น ส่วนตัวฉันก็ทำดีต่อไปค่ะ มันเป็นความทรมาณในครอบครัวเรา สงสารปู่ย่า ที่ชีวิตปั้นปลายต้องเจอเรื่องแบบนี้

** ปัญหาที่เกิดขึ้นก่อนหน้าเคยไปแจ้งความ ตำรวจก็ไม่รับแจ้งค่ะเพราะเขาบอกว่าแม่ต้องเป็นคนจัดการปัญหานี้ แล้วก็เรื่องเลิกกันคงเป็นไปไม่ได้ค่ะ เพราะมันไม่ยอมไป ตอนนี้ฉันกับแม่ เข้าใจกันมากขึ้นค่ะ มีอะไรแม่จะเล่าให้ฟังหมดเพราะแม่ก็รู้ธาตุแท้ของผู้ชายคนนี้ไปพร้อมๆกัน เพราะพ่อเลี้ยงทำให้ครอบครัวเรารักกันมากขึ้น แต่ไม่ทำให้ความสุขในครอบครัวเราเพิ่มขึ้นเลยค่ะ

 

แบบนี้คงต้องอดทน และเจริญเมตตาให้มีขึ้นมากๆครับ

 

ดูเหมือนพ่อเลี้ยงจะมีอาการคุ้มดีคุ้มร้ายน่ากลัวพอสมควร...ยิ่งเพิ่มดีกรีเสียสติด้วยเหล้าเบียร์แล้ว ภัยอันใครๆคาดไม่ได้คิดไม่ถึงย่อมเกิดขึ้นได้ไม่ช้าก็เร็ว ..เวลานี้เขาก็ถึงกับข่มขู่ใครๆด้วยศาสตรา แต่ยังไม่ถึงกับมีใครตายเพราะบุญยังรักษา แต่ใครจะรู้ว่าเวลาใดบุญจะคุ้มครองไม่ทันเมื่อพ่ิอเลี้ยงหยิบศาสตราอีกในคราวหน้า!!

เรื่องนี้เป็นเครื่องเตือนใจได้ว่า การเกี่ยวข้องกับสัตว์สังขารใดด้วยความไม่รู้หรือด้วยตัณหานั้น เป็นที่มาแห่งความเดือดร้ิอนเบียดเบียนแต่ถ่ายเดียว แม้จะรู้ว่าสัตว์นั้นมีธาตุเลวก็ไม่อาจกำจัดไปได้เพราะตัณหาผูกไว้..กระทั่งความฉิบหายเดือดร้อนที่เกิดรอบตัว มีพ่อแม่และลูกที่ต้องเสี่ยงตายกันตลอดเวลา ก็มืดบอดเขลามองไม่เห็น น่าสงสารมาก ..

ท่านจขกท พึงระมัดระวังตัวให้มาก เพราะการอยู่กับคนคุ้มดีคุ้มร้ายนั้น อันตรายกว่าการอยู่กับอสรพิษมาก...การทำดีมีการช่วยงานบ้าน ช่วยแม่ ปู่ย่า เป็นสิ่งที่ดีที่ทำได้ื แต่หากเห็นแนวโน้มว่าตนอาจต้องตายเพราะอาการคุ้มดีคุ้มร้ายของพ่อเลี้ยงก็พึงคิดหาทางรักษาชีวิตของตนไว้ด้วย..การยังมีชีวิตอยู่ อาจช่วยแ่่ม่ ปู่ย่าได้เมื่อถึงคราวจำเป็น หากตายลงเสีย จะทำการตอบแทนคุณผู้ใหญ่ไม่ได้อีก ..

ขอให้ท่านจขกท ทราบว่า การที่ต้องมาผจญภัยกับคนอย่างพ่อเลี้ยงนี้ก็ด้วยอำนาจจัดสรรค์มาของบาปเก่าีมีการเบียดบียนใครๆมาในทำนองคล้ายๆกันมาแล้ว จึงใคร่เสนอแนะให้ท่านสมาทานประพฤติศีล ให้มั่นคง อธิษฐานให้อานิสงค์ศีลรักษาคุ้มครองตนและคนรอบข้าง ให้ปัดเป่าเอาความชั่วร้ายให้ยุติลง..ตำรวจทั้งโลกย่อมคุ้มครองใครไม่ได้จริง แต่ศีลนั้นจะปกปักรักษา แม้ตายย่อมไม่ไปอบายทุคติวินิบาตนรก..ศีลเป็นเกราะพิเศษ ที่เลิศกว่าอุปกรณ์ใดๆในโลก..

อนึ่ง หากคิดจะช่วยแม้แลปู่ย่า พึงแนะนำกันให้รู้จักพระธรรม เข้าถึงพระรัตนตรัยเป็นสรณะ..ย่อมได้ปัญญาส่องให้เห็นว่าสิ่งใดควรไม่ควรอย่างไร การปล่อยตนไปตามยถากรรมเป็นเรื่องของคนเขลา..เกิดมาเป็นคน ถ้าไม่พบธรรมะเเล้วนับว่าเกิดมาเสียเปล่า ไม่อาจได้แก้วมณีอันเลิศติดตัวไปเมื่อตาย เพราะกายแตก จึงพึงขวนขวายศึกษาพระธรรมที่ยังปรากฏให้มาก ย่อมเป็นคุณเครื่องรักษาตน..ย่อมไม่ต้องเกิดมาอยู่หรือพบคนพาลชั่วหยาบ เพราะต่างธาตุกันจึงเข้ากันไม่ได้ ดังนี้..

เป็นกำลังใจให้ ขอให้ปลอดภัยกันทุกคนครับ..

 

ขอบคุณมากๆน่ะค่ะทุกความเห็น ทุกวันนี้เลิกงานแล้วต้องกลับมาช่วยที่บ้านตลอดค่ะ ไม่ไปเที่ยวไหนเลย เพราะว่าเป็นห่วงแม่ กลัวแม่ทำงานเหนื่อย ห่วงปู่ย่า ส่วนเรื่องปัญหาภายในบ้านพยายามมากค่ะ พยายามไม่ให้เกิดอะไรที่ร้ายแรง แต่พูดถึงว่าตอนนี้พ่อเลี้ยงดีกว่าเมื่อก่อนเยอะหน่อย เนื่องด้วยทางบ้านจะรู้ๆกันค่ะว่าต้องพูดจาดีๆอะไรควรพูดอะไรไม่ควรพูด เอาประสบการณ์ที่เคยเจอมาให้มาเป็นแนวทางไม่ให้เกิดอีกค่ะ

ยอมรับและเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้น ยินดีจะชดใช้ให้เขาในชาตินี้ มันทรมาณมากนะคะ ไม่รู้เลยว่าชาติที่แล้วทำอะไรให้ ทุกวันนี้ที่ทำได้คือ เอาความดีเข้าแลกค่ะ ถึงแม้ว่าบางทีมันอาจจะตรงข้ามกับความรู้สึกบ้าง แต่เพื่อความสงบในครอบครัว ชีวิตจริงยิ่งกว่าละครอีกค่ะ ที่บ้านโดยปกติแล้วปู่ย่าเป็นคนชอบทำบุญมากค่ะ ปู่จะชอบอ่านธรรมะบทสวดมนต์อยู่แล้ว และตัวฉันเองทุกวันนี้ไม่กินเนื้อสัตว์ใหญ่ไม่กินหมู วัว ควาย อีกอย่างพ่อเลี้ยงเขานับถือศาสนาคริสต์ค่ะ ถ้าเราไม่จองเวรอโหสิให้เขา ยอมชดใช้กรรมที่เคยทำไว้ ชาติหน้าเราจะไม่เจอเขาแล้วใช่ไหมค้ะ ?

 

ปัญหานี้ คุณแม่เท่านั้นที่จะแก้ได้ค่ะ เป็นกรรมของคุณแม่โดยตรง และทุกคนในครอบครัวก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับกรรมนี้ด้วยในอดีต ถ้าคุณแม่ไม่หมดกรรมตรงนี้ ก็คงต้องทนอยู่กันต่อไปเรื่อยๆค่ะ

ในความทุกข์ทน ในสิ่งที่เลวร้ายเหล่านั้น ยังมีข้อดีที่คุณเองก็ได้กล่าวมาแล้ว ถ้าเป็นบางครอบครัว คนที่เป็นลูกที่อยู่ในช่วงวัยรุ่น จะต่อต้านและไม่ยอมเข้าใจแม่ตัวเองว่าทำไมถึงมีพ่อใหม่ให้เรา ทำไมถึงไม่ยอมเลิกทั้งๆที่เป็นแบบนี้ และอาจกลายเป็นเด็กที่มีปัญหาครอบครัวแตกร้าวได้ .. แต่นี่เขากลับทำให้ทุกคนเข้าใจกันมากขึ้น โดยเฉพาะคุณกับแม่ และขออย่าลืมน้องชายด้วยทุกครั้ง มีอะไรก็ให้คุยกันสามคน เข้าอกเข้าใจกันให้มาก เด็กผู้ชายเก็บอารมณ์เก่ง อย่าให้เขาเก็บความรู้สึกที่ไม่ดีเอาไว้ มีอะไรให้เรียกมาคุยกันด้วยไม่ใช่แค่คุณกับแม่นะคะ เข้าใจกันให้มากๆ พื้นฐานของครอบครัวถ้าชอบทำบุญอยู่แล้ว ในเมื่อคุณคิดอโหสิกรรมให้พ่อเลี้ยง ก็ต้องสอนน้องด้วยนะคะ เราเสียพ่อที่แท้จิงไปแล้ว ในครอบครัวเราก็ไม่อยากให้ใครมีปัญหาและเสียคนอีกใช่ไหมคะ ... มีตัวอย่างที่ไม่ดีอยู่ในบ้านแล้ว นั่นแหละค่ะ ที่สามารถยกมาสอนน้องเราได้ ...
ขอให้ยืนหยัดต่อสู้ต่อสิ่งที่ไม่ดีทั้งหลายด้วยความดีนะคะ บุญรักษา ธรรมคุ้มครองค่ะ สาธุ​

 

ค่ะขอบคุณมากจริงๆค่ะ กับน้องชายคุยกันทุกวันค่ะ ถึงแม้ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน มีเรื่องอะไรจะบอกจะสอนเขาตลอด รู้สึกโชคดีค่ะที่ได้เกิดมาอยู่ครอบครัวนี้ ทุกคนเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นและยอมรับมันค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะอีกนานแสนนานแค่ไหนกว่าความทรมาณนี้จะหมดลงไป หวังไว้ว่าต้องมีสักวันที่เป็นของเรา ทุกคนยอมปรับสภาพเพื่อคนนั้นคนเดียวทั้งๆที่เป็นบ้านของเราแท้ๆ ทำได้แค่ทนและสู้ต่อไปค่ะ ยังมีความหวังนะค่ะ ว่าสักวันเขาจะจากไปแล้วเราจะได้อยู่กับครอบครัวของเราที่มีความสุขมากกว่าเดิมอีกครั้ง ​

 

ช่วงที่พ่อเลี้ยงดี ไม่กินเหล้า ก็พยายามเก็บภาพดีๆไว้ให้มากๆ ให้ออกมาจากใจ ขอบคุณในสิ่งดีๆให้คิดว่าคนเราสามารถเปลี่ยนได้ตลอดเวลา ไหนๆเขาก็มาอยู่ในครอบครัวแล้ว
ปฏิบัติกับเขาเสมือนพ่อ เขาอาจจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้ (ถ้าเราเป็นพ่อที่เสียไปแล้วก็อยากจะให้คนที่ยังอยู่มีความสุข อย่าได้ทุกข์ใจ) สุขทุกข์เราสามารถกำหนดเองได้
ยิ่งครอบครัวคุณชอบทำบุญก็คงไม่ยาก คิดเสียว่าทำบุญกับคนใกล้ตัว การให้อภัย มีความรักความเมตตาต่อกัน จะทำให้เรารู้สึกดีขึ้น

 

อย่าพยายามเปลี่ยนแปลงคนอื่นหรือเหตุการณ์ภายนอกเลย ประสบการณ์ภายนอกมันจะเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก ถ้าเราคาดหวังว่ามันจะเกิดเราก็จะเป็นทุกข์เอง ลองเปลี่ยนประสบการณ์ภายในของเราจะเป็นสิ่งที่ง่ายกว่ามาก ลองฝึกใจให้ยอมรับกับสภาะของตัวเอง ยอมรับกับความจริงที่เกิดขึ้น ยอมรับกับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ยอมรับกับหลายสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป เมื่อไหร่ที่เรายอมรับความจริงได้ใจของเราก็จะเป็นสุข และเมื่อไหร่ที่ใจของเราเป็นสุขเราถึงจะเปลี่ยนแปลงเหตุการณ์ภายนอกได้ มันต้องเริ่มต้นที่ใจของเราเอง เมื่อไหร่ที่เราเปลี่ยนแปลงประสบการณ์ภายในได้ ประสบการณ์ภายนอกของเราถึงจะเปลี่ยนแปลงได้ เพราะใจของเราเป็นใหญ่ที่สุดแล้ว ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ไม่ใช่เพราะการกระทำ ถ้าเรามัวแต่จะมุ่งกระทำบางอย่างเพื่อแก้ไขคนอื่น แก้ไขเหตุการณ์ภายนอก เพื่อที่จะแก้ใจของเราให้มีความสุขมันเป็นสิ่งที่ยากลำบาก เป็นทางที่มีแต่ความทุกข์ ทำไมไม่ทำกลับกันแก้ใจเราก่อนให้มีความสุข เริ่มต้นจากการรู้ทันความคิด อารมณ์ของเรา ถ้าเรารู้ทันมันเราสามารถเลือกได้เลยจะเราตะเป็นทุกข์ กับสิ่งที่เกิดหรือเปล่า หรือจะไม่ยอมให้มันทำร้ายจิตเราของเรา

 

ทุกๆครอบครัวล้วนแล้วแต่มีปัญหาครับ มากบ้างน้อยบ้าง เป็นเรื่องธรรมดาของผู้ครองเรือน อยู่ที่ตัวเราจะ อดทนและปรับตัวรับสถานการณ์ต่างๆ ที่เกิดในครอบครัวเรายังไง ในกรณีของคุณ ก็น่าเห็นใจนะครับ ครอบครัว คงอยู่กันแบบอึดอัดเลย แต่ผมก็อยากให้คุณอดทนไว้ และเอาความดีเข้าแลก เหมือนที่คุณทำอยู่ นั้นถูกต้องแล้วครับ ให้คนในครอบครัว มองเค้าเหมือนญาติคนนึง ค่อยๆเป็นค่อยๆไป อย่าให้คนในครอบครัว รุมอคติเค้าฝ่ายเดียว เพราะจะไปเพิ่มแรงเกลียดชังให้กับเค้าได้ และเท่าที่อ่านดู เค้าเอง จะไปง่ายๆ ก็คงยากครับ เพราะเค้าก็มีที่พักพิงสบายอยู่แล้ว การที่มีใครซักคนนึงเข้ามาในชีวิตเรามีอิทธิพลกับตัวเราและครอบครัวของเรานั้น ส่วนนึงก็เพราะกรรมสัมพันธ์กัน ไม่ว่าทางบวกหรือลบ ก็จะต้องมีการชดใช้ชดเชยกันเสียก่อน เมื่อกรรมหมดแรงลง ก็ต้องแยกจากกันไปเอง ถึงเราอยากให้อยู่หรือไม่ก็ตาม เพราะสรรพสิ่งในโลกนี้ ย่อมเปลี่ยนแปรไป ตามเหตุปัจจัยและระยะเวลาการให้ผลของกรรมนั้นครับ
แนะนำวิธีแก้ครับ นอกจากที่กล่าวมาแล้ว ก็อยากให้คุณ หรือเป็นไปได้ให้ทุกคนในครอบครัวคุณ หลังจากสวดมนต์ไหว้พระเสร็จ ก็ให้แผ่เมตตาอย่างจริงใจ ให้กับพ่อเลี้ยงคุณให้ได้ทุกวันหรือบ่อยๆ และลองสังเกตดูความเปลี่ยนแปลงครับ บรรยากาศภายในบ้านอาจจะดีขึ้นก็ได้
และขอเป็นกำลังใจให้ทุกอย่างดีขึ้นนะครับ

 

ขอบคุณ ทุกความเห็นมากนะค่ะ จะลองไปปฎิบัติตามดูค่ะ เผื่ออะไรจะดีขึ้น และเราเองก็จะได้สบายใจที่ได้ทำด้วยค่ะ