ธรรมะแห่งศรีอารย์(ตอน ศีล)

ในห้อง 'Black Hole' ตั้งกระทู้โดย telwada, 4 กันยายน 2005.

  1. telwada

    telwada เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    21 กันยายน 2004
    โพสต์:
    1,862
    ค่าพลัง:
    +1,818
    ศีล
    ศีล คือ ข้อบัญญัติที่กำหนดการปฏิบัติทางกายและวาจาทางพระพุทธศาสนา นี้เป็นความหมายจาก พจนานุกรมภาษาไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน และยังมีความหมายถึงพิธีกรรมบางอย่าง ส่วนศีล อีกความหมายหนึ่งคือ ปกติ กล่าวคือ เป็นปกติที่สรรพสิ่งย่อมไม่ต้องการถูกเบียดเบียน หรือ เป็นปกติตามธรรมชาติที่สรรพสิ่งย่อมไม่ต้องการถูกเบียดเบียน สำหรับ ศีล 5 ในทางศาสนาพุทธนั้น ได้ดัดแปลงมาจาก ศีล 5 ของศาสนาฮินดูซึ่งเป็นศาสนาส่วนแยกของศาสนาพราหมณ์
    ความหมายของคำว่าศีล ค่อนข้างจะชัดเจนอยู่แล้ว ว่าเป็นข้อความที่เป็นเครื่องกำหนดการปฏิบัติทางกายและวาจา หรือเป็นปกติ คำว่ากำหนดการปฏิบัติทางกายและวาจา หรือปกติ หมายถึง ละเว้นการประพฤติปฏิบัติ ทั้งทางกายและวาจา หรือเป็นข้อไม่ควรประพฤติปฏิบัติ นี้เป็นความหมายที่ทุกคนได้รับการสั่งสอน อบรมและเป็นความเชื่อเป็นความเข้าใจ ที่ได้มีมานานแล้ว
    สำหรับที่มาที่ไปของข้อศีล ซึ่งได้จากการศึกษา ค้นคว้า และวิจัย ก็พบว่า ข้อศีลทั้งหลายที่มีอยู่ ล้วนเป็นข้อฝึกตนทั้งทางกายและทางใจ เพื่อให้เกิดธรรมะ เพื่อให้มีความพอดี เพื่อให้เป็นปกติตามธรรมชาติ เพื่อให้มีความละเอียด ขยัน รักษาสุขภาพ เพื่อบังคับและควบคุมทั้งทางกายและทางใจของตัวเอง และอื่นๆอีกหลายอย่าง หากท่านต้องการพิจารณาให้เห็นเป็นเหตุผลว่าจริงหรือไม่ ก็ขอให้ศึกษารายละเอียดได้จาก ข้อศีลทั้งหลายที่มีอยู่
    ศีลเป็นข้อปฏิบัติ ที่มาจากธรรมะ เหตุเพราะว่า ธรรมะเป็นเรื่องที่ต้องใช้สมองสติปัญญา และต้องมีเวลาในการคิดพิจารณามาก ยิ่งเป็นยุคสมัยนี้แล้ว สภาพสิ่งแวดล้อม สภาพสังคม สภาพเศรษฐกิจ เจริญก้าวหน้าไปมาก ยิ่งทำในแต่ละคนยิ่งไม่มีเวลาที่จะมาคิดพิจารณาในตัวธรรมะ ซึ่งในสมัยครั้งก่อน
    พุทธกาลก็มีสภาพกาลคล้ายๆปัจจุบัน แม้จะมีความเจริญน้อยกว่าก็ตามที
    ศีล เป็นข้อฝึกตน หรือข้อปฏิบัติเพื่อให้เกิดธรรมะ เพื่อควบคุมหรือบังคับ
    ตนเองมิให้เกิดความโลภ ความโกรธ ความหลง และศีลก็มาจากธรรมะ หลายๆข้อ เพราะเพื่อเป็นการง่ายต่อการประพฤติปฏิบัติ เป็นการง่ายต่อการทำความเข้าใจ เมื่อปฏิบัติตามข้อศีลแล้วธรรมะก็จะเกิดขึ้นในตัวของผู้ปฏิบัติโดยอัตโนมัติ จริงอยู่แม้ตัวธรรมะต่างๆนั้นล้วนมีอยู่ในตัวของแต่ละบุคคล แต่หากไม่รู้จักใช้ คือไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร ธรรมะที่มีอยู่ในตัวนั้น ก็มักจะเอนเอียงเข้าหาตัวเอง คือ ต้องดิ้นรนหรือประพฤติ เพื่อให้ตัวเองเป็นสุข โดยอาจจะไม่คำนึงถึงบุคคลอื่นๆ ไม่คำนึงถึงการเป็นอยู่ร่วมกันของสังคม สภาพจิตใจก็จะกลายเป็นมนุษย์สมัยยุคหิน ดังนั้นธรรมะที่มีอยู่แล้วในจิตใจของบุคคล บุคคลก็ย่อมต้องมีความเข้าใจบ้างไม่มากก็น้อย ซึ่งในการที่สังคมต่างๆจะสร้างให้เกิดมีหรือเข้าใจในธรรมะต่อบุคคลในสังคมนั้นๆก็มีหลายหลากวิธี หรือจะกล่าวว่า เป็นการบังคับให้มีศีล หรือมีธรรมะก็ได้ เช่น มีกฎเกณฑ์กติกาหรือกฎหมายต่างๆบังคับอยู่ ได้รับการขัดเกลาจากสภาพแวดล้อมสังคมวัฒนธรรมจารีตประเพณี รวมไปถึงได้รับมาจาก กรรมพันธุ์ อย่างนี้เป็นต้น
    ศีล มาจาก ธรรมะ เช่น ศีล 5 มาจาก พรหมวิหาร 4 หรืออาจจะกล่าวอีกรูปแบบหนึ่งว่า
     

แชร์หน้านี้

Loading...