บทปลงสังขาร -*-!

ในห้อง 'กฎแห่งกรรม - ภพภูมิ' ตั้งกระทู้โดย koymoo, 3 มกราคม 2005.

  1. koymoo

    koymoo เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    15 ธันวาคม 2004
    โพสต์:
    2,068
    ค่าพลัง:
    +7,062
    สังขารร่างกาย
    ต้องตายเป็นผี
    อยู่ในโลกนี้
    ไม่มีแก่นสาร
    ทรัพย์สินเงินทอง
    เป็นของสาธารณ์
    ไม่ใช่ของท่าน
    ลูกหลานต้องลา
    อย่ามัวประมาท
    โอกาสยังมี
    อย่าหลงโกย์
    จะมีปัญหา
    โลกนี้แท้จริง
    เป็นสิ่งมายา
    เป็นสิ่งลวงตา
    ใช่ว่าจีรัง
    สังขารร่างกาย
    อยู่ไม่กี่ปี
    ก็ตายเป็นผี
    ไม่มีความหวัง
    เกิดแก่เจ็บตาย
    ร่างกายผุพัง
    ทุกวันเดินทาง
    สู่ยังกองฟอน
    จะห้ามไม่ฟัง
    จะรั้งไม่หยุด
    เป็นสิ่งสมมติ
    ตามพุทธะสอน
    อำนาจใดใด
    อย่าไปวิงวอน
    ให้ช่วยเราตอน
    ที่วันสิ้นใจ
    สังขารเรานี้
    เป็นสิ่งที่สังเวช
    มันเป็นสาเหตุ
    สังเกตเอาไว้
    เดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว
    ปวดร้าวอาลัย
    หิวอิ่มเกินไป
    ก็ไม่อยู่นาน
    หนาวก็จะตาย
    ร้อนไปก็จะแย่
    ลำบากแท้แท้
    นี่แลสังขาร
    ต้องกินต้องถ่าย
    ทนไปทุกวัน
    ดูน่าสงสาร
    คิดกันให้ดี
    สังขารร่างกาย
    ทั่วไปเน่าเหม็น
    มีของกากเดน
    มองเห็นทุกที
    ไหลเข้าไหลออก
    ย้อนยอกมากมี
    ล้วนเป็นสิ่งที่
    มีอยู่ทั่วกัน
    น้ำเลือดน้ำหนอง
    ล้วนของปฏิกูล
    ไหลมาเป็นมูล
    พอกพูนหลายชั้น
    ข้างนอกเน่าเหม็น
    มองเห็นทุกวัน
    อีกข้างในนั้น
    ล้วนขั้นไม่งาม
    สังขารร่างกาย
    ไม่ใช่ตัวตน
    เกิดมาเป็นคน
    ไม่พ้นโดนหาม
    ต้องนอนเปลือยกาย
    ให้ไฟลุกลาม
    เมื่อเจ้าโดนหาม
    สู่เชิงตะกอน
    ผู้ดีเข็ญใจ
    ก็ตายเหมือนกัน
    อย่าหลงสังขาร
    ปลงกันไว้ก่อน
    ลูกหลานหญิงชาย
    ส่งได้แน่นอน
    ก็แค่กองฟอน
    แล้วย้อนกลับมา
    สังขารร่างกาย
    ล้วนตายเป็นศพ
    ถูกแผ่นดินกลบ
    อยู่ในป่าช้า
    หมู่หนอนชอนไช
    ตอมไต่กายา
    เป็นเหยื่อนกกา
    หมูหมาในดง
    กระดูกเกลื่อนกลาด
    เรี่ยราดทั่วไป
    เอ็นเล็กเอ็นใหญ่
    ไร้จุดประสงค์
    ต้องถูกทอดทิ้ง
    นอนกลิ้งในดง
    เป็นป่ารกพง
    เฝ้าดงกันดาร
    กระทำให้แจ้ง
    เจาะแทงตลอด
    ให้จิตนี้ปลอด
    หลุดรอดสังขาร
    หยุดความกระหาย
    มุ่งไปนิพพาน
    ไม่หลงสังขาร
    ทั่วกันด้วยเถิด
    จะได้หยุดเกิด
    มันไม่ประเสริฐ
    ตราบใดยังเกิด
    อยู่ในสงสาร
    รีบภาวนา
    เพื่อละอัตตา
    ข้ามพ้นมายา
    ทั่วหน้ากันเทอญ...
     
  2. วิญญาณนิพพาน

    วิญญาณนิพพาน ทีมงานอาสาฯ ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    6 เมษายน 2008
    โพสต์:
    20,092
    กระทู้เรื่องเด่น:
    41
    ค่าพลัง:
    +20,955
    ขอบคุณครับ เป็นบทกลอนที่ดีมากๆ อยากให้ทุกคนได้อ่านกันครับ อนุโมทนา
     

แชร์หน้านี้

Loading...