ประโยคที่ทำให้ผมร้องไห้

"หลวงพ่อลาพุทธภูมิแล้วจะไปนิพพาน ลูกหลานจะอยู่หรือจะไปด้วยล่ะ?"
ผมอ่านประโยคนี้จากหนังสือ หลวงพ่อตอบปัญหาธรรม ฉบับพิเศษ เล่ม2
จบประโยคผมร้องไห้ออกมาอย่างไม่เคยร้อง ผมจำไม่ได้ว่าร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไร ช่วงแรกพยายามกลั้นเพราะว่าอยู่ท่ามกลางผู้คนทั้งที่รู้จักและไม่รู้จัก
สักพักไม่ไหวต้องหลบเข้าห้องน้ำไปร้องไห้สัก 5 นาที ผมไม่ทราบว่าแต่ละท่านเป็นอย่างไรกับประโยคนี้แต่โดยส่วนตัวเมื่อถูกหลวงพ่อมองมาหาแล้วก็ถามผมแล้วผมยังตอบไม่ได้ ทั้งๆที่รู้ว่าต้องไปแน่นิพพานแต่เหมือนยังอยากทำอะไรอีกอยู่ เล่าสู่กันฟังนะครับ

 

ขอแสดงความยินดี เราีมีเพื่อนแล้ว

 

เอาท่อนนึงมาให้คิดต่อนะครับ "ที่อยู่ในห้องทั้งหมดนี่ สมเด็จฯ ท่านทรงพยากรณ์ว่าไปนิพพานในชาตินี้ จะมีบ้างก็คนสองคน ยังชอบเมาอยู่ (หัวเราะ)"
เมา นี่เป็นปริศนาธรรม นะครับ ฟังเผินๆเหมือนกับ ยังชอบกินเหล้าเมาอยู่ แต่ท่านไม่ได้หมายความถึงแบบนั้นเพียงอย่างเดียวครับ
โชคดีครับ ทุกท่านๆ ที่มีความเคารพในครูบา อาจารย์ ทุกๆท่าน

 

ลูกรัก........
พ่อรักลูกทุกคน พ่อจำลูกของพ่อได้ทั้งหมด พ่อรู้ว่าเราตามกันมานานแสนนาน พ่อรู้จักผมทุกเส้นของลูก พ่อรู้นิสัยของลูกทุกคน พ่อเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมเพื่อจะพาลูกของพ่อกลับบ้าน พ่อรู้จักเส้นทางกลับบ้านดีและพ่อเตรียมเส้นทางไว้แล้ว เพียงแต่...สังขารของพ่อมันไม่อาจจะทรงตัวอยู่ได้จนถึงลูกคนสุดท้าย แต่พ่อก็เตรียมทุกอย่างไว้ให้ลูกหมดแล้ว ระหว่างที่ลูกยังไม่ถึงเวลาที่จะกลับบ้านหากลูกคิดถึงกายสังขารของพ่อก็ไปหา พ่อ พ่อจะนอนรอลูกอยู่ที่วัดท่าซุง ธรรมใดที่องค์สมเด็จให้พ่อไว้พ่อให้ลูกหมดแล้ว ปฏิปทาใดที่ชอบและไม่เหลือวิสัยขอลูกจงทำ อีกไม่นานเราคงได้พบกันบนพระนิพพาน พ่อรักลูกทุกคนเสมอกัน

ดีใจเจอเพื่อนเหมือนกันเลย ของผมเป็นประโยคนี้ครับ อ่านทีไรก็ตื้นตันใจทุกทีเลย

 

.
..ประโยคนี้จากเล่มไหนครับผม อยากอ่านมั่งจัง อิอิ...
..

 

ขอผมไปค้นดูที่บ้านก่อนนะครับ ท่านthipong จำไม่ได้ว่าเล่มไหนเหมือนกัน เหมือนจะเป็นหนังสือ พ่อรักลูกเล่ม 3ผมเก็บหนังสือธรรมมะหลวงพ่อไว้หลายสิบเล่มเลยครับ บางเล่มเพื่อนยืมไปอ่าน แล้วก็ไม่คืน ได้ข่าวว่าปลวกแทะมั่ง ยืมแล้วลืมมั่ง ถือว่าเป็นธรรมทานไป ผ่านวัดท่าซุงทีไรเป็นต้องไปตึกรับแขก บูชามาอ่านเรื่อยๆเลยครับ

 

ระหว่างที่ลูกยังไม่ถึงเวลาที่จะกลับบ้านหากลูกคิดถึงกายสังขารของพ่อก็ไปหา พ่อ พ่อจะนอนรอลูกอยู่ที่วัดท่าซุง .... ลูกคิดถึงพ่อ มากราบพ่อ แล้วลูกก็กลั่นน้ำตาแห่งความคิดถึงพ่อไม่ไหว เลย ............ อยู่ตรงนั้นหละ ทั้งๆที่ ไม่เคยรู้จักพ่อเลย ได้ยินมาบ้างผ่านๆ แต่ทำไม ............ คิดถึงพ่อมากมายขนาดนี้ ......

 

..ขอบคุณครับถ้าได้ไปวัดอีก ผมจะไปซื้อที่วัดครับ
ผมก็ชอบเก็บหนังสือหลวงพ่อ
ผมว่าจะทำห้องสมุดหลวงพ่ออยู่
เอาไว้ให้คนใกล้ๆตัวได้อ่านกันทุกคน
.ถือว่าแจกเป็นธรรมทานเช่นกัน
อยากให้คนได้อ่านเรื่องหลวงพ่อเยอะๆ
..เพราะว่าเรารักหลวงพ่อ.. อิอิ..
.หลวงพ่อไปไหนพวกเราต้องตามไปอยู่ด้วย
.เกาะขาไว้เลยไม่ปล่อยหรอกก อิอิ

 

ตื้นตันสุดๆ

ข้อความดั้งเดิมโดยคุณ softkid9 อ่านข้อความ
ลูกรัก........
พ่อรักลูกทุกคน พ่อจำลูกของพ่อได้ทั้งหมด พ่อรู้ว่าเราตามกันมานานแสนนาน พ่อรู้จักผมทุกเส้นของลูก พ่อรู้นิสัยของลูกทุกคน พ่อเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมเพื่อจะพาลูกของพ่อกลับบ้าน พ่อรู้จักเส้นทางกลับบ้านดีและพ่อเตรียมเส้นทางไว้แล้ว เพียงแต่...สังขารของพ่อมันไม่อาจจะทรงตัวอยู่ได้จนถึงลูกคนสุดท้าย แต่พ่อก็เตรียมทุกอย่างไว้ให้ลูกหมดแล้ว ระหว่างที่ลูกยังไม่ถึงเวลาที่จะกลับบ้านหากลูกคิดถึงกายสังขารของพ่อก็ไปหา พ่อ พ่อจะนอนรอลูกอยู่ที่วัดท่าซุง ธรรมใดที่องค์สมเด็จให้พ่อไว้พ่อให้ลูกหมดแล้ว ปฏิปทาใดที่ชอบและไม่เหลือวิสัยขอลูกจงทำ อีกไม่นานเราคงได้พบกันบนพระนิพพาน พ่อรักลูกทุกคนเสมอกัน

 

“ในฐานะที่ฉันเป็นหลวงปู่ หลวงตา หลวงพ่อ และก็เป็นพระแก่เจ้ากี้เจ้าการถือพระรัตนตรัยเป็นสำคัญ คือมีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน ฉันของตั้งสัตยาธิษฐานอ้างคุณพระศรีรัตนตรัย มีองค์สมเด็จพระจอมไตรบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นประมุข พร้อมด้วยพระอริยสงฆ์ทั้งหมด และพระพรหมและเทพเจ้าทั้งหมด ขอทุกท่านจงกำหนดจิตจดจำลูกหลานของฉันไว้ว่า บุคคลใดก็ตาม เมื่อเวลาจะตายขอให้มีสติสัมปชัญญะสมบูรณ์ มีจิตน้อมไปในกุศลกรรม และขอให้ได้รับผลที่ฉันได้ทำไปแล้วทุกประการแก่ลูกหลานของฉันทุกคน”
​

พระราชพรหมยานเถระ(หลวงพ่อฤาษีลิงดำ)
หนังสือประวัติหลวงพ่อปาน หน้า132-133​