ปัญหาธรรม ของท่านหมอชีวก ที่ถามพระพุทธเจ้า

๑๑. ปัญหาของหมอชีวก

หมอชีวกเป็นผู้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้ามาก มีเวลาว่างจากดูแลคนไข้เมื่อไร เป็นถือโอกาสไปเฝ้าพระพุทธเจ้าทันทีเขาจึงมักจะเทียวไปเทียวมาระหว่างตัวเมืองกับสวนมะม่วงของเขาเสมอ สวนมะม่วงที่ว่า นี้เป็นสมบัติส่วนตัวของเขาเป็นสถานที่สงบสงัด เหมาะแก่ผู้ใคร่วิเวกเป็นอย่างยิ่ง ภายหลังหมอชีวกได้มอบถวายให้เป็นวัดที่ประทับของพระพุทธเจ้า เมื่อว่างจากภารกิจเมื่อใด เขาก็ไปเฝ้าพระพุทธเจ้าทูลถามข้อข้องใจในธรรมอยู่เสมอ ในพระไตรปิฎกมีพระสูตรบันทึกบทสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากับหมอชีวกอยู่หลายแห่ง เป็นเรื่องมีสาระน่ารู้ทั้งสิ้น จึงขอถือโอกาสถ่ายทอดให้ทราบเพียงสองแห่ง ดังต่อไปนี้ (๑๒)

๑. วันหนึ่งพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่สวนมะม่วงของหมอชีวก หมอชีวกเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าตามปกติแล้ว ได้กราบทูลถามปัญหาพระพุทธองค์ ดังต่อไปนี้

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนปฏิบัติตัวได้แค่ไหน ถึงจะเรียกว่าเป็นอุบาสก”

“ผู้ที่นับถือพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นสรณะจึงจะเรียกว่าเป็นอุบาสก”

“อุบาสกชนิดไหน เรียกว่าอุบาสกมีศีล”

“อุบาสกที่งดเว้นขาดจากการฆ่าสัตว์ ลักทรัพย์ ผิดในกาม พูดเท็จ ดื่มสุราเมรัย เรียกว่าอุบาสกมีศีล”

“อุบาสกชนิดไหน เรียกว่าเอาตัวรอดคนเดียว”

“อุบาสกที่มีศรัทธา มีศีล มีจาคะ มีทัศนะ (ความเห็นถูกต้อง) ใคร่เห็นพระสงฆ์ ใคร่สดับธรรม ฟังธรรมแล้วจดจำได้จดจำได้แล้วพิจารณาไตร่ตรอง รู้ข้อธรรมแล้วประพฤติปฏิบัติตามถูกต้อง อุบาสกชนิดนี้เรียกว่าเอาตัวรอดคนเดียว”

“แล้วอย่างไหน ชื่อว่าเอาตัวรอดด้วย ช่วยคนอื่นด้วย”

“คนที่ประกอบด้วยคุณธรรมดังกล่าวข้างต้น แล้วชักชวนให้คนอื่นทำตาม ชื่อว่าช่วยตัวด้วย ช่วยคนอื่นด้วย”

๒. คราวหนึ่งพระผู้มีพระภาค ประทับอยู่ที่สวนมะม่วงเช่นเดียวกัน หมอชีวกเข้าเฝ้าแล้วกราบทูลถามปัญหา ดังนี้

“ข้าพระพุทธเจ้าได้ยินคนเขาตำหนิพระองค์ว่า พระองค์สอนให้คนอื่นงดฆ่าสัตว์ แต่เสวยอาหารที่เขาฆ่าถวาย เป็นความจริงเพียงไร ?”

พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า ถ้าได้เห็น, ได้ยิน, และสงลัยว่าเขาฆ่าเจาะจงถวาย พระองค์ไม่เสวยเนื้อนั้น แต่ถ้าไม่ได้เห็น ไม่ได้ยิน และไม่สงสัยว่าเขาฆ่าเจาะจงถวายพระองค์เสวยเนื้อนั้น

พระองค์ตรัสอธิบายต่อไปว่า ภิกษุสงฆ์ในพระพุทธศาสนา มีจิตประกอบด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา และแผ่คุณธรรมเหล่านี้ ไปยังสรรพสัตว์ทั่วโลก อยู่ด้วยจิตไม่มีเวร ไม่มีพยาบาทต่อใครเลี้ยงชีพด้วยอาหารบิณฑบาตที่ชาวบ้านเขาถวายเมื่อมีคนเขานิมนต์ไปฉันอาหาร ท่านก็ไป เขาถวายอาหารชนิดใด จะเลว หรือประณีต ท่านก็ฉันพอดำรงอัตภาพ ไม่ติด หรือยึดมั่นในอาหารที่ฉันนั้น

เสร็จแล้วพระองค์ย้อนถามหมอชีวกว่า

“พระภิกษุที่ปฏิบัติเช่นนี้ จะเรียกว่าเบียดเบียนคนอื่นหรือไม่”

“ไม่ พระเจ้าข้า” หมอชีวกกราบทูล

“อาหารอย่างนี้ไม่มีโทษ (คือกินได้ ไม่เรียกว่าเป็นการสนับสนุนให้เขาฆ่าสัตว์) มิใช่หรือ”
“เป็นอย่างนั้น พระเจ้าข้า”

พระองค์ตรัสต่อไปว่า ใครก็ตามถ้าฆ่าสัตว์เจาะจงถวายพระตถาคต หรือพระภิกษุสงฆ์สาวก ย่อมก่อลาปกรรมทั้งแก่ตนเองและแก่คนอื่น ด้วยสถานะ ๕ ประการคือ

๑) สั่งให้คนอื่นนำสัตว์ตัวโน้นตัวนี้มา (เท่ากับชักนำเอาคนอื่นมาร่วมทำบาปด้วย)

๒) สัตว์ที่ถูกนำมาฆ่า ถูกลากถูกลู่ถูกังมา ได้รับความเจ็บปวดเป็นอันมาก

๓) ออกคำสั่งให้เขาฆ่าสัตว์นั้น (ตัวเองก็บาป คนฆ่าก็บาป)

๔) สัตว์ที่ถูกฆ่าได้รับทุกขเวทนาจนสิ้นชีพ

๕) ทำให้คนอื่นเขาหาช่องว่าพระตถาคตและพระสงฆ์สาวก ด้วยเรื่องเนื้ออันไม่ควร (จริงอยู่ ถ้าพระไม่รู้ไม่เห็น ไม่สงสัยว่าเขาเจาะจงฆ่าถวาย ไม่ต้องอาบัติ แต่คนภายนอกอาจหาว่าพระรู้แต่แกล้งทำไม่รู้ หรือปากว่าตาขยิบ ก็ได้)

หมอชีวกได้สดับวิสัชนาจากพระพุทธองค์จนแจ่มแจ้งหายสงสัยแล้ว ในที่สุดได้กล่าวขึ้นว่า ตนเคยแต่ได้ยินได้ฟังผู้หลักผู้ใหญ่เล่าว่า “พระพรหม” นั้นมีจิตประกอบด้วย พรหมวิหารสี่ คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา แต่ไม่เคยเห็น “พระพรหม” ตัวจริงสักที ที่แท้ “พระพรหม” ก็คือพระพุทธองค์นั่นเอง เพราะพระองค์ทรงมีคุณธรรมเหล่านี้ในพระทัย เป็นพยานที่เห็นได้

พระพุทธเจ้าตรัสว่า

“พรหมที่ว่านี้ ถ้าชีวกหมายถึงผู้ที่ไม่มีความพยาบาท ไม่มีราคะ โทสะ โมหะ ตถาคตละกิเลสเหล่านี้ได้เด็ดขาดแล้ว”

 

ชีวก
สวก
ตถาคตะ
พุทธ

ผมสงฆ์
สงสามขอรับไม่สงสัย
ท่านอธิบายได้ไหมขอรับ

 

อธิบาย เรื่อง อะไร ครับ

 

โลกไม่เห็น กลมเลย อย่างที่บอกเราไว้เลย
โลก มีแต่ ลึก หาที่ สุด ไม่ได้

 

กลมเหมือนผลส้ม
เหมือนวงสองวงซ้อนกันเป็นแอป
แอปไหนแอปเปิ้ลหรือไม่

โลกกะ
โลกียะ

ค่อยๆตามดูตามรู้หรือไม่

 

เอาแอปเปิ้ล ผ่าครึ่งแล้วเป็นใง ใหนดูดีดีซิ
ค่อยๆตามดู ตัวเอง ตามรู้ตัวเอง ช้า ช้า ช้า มาก
ขึ้นมาตัด ขึ้นมาตัด แล้วดู ว่า เป็นใง จบมั๊ย จบเหมือนกัน จบกับตัวเอง ชัดดี

 

ตรงนี้เรียกผ่าตัดหรือขอรับ

 

ผ่าดูอะไร
กาย
เวทนา
จิต
ธรรม

 

ผ่าอย่างไร

 

เดี๋ยวให้หมอผ่าตัด อัดวีดีโอ ไว้ให้ดู
สนปะสนปะ555+

 

อีเก้อฃีกวา
หว่อเย้าซา
อีปั้นเก๋หนี่
อีปั้นเก๋หว่อ

หว่อม่ายอาว.....ขอรับ
ผมไปดูการเกิดที่ละอ่อนสอนธรรม
แม่คลอดลูก
กัว...........................
ไม่ได้กับมาเกิดอีก.................

 

555+
เราไม่ได้เป็นตรงที่แม่เขาคลอดลูก
แสดงว่า เยอะนะเนี้ยเราเนี้ย
เดี๋ยวเราก็หายแล้ว ใช้กำลังใจ มากกว่าเดิมหน่อย
กลัวไม่เข้าเรื่องเล้ยยย ........
บอกตัวเอง รึเปล่าเนี้ย แฮะๆ

 

พระพุทธเจ้าเสด็จสวรรคตและที่ฌานสี่
ทำไมไม่ไปนิพพานหรือฌานสี่คือนิพพานัง
หากยังสี่ก็กลับมาเป็นคนไม่เป้นลิงแน่นอน
หรือไม่อย่างไรขอรับ

 

ที่กลม คือ การขยายออก ด้วยความอยาก จากจุดเล็ก ไปเป็น แดน ภพ นั่นแล
ถามตัวเองว่าเรากลมตามโลก หรือ เราแค่หนึ่งจุดที่ไม่มีวันขยายออก ด้วยความอยากจากความหลง ความไม่รู้ ของตนเอง
ที่สุดของโลกไม่ได้หาจากการขยายออก แต่เป็น การ รวมเข้ามาที่ตนเอง รู้ตนเอง เข้าใจตนเอง ว่า เรา หมดแล้วหรือไม่ จากความอยาก

 

555+
รอลุ้นเหมือนกัน หากมีวาสนา
ขอบคุณคับ

 

บางที

การจากกันแบบไม่ดี ก็ทำให้เรามาพบกันอีก ในแบบที่ไม่ดี

แต่บางที่ การจากกันด้วยดี น่าจะเป็น วิธีที่ดีที่สุด ที่ควรทำ

ขอบคุณคะ