ผู้ฟังธรรมเป็น

ในห้อง 'หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต' ตั้งกระทู้โดย Nana nora, 14 พฤษภาคม 2019.

  1. Nana nora

    Nana nora Active Member

    วันที่สมัครสมาชิก:
    8 กรกฎาคม 2009
    โพสต์:
    159
    กระทู้เรื่องเด่น:
    5
    ค่าพลัง:
    +86
    44985098_2129325887086674_5399730032396468224_n.jpg
    #ผู้ฟังธรรมเป็น

    “...การฟังธรรมนั้นมีอานิสงส์มาก มากมายก่ายกองจนประมาณไม่ได้ อานิสงส์ ๕ ในการฟังธรรมนั้น ตัวที่ ๕ นั้นดีที่สุดคือทำให้จิตใจนั้นเป็นรวมแล้ว็จิตใจก็เป็นสมาธินั่นแหละ จิตใจเราก็ผ่องใสไม่เคยเป็นมันก็เป็นนะ ดั่งที่เคยได้ตั้งจิตตั้งใจฟังเทศนาหลวงตามหาบัวของพวกเราสมัยใหม่ๆมันเป็นนะ แม้แต่อ่านประวัติของหลวงปู่มั่นของพวกเราหลวงปู่ก็เป็นเคยเป็นที่พูดให้พวกเราฟังจิตรวมตั้งแต่ ๓ ทุ่มยันตี ๓ ยังไม่รู้เรื่องแต่อ่านอยู่อย่างนั้น พอฟังธรรมก็เฉกเช่นเดียวกันก็ฟังอยู่แบบนั้นไม่ได้สนใจกับเวทนาก็นั่งอยู่ท่าเดียวเท่านั้นแหละ นั่งลืมเวทนาทั้งหมด สุข ทุกข์ อะไรไม่ได้สนใจ ถ้าจะว่าสุขก็สุขอยู่ในคำเทศนา จิตมันรวมไง จิตมันรวมในขณะที่ฟังธรรมรวมนะ รวมอยู่ในคำเทศนาสั่งสอนนั้นไม่ได้รวมลงในฐีติจิตนะ ดั่งที่หลวงปู่พาพวกเราประพฤติปฏิบัติธรรมในวันพระในช่วงพรรษานั่นแหละเพื่อเอาเสียงอรรถเสียงธรรมเป็นที่พึ่งเป็นที่ระลึกนั่นแหละเพราะหลวงปู่ทำมาก่อนมันเป็นสมาธิในขณะที่ฟังธรรม อย่างนั้นเวลาที่ฟังอรรถฟังธรรมผู้นั้นบรรลุธรรมชั้นต้น ชั้นกลาง ชั้นสูงและสูงสุดในสมัยพุทธกาล อ๋อ..อานิสงส์นี้เอง

    อย่างงั้นถ้าใครว่าฟังธรรมมากๆเป็นสัญญาอันนั้นก็คงจะเป็นอุปนิสัยก็คงจะเป็นไปได้คือมากในการฟังไม่รู้จะเอาจุดไหนเพราะเขาฟังธรรมไม่เป็น ผู้ที่ฟังธรรมเป็นก็เอาจุดเดียวคือจุดใจของตัวเองนั่นแหละจุดใจเป็นหนึ่งฟังอย่างเดียวรู้อย่างเดียว ถ้าธรรมชั้นไหนติดจิตติดใจแล้วมันจะบันทึกโดยอัตโนมัติเพราะใจเป็นคอมพิวเตอร์จิตเป็นคอมพิวเตอร์หลวงปู่เคยพูดให้พวกเราฟัง นั่น ถ้าฟังไม่เป็นมันก็ไม่มีประโยชน์อะไรฟังไม่รู้เรื่องก็ไม่อยากฟัง ฟังรู้เรื่องก็สรวลเสเฮฮาสนุกสนานแล้วได้อะไรขึ้นมาก็ได้ความสนุกสนานเมื่อได้ความสนุกสนานก็ไปไหนละทีนี่ก็ไปทางเลวไม่มีในหลักคำสอนของพระพุทธเจ้าว่าฟังแล้วสนุกสนาน มีที่บอกอย่างเดียวว่าแสดงธรรมให้มีความเพลิดเพลินแต่ไม่ได้บอกว่าสนุกสนานร้องสรวลเสเฮฮาไปฟ้อนไปรำไปขับร้องแบบนั้น คือเพลิดเพลินในธรรมที่หลวงปู่ได้พูดตะกี้ไงเวลาเทศนาอยู่รู้หรือไม่รู้ก็ตามแต่ก็เพลิดเพลินในธรรมไง แสดงธรรมให้เพลิดเพลินนั่นแหละไม่ได้แสดงธรรมให้สนุกสนานแบบนั้นแต่แสดงธรรมให้เพลิดเพลินและเพลิดเพลินในธรรมก็คือฟังธรรมเป็น ตั้งจิต ตั้งใจ ฟังธรรม มีความสนุกเด่นอยู่ในธรรมนั้นๆจนลืมเวทนาที่อยู่ในธาตุในขันธ์

    หลวงปู่เป็นมาทั้งนั้นฟังไปฟังมาจนจิตรวมนิ่ง เวลาเปิดเทปครูบาอาจารย์ไว้ยังไม่ทราบว่าท่านเทศน์ไปถึงไหนแล้ว บางทีรู้ตัวขึ้นจนหมดถ่านหมดไฟไปก็มีหรือเทปนั้นหมดไปก็มีในสมัยก่อนเป็นเทปไม่ได้เป็นซีดีเหมือนในปัจจุบันนี่แหละอานิสงส์ในการฟังธรรมที่หลวงปู่ได้ประพฤติปฏิบัติมา ถ้าจะพูดถึงอานิสงส์อย่างอื่นมันมีไหมมันก็มี แต่ทุกวันนี้พวกเราเข้าสู่ภาคปฏิบัติการไม่ฟังธรรมเลยก็เป็นไม่มีเลยตอนนี้ เพราะทำไมเป็นแบบนั้นเพราะหูมีไว้ฟังดีกว่าเอาไว้ฟังอย่างอื่น ถ้าพวกเรามีหูแล้วไม่ฟังธรรมแสดงว่าเป็นหูวัว หูควาย หูสัตว์เดรัจฉานไป ต้องตั้งจิตตั้งใจฟังธรรมฟังๆๆแล้วประพฤติปฏิบัติตามที่ครูบาอาจารย์ท่านเทศนาว่ากล่าวตักเตือนสั่งสอนพวกเรานั่นพวกเราก็จะมีสติมีปัญญาได้ดิบได้ดีจากการฟังอรรถธรรมและสามารถที่จะบรรลุธรรมชั้นต้นคือโสดาบัน สกทาคา อนาคา และอรหันต์ ที่สุดแห่งธรรมเข้าเมืองพระนิพพานได้อย่างสบาย”

    โอวาทธรรม:องค์หลวงปู่น้อย ญาณวโร
    วัดป่าห้วยริน ต.หัวนาคำ อ.กระนวน จ.ขอนแก่น
    ๒๕๕๔ (๑๒๒)
    #ฟังธรรม #องค์หลวงปู่น้อย #วัดป่าห้วยริน
     

แชร์หน้านี้

Loading...