ผู้ไม่ยอมเสียสละอะไร...ย่อมไม่ได้อะไร

"..ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! ความตระหนี่ลาภ เป็นความโง่เขลา
เหมือนชาวนาที่ตระหนี่ ไม่ยอมหว่านพันธุ์ข้าวลงในนา
เขาเก็บพันธุ์ข้าวเปลือกไว้จนเน่าเสีย ไม่สามารถจะปลูกได้อีก
ข้าวเปลือกที่หว่านลงแล้วหนึ่งเมล็ด ย่อมให้ผลหนึ่งรวงฉันใด
ทานที่บุคคลทำแล้ว ก็ฉันนั้น ย่อมมีผลมากผลไพศาล
การรวบรวมทรัพย์ไว้ โดยมิได้ใช้สอยให้เป็นประโยชน์
ทรัพย์นั้นจะมีคุณค่าแก่ตนอย่างไร
เหมือนผู้มีเครื่องประดับอันวิจิตรตระการตา
แต่หาได้ประดับไม่ เครื่องประดับนั้นจะมีประโยชน์อะไร
รังแต่จะก่อความหนักใจในการเก็บรักษา "


" ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! นกชื่อมาหะกะ
ชอบเที่ยวไปตามซอกเขา และที่ต่างๆ
มาจับต้นเลียบที่มีผลสุกแล้วว่า ของกู ของกู
ในขณะที่มันร้องอยู่นั่นเอง
หมู่นกเหล่าอื่น ที่บินมากินผลเลียบตามต้องการ แล้วจากไป
นกมาหะกะ ก็ยังคงร้องว่า ของกู ของกู อยู่นั้นเอง
ข้อนี้ฉันใด บุคคลบางคนในโลกนี้ก็ฉันนั้น
รวบรวมสะสมทรัพย์ไว้มากมาย
แต่ไม่สงเคราะห์ญาติตามที่ควร
ทั้งมิได้ใช้สอยเองให้ผาสุข
มัวเฝ้ารักษาและภูมิใจว่า ของเรามี ของเรามี ดังนี้ เมื่อประพฤติอยู่เช่นนี้
ทรัพย์สมบัติย่อมเสียหายไป ทรุดโทรมไปด้วยเหตุต่างๆมากหลาย
เขาก็คงคร่ำครวญอยู่อย่างเดิมนั่นเอง
และต้องเสียใจในของที่เสียไปแล้ว
เพราะฉะนั้น ผู้ฉลาดหาทรัพย์ได้แล้ว
พึงสงเคราะห์คนที่ควรสงเคราะห์ มีญาติ เป็นต้น "


" ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! ทรัพย์ของคนไม่ดีนั้น
ไม่สู้อำนวยประโยชน์แก่ใคร
เหมือนสระโบกขรณี อันตั้งอยู่ในที่ที่ไม่มีมนุษย์
แม้จะใสสะอาด จืดสนิท เย็นดี มีท่าลงสะดวกน่ารื่นรมย์
แต่มหาชนก็หาได้ดื่ม อาบ หรือใช้สอยตามต้องการไม่
นำ้นั้นมีอยู่อย่างไร้ประโยชน์
ทรัพย์ของคนตระหนี่ก็ฉันนั้น
ไม่อำนวยประโยชน์สุขแก่ใครๆเลย รวมทั้งตัวเขาเองด้วย
ส่วนคนดี เมื่อมีทรัพย์แล้ว ย่อมบำรุงมารดา บิดา
บุตร ภรรยา บ่าวไพร่ให้เป็นสุข
บำรุงสมณพราหมณาจารย์ให้เป็นสุข
เปรียบเสมือนสระโบกขรณี อันอยู่ไม่ไกลจากบ้านหรือนิคม
มีท่าลงเรียบร้อยสะอาดเยือกเย็น น่ารื่นรมย์
มหาชนย่อมได้อาศัยนำ้ไปอาบดื่ม ใช้สอยตามต้องการ
โภคทรัพย์ของคนดี ย่อมเป็นดังนี้
หาอยู่โดยเปล่าประโยชน์ไม่ "


" ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! นักกายกรรม ผู้มีกำลังมาก คือนักมวยปล้ำ
ผู้มีกำลังมหาศาลนั้น ก่อนที่จะได้กำลังมา
เขาต้องออกกำลังไปก่อน
การเสียสละนั้น คือการได้มา ซึ่งผลอันเลิศในบั้นปลาย
ผู้ไม่ยอมเสียสละอะไร ย่อมไม่ได้อะไร
จงดูเถิด ! มนุษย์ทั้งหลาย รดนำ้ต้นไม้ที่โคน
แต่ต้นไม้นั้นย่อมให้ผลที่ปลาย
เธอทั้งหลายจงพิจารณาดู ความจริงตามธรรมชาติอีกอย่างหนึ่งเถิด
คือ แม่นำ้สายใดที่เป็นแม่นำ้ตาย ไม่ไหล ไม่ถ่ายเท ไปสู่ที่อื่น
หยุดนิ่ง ขังอยู่ที่เดียว แม่นำ้สายนั้นย่อมพลันตื้นเขิน
และสกปรกเน่าเหม็น เพราะสิ่งสกปรกลงมามิได้ถ่ายเท
นอกจากนี้ บริเวณที่ใกล้แม่นำ้สายนั้น
จะหาพืชพันธุ์ธัญญาหารที่เขียวสดก็หายาก
แต่แม่นำ้สายใดไหลเอื่อย ลงสู่ทะเลหรือแตกสาขาออกไป
ไหลเรื่อยไปไม่รู้จักหมดสิ้น คนทั้งหลายได้อาศัย อาบ ดื่ม
และใช้สอยตามปรารถนา มันจะใสสะอาดอยู่เสมอ
ไม่มีวันเหม็นเน่า หรือสกปรกได้เลย
พืชพันธุ์ธัญญาหาร ณ บริเวณใกล้เคียง ก็เขียวสด สวยงาม


" ดูกรภิกษุทั้งหลาย ! บุคคลผู้ตระหนี่
เมื่อได้ทรัพย์แล้ว ก็กักตุนไว้ไม่ถ่ายเทให้ผู้อื่นบ้าง
ก็เหมือนแม่นำ้ตาย ไม่มีประโยชน์อะไรแก่ใคร
ส่วนผู้ที่ไม่ตระหนี่ เป็นเหมือนแม่นำ้ที่ไหลเอื่อยอยู่เสมอ
กระแสนำ้ก็ไม่ขาด ทั้งยังเป็นประโยชน์แก่มนุษย์ทั้งหลาย
..สาธุชนได้ทรัพย์แล้ว พึงบำเพ็ญตนเสมือนแม่นำ้ซึ่งไหล ใสสะอาด
ไม่พึงเป็นเช่นแม่นำ้ตาย "..


( ย่อจาก หนังสือ " พุทธโอวาทก่อนปรินิพพาน " วัดถำ้กลองเพล
จังหวัด หนองบัวลำภู
และ เว็บ palungjit.org )

_____________________________

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก เว็บ th.wikipedia.org

นิพพานชาตินี้กันเถอะ

 

ธรรมะสวัสดี ^-^

ขออนุโมทนา สาธุจร้า

สาธุ สาธุ สาธุ

 

ยิ่งให้ก็ยิ่งได้รับ

ธรรมะสวัสดี ^-^

ขออนุโมทนา สาธุจร้า

สาธุ สาธุ สาธุ