"ฝึกใจไม่ให้โกรธ" (สมเด็จพระญาณสังวร)

"ฝึกใจไม่ให้โกรธ"

" .. ผู้มีธรรมถือเหตุผลเป็นสำคัญเสมอ ไม่ว่าใครจะทำผิดมาแล้วมากน้อยเพียงไหน หากเห็นเหตุผลที่ทำไปเช่นนั้น จักอภัยให้อย่างง่ายดาย

การตั้งใจจริงที่จะไม่โกรธ พร้อมกับใช้ปัญญาหาเหตูผลมาประกอบเพื่อไม่ให้เกิดความโกรธ ก็คือการตั้งใจจริงที่จะเข้าใจเหตุผลความจำเป็นของคนอื่น ที่ทำสิ่งอันชวนให้โกรธ เมื่อเห็นเหตุผลความจำเป็นของเขาแล้ว ก็จะอภัยให้ได้ ไม่โกรธ

การฝึกใจไม่ให้โกรธจึงเท่ากับเป็นการฝึกให้อภัยในความผิดของผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นผู้ที่รู้จักหรือไม่รู้จักก็ตาม

ผู้ให้อภัยง่าย ก็คือผู้ไม่โกรธง่ายนั่นเอง ดังนั้นผู้ที่ปรารถนาจะฝึกจิตให้ไม่โกรธง่าย จึงควรต้องฝึกตนให้เป็นผู้มีเหตุผล เคารพเหตุผล

นั้นคือให้คิดหาเหตุผลเพื่อให้เกิดความเห็นอกเห็นใจผู้ที่ตนอยากจะโกรธ เมื่อเห็นอกเห็นใจด้วยเหตุผลแล้วจะได้ไม่โกรธ จะได้อภัยในความผิดพลาดหรือบกพร่องของเขา

กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือให้คิดหาเหตุผลเพื่อให้เกิดเมตตาในผู้ที่ตนอยากจะโกรธนั่นเอง .. "

สมเด็จพระญาณสังวร
สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก

 

เขาว่าเรา เราอย่าโกรธ ลงโทษเขา

ในเมื่อเรา นี้ไม่เป็น เช่นเขาว่า

หากเราเป็น จริงจัง ดังวาจา

เมื่อเขาว่า อย่าโกรธเขา เราเป็นจริง

คนที่โกรธใครแล้วมีสติ สามารถปล่อยวางความโกรธได้อย่างฉับพลัน
คือคนประเภท "รอยขีดบนสายน้ำ"

อยากให้ทุกคนให้อภัย มีเมตตาต่อกัน สังคมจะได้สงบและผู้คนรักใคร่กลมเกลียวกัน
ดังพระธรรมเทศนาที่ท่านสอนไว้อันเป็นเลิศยิ่งแล้ว

 

โกรธง่าย หายเร็ว(มาก)ค่ะ