รสพระธรรมอร่อยกว่ารสอาหารในโลก

ในห้อง 'พุทธศาสนา และ ธรรมะ' ตั้งกระทู้โดย วิญญาณนิพพาน, 12 มิถุนายน 2020.

  1. วิญญาณนิพพาน

    วิญญาณนิพพาน ทีมงานอาสาฯ ทีมงาน ผู้ดูแลเว็บบอร์ด

    วันที่สมัครสมาชิก:
    6 เมษายน 2008
    โพสต์:
    19,132
    กระทู้เรื่องเด่น:
    36
    ค่าพลัง:
    +20,883
    file.jpg

    1. อย่าเป็นนักจับผิด

    คนที่คอยจับผิดคนอื่นแสดงว่าหลงตัวเองว่าเป็นคนดีกว่าคนอื่น ไม่เห็นข้อบกพร่องของตนเอง "กิเลสฟูท่วมหัว ยังไม่รู้จักตัวอีก"

    คนที่ชอบจับผิด จิตใจจะหม่นหมอง ไม่มีโอกาส "จิตประภัสสร" ฉะนั้น จงมองคนมองโลกในแง่ดี

    "แม้ในสิ่งที่เป็นทุกข์ ถ้ามองเป็นก็เป็นสุข"


    2. อย่ามัวแต่คิดริษยา

    "แข่งกันดี ไม่ดีสักคน ผลัดกันดีได้ดีทุกคน"

    คนเราต้องมีพรหมวิหาร 4 คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา

    คนที่เราริษยาเป็นการส่วนตัวมีชื่อว่า "เจ้ากรรมนายเวร"

    ถ้าเขาสุข เราจะทุกข์ ฉะนั้น เราต้องถอดถอน

    ความริษยาออกจากใจเรา เพราะไฟริษยา เป็น "ไฟสุมขอน" (ไฟเย็น)

    เราริษยา 1 คน เราก็มีทุกข์ 1 ก้อน

    เราสามารถถอดถอนความริษยาออกจากใจเราโดยใช้วิธี "แผ่เมตตา"

    หรือซื้อโคมมาแล้วเขียนชื่อคนที่เราริษยา แล้วปล่อยให้ลอยไป


    3. อย่าเสียเวลากับความหลัง

    90% ของคนที่ทุกข์ เกิดจากการย้ำคิดย้ำทำ "ปล่อยไม่ลง ปลงไม่เป็น"

    มนุษย์ที่สลัดความหลังไม่ออกเหมือนมนุษย์ที่เดินขึ้นเขาพร้อมแบกเครื่องเคราต่าง ๆ ไว้ที่หลังขึ้นไปด้วย

    ความทุกข์ที่เกิดขึ้นแล้ว จงปล่อยมันซะ

    "อย่าปล่อยให้คมมีดแห่งอดีตมากรีดปัจจุบัน"

    "อยู่กับปัจจุบันให้เป็น"

    ให้กายอยู่กับจิต จิตอยู่กับกาย คือมี "สติ" กำกับตลอดเวลา


    4. อย่าพังเพราะไม่รู้จักพอ

    "ตัณหา" ที่มีปัญหา คือ ความโลภ ความอยากที่ เกินพอดี

    เหมือนทะเลไม่เคยอิ่มด้วยน้ำ ไฟไม่เคยอิ่มด้วยเชื้อ

    ธรรมชาติของตัณหา คือ "ยิ่งเติมยิ่งไม่เต็ม"

    ทุกอย่างต้องดูคุณค่าที่แท้ ไม่ใช่คุณค่าเทียม

    เช่น คุณค่าที่แท้ของนาฬิกา คืออะไร คือ ไว้ดูเวลา ไม่ใช่มีไว้ ใส่เพื่อความโก้หรู

    คุณค่าที่แท้ของโทรศัพท์มือถือ คืออะไร คือไว้สื่อสาร

    แต่องค์ประกอบอื่น ๆ ที่เสริมมาไม่ใช่คุณค่าที่แท้ของโทรศัพท์

    เราต้องถามตัวเองว่า "เกิดมาทำไม"
    "คุณค่าที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นมนุษย์อยู่ตรงไหน"

    ตามหา " แก่น " ของชีวิตให้เจอ

    คำว่า "พอดี" คือถ้า "พอ" แล้วจะ"ดี"

    รู้จัก "พอ" จะมีชีวิตอย่างมีความสุข

    มอบสิ่งที่ดี ๆ ให้แก่คนที่ท่านรักแลปรารถนาดี เป็นบุญเป็นกุศลยิ่งนัก

    สัพพะทานัง ธัมมะธานัง ชินาติ

    การให้ธรรมะเป็นทาน ชนะการให้ทั้งปวง

    จงดลบันดาลให้ท่านและครอบครัว จงประสพแต่ความสุข ความเจริญ

    ด้วยอายุ วรรณะ สุขะ พละ และปฏิภาณธนสารสมบัติทุกประการ

    ธรรมของท่านว.วชิรเมธี
    เทพบุตรขอนำเสนอ
    .....................................................
    การให้ธรรมะเป็นทานชนะการให้ท้งปวง

    http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=7&t=31177&sid=102c2a62c5f87ff232221ec26279dcef
     

แชร์หน้านี้

Loading...