รู้สึกท้อใจแต่ไม่รู้จะทำยังไงดีกับมันดี

ตัวผมเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางครับ พ่อแม่เป็นเจ้าของร้านขายอุปกรณ์กีฬา พี่ทั้ง2ก็จบทนายและIT ตัวผมกำลังศึกษาด้านคอมพิวเตอร์อยู่ ทีนี้ตอนอยู่มัธยมปลายผมมักจะอยู่เฉยๆคนเดียว ไม่ค่อยพูดกับใครตรงนี้จึงทำให้ถูกเพื่อนหยอกแกล้งอยู่เป็นประจำ แถมซ้ำร้ายผมมักจะโดนล้อเลียนว่าไอ้ก่อการร้าย ไอ้ตัวซวยอยู่หลายครั้ง ซึ่งตรงนี้ทำให้หลายๆครั้งผมมักจะระหองระแหงและมีการทะเลาะเบาะแว้ง ทีนี้ใครก็ได้ช่วยบอกผมทีครับว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่และจะต้อทำยังไงกับมันครับ ช่วยบอกด้วยครับ:''(

 

เวลาทำบาปกรรมทางวาจานั้น ง่าย และครึกครื้นน่าสนุกนัก เเต่ตอนรับผลจะเป็นอย่างไร น้องmalzonolaก็ได้ทราบประจักษ์ด้วยตนเองแล้วในเวลานี้..

สิ่งที่ควรทำ อันทำได้ไม่ง่าย แต่ไม่เกินความสามารถคือ ประการแรก อดทน กับเสียงที่มากระทบหู พอได้ยิน ก็นึกว่า"กรรมนี้เราเคยทำมาจึงต้องได้ยินคำพูดเช่นนี้" ..พยายามข่มความพลุ่งพล่านที่จะตอบโต้ด้วยการ"เฉย" มองเจ้าของคำพูดด้วยความสงสารเห็นใจเหมือนมองดูตนเองกับการกระทำที่ไม่น่าปลื้มนี้ในอดีต รวบรวมสติให้ตั้งมั่น เห็นว่าเสียงพูดนั้นจบไปทันทีที่เขาพูดจบ แต่เรากลับเก็บคำพูดนั้นมาสร้างเรื่องราวในใจต้ออย่างยาวนาน..จึงต้องหันมาเตือนใจตนว่าสิ่งดีที่ควรใส่ใจมีอยู่ ส่วนขยะจากคำพูดเช่นนี้ ควรปล่อยทิ้งไป ไม่เอาใจไปรับ ไปเป็นเป้า เมื่อเราไม่รับ ก็ไม่เดือดร้อน เพราะ เราไม่ได้เป็นอย่างที่เขาพูด จะเดือดร้อนทำไม หรือหากจริงก็นึกชื่นชมเขาที่พูดสิ่งที่จริงแท้ แล้วพิจารณาแก้ไขตนตามที่ควร..

เราหรือใครๆ ย่อมไม่อยู่ในฐานะจะไปห้ามปรามปากหรือ ใจคนอื่นไม่ให้ทำอะไรๆที่เราไม่ชอบใจได้ จึงต้องหันมาสร้างเกราะคุ้มกันปากและใจของตนเองด้วยความฉลาด ...หากไม่เหลือบ่ากว่าแรงก็พยายามหลีกห่่างคนปากพล่อยให้ไกล เพราะถ้ายังเสพส้องคนพวกนี้ เราจะต้องได้ยินเสียงพล่อย ทั้งพล่อยมาที่เราหรือพล่อยไป ที่คนอื่น ด้วยความคึกคะนองของเขา ที่จะวิบัติมากขึ้นไปอีกก็คือ การได้รับอิทธิพล ติดนิสัยปากพล่อยของเขามา เพราะต้องพยายามทำตัวกลมกลืนเพื่ออยู่ในหมู่กลุ่มให้ได้...จะปลอดภัยได้อย่างไรเมื่อนิยมเช่นนั้น ในระยะยาว?..คงเคยได้ยินข่าวคนฆ่ากันเพียงเพราะปากเสียเช่นนี้มาบ้าง นะครับ..

อนึ่ง เเม้พระพุทธเจ้าผู้ทรงมีบุญท่วมท้น ยังถูกชาวบ้านด่าตรงๆแรงๆ หลายครา เพราะบาปเก่าเคยทำไว้..เราจะพ้นวิบากบาปที่เคยทำมาได้อย่างไร..

ขอให้อดทนให้มาก ไม่นานเรื่องเช่นนี้จะยุติไป เำพราะคนปากพล่อยก็คงถูกคนอื่นด่าว่ามาเช่นกัน คงมีความกดดันมากจึงผ่อนคลายด้วยอาการพล่อยเช่นนี้ น้องพึงยุติความเดือดร้อนใจเสียเถิด..

ฝึกอดทนเข้มแข็งไว้ เพราะต่อไป อาจเจอเรื่องร้ายแรงกว่านี้ จะได้ไม่พรั่นพรึงและผ่านพ้นได้ ขอให้พ้นทุกข์โดยไวครับ..

 

สงสารคนที่เขาทำกรรมกับเราไว้ให้มากๆเถอะค่ะ เพราะผลของกรรมที่เขาทำ มันต้องได้รับคืนอย่างแน่นอน ..

การที่เราควรจะสำรวม กาย วาจา ใจของเรานั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วค่ะ คุณเองมีความอดทนมามากพอเหมือนกัน ขอให้อดทนต่อไป หลีกได้ขอให้หลีกค่ะ ...
ผ่านช่วงนี้ไปได้ ก็จะไม่เจอกับมันอีก .. คำด่าว่านั้น ถ้าเราไม่ไปรับมัน มันก็จะย้อนคืนไปเป็นของผู้ด่าว่านั้นเอง

การที่เขาว่าเรารังแกเรา แสดงว่าคนคนนั้นไม่ใช่ผู้เจริญ หรือ เลว
แล้วถ้าเราโต้ตอบ พยาบาทหรือโกรธตอบ แสดงว่าเราก็จะเลวเหมือนเขาแล้ว

เราคงจะฉลาดพอที่จะไม่หลงกลเป็นคนโง่ใช่ไหมคะ ...

ขอให้ท่านเจริญในธรรมยิ่งแล้วค่ะ สาธุ

 

ขอบคุณที่พี่ๆพูดมาไว้เลยครับ ต่อไปผมจะพยายามไม่ฟุ้งซ่าน อารมณ์เสียง่ายแล้วครับ

 

ถ้าเราเปลี่ยนอุปนิสัยไม่ได้ catt23 ก็คุยกัน

ถ้าคุยกันไม่รู้เรื่อง ก็หลีกซ๊ะ ไม่ช้ามันก็เลิกไปเอง

หรือหาคบเพื่อนกลุ่มใหม่ :z15 คนที่เข้าใจและมีทัศนคติที่จะเข้ากับเรายังมี

ข้อสำคัญพยายามอย่าตอบโต้

 

เอ็นดูเขาเถิดนะคะ..สำหรับบุคคลใดก็ตาม ที่มีดวงตาซะเปล่า แต่มองไม่เห็นธรรมะ ของพระพุทธองค์ ให้พิจารณาว่าผลที่เกิดกับเราในวันนี้ ย่อมมีเหตุเนื่องมาจากอดีต ที่เราได้เคยก้าวล่วงเขามาก่อน .. แต่ตอนนี้ลองอ่านเรื่องนี้ดูก่อนนะคะ
ครั้งนึง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน เมืองราชคฤห์ พราหมณ์อสุรินทกะทราบว่าเพื่อนรัก ไปบวชในสำนักพระพุทธเจ้า เขารู้สึกโกรธแค้นพระองค์มาก ได้รีบไปเฝ้าถึงที่ประทับ เมื่อพบพระพุทธเจ้าแล้ว เขาก็ระดมคำด่าอันหยาบคายใส่พระองค์จนนับไม่ทัน พระพุทธเจ้าทรงนิ่งให้เขาด่าข้างเดียว เขาด่าจนพอใจแล้วจึงคิดว่า พระพุทธเจ้ายอมแพ้ เขาจึงพูดว่า "พระสมณะ ! เราชนะท่านแล้ว พระสมณะ ! เราชนะท่านแล้ว" พระพุทธองค์ตรัสตอบด้วยพระเมตตาว่า

"คนพาลกล่าวคำหยาบด้วยวาจา ย่อมสำคัญว่าชนะท่าเดียว
แต่ความอดกลั้นไม่ได้ตอบโต้ เป็นความชนะของบัณฑิต
ผู้ใดโกรธตอบคนที่โกรธแล้ว ผู้นั้นเป็นคนเลวกว่าผู้โกรธก่อน
ผู้ไม่โกรธตอบคนที่โกรธแล้ว ชื่อว่าชนะสงครามที่ชนะได้ยาก
ผู้ใดรู้ว่าผู้อื่นโกรธแล้ว เป็นผู้มีสติสงบอยู่ได้ ย่อมเกิดคุณทั้งสองฝ่าย"

สุดท้ายพราหมณ์อสุรินทกะ เกิดความเลื่อมใส ทูลขอบวช ครั้นบวชแล้วไม่นาน ปลีกตนไปบำเพ็ญเพียรก็บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์
อสุรินทกสูตร ๑๕/๒๒๖ หนังสือพระไตรปิฎกฉบับดับทุกข์

เรื่องของความโกรธนี้ ความคิดของชาวบ้านมักจะสวนทางกับชาววัด ชาวบ้านถือว่าใครด่าเรา แล้วเราได้ด่าตอบจึงจะถือว่าสาสมกัน ยิ่งด่าจนอีกฝ่ายหนึ่งเงียบหมดคำด่า ก็ถือว่าเป็นชัยชนะที่เด็ดขาด

แต่ทางพระหาได้ถืออย่างนั้นไม่ เมื่อมีใครด่าเรา ถ้าเรานิ่งเฉยได้ สงบได้ทั้งกาย วาจา ถือว่าเป็นชัยชนะที่ยอดเยี่ยมเพราะถือว่าชนะกิเลส คือความโกรธของตนเองได้

พระพุทธเจ้าและพระอริยเจ้าทั้งหลาย ท่านใช้วิธีนี้และก็ได้ผลดีมาตลอด ควรที่เราชาวพุทธจะดำเนินตาม..^^

 

ขอบคุณที่ชี้แนะมากฮะ

 

การที่คนเรายังอยู่ในโลกใบนี้มีอยู่สองทางเลือกทีีทำไปโดยเจตนาและไม่เจตนา 1.คือการไปเบียดเบียนผู้อื่น 2.การถูกเบียดเบียนจากผู้อื่น ฉะนั้นถ้าไม่อยากเจอทั้งสอง แบบก็ต้องไป บวชครับ ฉะนั้นเป็นเรื่องปกติของมนุษย์พึ่งถือบทเรียนแห่งชีวิตเหล่านี้้เป็็นเครื่องฝึกฝนตนให้มีความเข็มแข็งขึ้น