ล้อเกวียน รอยเกวียน

<TABLE border=0 cellSpacing=0 cellPadding=3 width="100%" align=center><TBODY><TR><TD vAlign=top align=middle>

<TABLE border=0 cellSpacing=2 cellPadding=2 width="95%" align=left><TBODY><TR><TD class=A2 vAlign=top><TABLE border=0 cellSpacing=2 cellPadding=2 bgColor=#f5f5f5 align=center><TBODY><TR><TD></TD></TR><TR><TD align=middle></TD></TR></TBODY></TABLE>
</TD></TR></TBODY></TABLE>​

</TD></TR><TR><TD vAlign=top align=middle>

<TABLE border=0 cellSpacing=2 cellPadding=2 width="95%" align=left><TBODY><TR><TD class=A2 vAlign=top>
พระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท)
วัดหนองป่าพง จ. อุบลราชธานี

วัฏฏะก็เหมือนกับล้อเกวียน
โคลากเกวียนไป ล้อเกวียนมันไม่ยาว
ถ้าโคตัวนั้นมันลากไปไม่หยุด รอยเกวียนมันก็ทับรอยโคไปไม่หยุด
มันกลมแต่ว่ามันยาว
จะว่ามันยาวก็ได้ แต่ว่ามันกลม

เราเห็นความกลมเช่นนี้
ก็ไม่เห็นความยาว ในวงเกวียนอันนั้น
เมื่อโคลากไปไม่หยุด ล้อเกวียนก็หมุนไปไม่หยุด
อีกวันหนึ่ง โคมันหยุด มันเหนื่อย สลัดแอกออกไปเสีย
โคไปโค เกวียนไปเกวียน
ล้อเกวียนก็หยุดเอง ทิ้งอยู่นาน
พอนานไปมันก็เป็นธาตุดิน น้ำ ลม ไฟ
ถมทับเป็นดินหญ้าอย่างเดิม

คนทำกรรมก็เหมือนกัน มันไม่จบเรื่อง
คนพูดความจริงก็ไม่จบ คนมิจฉาทิฏฐิก็ไม่จบ.....



ขอบคุณบทความจาก dhammajak
ที่มา เหมือนกับใจคล้ายกับจิต
รวบรวมคำอุปมาของ หลวงพ่อชา สุภัทโท
</TD></TR></TBODY></TABLE>​

</TD></TR></TBODY></TABLE>

 

อนุโมทนา สาธุ...ค่ะ

​