วิธีอยู่กับคนที่เราไม่ชอบ...

วิธีอยู่กับคนที่เราไม่ชอบ...
รู้ไหมว่า...เรามีเวลาอยู่ในโลกนี้คนละกี่ปี


ชีวิตนั้นสั้นยิ่งกว่าหยดน้ำค้างเสียอีก
จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่มีใครรู้ล่วงหน้า
ถ้าเราใช้เวลาอันแสนสั้นนี้ไปมัวหลับๆ ตื่นๆ
อยู่ในความรัก โลภ โกรธ หลง
หมั่นไส้คนนั้น ปลาบปลื้มคนนี้
ริษยาเจ้านาย ใส่ไคล้ลูกน้อง
ปกป้องภาพลักษณ์ (อัตตา) กด (หัว)
คนรุ่นใหม่หลงใหลเปลือกของชีวิต โดยลืมไปเลยว่า
อะไร คือ สิ่งที่ตนควรทำอย่างแท้จริง
คิดดูเถิดว่า เราจะขาดทุนขนาดไหน


ท่านอังคาร กัลยาณพงศ์ เขียนบทกวีไว้ว่า
'“น้ำไหลอายุขัยก็ไหลล่วง
ใบไม้ร่วงชีพก็ร้างอย่างความฝัน
ฆ่าชีวา คือ พร่าค่าคืนวัน จะกำนัลโลกนี้มีงานใด”'
คนเราไม่ควรพร่าเวลาอันสูงค่าด้วยการปล่อยตัวปล่อยใจ
ให้ตกเป็นทาสของความชอบ ความชัง มากนัก
เพราะถ้าเราวิ่งตามกิเลส
กิเลสก็จะพาเราวิ่งทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ต่อไปไม่รู้จบ
กิเลสไม่เคยเหนื่อย
แต่ใจคนเราสิจะเหนื่อยหนักหนาสาหัสไม่รู้กี่เท่า


ควรคิดเสียใหม่ว่า เราไม่ได้เกิดมา
เพื่อที่จะชอบ หรือไม่ชอบใคร
หรือเพื่อที่จะให้ใครมาชอบ หรือมาชัง
แต่เราเกิดมาสู่โลกนี้
เพื่อทำในสิ่งที่ดีที่สุดที่มนุษย์คนหนึ่งควรจะทำ
เอาเวลาที่รู้สึกแย่ๆ กับคนอื่นนั้น
หันกลับมามองตัวเองดีกว่า
ชีวิตนี้เรามีอะไรบ้างที่เป็นแก่นสาร
มีงานอะไรบ้างที่เราควรทำ
นอกจากนั้นก็ควรมองกว้างออกไปอีกว่า
เราได้ทำอะไรไว้ให้แก่โลกบ้างแล้วหรือยัง
คนทุกคนนั้นต่างก็มีดีมีเสียอยู่ในตัวเอง
ถ้าเราเลือกมองแต่ด้านเสียของเขา
จิตใจของเราก็เร่าร้อน หม่นไหม้


เวลาที่เสียไปเพราะมัวแต่สนใจด้านไม่ดีของคนอื่น
ก็เป็นเวลาที่ถูกใช้ไปอย่างไร้ค่า
บางที่ คนที่เราลอบมอง ลอบรู้สึกไม่ดีกับเขานั้น
เขาไม่เคยรู้สึกอะไรไปด้วยกันกับเราเลย
เราเผาตัวเราเองอยู่ฝ่ายเดียว
ด้วยความหงุดหงิด ขัดเคืองและอารมณ์เสีย
วันแล้ววันเล่า สภาพจิตใจแบบนี้
ไม่เคยทำให้ใครมีคุณภาพชีวิตดีขึ้นมาได้เลย
ลองเปลี่ยนวิธีคิด วิธีมองโลกเสียใหม่ดีกว่า
คิดเสียว่าคนเราไม่มีใครดีพร้อม
หรือ เลวไม่มีที่ติไปเสียทั้งหมดหรอก
เราอยู่ในโลกกันคนละไม่กี่ปี
ประเดี๋ยวเดียวก็จะล้มหายตายจากกันไปหมดแล้ว
มาเสียเวลากับเรื่องไร้สาระทำไม
อะไรที่ควรทำก็รีบทำเถิดปล่อยวางเสียบ้าง
ความโกรธ ความเกลียดนั้น

 

แจกสาระดีๆ

 

สาาาธุ ด้วยจิตใจ (^_^)

 

บางทีมันก็ปล่อยวางยากนะคะ ถ้าคนที่เราเกลียดน่ะเป็นคนที่ต้องมาอยู่บ้านเดียวกัน แล้วมาเอาเปรียบเรา เราก็เจ็บอยู่ทุกวัน ต้องอดทนอยู่ทุกวัน นอกบ้านเราก็เครียดเรื่องงานมาอยู่แล้ว กลับมายังต้องมาเครียดเรื่องคนในบ้านอีก แย่ๆ....เราเคยใช้หลายอุบายเพื่อที่จะหยุดโกรธนะ เช่น เอาเวลาไปคิดเรื่องอื่นดีกว่า ,มรณานุสติ ก็แล้ว ยังวางไม่ได้สักที เพราะมันจะมีเสียงขึ้นมาในหัวว่า "แล้ว you(แบบพ่อขุนราม)มาเอาเปรียบ I(แบบพ่อขุนราม) ทำไม" ทั้งที่รู้ว่าความโกรธมันจะฆ่าตัวเราเองนั่นแหละ เจ็บอยู่ในอกทุกวัน แ่ต่ก็ยังทำไม่ได้สักที....
ก็อย่างที่มีคนเคยพูดนั่นแหละ "สิ่งที่ให้ยากที่สุดก็คือให้อภัย" เพราะถ้าใครไม่โดนแบบเรา
ก็คงไม่รู้หรอก...

 

กําลังเซ็ง และกําลังเบื่ออยู่พอดี อ่านแล้วรู้สึกผ่อนคลาย สบายใจขึ้นครับขอบคุณ.

 

สาธุ! กับบทความดีๆด้วยใจเช่นกัน เกิดมาด้วยความไม่รู้ เพราะฉะนั้นอย่าอยู่แบบโง่ๆเลยนะ เสียเวลาเปล่า

 

-___-

กำลังเจอเหตุการณ์นี้พอดีเลยครับ
สิ่งแรกเลยคือทำใจ ส่งต่อไปคือปล่อยวาง
ขอยคุณสำหรับสาระดีดีนะครับ​