ศาลาทรงธรรม ศาลาใจ ไปไม่ไปก็ถึง

ด้วยพระรัตนตรัยเป็นอย่างยิ่งแล้ว จึงเกิดแสงส่องสว่างสาดส่องขึ้นในโลก
จึงเคารพนอบน้อมแด่พระรัตนตรัยเป็นอย่างยิ่ง ด้วยแสงสว่างทีสาดส่องขึ้นในโลกนี้

มีศาลาอยู่แห่งหนึ่งก่อนนั้นศาลานี้เต็มไปด้วยความมัวเมา
เวลาผ่านไป มีผู้เข้าไปสนทนาธรรมในศาลาแห่งนี้ เสียงแห่งความมัวเมา ก็กลายเป็นเสียงแห่งธรรม เมื่อมีผู้กล่าวถึงศาลาทรงธรรม ก็มีผู้เข้าใจว่าคือที่นี้
เวลาผ่านไป บางคราวศาลาแห่งนี้ก็เงียบเหงาด้วยเสียงแห่งธรรม จบลงแล้วศาลาทรงธรรม

ใจก็ร้องขึ้นว่า เสียงแห่งธรรมอยู่ที่ใด ที่นั้นก็คือศาลาทรงธรรม
เสียงแห่งธรรมเกิดขึ้นที่ใจศาลาทรงธรรมก็อยู่ที่ใจ ใจก็เบิกบาน
ด้วยธรรม ด้วยเสียงแห่งธรรมที่ใจ ด้วยศาลาทรงธรรมมีอยู่ที่ใจ

ทุกผู้เป็นใหญ่เมื่อได้แสดงธรรม เมื่อได้ฟังธรรม เมื่อมีธรรมอยู่บนศาลานี้
เมื่อมีแต่ความมัวเมา ผู้นั้น เป็นผู้น้อย เป็นผู้น่าสงสาร เมื่ออยู่บนศาลานี้

ศาลาที่มีแต่เหตุและผลแห่งความสบายใจ

ศาลาแห่งนี้ไม่ต้องสร้างที่ไหน ไม่ต้องไปถึงไหน รอทุกท่านอยู่ใกล้กว่าที่คิด
วันนี้ท่านไปถึงศาลาทรงธรรมของท่านหรือยัง

อนุโมทนากับกุศลจิตของทุกท่าน ด้วยกุศลจิตทั้งหลายเป็นเครื่องให้ถึงซึ่งความสบายใจนั้นแล้ว สาธุ สาธุ สาธุ

 

การสนทนาธรรมหรือปฎิบัติธรรม สามารถทำได้ทุกที่
เมื่อก่อนเราคุยเรื่องธรรมกับเพื่อนๆๆเค้าจะไม่ค่อยสนใจกัน
แต่หากทุกวันนี้เค้าเห็นได้ว่าธรรมะให้ความสบายใจแก่เราได้จริงแม้จะเจอกับปัญหา ธรรมะให้สติ สติก่อให้เกิดความสบายใจ (ตามที่เราทำนะ)
ทุกวันนี้คุยกับเพื่อนๆๆ ก้อจะเน้นสนทนาธรรมกันบ้างตามกำลัง
ขอความสบายใจจงเกิดแก่ทุกท่านด้วยเทอญ
อนุโมทนาค่ะ