สงสัยเกี่ยวกับเรื่องการให้ผลของกรรมทางใจค่ะ

เหตุที่สร้างขึ้นจากมโนกรรม อย่างเดียว เช่น ถ้าเรา โกรธคนอื่นบ่อยๆ แต่ไม่ได้คิดอยากทำร้าย หรือคิดอยากทำร้าย แต่แค่คิดเฉยๆ แวบเดียว ก็ดับไป ไม่ได้ปล่อยให้กาย วาจา ทำร้ายคนอื่น ผลกรรมจะหนักมั้ยคะ จะได้รับผลกรรม กี่ทางคะ ทางกาย ทางวาจา หรือทางใจคะ (เพราะเหตุเกิดจากใจ )
แล้วถ้าคนที่เราโกรธเป็นพ่อแม่ หรือผู้ทรงคุณ จะบาปหนามั้ยคะ เพราะไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนอกจากใจเราเอง และจะได้รับผลกรรมกี่ทางหรอคะ ขอบคุณค่ะ

 

การทำกรรมมี 3 ทางคือ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ทำทางใดก็จะส่งผลต่อทางนั้น กรณีที่ถามคือมีแต่มโนกรรมแต่ไม่ประกอบวจีกรรมหรือกายกรรม มันจะมีโทษทางใจเป็นส่วนใหญ่แต่ไม่มีเวรกับคนอื่น มีแต่โทษกับตัวเองเป็นหลัก ซึ่งวิบากก็คือทำให้ใจเศร้าหมอง ถ้าหมองบ่อยๆโอกาสไปอบายก็สูง คนมักโกรธจึงตกนรกง่ายมาก เศษกรรมก็คือ ถ้า่เกิดเป็นมนุษย์ก็จะมีผิวพรรณหน้าตาไม่สวยงาม ก็คนมักโกรธจะงามได้อย่างไร ชาติหน้าเลยไม่งามไปด้วย แล้วก็ไม่เป็นที่รักของผู้คน หรือถ้ามีบุญไปเกิดเทวดา ก็ไปได้ไม่สูง อย่างดีก็เกิดเ้ป็นยักษ์ในชั้นจาตุมหาราชิกา แล้วการมักโกรธก็จะเป็นนิสัยติดตัวให้มีโอกาสประกอบกายกรรมหรือวจีกรรมที่ร้ายแรงยิ่งๆขึ้นไปอีก

 

หว่านพืชเช่นไร ได้ผลเช่นนั้น ทำไม่ดีที่ใจ ก็ได้ทุกข์ทางใจ จากประโยคนี้ " เพราะไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนนอกจากใจเราเอง" ผลกรรมเห็น ๆ

คนที่เราโกรธเป็นพ่อแม่ หรือผู้ทรงคุณ จะบาปหนามั้ยคะ
ไม่ผิดศีล(โกรธในใจน่ะ) แต่อาจตกนรก เนื่องจากใจเศร้าหมอง

แต่ถ้าผิดศีล โดยไม่ตั้งใจกลับไม่บาป เช่น เดินเหยียบมดแมลง โดยไม่ได้ตั้งใจ

ดังนั้นพระพุทธองค์ทรงตรัสว่า ใจเป็นใหญ่ ใจเป็นประธาน ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ

 

บาปทางใจที่มีโทสะ ดั่งเสมือนจุดไฟเผาตัวเอง ยิ่งโกรธยิ่งทุกข์อายุจะสั้น
อกุศลทางใจร้อนลุ่ม เป็นนิมิตรสุดท้ายไปอบายหากมักโกรธ ไม่รอดอสูรกาย
ตามมาติดๆก็กรรมที่คิดโกรธคนอื่น เมื่อวาระมาถึง ก็ถูกเขาโกรธคือกัน
ผิดแค่มโนกรรม ก็โดนแค่มโนกรรม ไม่เกินนี้
แต่คิดให้ดี ผู้ถูกโกรธไม่เดือดร้อนไปกับเรา มีแต่เราเองเผาตัวเองลงอบาย
ยิ่งโกรธยิ่งลงมิใช่ใครคนโกรธนั่นเอง

โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า โง่มากบ้ามากลงอบาย
คนไม่โกรธ ก็ไม่บ้าไม่โง่ (ไม่ลงอบายด้วย)

 

ขอถามต่อค่ะว่า โกรธคนอื่น กับโกรธพ่อแม่ บาปเท่ากันหรือต่างกันยังไงหรอค่ะ แบบว่าแค่โกรธเฉยๆค่ะ ไม่ได้มีเจตนาอยากทำร้าย

 

สมมติว่าเรานั้นไม่ชอบขี้หน้าคนๆหนึ่ง
แล้วเราทำบางอย่าง และมีผลให้คนๆนั้นโกรธเรา
เรารู้สึกอย่างไรครับ เฉยๆเนาะ เพราะเราไม่แคร์

และถ้าเป็นคนที่เรารักล่ะ
เราอยากจะทำดีกับเขา หรือทำอะไรก็ตามด้วยความหวังดี
แต่ผลออกมาผิดคาด แล้วคนที่เรารัก เขาโกรธเรา เกลียดเรา
เรารู้สึกอย่างไีรครับ เฉยไม่ได้เนาะ เพราะเราแคร์เขา
เสียใจเสียเองเลย


พ่อแม่ก็รักลูกทุกคนล่ะครับ
อะไรที่ท่านทำ ก็เพราะหวังดี เราไปโกรธท่าน
ทำให้ท่านเสียใจ กรรมตามสนองก็เข้าเนื้อเรา
ตอนที่เราเป็นแม่คนพ่อคนนี่แหละครับ

เรื่องของบาปมันไม่มีระดับหรอกครับ
ว่าโกรธใครได้บาปมากน้อย
แต่มันอยู่ที่ความรู้สึกโกรธของเราขณะนั้นๆมากกว่า
โกรธแค้นมากก็บาปมาก โกรธบ่อยๆก็บาปสะสมเยอะ
โกรธแค้นน้อยก็บาปน้อย นานๆโกรธทีก็บาปไม่ค่อยสะสมมาก
แต่กรรมที่ได้รับน่ะ ต่างกันแน่นอน
ตามที่อธิบายข้างตนนั่นแล

 

พ่อแม่ คือ พระอรหันต์ของลูก
พระอรหันต์อยู่ในบ้าน ....โดยสมเด็จโต
http://pantip.com/topic/30556803

ลองมาดูตัวอย่างผู้ที่จิตอกุศลต่อพระอรหันต์กันหน่อย

ท่านเกิดในสมัยของพระพุทธเจ้า ณ.กรุงอุชเชนี

เป็นบุตรของตระกูล "กัจจายนะโคตร"บิดาเป็นพราหมณ์

เวลาเกิดมีผิวพรรณสุกใสเปล่งปลั่งดั่งทองคำ

บิดามารดาจึงตั้งชื่อว่า "กัญจนะ"แปลว่าทองคำ


เมื่อเจริญวัย ได้ฟังธรรมของพระพุทธองค์ ที่วัดเชตวัน

ในเมืองสาวัตถี แคว้นโกศล จนบรรลุพระอรหัตผลก่อนบรรพชา

และพระพุทธเจ้า ประทานการบวชด้วยเอหิภิกขุอุปสัมปทา(คือตรัสว่าจงเป็นภิกษุเถิด)

ท่านเป็นผู้มีปัญญามาก และเป็นผู้เลิศในทางอธิบายธรรม



ครั้งหนึ่ง พระมหากัจจายนเถระ ได้จาริกเข้าไปในโสเรยยะนคร เพื่อบิณฑบาต

มีกุลบุตรของเศรษฐีผู้หนึ่งนามว่า"โสรเรยยะ"

ได้พบเห็นรูปกายอันงามของท่าน

จึงบังเกิดความชื่นชมยินดี และเกิดอกุศลว่า

"น่าจะได้พระเถรเจ้าเป็นภริยาของเรา หรือไม่ก็

ขอให้ภริยาของเรา ได้มีสรีรกายงดงามดั่งพระเถรเจ้ารูปนั้น"


ด้วยจิตอกุศลนั้น ทำให้โสเรยยะ กลายเป็นเพศหญิงทันที

ทำให้เกิดความละอาย และหนีเตลิดเปิดเปิงไปถึงเมืองตักศิลา

คิดแค่นี้น่ะ ไม่ได้โกรธเกลียด ไม่ได้พูด แค่คิดในใจเฉยๆ ว่าอยากได้เมียงดงามแบบนี้บ้าง

 

เคยอ่านคำเทศน์ครูบาอาจารย์มา เรื่องสร้างกรรม กาย วาจา ใจ

อย่างไหนให้ผลแรงมากกว่ากัน

สรุปได้ประมานว่า คุณไปก่อกรรมกับใคร

ถ้าชาวบ้าน ก่อขนาด ฆ่ากันยิงกันคนธรรมดาว่าแรงๆ แล้ว

ถ้าเผลอ ไปก่อกรรมกับพระอรหันต์ นี่ ยิ่งกว่า ไปเลยคับ

แรงไม่แรง

อยู่ที่่ว่า ก่อกรรมกับใคร ครับ

ถ้า สร้างกรรมกับพระอรหันต์ หึๆ

สุดๆไปเลย




จริงๆแค่ๆ ก่อกับ คนมี ศีล หรือ ผู้ปฏิบัติ ก็หนักแล้วครับ

หรือ ถ้าเกิดหาเรื่องคน แล้วเข้ามีพก ตระกุดมหาสะท้อน ตระกุดแม่พระธรณี นี่รับลองเฮงมากมาย

.
กาย วาจา ใจ ทางที่ดี อย่าไปเพ่งโทษใคร รักษาตัวเองดีที่สุด

.

 

ขอบคุณทุกๆคำตอบนะคะ ซึ้งจริงๆเลยค่ะ
กรรมทางใจสร้างง่ายจังเลยนะคะ รู้สึกไม่อยากมีใจเลยค่ะ เป็นเหตุก่อกรรมไม่รู้จักจบสิ้น...โอ้!!!!!!!!

 

ก็อย่ามีสิ