ยุแยงเข้าไป เอกวีร์ สุดโต่ง
ตกใจอะไรกัน วันนี้ก็พูดเหมือนเดิม
มีส่วนย่อยๆ ที่ผมไม่เห็นด้วยกับคุณขันธ์
แต่ในส่วนของธรรม ยังไม่มีอะไรที่ขัดกัน
ผมเป็นคนเดียวในที่นี้ที่เคยสนทนาธรรมกับคุณขันธ์ทั้งต่อหน้าและผ่านโทรศัทพ์ อยู่หลายเพลา
ผมย่อมทราบแนวทางธรรมของคุณขันธ์มากกว่าใคร
แต่ก่อนผมไม่เห็นด้วยมากกว่านี้อีก แต่เมื่อปฏิบัติไปแล้ว กลับยิ่งพบว่า สภาวะธรรมคุณขันธ์ ครอบธรรมผมไว้ทุกเหลี่ยมมุม จะไม่ยอมให้ได้อย่างไร
ในเมื่อผมเป็นคนมีเหตุมีผล ยอมรับในสิ่งที่ผิดพลาด เปิดรับในทุกคำแนะนำ เพื่อน้อมไปพิจารณา
ก็เพื่อความรู้แจ้ง เพื่อการดับทุกข์ในภายภาคหน้า
ผมไม่กระโดดหนีไปไหนหรอก เอกวีร์ สุดโต่ง
ช่วงนี้ผมมีงานมาก เด๋วก็ต้องไปคุมสอบอีกแล้ว งานตรวจข้อสอบยังรออีกเพียบ
กับพวกกิเลสหนา ทิฎฐิมาก อย่างคุณเอกวีร์ สุดโต่ง
ผมไม่เห็นต้องกลัวสิ่งใด ชนได้ไม่มีถอย...
สัมมาทิฎฐิเป็นไฉน( ไม่ธรรมดา )
ในห้อง 'วิทยาศาสตร์ทางจิต - ลึกลับ' ตั้งกระทู้โดย ขันธ์, 5 มีนาคม 2009.
หน้า 10 ของ 140
-
พระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบันเคยกล่าวตู่พระกัสสปพุทธเจ้าเอาไว้ด้วยกรรมนั้นจึงได้แสวงหา
ผงเข้าตา
- [FONT=MS Sans Serif, CordiaUPC, BrowalliaUPC]ในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าพระองค์ที่แล้ว) พระโพธิสัตว์ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อว่าโชติปาละ (พระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน) เคยกล่าวตู่พระกัสสปพุทธเจ้าเอาไว้ ด้วยกรรมนั้น (การกล่าวตู่พระอรหันต์ด้วยคำไม่จริง เป็นกรรมที่ขัดขวางต่อสวรรค์ และมรรคผลนิพพาน) ทำให้เจ้าชายสิทธัตถะต้องทำความเพียรอยู่ถึง 6 ปี ถึงได้ตรัสรู้ ทั้งๆ ที่บารมีเต็มรอบแล้ว ดังความในพระไตรปิฎก พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เล่ม ๘ ภาค ๑ - หน้าที่ 214 (ชุด 91 เล่ม ของมหามกุฏฯ) ดังนี้[/FONT]
[FONT=MS Sans Serif, CordiaUPC, BrowalliaUPC]ก็ในกาลนั้น เราได้เป็นพราหมณ์ชื่อ โชติปาละ ได้กล่าวกะพระกัสสปสุคตเจ้าว่า การตรัสรู้ของสมณะโล้น (หมายถึงพระกัสสปพุทธเจ้า - ธัมมโชติ) จักมีมาแต่ไหน การตรัสรู้เป็นของได้ยากยิ่ง. เพราะวิบากของกรรมนั้น เราจึงต้องทำทุกรกิริยามากมาย อยู่ที่ตำบลอุรุเวลาถึง ๖ ปี จากนั้นจึงได้บรรลุพระโพธิญาณ.[/FONT]
[FONT=MS Sans Serif, CordiaUPC, BrowalliaUPC]เราไม่ได้บรรลุพระโพธิญาณอันสูงสุดโดยหนทางนั้น (หมายถึงไม่ได้บรรลุเพราะการทำทุกรกิริยาอันเป็นทางผิดนั้น - ธัมมโชติ) เราถูกกรรมเก่าห้ามไว้ จึงได้แสวงหาโดยทางผิด.[/FONT]
- [FONT=MS Sans Serif, CordiaUPC, BrowalliaUPC]ในสมัยพระกัสสปพุทธเจ้า (พระพุทธเจ้าพระองค์ที่แล้ว) พระโพธิสัตว์ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อว่าโชติปาละ (พระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน) เคยกล่าวตู่พระกัสสปพุทธเจ้าเอาไว้ ด้วยกรรมนั้น (การกล่าวตู่พระอรหันต์ด้วยคำไม่จริง เป็นกรรมที่ขัดขวางต่อสวรรค์ และมรรคผลนิพพาน) ทำให้เจ้าชายสิทธัตถะต้องทำความเพียรอยู่ถึง 6 ปี ถึงได้ตรัสรู้ ทั้งๆ ที่บารมีเต็มรอบแล้ว ดังความในพระไตรปิฎก พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน เล่ม ๘ ภาค ๑ - หน้าที่ 214 (ชุด 91 เล่ม ของมหามกุฏฯ) ดังนี้[/FONT]
-
-
-
แต่ก็เอาเถอะ เพราะไม่นาน เขาจะรู้สึกเองว่า ทำไมทุกข์ไม่ทุเลา
อย่างมากก็หลอกตัวเองไปวันๆ ว่า มีปัญญามากกว่าคนอื่น
เพราะกลุ่มคนเหล่านั้น นึกว่า คนอื่นไม่ทราบในวิธีการของตน
แล้วเขาจะรีบไปชักชวนคนนั้นคนนี้ ตามประสากระต่ายตื่นตูม
ที่นึกคิดว่า นี่แหละ คือ ความลับที่พระพุทธองค์กล่าวไว้
และสุดท้าย แม้แต่ตำราก็จะไม่มี ดังเช่น เซ็น ที่ฉีกตำรา ก็เป็นเพราะกิเลสไม่หมด ยังไม่เข้าสู่อริยมรรค อริยผล ก็สุดโต่งว่าตำราไม่จำเป็นบ้าง ทำฌาณไม่จำเป็นบ้าง ก็ดูนั่นประไร จะไปโทษฌาณและตำราทำไม
ก็นี่ก็เหมือนกัน ไปโทษการคิด ว่าเวลาดูจิตอย่าไปคิด อย่าไปเพิ่ม ก็ตัวเองวันทั้งวันก็ยังต้องคิด แต่เวลาจะเจริญภาวนา ว่าอย่าไปคิด ก็แสดงว่า ยังเข้าๆ ออกๆ ดังที่หลวงพ่อปราโมทย์โดน อาจารย์ทักมา นั่นยังไม่รู้ตัว
ตัวท่านเองก็เหมือนกัน ยังเข้าๆ ออกๆ นึกถึงคนที่มี หลายมาตรฐาน ว่า ตอนที่เจริญภาวนาดูจิต วิธีการนี้ห้ามคิด ห้ามหลงดูเฉยๆ อย่าไปพิจารณา แต่ตอนไม่ภาวนาก็คิด แล้วตัวคิดมันไปเกี่ยวอะไร
รู้ไหมสังเกตุให้ดี ว่า ธรรมนั้น ยังไม่ไปในระดับ ถึงที่ใจเลย -
ธรรมที่ออกมาจากใจ นั้นจะเป็นหลักเป็นเกณฑ์ไปหมด และถูกต้องแม่นยำ
ไม่มีหรอกที่จะไปขัดกับ พุทธพจน์หรือคำสอนของ บรมศาสดา
ก็ศาสดาท่านก็บอกอยู่ให้เจริญอย่างไร นี่จะมาเก่งกว่าศาสดา เอาวิธีการของตนครอบของศาสดาว่า ดูจิตนี้แหละครอบหมด
ถ้าดูจิตครอบหมดจริง ป่านนี้ ปัจฉิมโอวาท ของพระศาสดาก็คงจะเป็นว่า ดูเถิดภิกษุ จงดูจิตของตนอย่างเดียวอย่าทำอะไรอื่นนอกจากการดูจิตตน
แต่นี่ท่านกล่าวตรงข้ามอย่างสิ้นเชิง พระศาสดากล่าวว่า ดูก่อนภิกษุ จงทำหน้าที่ของตนให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท
หน้าที่ของตนคืออะไรหละ มันใช่ดูจิตอย่างเดียวหรือ ไปคิดดู -
อกุศลที่ว่านั้นเป็นอย่างไร คุณกล่าวธรรมที่ไม่ใช่ธรรมทั้งปวง ว่าเป็นธรรมทั้งปวง
คุณกล่าวธรรมทั้งปวง ว่าไม่ใช่ธรรมทั้งปวง
คุณกล่าวยึดมั่นถือมั่นในธรรมไม่ครอบนั้น
คุณเชื้อเชิญให้คนอื่น เชื่อตามธรรมไม่ครอบนั้นด้วยความประมาท
ยังมีอีกหลายประการ ทั้งๆ ที่ผมยกพระสุตรมาก็แล้ว ว่าสิ่งที่ครอบเป็นอย่างไร คุณก็พยายามยกระดับธรรมเทียมให้เท่ากับธรรมแท้
นั่นแหละ สิ่งที่คุณลืมตัวไป -
ที่ว่าให้ดูตัวเองเห็นอัตตาเพิ่มขึ้นก็มีไม่ใช่น้อย
ให้ดูจิตตัวเองเห็นแบบเข้าข้างกิเลสตัวเอง
จนสำคัญตัวไปว่าเป็นคุรุผู้นำจิตวิญญาณก็จะเป็นทางแห่งความ เสียหายวุ่นวายโลกเท่านั้น
เห็นจิตอย่างที่พระพุทธเจ้ากับเหล่าพระอรหันต์ท่านเห็น
ท่านพึงศึกษาอย่างนี้ว่า เมื่อ เห็น จักเป็นสักว่าเห็น เมื่อฟังจักเป็นสักว่าฟัง เมื่อทราบจักเป็นสักว่าทราบ เมื่อรู้แจ้งจักเป็น สักว่ารู้แจ้งท่านย่อมไม่มีในกาลใด ท่านไม่มี ในกาลนั้น ท่านย่อมไม่มีในโลกนี้ ย่อมไม่มี ในโลกหน้าย่อมไม่มีในระหว่างโลกทั้งสองนี้แลเป็นที่สุดแห่งทุกข์ กุลบุตรหลุดพ้นแล้วจากอาสวะทั้งหลายเพราะไม่ ถือมั่นในขณะนั้นเอง -
นั่นแหละ พระพุทธองค์ท่านให้ศึกษา จนได้ผลดังนั้น
ต้องเข้าใจว่า คำว่าผล นั้นไม่ใช่ปรากฎขึ้นได้ทันใด หรือ ทุกคนจะไปเอาผลของพระอรหันต์มาเป็นของตน
แต่ต้อง ศึกษาและปฏิบัติเพื่อให้ได้ผลดังนั้น ไม่ใช่ว่าไปหยิบผลมา จับเข้าเป็นวิธีการของตน
ทีนี้ กว่าจะได้ผลดังนั้น ก้ต้องมีอะไรมากมาย นั่นพระพุทธองค์ทรงสอนให้เดินตามนั้น
แต่ไม่ใช่ ให้เอาผลมาไว้ที่ตนเลย เพราะมันได้แต่คำพูด หรือ เปลือก มันไม่ได้เนื้อเลย
-
การดูจิตนั้น ก็เป็นข้อวัตรที่ดี หากยังข้ามพ้นทัสนะเพียงเท่านั้นไม่ได้
ก็ยังยินดีกับทัสนะเพียงเท่านั้น
ฟังแล้วรู้สึกว่าใช่
ฟังแล้วมีใจคล้อยตาม
ฟังแล้วดูมีเหตุมีผล
แต่ธรรมนั้น ยังไม่เพียงพอ ในการพ้นออกไปจากธรรมอื่นๆ -
ก็อย่างที่บอกแหละครับว่า พวกคุณขาดการสดับ และไตร่ตรองโดยแยบคาย
ทั้งนี้เพราะตั้งทิฏฐิเอาไว้ว่า การดูจิตนั้นไม่ถูก เสร็จแล้วก็ฟังแต่ส่วนเดียว พูด
แต่ส่วนเดียว
แต่ถ้าฟัง cd บ้าง ซึ่งให้ไปฟังไม่ใช่น้อมไปปฏิบัติ แต่ผมให้พวกคุณฟังเพื่อ
สังเกต และหาข้อมูลประกอบการกล่าวหา นี่ไม่ฟงกันเลย ไม่สืบข้อมูลเลย
เอาแต่ว่าไปเรื่อยๆ
ผมชี้ให้ดูเองก็ได้
คนที่ดูจิต ก็คือ ทำจิตสิกขา เขาก็เข้าใจพฤติจิต แล้วชีวิตประจำวันขณะทำงาน
ทำการก็เจริญสติได้ นี่คือ การปฏิบัติแบบทั้งวันทั้งคืน ของคนทำงานในเมือง
เมื่อเขากลับบ้าน หากคุณฟัง cd ก็จะพบว่า เขาก็นั่งทำสมาธิ หาสมาธิในรูปแบบ
มาทำ
ไม่มีใครบ้า ดูจิต อย่างเดียว อย่างที่คุณตั้งข้อกล่าวหาเลย
แล้วเรื่อง ศีล เรื่อง อัตตา มานะ ทิฏฐิ หากฟัง cd ก็จะพบว่า เป็นการบ้านที่
ลูกศิษย์ต่างเอามาตีแผ่ เอามาทำลายทั้งสิ้น เพื่อให้เกิดความบริสุทธิแก่ศีล
หากคุณยัง งง และ จม อยู่กับการเที่ยวชี้ โดยไม่ได้สืบดูบริบท ข้อมูลแวด
ล้อม ก็เชิญครองความคิดนั้นไปเถอะครับ -
เรื่อง ฌาณ นั้น หากฟัง cd ก็จะพบว่า ไม่มีนักดูจิตคนไหนเขาทิ้ง
เขาปฏิบัติไปเรื่อยๆ ก็มี ฌาณ สมาธิ กันทั้งนั้น เพราะกิเลสนั้นระงับ
และนิวรณ์ระงับ จิตที่ปราศจากกิเลส นิวรณ์ ก็คือ องค์สมาธิ องค์ฌาณ
แถมเป็นองค์สมาธิ องค์ฌาณ ที่มั่นใจได้ว่า มีสติเจตสิกเกี่ยวข้อง
ไม่ใช่องค์สมาธิ องค์ฌาณที่ปราศจาก สติ หรือ ความเพียร -
ภิกษุนั้น ออก บวช ด้วย เห็น ความ คับ แคบ ของ วิถีชีวิตตน
จึง ออก บวช เพื่อ สละ สิ้น ทุกอย่าง เพื่อ หลุดพ้น
ไม่ เอา แล้ว โลก นี้ และ โลก หน้า
เบียดเบียนผู้อื่นให้น้อยที่สุด ทั้งทางกายและใจ
เบียดเบียนตนให้น้อยที่สุด ทั้งกายและใจ
ทางตรงที่สุด น่ะ ครับ ไม่ ยุ่ง ยาก แต่ ไม่มีใครอยากทำ
ไอ้ที่มันซับซ้อนซ่อนเงื่อน น่ะ คนช๊อบ ชอบ เพราะว่ามันทำให้ดูมีคุณค่า
ทำไมต้อง มุ่ง หวัง สิ่ง ที่ ยาก ขนาดนั้น เพื่อ ช่วยเหลือ ผู้ อื่น เหรอ
หรือ เพื่อ ยิ่ง ใหญ่ กว่า ผู้ อื่น เหรอ แล้ว จะ เหนื่อย กัน ไป ทำ ไม ใน เมื่อ อยาก พ้น ทุกข์
เชื้อ โรค ใน อากาศ ที่ ทำ ให้ เรา ป่วย
ใคร มอง เห็น มัน บ้าง ครับ
เรา ก็ แค่ รู้
แล้ว รู้ จาก ไหน
แล้ว เรา เชื่อ ได้ ยัง ไง ใน เมื่อ เรา ไม่ ได้ รู้ ด้วย ตัว เอง -
จริงสิคุณวิมุตติ ไปอ่านกระทู้นี้ยัง
การะทู้นี้แหละ ทีทำให้ท่านขันธ์ต้องทำสมาธิเข้าไปถามในนิมิต
เป็นนักกฏิบัติแต่ทำไมจิตคิดอกุศล
ก็แย่หน่อยนะสำหรับคนที่ไม่ยอมทำความเข้าใจ การดูจิต เห็นแล้วก็
เกิดความวิตก ร้อนรนไปต่างๆ นานา แทนที่เล็งเห็นและยินดีกับความ
รำงับของกิเลสนิวรณ์ที่ปรากฏตามฐานะ -
คุณ haha พูดจาไพเราะขึ้นนะนี่
ผมรู้สึกได้ด้วยตนเองเลย อ่านแล้วจิตผมสะดุดน้อยลง
สาธุ -
พิจรณา
-
พี่นิวรณ์เหนื่อยไหม
-
-
ไม่เข้าใจเห็นแต่รูป แล้ว นามหละ
หน้า 10 ของ 140