คุณขันธ์ ธรรมทั้งหลาย(ในโลก)ล้วนเกิดแต่เหตุ
ย่อมดับเพราะสิ้นเหตุแห่งธรรมนั้น
เมื่อเหตุปรุงแต่งแห่งธรรม(ในโลก)หมดไป
ย่อมเกิดโลกุตตระธรรม(เหนือโลก)ที่ปราศจากเหตุแห่งธรรม
ที่กล่าวมาทั้งหมดเกิดขึ้นที่ไหน?
ส่วนเรื่องอัตตาและอนัตตา ผมยกประโยชน์ให้
เพราะเห็นพยายามอธิบายและสรุปว่าไม่ใช่ทั้งอัตตาและอนัตตา
แต่ขอทิ้งความหมายของคำว่า อัตตา อนัตตาและนิรัตตา
อัตตาแปลได้หลายนัยยะ เช่น รูปร่างกายที่ประกอบด้วยขันธ์๕อันมีจิตครอง
หรือนัยยะเป็นที่พึ่ง ที่อาศัย มีในบาลีว่า มีตนเป็นเกาะ มีตนเป็นที่พึ่ง
มารู้จักตน พบตน ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน
อนัตตาแปลว่า ไม่ใช่ตน(ไม่ใช่ไม่มีตน)
ไม่มีตนในภาษาบาลีใช้คำว่านิรัตตา
คุณขันธ์ คุณลองแก้โจทย์ให้ฟังหน่อยสิ
เมื่อพระองค์ทรงตรัสรู้ใหม่ๆ ทรงพระพุทธอุทานว่า
สัมมาทิฎฐิเป็นไฉน( ไม่ธรรมดา )
ในห้อง 'วิทยาศาสตร์ทางจิต - ลึกลับ' ตั้งกระทู้โดย ขันธ์, 5 มีนาคม 2009.
หน้า 13 ของ 140
-
-
ที่จินนี่พูดถูกแล้ว เพราะช่วงหลังๆ ผมเตือนเรื่องทำสมาธิคู่กันไป
ก็มีสหายธรรม ตอบ ไม่รู้ ไม่เข้าใจ
ผมค่อนข้างแปลกใจกับคำตอบนี้เหมือนกัน -
เต้าเจี้ยว เต้าเจี๊ยว
-
ไหน ไหน !!! -
เพราะมัวแต่คิดว่าตนเอง(จิต)เห็นรูปนาม ท่องมันอยู่นั่นแหละ
เห็นเป็นรูป รู้เป็นนาม พอตำรา(สัญญา)มันพาไปก็หลงได้ง่าย
ประกอบกับเป็นคนเชื่อมั่นในตนเองสูงกว่าปกติ
เลยพาลมองครูบาอาจารย์ต่ำเตี้ยติดดิน
ยังดีหนะที่กรรมเก่าทำมาดี จิตจึงระลึกรู้ได้ทันก่อนที่จะมีคำพูดปรามาสครูบาอาจารย์ไป
ใช่ที่คุณว่าหนะมันทุเรศจริงๆ ที่ทุเรศตัวเองหนะถูกแล้ว
ผมก็เคยเป็นเหมือนกัน ต่างกันแต่ผมไม่บังอาจมองครูบาอาจารย์ว่ารู้น้อย
เพราะถ้ารู้น้อยคงเป็นครูบาอาจารย์เราไม่ได้หรอก
ดีที่ท่านเบรกเราเสียก่อนด้วยคำเทศน์ง่ายๆว่า
การปฏิบัตินั้นพึ่งระวังวิปัสสนูกิเลสมันครอบงำเอาได้ง่าย
โดยเฉพาะผู้ที่ฝึกได้ใหม่ๆเป็นกันเกือบทุกตัวคน
เปรียบเสมือนคนที่เคยแบกแต่ของหนักๆมาตลอดเวลา
พอหัดปล่อยวางของหนักลงได้เท่านั้น หลงไปเลยก็มี
ว่าตนเองหลุดพ้นแล้ว ตีตนเสมอครูบาอาจารย์หรือยิ่งกว่า
ไม่ปรารภความเพียรอีกต่อไป อีกไม่นานนักก็กลับมาเหมือนเดิมอีก..
;aa24
-
-
โลกมัน 11 นาริกา
การที่คิดไปว่า คนจะเผลอดูจิตอย่างเดียว จริงๆ ก็ 11 นาริกา
การที่คิดว่า คนถูกชักชวนดูจิตแล้วจะไปดูจิต เห็นไปดูกาย ก็มีเยอะไป ....11 นาริกา
วิตกไป ......11 นาริกาเปล่าๆ
เอาแบบน้อง แว็ด แว็ด ดีกว่า มรณังสติ นี่ก็ 11 นาริกา นั่นเอง -
คงต้องให้คนที่ทำสมาธิชั้นสูงได้ ตอบ
ผึ้ง เธอตอบได้ไหม -
แว๊ดบ่นมาตั้งน๊าน สรุป แค่ มรณังสติ นะเจ้าคะ
-
แต่ถ้าเคยแต่นิ่งเป็นหิน แล้วถูกชี้ให้มาดูความไม่นิ่งโดยดูจิต อันนี้ใกล้เที่ยง
แต่ถ้าดูจิตเห็นความไม่นิ่ง แล้วรู้จักแยกแยะมาดูขันธ์ ที่ประกอบกันเป็นจิต อันนี้เกือบจะเที่ยง ^-^ -
^-^^-^^-^ -
คุณ ๆ ทั้งหลาย จำเอาไว้อย่างหนึ่งคือ อย่าให้มารถามคำถาม
เพราะมารมันจะหาคำถาม ที่ท่านตอบได้ลำบาก เพราะเป็นคำถามตีความ
แล้ว มันจะอาศัยสิ่งนั้นข่มท่านบ้าง อาศัยสิ่งนั้นตำหนิท่านบ้างว่าไม่รู้
แล้ว ท่านจะต้องอยู่ใต้อาณัติมาร เช่นเหตุการณ์ที่ผ่านมา ที่นายธรรมภูติ ยกคำถามระดับ นิพพานมาถามผม คำถามตีความในเจตนาพระพุทธองค์
คนโง่ ลองไปตอบสิ ตอบแบบใดมันจะให้ผิดซะอย่าง จะเอาอะไรมาพิสูจน์
นี่ผมพูดไปกี่ครั้ง
ดู ที่ผมตอบเรื่อง อนัตตาไปนั่นประไร พอมารเถียงไม่ออก มันว่ายังไง มันว่า ยอมรับได้
สรุป แล้วเมิงไม่มีผิดเลยใช่ไหมเนี่ย -
เลยเที่ยงได้ไหม
-
ถ้าเราตอบถูกมันว่า พอยอมรับได้ แต่ที่มันเถียงกับเราหูดับตับไหม้ มันไม่พูดว่ามันผิด
พอเราตอบผิดไปจากที่มันคิด มันจิกเป็นชาติ นี่มันตัวกิเลส ตัวมารทั้งนั้น ตัวมันเองมันยังไม่รู้ตัวเลยว่ามันโง่ เป็นเครื่องมือของมาร มันนึกว่ามันฉลาดนะนั่น -
มาทีไรพูดแต่เรื่องเดิมๆ
ขอฝากไว้แล้วกัน ใครดูจิตอยู่ก็ดูต่อไป เอาปัญญาไปต่อยอดในสมาธิ ก็จะเห็นมากกว่ารูปนาม
เมื่อกลับมาดูจิตอีกครั้ง ปัญญาที่เห็นย่อมมากกว่ารูปนาม
ทำควบกันไปตามความเพียร ใข้ได้ทั้ง กาย เวทนา และ ธรรม แนววิธีเหมือนกัน
เมื่อสูงขึ้นไป ก็ทวนเข้าออกสมาธิจนชำนาญในชีวิตประจำวันนั่นแหละ
แล้วลองสังเกตุดูตรงนั้นเลย มันเบาบางลงไหม ความสามารถในการจัดการกิเลสในชีวิตประจำวันเป็นอย่างไร
จากประสพการณ์ ของทุกอย่างครั้งแรกที่เห็นเกิดในสมาธิ จากนั้นก้รู้เป็นอารมณ์ พิจารณาเนืองๆในชีวิตประจำวัน
ไม่มีอะไรในกอไผ่ จะพระท่านเห็นและกล่าวธรรมเรื่องจิตเรื่องธรรม ท่านหมายความเช่นนั้นจริงๆ เหมือนเด็กเห็นวัตถุ ก็พูดออกมาตรงๆ
ไม่สะสม ไม่อ่านตำรา แต่ทำเลย
ตำราแค่แนวเทียบเคียง แค่ขัดให้ทาง สภาวะบางอย่างตำรา หรือภาษาพูดก็อธิบายไม่ได้ -
-
ก็อย่างว่า มันเห็นได้ยาก ความไม่รู้ เนี่ย ไม่เหมือนโทสะ ไม่เหมือนโลภะ ^-^
-
-
-
ทีนี้ พอเอามาวิเคราะห์ มันไม่มีข้อยุติหรอก เพราะต้องมีฝ่ายที่หาเหตุผลมาโต้แย้งกันได้เรื่อยๆ แต่หมั่นไส้ ไอ้คนนี้มากกว่า
หน้า 13 ของ 140