สั่งสมบุญบารมีมากจนสามารถไปเกิดในสวรรค์ชั้นไหนก็ได้

สามารถเลือกมาเกิดเป็นมนุษย์ แทนที่จะไปสวรรค์ได้มั้ย

แล้วสามารถเลือกพ่อแม่ที่จะมาเกิดได้มั้ย (เช่นอธิษฐานขอให้ได้เป็นลูกของคนๆ

นี้แต่เนิ่นๆ)

ถ้าเราสร้างบุญไว้มาก จนถ้ามาเกิดเป็นคน ต้องเกิดในครอบครัวที่ร่ำรวย

แต่ถ้าเราอธิษฐานขอให้ได้เกิดเป็นลูกของคนฐานะธรรมดาคนนึง

แต่ตามดวงชะตาต้องร่ำรวย หมายความว่า จะรวยได้เองเมื่อโตขึ้นใช่หรือไม่

 

หากตนมีความปรารถนาจะเกิดเป็นคน เมื่อทำบุญไว้มากก็เป็นเรื่องที่เป็นไปได้..ทั้งประสงค์จะเกิดในครอบครัวธรรมดาฐานะปานกลางก็เป็นไปได้เช่นกัน..เพราะสัตว์ทั้งหลาย นอกจากมีกรรม(ทั้งดีและชั่ว)แล้ว เมื่อจะเกิดก็ด้วยอำนาจตัณหาและอุปาทานคือความชอบใจ ติดยึดว่าอยากเป็นเช่นนั้นเช่นนี้...

แต่ครั้นได้อัตภาพใหม่แล้ว อาจเกิดโลภะอยากได้อยากมีให้มากขึ้น(ร้อยทั้งร้อยคิดอยากรวยทัังนั้น) ก็ขวนขวายทำการงาน แม้เงื่อนไขปัจจัยอันดีจากบุญมหาศาลที่ตนเคยทำไว้ย่อมตามสนับสนุน..ต่อมาตนก็ย่อมเข้าถึงความเป็นเศรษฐีหรือร่ำรวยได้เช่นกัน..

หากท่านจขกทไม่ประสงค์ว่าตนจะเหลิงหลงในกามคุณเพราะความมีทรัพย์ก็พึงตั้งความปรารถนา ว่า ด้วยบุญเหล่านี้ ขอให้เป็นปัจจัยแก่ความมีปัญญาดีของข้าพเจ้า ให้ไม่ประมาทมัวเมาในทรัพย์ไม่ใช้ทรัพย์เพื่อเบียดเบียนใครๆแต่ใช้ในทางกุศลเพื่อลดความตระหนี่ติดข้อง..ฯ..อย่างนี้จะดีกว่า ..เพราะเป็นความปรารถนาเพื่อขัดเกลากิเลสในตน นะครับ

 

ถ้าบารมีมากขนาดนั้น ก้ไม่ต้องหวังเกิดมารวยจนแล้ว ให้เกิดมาเป็นชาติสุดท้ายก็พอ

 

ใช่แล้วครับท่านเกินเป็นมนุษย์ลำบากจะตายเอาตรงๆนะครับขอไม่สุภาพละกันเดี้ยวขี้เดี้ยวกินเดี้ยวเจ็บเดี้ยวป่วยมีเงินเป็นแสนล้านก็ช่วยไม่ได้ถ้ากรรมเก่ามาถามหาเป็นมะเร็งผมตั้งไว้แล้วชีวิตผมนี้เกิดมาเพื่อทำบุญสร้างสมบารมีเพื่อจะไปพระนิพพานถ้าไปไม่ได้ชาตินี้จริงก็ไปรอพระศรีอริยเมตไตรยครับ

 

เอาแบบที่ท่านพระกุมารกัสปะเถระเปรียบเทียบไว้คือโลกมนุษย์เปรียบเสมือนบ่อขี้สกปรกแต่เทวดาคือพวกที่ขึ้นมาแล้วล้างน้ำอาบจนสะอาดปะแป้งและบริโภคกามคุณทั้งหมดแล้วครับ

โลกมนุษย์ก็มีแต่ทุกข์ใจ อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เบื่อบ้างหรอ แข่งขัน ชิงดีชิงเด่น
ผมอยากไปอยู่สวรรค์นานๆๆๆเลยด้วยซ้ำแล้วลงมาเพื่อบรรลุธรรมไม่ต้องเกิดอีก

เจริญในธรรมครับ

 

สิ่งที่ท่านคิด ขอให้สมดังปราถนา

 

การปราถนาจะมาเกิด หรือเรียกว่า มีจุติกาลนั้น ทำได้ แต่ก็มีข้อติดขัดตรงที่เมื่อปราถนาอย่างนั้นแล้ว การจะไปเกิดเป็นลูกใคร ตรงนี้ตามที่กระผมเข้าใจนั้น ไม่สามารถกำหนดตามที่ท่านปราถนาได้ ยกเว้นผู้ที่จะได้มาเกิดเป็น พระพุทธเจ้า พระพุทธมารดา และพระพุทธภริยา เท่านั้น ทั้งนี้เพราะเหล่าทวยเทพอัญเชิญจุติกาล ไปเกิด

เพราะความจริง เมื่อจิตจุติกาล จิตจะเข้าสู่ภวังค์และเคลื่อนไปตามกำลังบุญวาสนาบารมีหรือกรรมของตนเป็นเครื่องนำไป
นอกจากนี้ยังมีกรณีที่ไม่มีจุติกาล แต่จิตท่องไป และไปพบมนุษย์ที่ตนชื่นชมพอใจยินดี กรณีระหว่างที่เขามีเสพสังวาสกัน จิตจึงตกภังค์หมดสติไปและจิตก็เคลื่อนไปตามแรงดึงดูดของการเสพสังวาสเหล่านั้น ก็มี

ดังนั้น การเลือกที่จะไปเกิดต้องอาศัยเหตุปัจจัยหลายๆอย่าง แต่ส่วนมากผู้ที่มีบารมีมาก เขาไม่ได้มีความคิดว่าจะต้องเลือกไปเกิดในที่ที่ดีที่สุดหรอก แต่เพราะเขาย่อมรู้ดีว่า เขาต้องไปตามวาสนาบารมีของเขา และการไปของเขาไม่ว่าจะดีหรือไม่ดีเขาไม่วิตกหรือกังวลเพราะจิตปราถนาเพื่อสร้างบารมี ครับ

และด้วยบุญบารมีเมื่อเขาเกิดมาเขาย่อมประสพในสิ่งดีงามหลายประการ แต่แน่นอนกรรมที่ไม่ดีที่รอให้ผลก็พร้อมจะให้ผลเช่นกัน ดังนั้น ชีวิตของเขาย่อมประสพทั้งเรื่องที่ดีสุดๆและร้ายสุดๆที่เขาต้องผ่านไปให้ได้ หนทางในการสร้างบารมีจึงไม่ใช่เรื่องที่สวยหรู แต่ต้องฝ่าฝากหนามไปให้ได้ด้วยครับ สาธุ

 

อนุโมทนา ครับ แต่ในกรณีที่ผมอยากเกิดมาช่วยเหลือคนอื่นๆ ที่ชาติหน้าอยากเป็นหมอ อ่าครับ ทุกครั้งที่ผมไปทำบุญในบางครั้งผมอธิฐานเพื่อที่ชาติหน้าจะได้เกิดมาเป็นคุณหมอ ช่วยเหลือคนอื่นๆ อ่าครับ แบบนี้จะมีโอกาสไหมครับ

 

มีสิครับ อธิษฐานบารมีแบบนี้ทำได้แน่นอน เหมือนคนที่มีพรสวรรค์บางคนก็เกิดจาการทำบุญแล้วอธิษฐานครับ