สาดโคลน!บนโลกไซเบอร์..ปัญหาใหญ่..ภัยอินเทอร์เน็ต!

สาดโคลน! บนโลกไซเบอร์ ปัญหาใหญ่...ภัยอินเทอร์เน็ต!





นับวันโลกไซเบอร์เพิ่มพื้นที่ส่วนตัวให้กับผู้ใช้บริการมากมาย และโต้ตอบกันได้ทันควัน แต่ท่ามกลางความหลงใหลหลังคีย์บอร์ด มีบางอย่างแฝงเร้น เมื่อโพสต์โดยไม่ต้องเห็นหน้า การด่าทอที่ทวีความรุนแรง และอาจนำสู่การหักล้างโดยใช้กำลัง ที่มากกว่านั้นอาจทำให้คนที่ไม่รู้เรื่องราวกลายเป็นคนมีปัญหาเมื่อถูกไอ้โม่งเจาะระบบข้อมูลส่วนตัวนำไปใช้เพื่อหาผลประโยชน์

พื้นที่ส่วนตัวเช่น เฟซ บุ๊ก หรือตามเว็บต่าง ๆ อาจกลายเป็นเครื่องมือหนึ่งในการสาดโคลนบนโลกไซเบอร์ ดร.โกเมน พิบูลย์ โรจน์ ผู้อำนวยการโปรแกรมเทคโนโลยีเพื่อความมั่นคง ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ให้ความเห็นว่า ตอนนี้การด่าทอบนโลกอินเทอร์เน็ตมีมากขึ้น ขณะเดียวกันคนที่ไม่หวังดีอาจนำพื้นที่ส่วนตัวของเราไปใช้ในทางที่ไม่ดีได้

ตอนนี้หลายประเทศจัดอันดับภัยทางอินเทอร์เน็ตเป็นอันดับหนึ่ง เนื่องจากคนร้ายอยู่ที่ไหนในโลกก็สามารถทำได้ อย่างที่ผ่านมาเคยมีการล่าแม่มดบนโลกไซเบอร์ เนื่องจากความขัดแย้งทางการเมือง จนเกือบทำให้นักศึกษาคนหนึ่งไม่ได้เรียนต่อ หลายคนมองไกลตัว แต่แท้จริงแล้วพื้นที่ เฟซบุ๊ก ไฮไฟว์ เว็บไซต์ส่วนตัว อาจทำให้สังคมประณามได้

อีกปัญหาที่น่าเป็นห่วงเกิดจาก ข้อความจะอยู่ตลอดไปบนพื้นที่ในอินเทอร์เน็ต บางคนเขียนข้อความด้วยความคึกคะนอง จนเป็นผลร้ายกับตัวเองในระยะยาว บางคนถูกแฮกข้อมูล โดยคนร้ายนำไปใช้ในการหลอกลวงคนอื่น ทำให้ตนเองเดือดร้อน ทั้งที่ ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง

ด้านการใส่ร้ายเชิงธุรกิจยังเป็นเรื่องที่น่าสนใจ เพราะ ผู้ประกอบการบางรายพอมีเว็บไซต์หรือเฟซบุ๊กจะมีคนมาเขียนข้อความใส่ร้าย ทำให้ผู้ประกอบการบางรายต้องเลิกทำไปเลย ด้านการด่าทอกันบนพื้นที่อินเทอร์เน็ตของเยาวชนค่อนข้างน่าเป็นห่วง เนื่องจากการเรียนของเราไม่มีการสอนถึงผลเสีย ขณะที่ผู้ปกครองเองถ้ามีความรู้หรือเคยเล่นควรเตือนลูกไม่ให้เขียนข้อความด่าทอกันในอินเทอร์เน็ต แต่จริงแล้วน่าจะมีการสอนเพื่อปลูกฝังจิตสำนึกมากกว่านี้

“การใส่รหัสเข้าเครือข่ายต่าง ๆ ไม่ควรตั้งง่ายเกินไป เมื่อไปใช้อินเทอร์เน็ต คาเฟ่ไม่ควรให้สถานะในการดำเนินงานค้างไว้ ควรล็อกออฟ ทุกครั้งที่เลิกใช้”

ด้านผลวิจัยเรื่อง ปัจจัยที่มีผลต่อทัศนคติและพฤติกรรม การกระทำความรุนแรงทั้งกายภาพและการข่มเหงรังแกผ่านโลกไซเบอร์ของเยาวชนไทย ดร.วิมลทิพย์ มุสิกพันธ์ หัวหน้าโครงการวิจัยฯ และอาจารย์สถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว กล่าวว่า ได้เก็บข้อมูลผ่าน กลุ่มตัวอย่างอายุระหว่าง 12-24 ปี ทั่วประเทศ พบว่า กลุ่มเยาวชน ร้อยละ 43.1 บอกว่าเคยถูกรังแกผ่านโลกไซเบอร์มาแล้วด้วยพฤติกรรม การถูกนินทา หรือด่าทอผ่านโทรศัพท์มือถือหรือห้องสนทนาและได้รับข้อความ ก่อกวนทางโทรศัพท์มือถือ อีเมล หรือเว็บไซต์

พอเยาวชนเหล่านี้ถูก รังแกจะเล่าให้เพื่อนร้อยละ 19.8 และมีเพียงร้อยละ 1.9 และ 4.9 ที่จะบอกครูและผู้ปกครองตามลำดับ คาดได้ว่าผู้ปกครองและครูจำนวนน้อยมากที่จะรับรู้ว่ามีการข่มเหงรังแกเช่นนี้เกิดขึ้น

เมื่อถามถึงความสัมพันธ์ ของครอบครัวพบว่าหลายคน ครอบครัวทะเลาะกันเป็นประจำ และรู้สึกว่าผู้ปกครองจะดุด่าตนโดยไม่มีเหตุผล โดยกลุ่มดังกล่าวราวร้อยละ 20 ตอบว่าประเด็นดังกล่าวเป็นจริง

กลุ่มตัวอย่างร้อยละ 58 กล่าวว่าเคยเห็นการกระทำรุนแรงดังกล่าว โดยในจำนวนนี้ ร้อยละ 7 กล่าวว่า เห็น สมาชิกในครอบครัวใช้ความรุนแรงทางวาจาต่อกันค่อนข้างบ่อย ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า การที่ครอบครัวขาดความอบอุ่นและความเข้าใจ รวมถึงความรุนแรงในบ้านที่เด็กเห็นอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เป็นปัจจัยที่สำคัญที่ทำให้เด็กและเยาวชนมองความรุนแรงเป็นเรื่องปกติ รวมทั้งมีแนวโน้มที่จะใช้ความรุนแรงกับผู้อื่นโดยเฉพาะในโลกไซเบอร์

ส่วนคำถามที่ว่า เคยนินทาด่าทอผู้อื่น ผ่านมือถือหรือห้องสนทนามีถึงร้อยละ 20.1 และเคยส่งข้อความผ่านมือถือเพื่อก่อกวนคนอื่นร้อยละ 13.5 ขณะที่คนเคยนำ ข้อมูลความเสื่อมเสียของผู้อื่นลงบนอินเทอร์เน็ตอยู่ที่ร้อยละ 8.0

แนวทางแก้ไขสังคมควรมีการสอนถึงความผิดถูกในห้องเรียนมากขึ้น ขณะปัจจุบัน มีการสอนข้อดีของอินเทอร์เน็ตโดยไม่บอกแง่ลบ ทำให้เด็กบางคนพอไปพบแง่ลบที่เกิดขึ้นกับตัวเองจะเริ่มรับไม่ได้ และมีพฤติกรรมเขียนข้อความเพื่อเอาคืนมากขึ้น นอกจากนี้เด็กบางคนยังมอง การเขียนข้อความในอินเทอร์เน็ตด่ากันเป็นเรื่องธรรมดา

แนวทางแก้ไขของ ประเทศญี่ปุ่นเดิมพยายามมี ผู้เฝ้าเว็บต่าง ๆ เพื่อคอยลบ ข้อความที่ไม่เหมาะสม พอทำไปเริ่มไม่ประสบความสำเร็จ จึงพยายามปลูกฝังเยาวชนตั้งแต่ยังเด็กให้รู้ถึงแง่ลบของอินเทอร์เน็ต และรู้ถึงโทษเมื่อเขียนข้อความใส่ร้ายผู้อื่น จนประสบความสำเร็จที่ประเทศญี่ปุ่นมีการใส่ร้ายผ่านโลกไซเบอร์ลดลง

เช่นเดียวกับ พ.ต.อ. ญาณพล ยั่งยืน นายกสมาคม ผู้ดูแลเว็บไทย เห็นด้วยกับการแก้ไขดังกล่าว เนื่องจากตอนนี้สถานการณ์รุนแรงมากโดยเฉพาะเรื่องการเมือง

พื้นที่อินเทอร์เน็ตกลายเป็นพื้นที่สาธารณะที่คนจะมาใช้ประโยชน์เช่น ผู้เช่าห้องคนหนึ่งต้องการย้ายไปอยู่อีกห้องหนึ่งที่มีหน้าต่าง เลยไปโพสต์ข้อความเพื่อใส่ร้ายคนที่อยู่ห้องที่มีหน้าต่างเพื่อให้ย้ายออก สุดท้ายคนที่อยู่ห้องมีหน้าต่างเลยย้ายออกเพราะทนไม่ได้ที่มีผู้คนมาก่อกวน

บางคนโพสต์เบอร์โทรฯพอตั้งโปรแกรมหากเป็นตัวเลขจะลบ แต่ก็มีวิธีใหม่ ใช้เขียน พอตั้งโปรแกรมลบอีกก็มีวิธีการใหม่ ๆ ขึ้นมาเรื่อย ๆ ไม่จบ เพราะฉะนั้นสิ่งพวกนี้มันอยู่ที่จริยธรรมหลังคีย์บอร์ดที่ต้องเร่งสร้างให้กับเยาวชน

ดังนั้นคงยังไม่สายที่จะเริ่มทำ และดำเนินต่อเนื่องอย่างจริงจัง เพราะเด็กเหล่านั้นคือ อนาคตของชาติ.


ทีมวาไรตี้

------------
เดลินิวส์ออนไลน์
Daily News Online > หน้าวาไรตี้ > สาดโคลน! บนโลกไซเบอร์ ปัญหาใหญ่...ภัยอินเทอร์เน็ต!

 

เป็นเรื่องปกติไปแล้วเรื่องทำนองนี้ค่ะ