สื่อสารวิญญาณ1

สวัสดีครับผู้อ่านทุุกท่านคับ ท่านเชื่อไหมว่าคนที่เขาเคยผูกพันไม่ว่า จะเป็นเพื่อน บุคคลสำคัญที่เราคพหาสมาคมด้วยกัน บุคลที่เราเคารพในสถานะต่างๆไม่ว่าจะเป็นสายเลือดตนเองหรือไม่ก็ตามเราอาจสามารถสื่อสารติดต่อกับเข้าได้ทางวิญญาณถึงแม้เขาจะตายไปแล้ก็ตาม? เรื่องของผมก็มีอยู่ว่าประมาณก่อนเข้าพรรษาประมาณ พ.ศ.2551 ผมได้ไปบวชที่วัดแห่งหนึ่งเป็นสาขาายของท่านอาจารย์หลวงปู่สายธรรมยุทในจังหวัดขอนแก่น โดยปกติในการบวชของสายธรรมยุทผู้ที่จะบวชต้องถือศิลเป็นนาคอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งตั้งแต่วันแรกที่ผมได้เข้าวัดเพื่อเตรียมเป็นนาคในคือแรกเวลาประมาณ23.45น.ผมกำลังทำภวนานั้งสมาธิจนกระทั่งประมาณ00.30น.ผมเริ่มง่วงผมเลยลุกขึ้นและเริ่มแผ่เมตตาให้แก่บุคคลต่าลๆที่ผมเคารพและนับถืออยู่ซักครู่หนึ่งผมเริ่มได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงร้องให้เบาตอนแรกผมยังไม่ได้ดูว่าตอนนั้เวลาประมาณเท่าไรผมก็เลยไม่ได้สนใจอะไรกับเสียงนั้น แต่เสียงก็ค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ ผมเลยเงยหน้ามองไปที่หน้าต่างที่อยู่ด้านหลังกุฏของผมเป็นที่มาของเสียงเด็กผู้หญิงร้องให้ ซึ่งด้านหลังกุฏของผมยังมีกุฏอีกประมาน1-2หลังที่เป็นกุฏไม้ยกสูงเหมือนบ้านไทยโบราฯหลังเล็กที่มีหลวงพี่2รูปบวชและกุฏอยู่ข้างหลังกุฏผม แต่ปรากฏว่ากุฏทั้งสองหลังที่อยู่หลังกุฏผมกลับปิดไฟแล้วทั้งสองหลังผมก็ยิ่งสงสัยว่าเสียงมาจากไหนทั้งๆที่กุฏข้างหลังทั้ง2หลังปิดไฟแล้วและมันก็ดึกแล้วไม่น่ามีเด็กวิ่งอยู่ในวัดผมก็เลยเงยห้าและเดินไปดูนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะในกุฏปรากฎว่าต้อนนั้นเวลาประมาณ1.25น.แล้ว แต่ทำไมยังได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงร้องให้อยู่แต่เสียงเริ่มเหมือนมีผู้หญิงอีกคคนเป็นผู้ใหญ่แล้วคอยก่อนเด็กผู้หญิงคนนั้นที่ร้องให้อยู่ และมีเสียงเด็กผู้หญิง1คนและเด็กผู้ชาย1คนหัวเราะและร้องให้สลับกันไปจนกระทั่ง2.00น. โดยตอนแรกผมก็กลัวหยู่ครับ และผมพยายามแผ่เมตาให้เด็กผู้หญิงที่ร้องให้และเด็กอื่นที่ผมได้ยินเสียง แต่ผมกลับได้เสียงถี่ขึ้นเรื่อยผมเลยตัดสินใจใช้คาถายันทุนที่แม่เคยบอกผมก่อนบวชว่าถ้ารู่ในที่ไม่ปลอดภัยให้ผมท่องคาถายันทุนแล้วจะปลอดภย ผลก็เลยท่องคาถายันทุนไปประมาณ30นาทีเสียงเด็กผู้หญิงร้องให้ และเด็กผู้ชายหัวเราะก็ค่อยเงียบหายไปและเงียบสงบในที่สุดตกลงวันนั้นผมเลยได้นอนเกือบ3.00น.และวันที่2-3ก็ยังมีเสียงเหมือนเดิมเวลาใก้เคียงเดิม23.45น. ผมก็ท่องคาถายันทุนแต่คราวนี้พอหยุดท่องเสียงก็มาอีกจนถึงวันที่3ผมก็เลยอธิฐานกับเด็กคนนั้นว่าเดี๊ยวผมจะทำบุญไปให้จากการภวานา อยู่มารบกวนกันเลย ถ้าอยากให้ผมบวชต่างคนต่างอยู่ก็ไม่รบกวนท่านท่านก็อย่ารบกวนผมเลยขอให้อยู่ดีมีสุขเทอญและต่อจากนั้นที่ผมอธิฐานเส็จประมาณ1.30น.เสียงก็หายไปและไม่รบกวนผมอีกเลยจนกระทั่งผมบวชไป1เดือนผมเลยถามโยมในวัดว่าทำไมผมได้ยินเสียงเด็กผู้ญิงร้องให้ โยมในวัดก็เลยบอกผมว่าที่ห้องเก็บของของกุฏผมที่เคยเป็นกูฏอดีตเจ้าอาวาสเป็นที่เก็บไม้เท้าของเด็กผู้หญิงที่มาป่วยและเคยมาวิ่งเล่นในวัด โดยเด็กผู้หญิงคนนั้นป่วยไม่มีสาเหตุได้ตายที่วัด เจ้าอาวาสเลยจัดงานศพ และเผาสพให้เด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นกรณีพิเศพ เพราะปกติวัดสายธรรมยุทจะไม่พิธีต่างๆให้กับโยม โดยงานศพของเด็กผู้หญิงคนนั้นจัดที่ศาลาเก่าหลังเล็กๆที่อยู่ถัดจาจากกุฏที่ผมอยู่ประมาณ50เมตรผมก็เลยเข้าในวันนั้นที่ผมได้ยินเสียงจากเด็กผู้หญิงคนนั้น และทำให้ผมเข้าใจคำว่าอลัยมากขึ้นได้มากขึ้น ดังนั้นคาถาที่ผมใช้อยู่ในการป้องการตัวไม่ว่าจะอยู่ในที่คับขันก็ใช้ได้ คือคาถายันทุนมีดังนี้
ตั้งนะโม3จบและให้ท่องคาถาต่อไปนี่อย่างน้อย3จข
***ยันทุนนิมิตตังอะวะมังคะลังจะ โยจามะนาโป สักกุนะธาสัทโธปาปักคะโหทุสสุปินังอะกันตังพุทธานุภาเวนะวินาสสุเมนตุ
***ยันทุนนิมิตตังอะวะมังคะลังจะ โยจามะนาโป สักกุนะธาสัทโธปาปักคะโหทุสสุปินังอะกันตังธรรมมานุภาเวนะวินาสสุเมนตุ
***ยันทุนนิมิตตังอะวะมังคะลังจะ โยจามะนาโป สักกุนะธาสัทโธปาปักคะโหทุสสุปินังอะกันตังสังฆานุภาเวนะวินาสสุเมนตุ

แต่อย่างไรก็ตามถ้าท่านไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เพราะเรื่องนี้เกิดจากผมเองจริงครับ
จากT

 

ขอบคุณที่นำมาให้อ่านกันค่ะ