หงส์ทรงสี่พักตร์

ในห้อง 'จักรวาลคู่ขนาน' ตั้งกระทู้โดย โพธิสัตว์ ชาวพุทธ, 7 พฤษภาคม 2019.

  1. โพธิสัตว์ ชาวพุทธ

    โพธิสัตว์ ชาวพุทธ เป็นที่รู้จักกันดี

    วันที่สมัครสมาชิก:
    24 กรกฎาคม 2017
    โพสต์:
    2,725
    กระทู้เรื่องเด่น:
    1,393
    ค่าพลัง:
    +4,957
    0b8a3e0b887e0b8aae0b8b5e0b988e0b89ee0b8b1e0b881e0b895e0b8a3e0b98c-e0b984e0b897e0b8a2e0b8a3e0b8b1.jpg

    คำ ศิวะ อิศวร วิษณุ นารายณ์ หรือราม มีอยู่ในพระปรมาภิไธย พระมหากษัตริย์ไทยเกือบทุกพระองค์ ที่ไม่ค่อยมีก็คือ “พระพรหม”

    คำถาม ทำไม? พระพรหม เทพผู้ยิ่งใหญ่ ผู้ได้ชื่อว่า ผู้สร้างโลก จึงมีผู้นับถือน้อยกว่า

    แต่ละคัมภีร์ของพราหมณ์หรือฮินดู เล่าเรื่องพระพรหมไว้ไม่เหมือนกัน คัมภีร์ที่คนไทยคุ้นเคยชื่อ วราหะปุราณะ เล่าว่า เมื่อครั้งพระวิษณุทรงกระทำสมาธิบำเพ็ญเพียรเพื่อสร้างจักรวาล ระหว่างพระองค์ทรงทำโยคะนิทรา บังเกิดดอกบัวผุดออกจากพระนาภี

    กลางดอกบัว ปรากฏพระวรกายของพระพรหม

    พระพรหมในศาสนาฮินดู มีวิมานอยู่บนสรวงสวรรค์ เรียก พรหมโลก หรือสัตยโลก

    คัมภีร์หลายเล่ม บอกตรงกันว่า สัตยโลก เป็นสวรรค์ชั้นสูงสุด ชั้นที่ 7

    นับจากปิตฤโลก โลกของวิญญาณและบรรพบุรษ อินทรโลก โลกของพระอินทร์ ทิวโลก โลกของเทวดา คนธรรพโลก หรือมหาโลก โลกของคนธรรพ์และอัปสร ชนโลก โลกของนักบุญและสิทธาจารย์ และตโปโลก โลกของฤาษีทั้งเจ็ด

    บนสวรรค์ชั้น 7 นั้นพระพรหมประทับอยู่กับพระชายา คือพระนางสรัสวดี

    พระพรหมเป็นผู้สร้างสิ่งต่างๆในโลก คัมภีร์บางเล่มกล่าวว่า ทรงสร้างมนุษย์ 4 วรรณะ

    ชนชั้นพราหมณ์ เกิดจากพระโอษฐ์ ชนชั้นกษัตริย์เกิดจากพระพาหา ชนชั้นแพศย์ เกิดจากพระเพลา ชนชั้นศูทร เกิดจากพระบาท

    การสร้างสรรพสิ่งนั้น มิได้คงอยู่ตลอดกาล พระพรหมเริ่มสร้างโลกเวลาเช้า ถึงค่ำก็จะบรรทมหลับไป โลกจะถูกทำลายไปด้วย รอการสร้างใหม่ในเช้าวันต่อไป หนึ่งวันของพระพรหม เท่ากับสี่พันสามร้อยยี่สิบล้านปีมนุษย์

    พระพรหมมีแปดกรรณ สี่กร สี่พระพักตร์ พระพักตร์ทั้งสี่หมายถึงพระเวททั้งสี่

    พระพักตร์ด้านตะวันออก หมายถึงฤคเวท พระพักตร์ด้านใต้ หมายถึงยชุรเวท พระพักตร์ด้านตะวันตก หมายถึงสามเวท พระพักตร์ด้านเหนือ หมายถึงอาถรรพเวท

    ทรงมีหงส์ขาวเป็นเทพพาหนะ

    หงส์ในวรรณคดีอินเดีย ตั้งแต่สมัยพระเวท เป็นนกน้ำกายสีขาวบริสุทธิ์ กิริยาเยื้องกรายสง่างาม เสียงร้องไพเราะก้องกังวาน

    คุณสมบัติพิเศษของหงส์ วรรณคดีสันสกฤตว่า สามารถแยกน้ำโสมออกจากน้ำ ได้ วรรณคดียุคหลังว่า แยกน้ำนมออกจากน้ำได้

    อุปมาอุปไมยว่า หงส์เทพพาหนะพระพรหม สามารถแยกสิ่งที่ดี ออกจากสิ่งปลอมปนได้

    ในขบวนพยุหยาตราทางชลมารค มีคำร้องกาพย์เห่เรือ…ที่คนไทยคุ้นหูมานาน…

    สุวรรณหงส์ทรงพู่ห้อย งามชดช้อยลอยหลังสินธุ์ เพียงหงส์ทรงพรหมินทร์ บินแต่ฟ้ามาสู่บุญ

    พระพรหมในคติพุทธศาสนา ไม่ได้เป็นตัวเป็นตน แต่เป็นคุณสมบัติ เรียก พรหมวิหารธรรม

    เมตตา ความรัก ความปรารถนาดี ต้องการให้ผู้อื่นมีความสุข กรุณา ความสงสาร คิดจะช่วยให้ผู้อื่นพ้นทุกข์ มุทิตา ความพลอยยินดี เมื่อผู้อื่นได้ดี

    และอุเบกขา ความวางใจเป็นกลาง ไม่ดีใจ ไม่เสียใจ เมื่อผู้อื่นได้รับความวิบัติ

    สี่พักตร์ของพระพรหม ตามความหมายของพระพุทธศาสนา ก็คือ เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา พระพรหมเป็นเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ในทุกสถาน…ด้วยคุณสมบัติประดามีเหล่านี้เอง.

    กิเลน ประลองเชิง

    ขอขอบคุณที่มา
    https://www.thairath.co.th/newspaper/columns/1561315
     

แชร์หน้านี้

Loading...