หนาวลมที่เรณู (มนต์แคน แก่นคูณ)

[MUSIC]http://palungjit.org/attachments/a.2592275/[/MUSIC]

เพลง : หนาวลมที่เรณู
ศิลปิน : มนต์แคน แก่นคูน
อัลบั้ม : ตามฮอยอีสาน ชุดที่ 1



เรณูนคร ถิ่นนี้ช่างมีมนต์ขลัง
ได้พบนวลนางดั่งเหมือนต้องมนต์แน่นิ่ง
น้องนุ่งซิ่นไหม ไว้ผมมวยสวยเพริศพริ้ง
พี่รักเจ้าแล้วแท้จริง สาวเวียงพิงค์แห่งแดนอิสาน



เราเคยสัมพันธ์ พลอดรักเมื่อคราหน้าหนาว
คืนฟ้าสกาว เหน็บหนาวน้ำค้างเหลือนั่น
เพราะได้เคียงน้อง ถึงต้องหนาวตายไม่หวาดหวั่น
รุ่งรางต้องร้างไกลกัน สุดหวั่นไหวก่อนลา



ผ้าผวยร้อยผืน ไม่ชื่นเหมือนน้องอยู่ใกล้
ดูดอุร้อยไห ไม่คลายหนาวได้หรอกหนา
ห่างน้อง พี่ต้องหนาวหนักอุรา
คอยนับวันเวลา จะกลับมาอบไอรักเก่า



เย็นลมเหมันต์ ผ่านผันยิ่งพาสะท้อน
โอ้น้องบังอร ก่อนนั้นเคยคลอเคียงเจ้า
ครั้งเที่ยวชมงาน พระธาตุพนมยามหน้าหนาว
พี่ยังไม่ลืมนงเยาว์ โอ้แม่สาวเรณู

 

เข้ามาปุ๊ปเจอปั๊ปเลย ขอประเดิมก่อนแล้วกัน
เพลงเก่าแต่ดนตรีใหม่ เพราะครับน้องสันต์

 

ที่2 ......
เพลงนี้ฟังบ่อย ในห้องนี้แหละเอ่
สันเคยร้องไปยังนี่!

 

ดนตรีใหม่
ไวโอลินเพราะ
นักร้องเสียงเศร้าสะเทือนหัวใจมาก

 

ขอบคุณทุกๆๆคอมเม้นท์ด้วยนะครับ ^^/

 

เพลงนี้ร้องไว้หลายคนนะคะน้องสันต์..
เสียงน้องไม่ใสมากนักเพลงนี้..เศร้า ๆ นึกถึงสาวเรณู..
ดนตรีก็อ้อยอิ่ง ..กระตุ้นความรู้สึกจังเลย...ให้กำลังใจนะคะ..

 

มาฟังคนหนาวใจด้วยคน
อารมณ์คนร้องแต่ละคนไม่เหมือนกัน
อารมณ์แต่ละคนก็บอกถึงเรื่องราวของตัวเอง
ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาในอดีต........

 

แวะมาฟังด้วยคน แต่ยังฟังไม่ได้เลย
ระบบเน็ตอ่อนแอมาก
ขอแตะโป้งไว้ก่อน เดี๋ยวมาฟังใหม่นะครับ

 

ม่วนหลายจ้าอ้ายสัน....

ไปหนาวไกลจังเลยจ้า...หนาวลมที่เรณู
แต่ทางนี้หนาวใจที่เมืองหลวงจ้า อิอิ​

 

ฟังได้แล้วครับ
เพลงมีมนต์ขลัง ฟังเมื่อไหร่ก็ไม่เบื่อ
คุณสันแวะมาหยอดไว้แล้วก็หายไปอีกตามเคย อิอิ

 

ขอบคุณนะครับพี่ใจ, พี่อ๋อง, คุณเบิ้มและน้องสาวหล่าดอกใบบุญ
ยังจัดเวลาไม่ลงตัวเลยครับคุณเบิ้ม จะพยายามแวะเวียนมาบ่อยๆนะครับ ^^/

 

ดนตรีเศร้าจริง....