หลวงปู่ชอบโปรดคู่บารมี โดยหลวงปู่จาม มหาบุญโญ

๑๗๕.) ท่านอาจารย์ชอบ (ฐานสโม)
เพิ่นเล่าให้ฟังว่า บวชได้ ๒๐ พรรษาปี
นั้น อยู่จำพรรษาบ้านลิเตอะ
ข้างดอยเชียงตอง
มีลูกสาวคนร่ำรวยมีหน้ามีตา
ในหมู่บ้านตำบลแถบนั้นยกย่องให้
เป็นหัวหน้าผู้นำ กำลังเป็นสาวอายุ ๑๙
ย่าง ๒๐ ปี รูปร่างสวยงาม มาขอ
ให้ลาสิกขาออกไปอยู่ด้วยกัน
เป็นสามีภรรยากัน ก็ว่า
“ อายุมากแล้ว ๔๐ กว่าปีแล้ว ออกไป
จะทำอะไรได้ ”
เขาว่า “ ไม่
ต้องทำอะไรมากหรอกดูแลการค้าขาย
กับพวกอังกฤษ ”
“ ค้าขายไม่เป็น ”
“ ฝึกหัดเอานิดหน่อยก็เป็นแล้ว ”
“ พูดจาฝรั่งไม่เป็น ”
“ ไม่เป็นไร เขามีล่ามชาวพม่าอยู่
เงินกำไรทุนรอนไม่ต้องกังวลมีอยู่มาก
แล้ว ค้าขายสะสมอีกนิดหน่อยก็อยู่ได้
แล้ว อย่างว่าไม่ได้ก็ขอให้มีลูกหญิงก็
ได้มีลูกชายก็ได้สักคน แล้วจึงจะกลับ
เข้าบวชก็ตามใจ ”
ตกลงกันอยู่นานหลายวันหลายครั้ง
มีญาติผู้ใหญ่ของเขามาพูดจาช่วย
สุดท้ายเขามาถามว่า
“ ลืมกันแล้วหรือ เคยทำบุญ
ให้ทานบำเพ็ญมาด้วยกันลืมกันแล้ว
หรือ มาเสาะหาเห็นแล้วจะ
จากหนีไปอีกอย่างนั้นหรือ ”
“ ไม่ลืมหรอก ถ้าลืมก็ไม่มา
ที่มานี่ก็เพื่อจะมาบอกมาสอน
ให้รู้จักทานรู้จักศีล รู้จักภาวนา
หาทางพ้นทุกข์ไปเสีย ”
อยู่จำพรรษาโปรดอีสาวน้อยคนนั้น ๒
ปี จึงได้หนีมาเมืองไทย ผู้ข้าฯ ก็ถามว่า
“ ท่านอาจารย์อีน้อยนั้นเป็นเมียมา
ได้กี่ชาติแล้วครับ ”
“ นับแสนก็ยังไม่พอนับ ”
“ เป็นล้าน ”
“ อื่อ ”
“ เป็นคู่บำเพ็ญหรือครับ ”
“ อื่อ ”
“ เขาได้ธรรมะไหมครับ ”
“ โสดาบัน ”
“ ท่านอาจารย์แก้ไขปลดให้ ”
“ อื่อ ”
“ สบายไหมครับผม ”
“ ปลดห่วงปลดอาลัยได้ ”
“ ท่านอาจารย์คิดฮอดไม่ครับ ”
“ หายแล้ว ”
***คัดจากธรรมประวัติหลวงปู่จาม
มหาปุญฺโญ : เดินทางเสาะหาครู
สู่เมืองเหนือล้านนา—