อยากทราบว่ามีใครในนี้ที่เป็น fruitarian บ้างคะ

ดิฉันเป็นมังสาวิรัตอยู่แต่คิดว่ากำลังจะเปลี่ยนมาเป็น fruitarian นะคะ เพราะคิดว่าการที่เรากิน เห็ด กิน พืช กินเนื้อเทียมที่ทำจากถั่วเหลือง หัวหอม มันก็ยังเป็นการทำลายชีวิตพืชอยู่ดี เลยอยากเปลี่ยนมาเป็น fruitarian เพราะเราเอาแต่ผล และต้นไม้เค้าไม่ถูกดึงรากออกมาจนตาย แต่โดนหมอว่า ทานโปรตีนน้อยมาก และผอมเกิน ตอนดิฉันไปหาหมอที่ตปท ที่ดิฉันอยู่ หมอก็ว่าหาว่า ผอมเหมือนคนเป็นมะเร็ง แต่ดิฉันดิฉันก็ทานปกติของดิฉันแบบนั้นนะคะ แต่ตอนนี้มันทานอะไรไม่ได้แล้ว อาจจะเพราะการปฏิบัติด้วย มาถึงขั้นที่ รู้สึกว่าอาหารมันสกปรกแล้วไปปนกันเละเทะ ในตัวเรา ดิฉันก็เลยทานแต่น้ำปั่นสมูทตี้ผลไม้ และใช้ น้ำมะพร้าวกะทิ แทนนม และก็ทาน มะเขื่อเทศด้วย อยากทราบว่า การเป็น fruitarian นั้น เราจะเสริมโปรตีนจาก การทานผลไม้ชนิดไหนดีคะ

 

ไม่ทานอาหารให้เพียงพอ เดี๋ยวจะอ่อนแอและไม่สบาย ก็อดปฏิบัติเลยซิครับ ถ้าคิดว่าการปฏิบัติสำคัญสุดผมว่า ควรทำให้สุขภาพแข็งแรง เพื่อจะได้มีกำลังกายในการปฏิบัติ

 

พืชผักไม่มีจิต
เป็นเพียงธาตุที่ก่อตัว เคลือนที่ไปมาได้เท่านี่น
บุคคลหรือสัตว์ ที่จิตออกจากร่าง(ตาย)
ร่างกายเหล่านั้น เรียกว่าศพ
เมื่อมีบุคคลใดนำมาต้มยำทำแกงเพื่อรับประทาน
จิตเจ้าของร่างก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บอีกแล้ว(ไปไหนต่อไหนแล้ว)
ฉะนั้น การสร้างกรรมก่อกรรมฆ่าชีวิต สิ่งมีชีวิตนั้นต้องมีจิตร่วมอยู่
ต้นไม้พืชผัก หรือแม้แต่พวกอมีบาทั้งหลาย ไม่มีจิต
เมื่อตัดกิ่งก้าน หรือผ่ากลางลำตัว ก็ยังสามารถงอกใหม่ได้
และเมื่อนำส่วนที่ถูกตัดไปปลูก ก็สามารถงอกเป็นต้นใหม่ได้
หรือแม้แต่ตัวที่ขาด ก็แบ่งเป็นสองได้อีก
สิ่งมีชีวิตที่จะก่อบาปกรรมให้ได้นั้น ต้องอาศัยจิตมาปฏิสนธิเพื่อเกิด
ไม่ได้เกิดขึ้นลอยๆเองโดยไม่ใช้จิตดั่งเช่นพืช
ฉะนั้น พืชก็ไม่ต่างจากธาตุในโลก ไม่ต่างจาก ดิน น้ำ ลม ไฟ
เพียงแต่เป็นธาตุที่เคลื่อนที่ได้เหมือนกับน้ำหรือลมนั่นแล
น้ำเคลื่อนที่ได้ ลมเคลื่อนที่ได้ แต่เราบอกว่าไม่มีชีวิต ไม่มีจิต
ที่เราบอกว่าพืชมีชีวิต ก็เพราะพืชมีระบบการสังเคราะห์แสง มีระบบการปรุงอาหาร
มีระบบบางส่วนที่เหมือนมนุษย์หรือสัตว์เท่านั้นเอง
ถ้ากินพืชกลัวบาป ขุดดินก็ต้องบาป เพราะทำร้ายโลก หายใจก็บาปเพราะเอาลมมาใช้
การหลีกไปทานเฉพาะผลไม้ ก็ไม่แตกต่างกัน เข้าทำนองเกลียดตัวกินไข่
หากมีความคิดเช่นนั้นแล้ว ไม่กินผัก กินแต่ผลไม้ ถ้ากลัวขาดสารล่ะก็
การเลือกทานไข่ไก่(ลม) ก็น่าจะเป็นทางเลือกที่ดี ได้สารอาหารมากมาย
กินสิ่งพวกนี้ไปก่อน จนกว่าจะเข้าใจในสภาพความเป็นจริงได้
เพราะตอนนี้คุณรู้สึกผิดกับการกินพืชผัก ถ้าไปกินตอนนี้ มันก็บาปเท่านั้นเอง
ไม่ใช่บาปเพราะกินผัก แต่บาปเพราะคุณกินแล้วอึดอัด กินแล้วเป็นทุกข์
เมื่อไรที่ปล่อยวางจากความคิดนั้นได้ คุณก็กินผักโดยไม่เป็นโทษได้

 

สงสัยดิฉันจะนอกรีตมากไปหน่อย เพราะที่ตปท
จะมีพวกที่เป็น fruitarian เยอะเหมือนกันคะ
เพราะตามไบเบิ้ลเอง เขาก็บอกว่าในสวนพระเจ้า
ที่ชื่อ อีเดน จริงๆมนุษย์ไม่ฆ่าสัตว์และทานแต่ผลไม้

และพอดีดิฉันได้ไปอ่านใน งานวิจัยของหมอ
ฝรั่งท่านนึงซึ่งบอกว่าเดิมนั้น มนุษย์จริงๆ ทาน
แต่ผลไม้ ไม่ทานเนื้อสัตว์

แต่เขาไม่ต้องการเผยแพร่เพราะกลัวส่งผลกระทบ
ต่อระบบสังคม และการกินปัจจุบัน ที่ส่วนใหญ่คนจะทานเนื้อเป็นหลัก

In 1979, Professor Alan Walker,
a Johns Hopkins University paleoanthropologist,
reported that preliminary studies
of unmarked tooth enamel in early hominoids
suggested that pre-human ancestors apparently
had a diet of mostly fruit. Walker said,
"I don't want to make too much of this yet.
But it is quite a surprise."

แต่ดิฉันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว แม้แต่ สิ่งของ อย่างตุ๊กตา
ถุงผ้า เฟอร์นิเจอร์ ใดๆก็ตามแต่ ดิฉันจะไม่ชอบเห็นมันบุบสลาย
จะรู้สึกเหมือนมันมีชีวิตแล้วต้องเอาไปจัดดีๆ เพราะลัวมันพัง

 

ส่วนตัวยังไม่คิดว่าถึงขนาดนั้นค่ะ ปัจจุบันยังทานไข่ค่ะ เพราะร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกัน แค่หยุดปีใหม่ ไม่มีไข่ขาย ดิฉันก็น้ำหนักลดแล้วค่ะ แค่ 1 อาทิตย์เอง ช่วงนั้นทานผลไม้แทนข้าวหลายมื้อเพราะไม่มีอะไรขายค่ะ แฟนก็ทักแล้วว่าผอมลง

โปรตีนจากพืช ตัวกรดอะมิโน ไม่เหมือนจากสัตว์ค่ะ (ทำให้ดิฉันต้องทานไข่ เพราะไม่ทานนมค่ะ)
ดิฉันความดันต่ำ เกร็ดเลือดต่ำ โลหิตจาง ฯลฯ สารพัดค่ะ
จึงทำหน้าที่ของโปรตีนซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ ทำให้ร่างกายเจริญเติบโตไม่ได้เท่าเนื้อสัตว์

ซึ่งตรงนี้ คิดแล้วคิดอีกว่า เพราะอะไร พระพุทธเจ้าท่านถึงว่า ทานเนื้อสัตว์ไม่ผิด (แต่ฆ่าแล้วผิด) เคยมีกระทู้นึงคุณดัชเชสถาม แต่ตกไปแล้ว ดิฉันเลยไม่ตอบต่อ

เพราะร่างกายแต่ละคนไม่เหมือนกันนั่นเอง พระพุทธเจ้าท่านคงทราบดี และ ให้เดินสายกลาง

แต่ได้แค่นึกค่ะ หวังเล็กว่าซักวันอาจจะเลิกทานไข่ได้เสียที (แค่หวังค่ะ แต่โดยสุขภาพคิดว่าไม่ได้ค่ะ) รวมทั้งต้องใช้ชีวิตอยู่ในสังคมอย่างไม่มีปัญหาด้วย

ยังหาไม่ทราบนะคะว่า ผลไม้ชนิดไหน พอจะมีกรดอะมิโนแทนเนื้อสัตว์ได้เหมือนกัน

 

ดิฉันตอนทานธรรมดามันก็ยังผอม ทั้งๆที่กินข้าวมื้อละครึ่งหม้อ
เป็นเพราะเป็นเด็กตู้อบตอนเกิด แต่ดิฉันก็ไม่เคยป่วยคะเพราะ
อยู่เมืองหนาว

 

อ้อ รู้สึกจะมีผลแอพพริค็อตนีแหละคะมีโปรตีนเยอะหน่อย
เพิ่ไปหาข้อมูลมา อันนี้เคยดื่มแบบสมูทตี้คะ

 

ตระกูลถั่วก็เยอะนะคะ

 

เพราะไม่ได้กินทั้งเป็น
ไอ้ที่ตายแล้วจะกินหรือไม่กินมันก็ตายอยู่อย่างนั้น
นั่งมองจนมันเน่ามันก็ไม่ฟื้น

แถมถ้ากินเข้าไป มันรวมเป็นเลือดเนื้อเดียวกับเราก็ถือว่าเป็นญาติ
สามารถรับบุญเราได้ด้วย

 

แล้วอย่าง ต้น หม้อข้าว หม้อแกงลิง กะ ฤษีตาไฟ
อะไรพวกนี้ที่ ทำกรรมกิน แมลงเข้าไป มันมีจิตไหมคะ

 

ปัจจุบันมันต่าางกับสมัยโบราณ เพราะสมัยนี้มีการฆ่าสัตว์
เพื่อมาให้คนกิน เป็นอุตสาหกรรมหลัก ของโลกหากคนพวก
นี้ไม่ทานเนื้อสัตว์สัตว์ก็จะไม่ถูกฆ่า

 

ขอแสดงความคิดเห็นนะครับ..
....เราปฏิบัติธรรมตามแนวทางพระพุทธเจ้าสอน พระองค์ทรงเคยอดมาแล้ว ตรากตรำมาแล้ว แต่นั้นก็ไม่ใช่หนทาง...พระองค์ท่านก็ ทานเนื้อ ผักผลไม้ ทุกอย่าง แต่ทรงสั่งสอนให้งดทานเนื้อ10 ชนิด(ถ้าจำไม่ผิด)...ดังนั้นเราปฏิบัติ ตามพระองค์ก็เดินตามทางที่พระองค์สอน....เนื้อสัตว์เราทานน้อยลงหรือนานๆครั้ง แค่ที่ร่างกายต้องการ ผักผลไม้ ทานปกติ..แล้วร่างกายเราจะมีพลัง เพื่อมาต่อสู้กับ ทุกข์ที่เกิดจากการปฏิบัติ...หากร่างกายเราทุกข์ หมดแรง..กำลังใจในการต่อสู้นั้นใช่จะมีมากมายมหาศาลได้..แค่ความคิดเห็นครับ ลองหันมาทานอาหารครบ 5หมู่แล้วจะมีกำลังต่อสู้...ทั้งในทางโลกและทางธรรมครับ..

 

จะไปเป็นกรรมกับจิตใดล่ะครับ ในเมื่อไม่มีจิต
เป็นแค่วัตถุธาตุเท่านั้นเอง
ก็เหมือนแมลงที่ตกลงไปในน้ำ แล้วก็ตายนั่นแหละ
จะไปโทษใครไม่ได้ และก็ไม่ได้เป็นกรรมกับน้ำด้วย

 

ขอโทษนะครับ ผมว่าคุณกินมังสวิรัต มานานแล้ว จนตอนนี้คุณดูผอมไปเลยเหมือนคนไม่แข็งแรง บางทีหันกลับมากิน ไก่ กิน หมู กิน ปลา บ้างก็ดีนะครับ ไม่เป็นไรหรอกครับ

 

ดิฉันทำไม่ได้อะคะ มันเหมือนกับบอกให้ ไปกินเนื้อหมา
หรือ เนื้อ คน นะคะ และอีกอย่างสัตว์มันเจ็บก่อนมันจะตายอะคะ

 

ขอบคุณที่บอกคะ สรุปก็คือ สิ่งมีชีวิตใดๆก็ตามแต่ที่ไม่มี
สมองล้วนไม่มีจิต สงสัยดิฉันจะจิตละเอียดเกินไป
แม้แต่ไปหักต้นผักชี มันมีน้ำสีเขียวไหล หรือเวลาหั่นหัวหอม
แล้วเจอไส้มัน พอเราไปใส่ตู้เย็น หางมันยาวขึ้นนะคะ
ก็เกิดความรู้สึกสงสารว่ามันยังมีชีวิตอยู่ เลยเอาไปฝังดินคืน

สวัสดีใหม่ คะ

 

อีหนูเอ๋ยลุงก็ทาน มังสวิรัติ เพราะ ว่าโดยส่วนตัวก็สมาทานศีลของฝ่ายมหายาน อยู่ ก็ถ้าศีลข้อที่หนึ่งห้ามฆ่าสัตว์เราทานเนื้อสัตว์มันก็ยังไงๆๆอยู่ ที่นี้ประเด็นในพุทธศาสนาเรา ก็คือทำอะไรอย่าสุดโต่งเกินไป ในกรณีที่ขาดโปรตีนและแพทย์แนะนำให้ทานเนื้อหรือพืชตระกูลถั่ว ถ้าเห็นว่าจำเป็นก็สมควรต้องทานเพื่อเลี้ยงร่างกายของเรา ทีนี้ขอยกตัวอย่างศาสนาไชนะ ศาสนานี้ก็มีสาวกสองพวกคือพวกที่สุดโต่ง กับพวกที่ไม่โต่ง พวกเดินทางสายกลางทีนี้พวกสุดโต่งนี้ก็ถูกวิจาณณ์ในคัมภีร์ฝ่ายพุทธเอาไว้มากมายนักรวมไปถึงประเด็น มังสวิรัติ นี้ด้วย กล่าวคือก็คิดคล้ายๆๆกับเอ็งนี่แหละ เรื่องการกินต้องเข้าใจว่าคนในศาสนานี้เป็นพวกมังสวิรัติ มาก่อนใครทั้งหมด ก่อนพวกฮินดู พวกพุทธมหายานซะอีก ที่นี้ถ้าสุดโต่งถึงขนาดว่านี่ก็กินไม่ได้นั้นก็กินไม่ได้จนในที่สุดเป็นการทำร้ายสุขภาพร่างกายของตัวเอง นี่เรียกว่าสุดโต่งเกินไป

ทีนี้มาที่ประเด็นทางปรัชญา ก็ขอให้เข้าใจว่าเราเป็นสิ่งมีชีวิตเราจำเป็นต้องกินชีวิตเพื่อให้ชีวิตของเราดำรงอยู่ได้นี่เป็นเรื่องของธรรมชาติ ที่นี้พืชมันก็มีชีวิตใครว่าพืชไม่มีชัวิตนี่มันโง่นัก ปรัชญาตะวันออกพุทธ ฮินดู ไชนะ ท่านพูดมาหลายพันปี แล้ว ทีนี้มาที่วิทยาศาสตร์ปัจจุบันท่านก็ยืนยันตรงกัน ท่านยอมรับว่าพีชมีชีวิตมันสืบพันธ์ได้ เติบโตได้ และตอบสนองต่อสิ่งเร้าได้ ที่นี้เขาก็ศึกษาจนบางท่านแน่ใจว่าพืชมันมีจิตใจ อย่างเขาทดลองเอามีดไปตัดใบมันแล้วใช้เครื่องมือต่อเพื่อวัดว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม ผลก็คือถ้าเราไปคุกคามมันเข็มก็จะสั่นหมายความว่ามันตกใจ ทีนี้เขาสัมผัสมันด้วยความรักเข้ามันก็สั่นอีกแต่สั่นในแบบแผนที่นักวิทยาศาสตร์เขาเชื่อว่ามันดีใจ ต้นไม้แถวบ้านลุงเมื่อก่อนมันมีต้นมะม่วงมันไม่ออกลูกมานาน พอเจ้าของมันว่าเดี๋ยวจะตัดมึง ไม่กีเดือนมันออกลูก อีกอย่างต้นไม้บางต้นเมื่อก่อนมันไม่มีพิษพอสัตว์ไปกินมันเข้านานวันเข้ามันสร้างพิษขึ้นมาเพราะมันไม่อยากถูกกิน หรือบางต้นพอมันถูกมดถูกแมลงรุกรานมันส่งสารเคมีไปบอกเพื่อนมันให้ผลิตสารออกมาแล้วมกแมลงจะไม่กล้าเข้าใกล้ แล้วมันจะไม่มีความรู้สึกจิตใจได้ยังไง เพียงแต่อาจจะไม่พัฒนาขึ้นมาให้ซับซ้อนเหมือนสัตว์ ทีนี้พวกเชื้อโรคอะไรทำนองนี้มันก็มีชีวิตมีจิตใจเพียงแต่ไม่ซับซ้อนเท่ามนุษย์วิทยาศาสตร์มันรู้มาหลายร้อยปี ทีนี้พวกนี้มันก็อยู่ในร่างกายเรานี่แหละ บางพวกก็ดีช่วยในการย่อยอะไรทำนองนี้ บางพวกก็เป็นอันตรายร่างกายเราก็สู้กับมันผลิตเมล็ดเลือดขาวมากินมันทำลายมันมันตายกันเป็นหลายล้านในร่างกายเรา จะบอกพวกนี้ไม่มีจิตใจมันก็ไม่ได้เพราะมันแสดงให้เห็นว่ามันคิดรู้สึกได้ในระดับหนึ่ง


ทีนี้เราจะทำยังไง เห็นไหมถ้าเราสุดโต่งมาก็คงไม่สบายใจเพราะเราฆ่าไอ้พวกนี้วันล่ะเท่าไหร่ล่ะ ไปคิดเอา นี่วิตกจริตว่านั้นก็กรรมนี่กรรมนี่คงจะบ้า กรรมเขาวัดกันที่ตัวเจตนาอีหนู เรามีเจตนายังไงล่ะตอนที่กินนี่ ถ้าเจตนาบริสุทธฺคือกินเพราะเป็นความจำเป็นของชีวิตเป็นธรรมชาติของชีวิต เราต้องบริโภคพลังงานจากการกินอาหารกินเซลล์พืช เซลล์สัตว์ มันก็ไม่เป็นกรรมเป็นอกุศลกรรมดอก แต่ถ้ากินแบบหลงคือเสพติดรสชาติรสอร่อยนี่แหละเป็นปัญหาแล้ว หรือไปเบียดเบียนเขาฆ่าเอามากินเล่นโดยไม่มีความจำเป็น อะไรทำนองนี้นี่ก็เป็นอกุศลกรรม

อีกอย่างน้ำ แร่ธาตุอะไรทั้งหลายพวกนี้บางคนว่ามันไม่มีจิตใจ ถ็ถามหน่อยว่าตัวเรานี้มาจากไหนก็มาจากดิน น้ำ ลม ไฟ มันมารวมกันไม่ใช่หรือแล้วก็เกิดพัฒนาไปจนมีชีวิตมีจิตใจขึ้นมา พูดง่ายๆๆว่าจิตมันก็เกิดจากวัตถุ(จะมองกลับกันก็ได้) มันเป็นปัจจัยแก่กันและกันเหมือนดีชั่ว ขาวดำ มันแยกขาดกันไม่ได้ดอก พุทธศาสนาเราจึ่งมันเรียกนามรูปติดกันไป เพื่อเน้นย้ำว่าจิตกับวัตถุนะมันเป็นปัจจัยกันมันแยกขาดกันไม่ได้ มิจฉาทิฏฐิก็คือความคิดที่ว่าจิตอย่างวัตถุอย่าง จนมันเกิดสองขั่วจะฆ่ากันตาย ขั่วหนึ่งคือพวกวัตถุนิยมจิตไม่มีมีแต่วัตถุ อย่างที่วิทยาการฝรั่งกระแสหลักมันเป็นกัน อีกขั่วหนึ่งคือขั่วจิตนิยมวัตถุเป็นมายาไม่มีจริงจิตนี่แหละจริง พวกนี้ก็คือศาสนาทั้งหลายและมันก็ตีกัน ดังนั้นเป็นศิษย์เพราะพุทธเจ้าก็อย่าไปบ้าตามเขา


ทีนี้เรามาทีทำไมเราถึงเป็นมังสวิรัติ ก็เพราะเราต้องการลดการเบียดเบียนบ่มเพาะความเมตตากรุณาในใจเราไม่ใช่หรือ ถ้าไม่ได้เป็นเหตุผลนี้แล้วเราจะทำไปทำไมล่ะ ดังนั้น ถ้ามันโต่งจนเบียดเบียนตัวเองจนตัวเองเจ็บไข้ได้ป่วยนี่มันก็เรียกว่าผิดวัตถุประสงค์เพราะ การลดการเบี่ยดเบียนบ่มเพาะความเมตตากรุณานั้นต้องนับตัวเองเนื่องเข้าไปด้วย ดังนั้นถ้าจำเป็นต้องทานเนื้อพืชมีหัวหรืออะไรก็ตามก็ขอให้อาหารทุกอย่างที่กินนี่ ในตอนกินก็จงกระทำด้วยความคารวะบูชา เถิด สำนึกในบุญคุณของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายหรืออะไรก็ตามที่กินให้มากๆๆ เหมือนคนแก่สมัยก่อนเขาสอนให้ลูกหลานสำนึกในบุญคุณของอาหารของข้าว ให้ถือว่าสิ่งเหล่านั้นจะดำรงอยู่ในกายเราเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ประเสริฐในตัวของมนุษย์เถิด

 

สองคนนี้ใครราศรีดีกว่ากัน คนหนึ่งชอบที่จะงดอาหาร ในส่วนที่จำเป็นต่อร่างกาย

กลายเป็นโรคคลั่งผอม จนเกินพอดี ส่วนอีกคนก็ดูเอา

<IMG src='http://picth.com/get/gGIJX/18-horz.jpg' width=350>​

 

ตอนนี้เลยทานโปรตีนเสริมคะ อย่าง นมโปตีฟา แต่ก็ไม่เคยป่วยคะ แต่ใจจริง คือไม่ชอบ
ไม่อยากกิน มันรู้สึกเหมือนกินน้ำหนองน้ำเหลืองอะไรที่เอามาจาก
สิ่งมีชีวตอื่น เป็นอย่างนี้ตอนแรก สมัยเด็กๆ กินแกงจืดหมูสับ
พอเคี้ยวๆอยู่ในปากมันนุ่ม แล้วก็พลอยรู้สึกว่า มันเป็นสิ่งมีชีวิต
ที่น่ารัก ไม่ควรกินมัน อะไรแบบนั้น

 

คนริมซ้ายนั้นผอมกว่ามะเร็งอีก

ดิฉัน ผอมแบบสูงเพรียว เหมือนเด็กผู้ชายฝรั่งอายุสัก 13-15 ประมาณนั้น
ผอมบาง หุ่นตรงๆ สมัยก่อนนี้ใส่ชุดผู้ชาย ตัดผมสั้นบ็อบแบบ
ผู้ชายตลอด เพิ่งจะมาเริ่มใส่ชุดผู้หญิงก็ไม่กี่ปีนี้เองแต่ก็ยังใส่แนว
อิสลามคือปิดทั้งตัว แขนยาวกระโปรงยาว