เป็นพระแต่ไม่อยู่วัด

ถาม : เอ๊ะ..! ท่านครับ ทำไมมานอนที่นี่ได้..ไม่ผิดหรือครับ?

ตอบ : "ไม่ได้นอนกับผู้หญิงนี่หว่า..! ตูนอนคนเดียว"

ถาม : แต่ที่นี่ไม่ใช่วัด ไม่ใช่...?

ตอบ : พระเขาไม่ได้บังคับว่าให้ต้องอยู่วัด เขาใช้คำว่าให้อยู่ในที่สงัด

ที่สงัดนั้นจำเป็นสำหรับการปฏิบัติขั้นแรก พอเลยจากนั้นไป ถ้ากำลังใจทรงตัว อยู่ที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น

ถาม : ไม่มีบทบัญญัติเลยว่าต้องเป็นวัดเท่านั้น?

ตอบ : ท่านบอกว่าอยู่ที่ไหนก็ได้ จะอยู่ในป่าช้า อยู่ในป่าชัฏ อยู่ในบ้านร้าง อยู่ในเรือนว่าง อยู่ในกองเกวียน

กองเกวียนนี่ยุ่งกว่านี้อีกเยอะ เพราะสมัยก่อนเขาเดินทางกัน บางครั้งครึ่งค่อนปี ไปกับกองเกวียน เขาให้จำพรรษาในกองเกวียนได้

คราวนี้ก็มีการว่ากำหนดเขตติจีวรวิปปวาส คือ เขตที่ภิกษุจะอยู่ได้โดยปราศจากไตรจีวรได้

การกำหนดเขตจะอยู่ประเภทที่เรียกว่าผ่อนผันมาก คือให้สุดระยะของกองเกวียน แล้วคิดดูว่าถ้าเกวียนสักร้อยเล่ม..? แต่ว่านี่เป็นพุทธบัญญัติพระองค์ท่านผ่อนผันให้จริงๆ ว่า คนที่มีความจำเป็นต้องไปกับกองเกวียนขนาดนั้น ต้องได้รับความลำบากเรื่องอื่นพอแล้ว

เพราะฉะนั้น เรื่องไตรจีวรก็เลยผ่อนผันให้ว่า เขตอยู่ปราศจากไตรจีวร ให้สุดระยะของกองเกวียน ไม่อย่างนั้น ถ้าเขาเกิดจอดเกวียนลงแล้ว ตัวเองอยู่ท้ายกองเกวียน แล้วจะต้องเดินไปฉันข้างหน้า ต้องแบกของทุกอย่างไปด้วยก็แย่เหมือนกันใช่ไหม? พระองค์ท่านจึงอนุญาตให้


สนทนากับพระอาจารย์เล็ก สุธมฺมปญฺโญ
ณ บ้านอนุสาวรีย์ฯ เดือมิถุนายน พุทธศักราช ๒๕๔๔



ที่มา : http://www.watthakhanun.com/webboard/showthread.php?t=2097



.