เพราะเราไม่รู้จักตัวบุญ

::: เพราะเราไม่รู้จักตัวบุญ :::

"..... เงินทองของเราทั้งหมดที่ร่วมกันทำสิ่งเหล่านี้ ที่ขวนขวายกันมาทั้งหมดนั้นมันเป็นเงินของโลกเป็นทรัพย์ของโลก เราไม่ได้ขาดทุนไม่ได้อะไรทั้งนั้น มีแต่กอบกำไรทั้งนั้นเพราะนั่นคือบุญกุศลของทุกคนที่ได้รับกันในปัจจุบัน แต่บุญกุศลทำไมหรือ เราจึงไม่รู้สึกว่าเราได้บุญกุศล เพราะเราไม่รู้จักตัวบุญตัวกุศล ถ้าเราไม่รู้จักตัวบุญตัวกุศลการที่เราจะสละทรัพย์สักพันสักร้อยมันเป็นการสละที่ยากรู้สึกจะเข็ญใจพอสมควร แต่ถ้าว่าเรารู้จักบุญรู้จักกุศลแล้ว มันจะสละหมดเนื้อหมดตัวแทบจะไม่มีอะไรเหลือด้วยซ้ำไปเพราะว่ารู้จักว่าบุญคืออะไร กุศลคืออะไร ที่นี้ถ้าการรู้จักบุญรู้จักกุศลดีแล้ว ความที่เราจะคิดไปเอารัดเอาเปรียบของคนเราจะไปคิดขโมยของคนนั้นของคนนี้มันจะไม่มีแก่เราเลย เพราะว่าเราเป็นผู้สละแล้ว และความเบียดเบียนอีกเช่นเดียวกันเมื่อเรารู้ความเบียดเบียนเป็นโทษความไม่เบียดเบียนไม่เป็นโทษ เราจะเป็นผู้ที่ไม่คิดเบียดเบียนใครเหมือนอย่างหลวงพ่อหลวงพ่อพูดได้เลยว่าหลวงพ่อไม่เบียดเบียนใคร และใครก็เบียดเบียนหลวงพ่อไม่ได้ หลวงพ่อไม่ด่าใคร ใครก็ด่าหลวงพ่อไม่ได้ หลวงพ่อไม่ตำหนิติเตียนใครว่าร้ายใคร เสียดสีใคร นินทาใครใครก็ว่าร้ายหลวงพ่อไม่ได้ เสียดสีนินทาหลวงพ่อไม่ได้ ถึงเสียดสีนินทาอยู่ก็ไม่ถึงตัวหลวงพ่อเพราะหลวงพ่อไม่เอาอะไรที่เป็นของที่เราไม่ต้องการอะไรที่เป็นของเราไม่ปราถนาไม่เห็นมีใครเอาไปซักคนนี่ เมื่อคำด่าคำว่าคำติฉินนินทาเป็นของไม่ดีจะเก็บไว้ทำไมจะใส่ไว้ในใจทำไมถอดทิ้งเสียให้หมดอย่าให้มีในจิตในใจของเราเพราะไม่เป็นประโยชน์ส่วนใดเลย แก่หัวใจของเราเป็นแต่โทษฝ่ายเดียว..."

ส่วนหนึ่งของพระธรรมเทศนา วันพ่อ 5 ธค. 54 ณ สำนักปฏิบัติอัญญาวิโมกข์ฯ
หลวงพ่อครูบาเจ้าเพชร วชิรมโน