เราผิดมากไหมค่ะ

ตอบคำถามคุณก่อนนะครับว่า ความรู้สึกที่เกิดขึ้นนั้นมันเป็นเพราะคุณกำลังมองในมุมแบบโลก ๆ (เช่นเดียวกับที่ผมมอง) ว่ามันดูงี่เง่า เอาไปให้แม่งยืมได้ยังไง ไอ้นั่นแม่งก็เลวเสือกไม่คืนเงินแม่กู ฯลฯ มันจะมีความรู้สึกสารพัดครับ แต่ทั้งหลายทั้งปวงนั้น "มันอยู่ที่ใจเรา" ครับ หากคุณเลือกที่จะให้อภัยแม่ของคุณ เพียงคุณเปิดใจบอกกับตัวเองว่า ชั้นให้อภัยกับแม่ของชั้น กับสิ่ที่เกิดขึ้น มันผ่านไปแล้ว และปัญหาจะต้องแก้ได้อย่างแน่นอน

สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นถ้าผมจะบอกว่า มันไม่ใช่ทั้งความผิดและถูก คงฟังดูเหมือนพวกเหยียบเรือสองแคม แต่ความจริงก็คือ ในเวลานั้นคุณพูดด้วยอารมณ์ เจตนาที่จะอาฆาตแม่คุณเองจริง ๆ แล้วไม่มี (เพราะถ้ามี คุณคงไม่มาตั้งกระทู้ถามแบบนี้) เมือเป็นเช่นนี้แล้ว เพียงคุณวางใจเสียใหม่ว่ามันผ่านไปแล้ว และคุณให้อภัยแม่ของคุณ คุณกลับไปหาแม่ของคุณและบอกว่า "หนูขอโทษ หนูให้อภัยแม่ทุกอย่าง" แค่นั้นครับ แม่มีพระคุณมากมาย ความพลาดพลั้งของแม่คุณที่เกิดขึ้นถือเป็นเรื่องเล็กน้อยครับ เพราะมันเป็นเพียง "เรื่องภายนอก" เงินทองไม่ตายหาใหม่ได้ครับ แต่แม่คุณมันหาใหม่ไม่ได้ถ้าเค้าตายไปแล้ว ไม่ว่าจะมีเงินซักเท่าใดก็ตามครับ

ส่วนเรื่องของคุณพ่อกับปัญหาเงินที่เกิดขึ้นนั้น ขอให้ตั้งสติและคิดดี ๆ ว่า แหล่งที่มาของเงินไม่ได้มีแหล่งเดียว กู้กับ กยศ. ได้มั้ย ทำเรื่องกับธนาคารได้มั้ย แก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้น หลังผ่านพ้นไปมาคิดต่อว่า แล้วจะต้องทำยังไงถึงจะอยู่ได้ มนุษย์เราถ้ายังไม่ตายขาดจากโลกนี้ไป มันต้องเจอปัญหาตลอดครับ ขอให้ผ่านไปได้ครับ

 

"แม่ฉันถามว่า ให้อภัยแม่ได้ไหม ฉันตอบด้วยอารมณ์ว่า ไม่ได้จนกว่าจะได้เงินคืนมา"

อ่านประโยคนี้ ที่แม่ถามว่าให้อภัยแม่ได้ไหม แล้วสะเทือนใจ ใจจะขาด สงสารคุณแม่น้องมากๆคะ ตอนที่แม่พูดประโยคนี้แม่คงเจ็บปวดและรู้สึกผิดมากๆเลย


เพื่อนแม่ของน้องยืมไปทำบุญไปให้ลูกบวช แม่น้องก้อยากจะช่วยเหลือ แม่ก้คงไม่คิดหรอกนะคะว่าจะไม่ได้เงินคืน
นเมื่อเงินมันหายไปแล้ว จะมาคาดคั้นกับแม่ว่าเอาเงินไปทำอะไร มันก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แถมยังทำให้พ่อแม่ทะเลาะกันอีก แค่นี้แม่น้องก้คงรู้สึกผิดรู้สึกเสียใจมากแล้วคะ

อย่าเพิ่งคิดว่าพี่ไม่เข้าใจนะคะ พี่อาจจะรักแม่มากเกินเลยรู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องแบบนี้ พี่ก้เคยเจอเหตุการณ์หมือนน้อง แม่เอาเงินเก้บแล้วก้เอาทองพี่ไปขาย จนหมดเลย จำนวนเงินมันอาจจะไม่เยอะสำหรับคนรวยๆ แต่มันเยอะสำหรับพี่
มากๆ แล้วมันก็จำเป้นสุดๆสำหรับพี่ตอนนั้นเลย พอพี่รุ้พี่ก้บอกแม่ว่า แม่อย่าคิดมากนะไม่ต้องรู้สึกผิดด้วย ไม่เป้นไร พี่ต้องรีบปลอบแม่ก่อนไม่งั้นแม่คงจะเสียใจ

วันที่พ่อพี่รู้พ่อพี่ก็โกรธ แต่พี่ก็บอกพ่อว่าห้ามโกรธ ห้ามไปว่าแม่ด้วย พ่อพี่ก้เลยไม่ว่าไร เหตุการณ์นี้ก็เลยผ่านมาได้พ่อกับแม่พี่ก็เลยไม่ทะเลาะกัน

เรื่องเรียนต่อก้สำคัญ เรื่องครอบครัวก้สำคัญ ยังไงน้องก็อย่าโกรธแม่เลยนะคะ เราเป้นลุกอะไรที่พูดไกล่เกลี่ยไม่ให้พ่อกับแม่ทะเลาะกันได้มันก็ดีคะ
อย่างน้อยครอบครัวเราก้จะได้อบอุ่น ท่านทั้งสองก็มีพระคุณกับเราทั้งคู่ ยังไงก้ขอให้ผ่านเหตุการณ์ที่บ้านของน้องในครั้งนี้ผ่านไปด้วยดีนะคะ

 

1.เงินไม่ได้คืนหรอก
2.บอกพ่อไปตามจริง

การที่โกหก แล้ว ผลเป็นยังไง ตอนนี้ คงได้คำตอบ

3.เงินแม่หมดแล้ว เงินพ่อไม่พอ จขกท ไปปรึกษา อาจารย์ ดูครับ ว่ามีทางไหนบ้าง ที่จะ ช่วยเหลือได้ เช่น กองทุน ต่างๆในที่เรียน ของ จขกท

4.สุดท้าย ไปขอขมา พ่อ กับ แม่ ให้เรียบร้อย ตัดกรรม เรื่องราวต่างๆ จะได้ดีขึ้น ครับ

 

อยู่มหาลัยแล้วนะคะ พูดดิฉัน ก็ได้ ให้มันสุภาพหน่อยจ้ะ ไม่ใช้แบบพวกป้าๆชาวบ้านหลายๆคนที่ออกรายการทีวี อายจะพูดใช้ศัพท์นามเรียกตัวเองว่า ดิฉัน แก่ปูนนู้นใช้แทนตัวเอง หนู บ้าง, ชื่อ ตัวเอง ต็อม บ้าง บุ๋ม บ้าง กับคนอายุคราวลูกคราวหลาน

แล้วถ้าจนมากนักก็ โตป่านนี้ไม่ไปทำงานหารายได้ พิเศษละคะ? จะมา ขอเงินพ่อแม่อยู่ทำไม ? นี้ดิฉันนะอยู่ต่างประเทศนะ มีคนบางคนที่ดิฉันรู้จัก ขนาด เขารวยมีบ้านหลังเท่าคฤหาสน์ เตียงใหญ่เท่าจ้าวนอน ลูกสาวเขาอายุแค่ 15 ลูกชาย 13 ขวบ เขายังไปหางานพิเศษทำเองเลย ไม่ต้องมาเกาะพ่อเกาะแม่
แต่ทำไมพวกทีว่าจนนักหนา นี้พ่อแม่สปอยกันจัง แถมลูกยังเกเรอีก

และเงินค่าเทอมมหาลัยรัฐนะมันสูงเท่าไรกัน บางคนเขาทำกะขายเคเอฟซี, โออิชิ ยังได้กันตั้ง 4000-6000 ดิฉันสงสานแม่คุณเหลือเกิน มีลูกที่มาเกาะกิน แล้วยังไปด่าแม่อีก เงินก็เงินของแม่ แม่เขาคงให้เพื่อนยื้มลูกชายบวชได้บุญ ดิฉันไม่ร็หรอกนะว่ามันเป็นเงินเท่าไร ถ้าเป็นแสนก็เกินไป แต่ถ้าไม่กี่หมื่นก็ถือว่า แม่เขาเอาไปทำบุญ

คุณนะออกไปหางานพิเศษทำเถอะ ถ้าพ่อแม่เงินไม่พออย่างงั้นนะ ไม่สงสาน ท่านบ้างเลยหรอ

รู้ไมอย่างหนึ่งจริงแท้แน่จริที่ดิฉันเห็นมา มนุษย์ทุกคนที่มีชีวิตที่ดี ไม่เคยเห็นเขาเถียงหรือ แม้แต่ด่าพ่อแม่

 

ขออภัยด้วยครับ อ่านแล้วสะเทือนอารมณ์ใจอย่างยิ่ง
จริง ๆแล้วไม่มีใครทุกข์ไปมากกว่าใครหรอกครับ
ไม่ว่าจะทั้งคุณ หรือคุณพ่อ หรือแม้แต่คุณแม่ ก็ตาม

กาลเวลามันเปลี่ยนแปลงไปเสมอ เดินหน้าแล้ว ไม่มีถอยหลังครับ
ขอเล่าสักนิดนึง คือ ก่อนที่คุณแม่ผมจะเสีย ท่านเคยเล่าให้ผมฟังเสมอครับว่า
ท่านอยากจะใช้ชีวิตที่ สุข สงบ ๆ หนีจากแสง สี เสียง อันวุ่นวาย
ไม่ต้องมีอะไรมากมาย ขอแค่กระต๊อบเล็ก ๆ มีโอ่งใส่น้ำน้อยๆ
มีสวนสักหน่อยนึงไว้ให้ปลูกผัก ก็พอแล้ว... นี่คือสิ่งที่คุณแม่ผมใฝ่ฝันมาเสมอครับ
และนี่คือ ความเสียใจและเสียดายของลูกคนหนึ่ง ที่ ณ วันนี้ไม่มีโอกาสได้ทำให้ท่านแล้ว
เพราะอย่างน้อยก็เพื่อ ความสุขใจในบั้นปลายของชีวิตหนึ่ง ซึ่งเป็นผู้ที่ให้กำเนิดเรามา...

ทุกวัน ๆ คนเรามีเวลาให้ตัวเอง24 ชั่วโมง เราทำโน้น นี่ นั้น แข่งขันกับเวลาตลอด
แต่...เรามีเวลาให้ท่านมากสุดกี่ชั่วโมงต่อวัน เราสละเวลาเพื่ออยู่นั่งเป็นเพื่อนท่านกี่นาที
ยามที่ลมหายใจท่านมีอยู่ เราลืม แต่เมื่อลมหายใจท่านหายจากไป เราจำ

ถ้าย้อนเวลาได้ ผมจะสร้างกระต๊อบและจะไปอยุ่กับคุณแม่
จะหนี แสง สี เสียง ทิ้งตำแหน่ง หน้าที่ เงิน ทอง อยากจะใช้เวลาทั้งหมดเพื่ออยู่ดูแลท่าน
จนกว่าท่านจะหมดลมหายใจ

จะเป็นอะไรไม่สำคัญ จะรวย หรือ จน ไม่ว่าจะสูง หรือ ต่ำ ไม่ใช่สิ่งที่วัดค่า
ความสุขทางใจ มันไม่ต้องไปเสาะแสวงหา เราหยุด เราพอ เราสุขใจ

สัจธรรมความจริง มันผ่านมาแล้ว ผ่านไป ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ แน่นอน ไม่จากกันวันนี้ ก็ต้องวันหน้าครับ
ไม่ต้องถามใครว่า เรื่องนี้ หนูควรจะให้อภัยคุณแม่ไหม
แต่อยากจะให้ลองถามกลับคุณแม่ไปว่า มีเรื่องไหนบ้างที่คุณแม่ไม่เคยให้อภัยหนู

ณ ตอนนี้ท่านทั้งสองยังอยู่กับเรา อะไรที่เราทำให้ท่านทั้งสอง สุข สบาย ได้บ้าง
หนูรีบทำเถิด....อย่าได้โกรธเคืองท่านเลยนะ มีวิธี มีทางออกหลายหลาย
ขอจงลองมองมุมที่กว้าง ๆ ลองตั้งสติแลัวพิจารณาใคร่ครวญดู เป็นกำลังให้ครับ

 

ผมไปเจอมา อ่านมานะครับ ไปบนกับเทวดา (หรือพระรัตนตรัยนี่แหละ ขอบารมีพระท่านช่วย)อะไรประมาณนี้ ขอให้ได้เงินมาคืน แล้ว ก็คนที่ยืมไปก็เอามาคืน ผมอ่านมานะ (จําไม่ค่อยได้แต่ประมาณนี้แหละครับ)

แต่อย่าไปด่าพ่อแม่ครับ ขอขมาท่านเถอะ ลองคิดดูพ่อแม่คุณเลี้ยงคุณมาจนโต ลําบากแค่ไหนคิดดูเอาเองละกัน แล้วก็ตั้งใจว่าจะเลี้ยงดูท่าน เหมือนตอนท่านเลี้ยงเรามา

เงินไม่ตายก็หาใหม่ได้ ลองท่องคาถาเงินล้านดู(หลวงพ่อพระราชพรหมยานท่านให้มา) มีคนท่องหลายคนแล้วได้ผลดี รวมตัวผมด้วย

 

ควรพูดความจริงกันทั้งครอบครัว คือ พ่อ แม่ และคุณเอง ว่าเงินไปไหน แม่ควรสารภาพตรงๆ ผิดก็ยอมรับ แล้วร่วมกันทางออกเงินค่าเทอม ให้ผ่านช่วงนี้ไปก่อน

เงินที่แม่ให้เพื่อนยืม (น่าจะยืมปากเปล่า) ค่อยๆทวงคืน แต่คิดว่า เขาจะเบี้ยวสะมากกว่า เป็นบทเรียนว่า เรื่องเงินอย่าให้ใครยืม (ยืมแบบชาวบ้านถูกเบี้ยวเห็นมาหลายรายแล้ว)

 

ผมว่าไม่ต้องเสียใจมากนักกับการกระทำที่ได้ทำไปแล้ว แต่ว่าต้องไปขอโทษแม่ของคุณให้ได้นะแล้วต้องพยามอย่าทำอีก ผมเองไม่เคยด่าพ่อแม่หรือเถียงต่อหน้าตรงๆแต่ชอบมีจิตที่ไม่พอใจอยู่ข้างในประจำเพราะสมัยเรียนพ่อแม่หาเงินผมช่วยงานบ้างไม่ช่วยบ้างก็ไม่เป็นไรมันก็เลยยังไม่เจอกรรมที่ทำกับพ่อแม่เหมือนตอนนั้นผมอาศัยบุญของพ่อแม่ก็ไม่รู้สึกเดือดร้อน แต่มาทุกวันนี้เหมือนกรรมตามทันก็เสียใจกับช่วงนั้นมาก คุณยังไม่สายแน่นอนอนอะไรผ่านแล้วก็แล้วไปสำคัญที่สุดคือปัจจุบันครับ

 

เห็นด้วยกับทุกๆความคิดเห็นค่ะ น้องควรจะไปกราบขอขมาขออโหสิกรรมต่อคุณพ่อและคุณแม่


ปัญหามันเกิดขึ้นแล้ว ช่วยกันหาทางแก้ไขดีกว่า อยาไปโทษกันเลยค่ะ ส่วน้องถ้าอยากช่วยครอบครัว

รวมทั้งช่วยตัวเองด้วยละก็ ลองหางานพิเศษทำดูซิคะจะได้แบ่งเบาภาระทางบ้านได้บ้าง


สู้ๆค่ะ พี่เป็นกำลังใจให้


เถียงพ่อแม่ ดุ่ด่าว่ากล่าวหรือทำให้ท่านเสียใจร้องไห้นั้น บาปมากค่ะ ต่อไปจะทำมาหากินไม่ขึ้น


เพราะพี่เคยทำมาหมดแล้ว ต่อให้ขอขมาขออโหสิกรรมก็ยังไม่ช่วยอะไร วันนี้น้องยังไม่รู้ได้หรอกค่ะ


แต่วันข้างหน้าเมื่อกรรมตามทันน้องจะรับรู้ได้ ต่อไปอย่าทำอีกนะคะ

 

อยู่มหาลัยแล้วนะคะ พูดดิฉัน ก็ได้ ให้มันสุภาพหน่อยจ้ะ ไม่ใช้แบบพวกป้าๆชาวบ้านหลายๆคนที่ออกรายการทีวี อายจะพูดใช้ศัพท์นามเรียกตัวเองว่า ดิฉัน แก่ปูนนู้นใช้แทนตัวเอง หนู บ้าง, ชื่อ ตัวเอง ต็อม บ้าง บุ๋ม บ้าง กับคนอายุคราวลูกคราวหลาน

แล้วถ้าจนมากนักก็ โตป่านนี้ไม่ไปทำงานหารายได้ พิเศษละคะ? จะมา ขอเงินพ่อแม่อยู่ทำไม ? นี้ดิฉันนะอยู่ต่างประเทศนะ มีคนบางคนที่ดิฉันรู้จัก ขนาด เขารวยมีบ้านหลังเท่าคฤหาสน์ เตียงใหญ่เท่าจ้าวนอน ลูกสาวเขาอายุแค่ 15 ลูกชาย 13 ขวบ เขายังไปหางานพิเศษทำเองเลย ไม่ต้องมาเกาะพ่อเกาะแม่
แต่ทำไมพวกทีว่าจนนักหนา นี้พ่อแม่สปอยกันจัง แถมลูกยังเกเรอีก

และเงินค่าเทอมมหาลัยรัฐนะมันสูงเท่าไรกัน บางคนเขาทำกะขายเคเอฟซี, โออิชิ ยังได้กันตั้ง 4000-6000 ดิฉันสงสานแม่คุณเหลือเกิน มีลูกที่มาเกาะกิน แล้วยังไปด่าแม่อีก เงินก็เงินของแม่ แม่เขาคงให้เพื่อนยื้มลูกชายบวชได้บุญ ดิฉันไม่ร็หรอกนะว่ามันเป็นเงินเท่าไร ถ้าเป็นแสนก็เกินไป แต่ถ้าไม่กี่หมื่นก็ถือว่า แม่เขาเอาไปทำบุญ

คุณนะออกไปหางานพิเศษทำเถอะ ถ้าพ่อแม่เงินไม่พออย่างงั้นนะ ไม่สงสาน ท่านบ้างเลยหรอ

รู้ไมอย่างหนึ่งจริงแท้แน่จริที่ดิฉันเห็นมา มนุษย์ทุกคนที่มีชีวิตที่ดี ไม่เคยเห็นเขาเถียงหรือ แม้แต่ด่าพ่อแม่

ไปว่าเขาทำไมละครับ เขาสมารถเก็บเงินค่าเทอมเองได้ ก็ควรยกย่องเขานะครับ ค่าเทอมอย่างต่ำๆก็ 8000 เเล้ว ของราชพัฎนะครับ วิทลัยอื่น เป็นหมื่น เเละที่คุนอยู่เมืองนอกนั้น เเสดงว่าคุณเป็นผู้ดี มีอันจะกินพอสมควร ลองคิดถึง ขนาดเงินเดือนพ่อ ไม่พอค่าเทอมสิครับ ฐานะน้องเขาค่อนข้างเเย่นะ ส่วนไอ้เรื่องทำงานพวกร้าน KFC อะไรนะ ถ้าไม่ได้อยู่ในเมือง ก็ต้องเช่าหออยู่ เพื่อ ทำงาน ค่าใช้จ่ายหนักเข้าไปอีก จะทำงานได้ก็ต้องอาสัยช่วงปิดเทอม 2 เดือนกว่า ถ้าทำงานหาเงินช่วงนั้นมาได้ เเล้วหมดก้ไม่มีเเล้วละ เเละอีกอย่างน้องเขาไม่ได้ ด่าเเม่เลยนะ อ่านดีๆๆ มีเเต่คุนนั่นเเหละไปด่าน้องเขา
...... ส่วนเเม่เขาก็คงไม่ได้ตั้งใจหรอก ไม่มีใครรู้ว่าให้ยืมเเล้วจะไม่ได้คืน
ที่ผมพูดได้ก็เพราะว่า ผมเรียนมหาลัยอยู่ ผมรู้ว่า เงินค่าเทอมสำหรับคนไม่มีจะกินอะ มันอยากเย็นมากเเค่ไหน เพื่อนผมนี่ วันนึงเอามาเเต่ค่ารถ ตังไม่มีซื้อข้าวกิน บ้านอยู่นอกเมือง
..... ส่วนเรื่อง กยศ หนะอย่าไปกลัวเป็นหนี้ กู้ไปเถอะ ผมยังจะกู้เลย

 

ลองอ่านดีๆ ที่เขาพูด ดิฉันยังตกใจ ที่ เขาต้องให้แม่เอาเงินมาจึงจะให้อภัย ลูกอะไรมีสิทธิ์มาสั่งแม่ด้วย ดิฉันไม่รู้หรอกนะคะ คนที่รำบาก ตกอับ ไม่มีเงินส่วนใหญ่ก็มาจากกรรม ด่าพ่อแม่...... แม่เลยกลายเป็นเจ้ากรรมนาย เวร เอาเงินไปให้เพื่อน พ่อนี้ก็แสดงตัวไม่ให้เกียรติภรรยา แต่โอ๋ ลูก ไปโกรธ เมีย ด่าเมียให้ลูกยิ่งไม่เคารพแม่

 

คุณคงสำเร็จแล้วในทุกๆด้าน ทั้งทางโลกและทางธรรม ขออนุโมทนาบุญค่ะ
แต่คนที่ประสบความสำเร็จแบบคุณก็อย่าลืมว่ายังมีมนุษย์ปุถุชน คนธรรมดา
มีอยู่ในโลกของความเป็นจริงนะค่ะ

แรงไปค่ะ

เราเคยผ่านช่วงนั้นมาแล้วค่ะเจ้าของกระทู้ ตอนนั้นเรามีทั้งอารมณ์ โกรธ โมโห ไม่มีเหตุผลนึกถึงแต่ปัญหาที่จะเกิดขึ้นกับตัวเอง ทำอย่างที่คุณ Saber บอกนั้นละค่ะ เพราะคำตอบของเขาคือความจริงที่สุด และปัญหาอะไรที่แก้ไม่ได้ ก้อย่าไปจมอยู่กับมัน พยายามกลบเกลื่อนแล้วก็เริ่มคุยกับแม่ให้เหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะท่านรู้สึกผิดมากๆ อยู่แล้วจ๊ะ ไม่มีใครรู้หรอกว่า จะไม่ได้คืน แม่ก็คลาดการณ์ข้างหน้าไม่ได้ ผิดแล้วก้ผิดไป เริ่มต้นกันได้ตลอด พ่อ-แม่มีอยู่คนเดียวในโลก หาใครแทนไม่ได้ ไม่ได้จิงๆค่ะ ^__^ ร้อยพ่อพันแม่มันก้ไม่ใช่พ่อแม่เรา ยิ้มมมมมมม ค่ะ !!!! สู้ๆๆ


catt14 catt14 catt14 catt14

 

ไปกราบขอขมา ทั้งพ่อและแม่ และร่วมกันหาทางออกซะ กรรมเก่าก็ตามมา กรรมใหม่ก็จะสร้างอีก ไม่จบสิ้น เป็นกงกรรม กงเกวียนไม่มีสิ้นสุด จะหยุดได้ต้องไม่เริ่ม ขออารธนาบารมีหลวงปู่ดู่ ครอบวิมาน ปรับภพภูมิ ให้ เทพเจ้าผู้ปกปักรักษา สรรพสิ่ง เจ้ากรรมนายเวร และเจ้าของกระทู้ จงมีภพภูมิที่สูงขึ้น พ้นจากทุกข็ภัยทั้งสิ้นเทอญ พุทธัง อนันตัง ธรรมะจักวาลัง สังฆะนิพพานัง นะ ปัจจะโยโหตุ

 

"ชอบข้อความนี้ค่ะ"

ปัญหาเรื่องเงินๆ ทองๆ ต้องใช้เวลาค่ะ
ต้องปรับใจหันหน้ามายอมรับความจริง เพราะถ้าได้กลับมาอยู่ด้วยกันอีก ถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ยอมรับอย่างเต็มใจ เวลาทะเลาะกันก็จะกลับไปขุดคุ้ยเรื่องเดิมมาทะเลาะกันอีก

ต้องยอมรับอย่างหมดใจ แบบไม่ค้างคาใจ อันนี้ก็ประสบมาแล้ว เวลาพ่อโมโหมาก็จะขุดเรื่องเก่ามาพูดซ้ำไปซ้ำมา 55+ มันเป็นเช่นนี้เอง
catt14

 

เรื่องเงินสำคัญมากที่สุดของชีวิตแต่ไม่ทั้งหมดของชีวิตหากยังใช้ชีวิตของฆาราวาสอยู่

 

ใจเย็นๆกันนะคะ คุณuchessFidette คงไม่มีเจตนาจะไปว่าน้องเจ้าของกระทู้ หรอกค่ะ


เพียงแต่เธอแสดงความคิดเห็นตามแบบของเธอเท่านั้นเอง น้องจขกท เขาก็สำนึกผิดแล้วในสิ่งที่คิด


รึทำไม่ดีต่อคุณแม่ไป ซึ่งก็นับว่าดีมากแล้ว ที่น้องเขาเข้าถามในเว็บนี้ก็เพราะต้องการคำแนะนำ



เพราะงั้นเราต้องมาช่วยให้กำลังใจน้องเขาให้ผ่านเรื่องนี้ไปได้ดีกว่าค่ะ




ส่วนเรื่องการแสดงความคิดเห็นนั้น ก็แล้วแต่ละบุคคลค่ะ ถ้ารู้สึกไม่พอใจก็ควรปล่อยวางค่ะ ( ไม่

ต้องกดอนุโมทนา หรือแค่กดไม่เห็นด้วยก็พอ ) (อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของดิฉัน)



คุณDuchessFidette คงไม่มีเจตนาจริงๆ เพราะดิฉันเคยได้ติดตามอ่านเม้นท์ของเธอ หรือได้

รับคำแนะนำจากเธอบ้างก็บ่อยไป เธออาจจะแสดงความคิดเห็นของเธออย่างตรงไปตรงมาจนหลายๆ

ท่านอาจจะอ่านแล้วไม่ถูกจริต ก็อย่านำมาใส่ใจเลยค่ะ ใครๆก็ร่วมแสดงความคิดเห็นได้

 

น่ารักอ๊ะค่ะ

Like 100+

 

สวรรค์เบื้องบน ลิขิตชีวิตนี้ให้เป็นเช่นนั้่น ถ้าชีวิตไม่มีอุปสรรค ราบรื่น มีแต่ความสุข ไม่มีทุกข์ ไม่มีปัญหา กฏแห่งกรรมก็คงไม่มีจริง

ไม่มีใครหรอก.....ต่อให้รวยล้นฟ้า ก็มีปัญหาชีวิตทุกคน ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอก คุณแม่ของคุณเอาเงินไปให้เพื่อนยืมแล้วไม่มีเงินค่าทอม ให้คุณ

ก็ยังดี ที่คุณ และคุณพ่อคุณแม่ของคุณ ไม่มีเงิน แต่ก็ไม่เจ็บป่วย สุขภาพพลานามัยดี

บางคนมีเงิน แต่ไม่มีทางรักษา จะต้องกลุ้มใจยิ่งกว่า

ไม่มีเงิน ก็ไปกู้ กยศ. ก็ได้ ไม่เกิน 2 ปี ไม่ต้องเสียดอกเบี้ย