เรียนสอบสมาธิ

ผมสวดมนต์นั่งสมาธิบ้างครับ วันนี้ขณะทำสมาธิ
1. มีแวบนึงที่เห็นเหมือนตัวเอง โดนมัดตรึงไว้กับไม้แล้วมีคนเอาหินปามาใส่ที่ตัว อารมรณ์ตอนนั้นร้องไห้ด้วยครับ มันเจ็บมาก แต่ก็ท่องพุทโธ จนหายกลับมาเป็นปกติครับ เหตุการณที่เกิดขึ้นเป็นอะไรครับ
2.แล้วการที่เราทำสมาธิ พุธโธไปเรื่อยๆ เมื่อมีอาการปวดเราก็จับว่าปวด แค่นั้นหรอครับ ผมอ่านแล้วก็ฟังการทำสมาธิแต่ผมก็ยังไม่เข้าใจว่า สุดท้ายของการนั่งสมาธิแค่ต้องการความสงบเพียงอย่างเดียวหรืออะไรครับ ช่วยตอบด้วยนะครับ

 

๑ ช่างมัน ไม่รู้จะเก็บมาคิดทำไม
๒ เวลาปวดก็รู้ว่าปวด มันมีหลายแบบ ถ้าแบบเริ่มต้นปวดมากๆก็พิจารณาซะหน่อย
เออ.. อะไรมันปวด ร่างกายขันธ์๕ ใช่มั้ย เราอยากให้มันปวดมั้ยละ
ไม่หรอก เราไม่อยากให้มันปวด แล้วมันตามใจเรามั้ย ก็ไม่ตามใจ มันปวดของมัน
ร่างกายขันธ์๕ เต็มไปด้วยความทุกข์ มันไม่ใช่ของเราจริงๆ
อีกสักพักมันก็หายปวด มันหายของมันเองอีก... เออ.. ไอ้ร่างกายแบบนี้
ถ้าเราไปยึดว่ามันเป็นเรา เป็นของเรา ต้องเป็นไปตามใจเรา.. ใครมันโง่ละ
พิจารณาแล้วมันไม่ใช่เรานี่หว่า มันปวดก็ปวดไป ถ้าใจไปเกาะขันธ์๕ มันก็ต้องมานั่งปวดอย่างนี้อีกตลอดไป
เราช่างมันดีกว่า ไม่สนใจมันดีกว่า อยากปวดก็ปวดไป จับลมหายใจเข้าออกพุทโธต่อไป

หรือจะไม่สนใจมันตั้งแต่ต้นเลยก็ได้ ยังไม่ต้องพิจารณา ปวดก็ปวดไป
จิตจับอยู่อารมณ์กรรมฐานที่เราภาวนาไว้ตามเดิม

 

ขอบคุณครับ