เรื่อง "นินทา"

"นินทา" หมายถึง ..

การกล่าวร้าย ให้ร้ายลับหลัง เพื่อให้เกิดความเสียหายกับผู้อื่น
ให้ได้รับความอับอาย เสื่อมเสีย เสียชื่อ เสียเกรียติ เสื่อมความเคารพนับถือ
แม้บางเรื่องจะเป็นจริง แต่เป็นเรื่องที่ทำให้เกิดความเสียหาย ก็ไม่ควรนำไปเล่าต่อผู้อื่น ..

"นินทา" นั้นไม่มีโทษแก่ "ผู้ถูกนินทา" เลย

ถ้า "ผู้ถูกนินทา" ไม่รับคือไม่ตอบ เช่นเดียวกับผู้ถูกด่าไม่ด่าตอบ
ผู้ถูกขู่ไม่ขู่ตอบ ผู้ถูกชวนวิวาทไม่วิวาทตอบ ..

"ผู้นินทา" คือผู้ทำกรรม ซึ่งเป็นกรรมไม่ดี

ไม่ว่า "ผู้ถูกนินทา" จะรับหรือไม่รับก็ตาม
"ผู้นินทา" ย่อมได้รับผลไม่ดี แห่งกรรมไม่ดี อย่างแน่นอน

เปรียบได้กับ ..

มีคนยื่นสิ่งสกปรก เน่าเหม็นให้เรา ถ้าเราไม่รับ
"มือเราจิตเรา" ก็ไม่เปื้อน ไม่สกปรก ไม่เดือดร้อน

แต่ "มือเขาจิตเขา" ก็เปื้อน ก็สกปรกเน่าเหม็นเอง ..

 

ขอบคุณสำหรับความรู้ครับ

 

ผู้รอบคอบในการเชื่อ ก็คือรอบคอบในการฟัง เมื่อเป็นผู้รอบคอบในการเชื่อ ก็ย่อมเป็นผู้รอบคอบในการพูดด้วยเป็นธรรมดา การนินทาว่าร้ายที่เต็มไปทุกแห่งทั่วโลกก็ว่าได้ มิได้เกิดแต่เหตุใดอื่น แต่เกิดจากความเชื่อและนอกจากความเชื่อ ก็คือความอิจฉาริษยา

ที่ทรงมีพระพุทธภาษิตว่า “ความริษยาเป็นเหตุให้โลกฉิบหาย” จะกล่าวว่าการนินทาว่าร้าย เป็นเหตุให้โลกฉิบหาย ก็น่าจะไม่ผิด น่าจะเหมือนกันกับที่ทรงมีพระพุทธภาษิตว่า “ความริษยาเป็นเหตุให้โลกฉิบหาย”

เพราะการนินทาว่าร้ายจะไม่เกิด แม้ไม่มีความริษยาเป็นเหตุ เมื่อได้ฟังการนินทาว่าร้าย ก็ไม่ควรลืมพระพุทธภาษิตที่ว่า “ความริษยาเป็นเหตุให้โลกฉิบหาย”

ได้ยินเสียงนินทาว่าร้าย ไม่ว่าจะจากผู้ใดก็ตาม ให้นึกถึงพระพุทธภาษิตทันทีที่ว่า “ความริษยาเป็นเหตุให้โลกฉิบหาย” อย่ายอมเข้าร่วมในการนินทาว่าร้าย หรือในความริษยา แม้เพียงด้วยการเชื่อ โดยมิได้บอกกล่าวเล่าขานต่อไปก็ตาม

แต่ถ้าเชื่อตามเสียงนินทาว่าร้ายและเป็นการเชื่อด้วยจริงใจ เชื่ออย่างปราศจากความเคลือบแคลงสงสัยในเรื่องที่ได้ยินได้ฟังจากคำบอกเล่าของคนอื่น ซึ่งอาจจะป็นผู้ที่มีความน่าเชื่อถือ น่าไว้ใจ มีความจริงใจ มีความหวังดี ในการนำเรื่องมาบอกกล่าวเล่าให้ฟัง

จงรอบคอบให้อย่างยิ่งในการฟัง ไม่ว่าผู้พูดผู้เล่าจะเป็นใครก็ตาม นึกไว้อย่างหนึ่งว่า การนินทาว่าร้าย ถ้าจริงก็เสียหายแก่ผู้พูดผู้ฟังพอสมควร แต่ถ้าไม่จริง ไม่เพียงแต่ผู้พูดเสียหายเป็นอย่างยิ่ง ผู้ฟังผู้เชื่อก็จะเสียหายมาก

ขอกราบอนุโมทนา สาธุ