อย่างนี้เป็นอาการของตาที่สามรึเปล่าครับ???

สวัสดีครับ เห็นหลายๆท่านคุยกันแล้วก็เกิดความอยากรู้ความสงสัยเกี่ยวกับตัวเองบ้างเหมือนกัน เลยอยากจะขอคำชี้แนะบ้างครับ เผื่อจะเป็นประโยชน์ต่อตัวเอง และคนอื่นๆที่สงสัยเหมือนผม ได้เข้ามาอ่านในนี้ด้วย

ก่อนอื่นเลย ผมเองไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมได้เจอมาเหล่านี้เป็นอาการหรือเป็นปกติของคนที่มีตาที่สามรึเปล่านะครับ(ผมเองก็ไม่กล้าพูดได้เต็มปากหรอกครับว่ามีตาที่สามกับเค้า เพราะผมเองก็ไม่ได้รู้เรื่องนี้ไปมากเท่าไร เพียงแต่ที่อ่านๆจากหลายๆท่านในบอร์ดนี้ แล้วเทียบเคียงกับตัวเองแล้ว ก็ใกล้กัน หรืออาจจะเป็นอัตตาของตัวเองหรือเปล่าก็ไม่แน่ชัด) อนึ่ง เพราะด้วยที่ผมเองนั้น หาความรู้ด้วยตัวเองมาตลอด เวลาเกิดอาการ หรือเรื่องผิดปกติ ก็ไม่กล้าคุยหรือปรึกษากับคนใกล้ตัว ทั้งนี้ทั้งนั้นเพราะว่าอาจจะมองไม่เห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญหรืออาจด้วยเพราะกลัวผู้อื่นดูแคลนก็ตามที แต่สิ่งที่ผมจะเล่าต่อไปนี้เป็นสิ่งที่ผมประสบมาด้วยตัวเองและอยากจะขอคำปรึกษาจากทุกๆท่านในที่นี้ครับ

ขอเล่าละกันนะครับ
ตั้งแต่เด็กแล้ว ผมเองนั้น เวลาหลับตาแล้วเอานิ้วจ่อๆ(จ่อลอยๆ ไม่ใช่ทิ่มนะครับ) ตรงกลางหน้าฝาก ก็จะเริ่มรู้สึกจักกะจี้ บางทีก็ปวดหน่วงๆ ทำบ่อยๆเข้าก็สนุกดี แต่เวลาเอาไปเล่นกับเพื่อนแล้ว เพื่อนก็บอกว่า ไม่รู้สึกอะไรเลย(เราแหย่หน้าผากเพื่อน) ไอ้เราก็เถียงเค้าว่า ไม่รู้สึกเลยเหรอ แต่พอให้เพื่อนเราเริ่มแหย่เรา เราก็จะรู้สึกแปลกๆทุกครั้ง บางทีก็จะเล่นเกมหลับตา แล้วให้เพื่อนแหย่เราเล่นๆ โดยที่เราหลับตา พอเพื่อนเริ่มยื่นนิ้วมา เราก็จะรู้สึกได้เลย โดยไม่ต้องมองที่มือของเพื่อน จนบางทีก็ทักไปว่า "แหย่มาแล้วใช่ม้าาา" เพื่อนก็ถามว่า "เฮ้ย รู้ได้ไง" ไอ้เราก็เก็บเงียบไม่กล้าคุยกับใคร

หลังจากนั้น เมื่อเข้าสู่ช่วงมัธยม จำได้ว่า(เป็นประสบการณ์ที่แปลกมาก จนลืมไม่ลง) วันหนึ่งขณะที่นอนหลับอยู่ และช่วงเช้าๆ ขณะที่อากาศกำลังดี พร้อมกับเสียงนกร้องนอกหน้าต่าง ตอนนั้นผมต้องตื่นไปโรงเรียน แต่ด้วยความที่กำลังปล่อยตัวตามสบาย เลยของีบหน่อยละกัน(--") แต่เมื่อนอนไปๆมาๆก็เคลิ้มนิ่งได้ที่ ทันใดนั้นก็ปรากฏว่า ได้ยินเสียงนกร้องถี่ขึ้นเรื่อยๆ จนฟังไม่เป็นเสียงนก และในหัวสมองก็เหมือนจะเดือดปุด วี้ดด เป็นกาน้ำร้อนตลอดเวลา ผมตกใจมาก และอธิบายสิ่งที่กำลังเกิดไม่ถูก ร่างกายไม่ตอบสนอง พยายามตื่นก็ตื่นไม่ได้ ผมจึงสงบสติอารมณ์เสียใหม่ แล้วพยายามลืมตาขึ้น แต่ก็ลืมตาไม่ได้ ทนไปได้สักพักจึงพยายามลืมตาอีกครั้ง แต่แล้วก็มีภาพพุ่งเข้ามาผ่านตาของผม(ไม่แน่ใจว่าตอนนั้นลืมตาได้รึยัง แต่ภาพที่ได้นั้นจัดเจนมาก เหมือนเห็นกับตาปกติ ทั้งที่ความรุ้สึกมันเหมือนกับว่าไม่ได้ดูด้วยสองตาเรา?) สิ่งที่ผมเห็นนั้น คือ ผมมองทะลุออกไปนอกกำแพงห้องนอน(กำแพงคอนกรีต) แล้วก็เห็นผู้คนใส่ชุดขาวเดินไปทางเดียวกันหลายคนมาก เห็นแม้กระทั่งรายละเอียด คือ ความเหี่ยวของหนัง สีผิว วัยของแต่ละคนที่เดินผ่านไป ผมตกใจมาก และไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยสงบสติอีกครั้ง แล้วมาเริ่มใหม่ ค่อยๆปรับการหายใจ และก็ค่อยผ่อนคลายตัวเองอีกครั้ง เมื่อทุกอย่างเริ่มนิ่งแล้ว ผมก็ลืมตาตื่นด้วยอาการผวาเล็กๆ(ไม่เคยเจอมาก่อน) แล้วก็วิ่งไปหาแม่ เล่าให้แม่ฟัง แม่ผมก็ตอบผมว่า เนี้ยะแหล่ะเป็นเด็กดื้อ เลยมาเจออย่างนี้ (แม่ตอบได้เท่มากเลย)(--')

หลังจากวันนั้น ผมก็จะมีอาการแบบนี้เป็นพักๆ และภาพที่เห็นก็จะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ บางทีก็เห็นเป็นมือ(มืออะไรก็ไม่รู้ เล็บยาวมาก) คนมาเขียนตัวหนังสือประหลาดๆให้ดู บางทีก็เห็นเป็นเหตุการณ์ต่างๆนา จนบางครั้งผมเองก็เหมือนว่าจะควบคุมให้เห็นเมื่อไรก็ได้ (ทุกครั้งที่มองเห็น จะรู้สึกว่าเสียพลังไปมาก บางทีเหงื่อไหลเตียงแฉะไปเลยก็มี) เลยพยายามข่มไว้ ไม่ให้เห็นอีก

อีกกรณีหนึ่งคือ บางทีเวลาผมหลับตา ก็ชอบทำสมาธิให้ใจเราสงบ แต่ทำไปทำมาก็ชอบไปกระตุ้นที่กลางหน้าผาก บางทีก็ปวดหน่วงๆแต่ผมก็ยังทนทำไปเรื่อยๆ พอนิ่งแล้ว สักพักก็เข้านอน แต่พอนอนไปสักพัก ก็ตื่นขึ้นมา เห็นเตียงเห็นข้าวของภายในห้อง(ทั้งๆที่หลับตาไปแล้ว?) เลยคิดว่า เราคงคิดไปเองหรือเปล่าหรืออาจเป็นภาพติดตาก่อนนอน(แต่มันก็เหมือนภาพที่ตาเห็น) เลยทดสอบด้วยการยกมือโบกไปมา อ้าว นี่มือเรานี่หว่า เฮ้ย แปลกๆละ ก็เลยทดสอบอีก อย่างเช่นลุกเดินไปมา จัดผ้าห่ม โยนของลงเตียง แล้วก็หาของ ก็ทำได้ปกติ ทั้งๆที่หลับตา (คือผมพยายามเอานิ้วจิ้มตาตัวเองตลอด ก็จิ้มโดนแต่หนังตา แล้วที่เราเห็นอย่างงี้นี้มันอะไรหว่า) บางทีก็เห็นเงาทึมๆ สีม่วงๆ ลักษณะเป็นก้อนเคลื่อนที่ไปมา (แต่จิตเราเหมือนจะฟ้องว่านั่นคือใครสักคน และเค้ามายืนดูเรานะ) บางทีก็เห็นตัวเองมีไอ มีแสงเรื่อๆ สีม่วง สีเขียวลอยออกมา(ออร่า?) ยิ่งนับวันยิ่งสับสน เพราะไม่รู้จะไปถามหรืออธิบายกับใคร ยิ่งนับวัน ยิ่งรู้สึกวุ่นวายและแปลกกับตัวเองมากขึ้น อย่างเช่น นอนๆอยู่ มีเงาทึมๆมานอนเบียดด้วย(เบียดเลยนะครับรู้สึกได้เหมือนคนเบียดจริงๆเลย) มีคนใส่ชุดประหลาดแปลกๆ มายืนมองเรา(ชุดเหมือนมาจากโลกแฟนตาซีโบราณที่ไหนสักที่) บางทีก็ได้ยินเสียงคนคุยกัน เสียงคนตะโกนแว้บเข้ามาผ่านหัวเรา (เหมือนเราไปบังเอิญไปฟังเค้าคุยกันมากกว่า)

เคยฝากน้องที่รู้จักไปถามอาจารย์ทางจิตท่านนึง น้องก็กลับมาเล่าให้ฟังว่าผมมีตาที่สาม เลยอยากขยายความรู้ให้มากขึ้นหน่อย ด้วยปรมาจารย์กูเกิล เลยมาเจอตรงนี้เข้า และพบกับผู้คนที่คล้ายๆกัน

มาถึงเลยอยากถามว่า ที่ผมได้เล่าไปนั้น มันคืออะไรครับ การที่ได้เห็นภาพต่างๆนา มันหมายถึงนัย หรืออะไรหรือเปล่าครับ (อย่างเช่นเจ้ากรรมนายเวรมา ต้องไปทำบุญ เหมือนที่เค้าดูกรรมกัน) และถ้าผมมีตาที่สามจริง จะพัฒนาตรงนี้ให้เกิดประโยชน์ได้ไหมครับ(ไม่อยากให้โอกาสตรงนี้เสียเปล่า อาจจะได้ช่วยเหลือคนอื่นๆที่ประสบปัญหาแบบผมบ้าง) และมีแนวทางพัฒนาให้แน่นอนขึ้นไปกว่านี้ไหมครับ (เพราะลำพังรู้แต่วิธีหยุดไม่ให้เห็น ข่มๆเอา วิธีที่ทำให้เห็นนั้นยังไม่รู้เลย จู่นึกจะเห็นก็เห็น) อีกอย่างผมเองก็ไม่กล้าฟันธงให้ตัวเองมากนัก ว่ามีตาจริงรึเปล่า หรือเป็นภาพมโนสำนึกเอาเอง อยากให้อาจารย์ และผู้รู้หลายๆท่าน ช่วยรับผมไว้พิจารณาด้วยนะครับ

ขอบคุณที่ช่วยเหลือครับ

 

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมาแล้วในโลกมนุษย์ ซึ่งผู้ที่ได้เกิดมานั้น ล้วนแล้วก็โตเป็นผู้มีอัจฉริยะและพาทุกคนไปสู่นิพพานก็เยอะอยู่ อย่างเช่น คุณซุปเปอร์ริชชี่ เป็นต้น

เรื่องแบบนี้ตอบไม่ได้ครับ ผมตอบไม่ถูก แต่ผมอยากให้คุณรับรู้ว่า อย่าไปสนใจเลย ใช้หลักธรรมเข้าจะดีกว่า ต่อไปก็จะเจอเหตุที่ฝันและรู้สึกได้เอง

 

ชิชะอหังการ์

 

สวัสดีอีกครั้งครับ

ขอบคุณทุกๆท่านที่สละเวลาเข้าตอบนะครับ
ตอนนี้ผมได้ลองอ่านๆจากกระทู้เก่าๆบ้าง ศึกษาจากการตอบของแต่ละท่าน แล้วมานั่งคิดวิิเคราะห์ดู ก็รู้สึกว่า ทางออกที่ควรทำต่อไป ก็คือการนั่งสมาธิต่อไปเรื่อยๆ แล้วคำตอบน่าจะมาหาเอง การที่ผมจู่ๆก็เข้ามาถามเช่นนี้ เหมือนจะเป็นการรวบรัดขั้นตอนเกินไป แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ความสงสัยเหล่านี้มันก่อขึ้นมาจากสิ่งที่ได้พบเจอ บวกเข้ากับนิสัยที่อยากรู้แล้วต้องได้คำตอบ และการนั่งสมาธิที่ไม่คงเส้นคงวาของผม เลยทำให้เกิดจุดๆนี้ขึ้นมา

ขอบคุณทุกๆท่านที่ชี้ทางสว่างและแฝงคำตอบไว้ในกระทู้ต่างๆครับ
และท่านใดจะเพิ่มเติมจากตรงนี้ ก็ขอขอบคุณที่สละเวลาครับ

ขอบคุณครับ

 

ถ้าคุณอยากรู้ว่าคืออะไร...ลองเดินจงกรมดูซิ.....เดินแล้วถ้ามีอะไรแว๊บเข้ามาในหัวคุณน่ะละคือคำตอบที่คุณอยากรู้...แต่ต้องไม่ใช่การคิดเองน่ะ..คำตอบมันจะฝั่งในหัวคุณ...
ลองทำดู........แล้วจะรู้เอง......คนอื่นตอบให้ไม่ได้หรอก...
...............................................................โชคดี.........

 

คุณทำอะไรในอดีต อะ่ะ ช่วยบอกได้ไหมเพ่งกสิณไปไฟหรอ ถึงได้ทิพยจักษุญาณ .... อันเดียวกันป่ะ

 

รู้ได้ด้วยตนเอง

 

ในอดีตหมายถึงตอนเป็นเด็กรึเปล่าครับ?
เรื่องอาการหน่วงตรงกลางหน้าผากนั้น มันเป็นมาตั้งแต่เด็กแล้วครับ ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันมาจากอะไร แต่ถ้าเรื่องเพ่งไฟก็เคยทำไปบ้าง(ไม่รู้ว่าจะใช่ที่เค้าเรียกเพ่งกษิณรึเปล่านะครับ) เพราะว่าตอนเด็กคุณพ่อผมชอบพาผมไปวัด แล้วถ้าวัดติดกับสุสาน และเค้ากำลังทำพิธีเผาศพ พ่อผมก็จะพาผมเข้าไป ดูศพ ดูการเผาศพตามเชิงตะกอน จนจบกระบวนการเลยครับ(พ่อผมชอบศึกษาเรื่องเซ็น กับอ่านหนังสือจากท่านพุทธทาส เลยน่าจะถือโอกาสเอาลูกดูงาน --') เวลาเค้าเผาไฟ ผมก็ชอบจ้องไปที่ไฟเวลาที่ไม่มีอะไรทำ บางทีเล่นพลุกับพี่ เล่นเสร็จเทียนเหลือ ก็เอามาจุดเล่น นั่งจ้องมันอยู่อย่างนั้น(แก้เซ็ง + อยากเห็นองกระกอบของเปลวเทียนที่เป็นสีๆ) พอจ้องนานๆ ก็เลิกไป เพราะกลัวตาจะเสียครับ

ส่วนเรื่องสมาธินี่ ตอนเด็กเคยนั่ง แล้วก็คิดไปเรื่อยมาเรามาจากไหน มาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร ร่างกายนี้ของใคร เรามายืมเค้าใช้หรือ? พอคิดลึกมากๆเข้า จู่ๆทุกอย่างก็นิ่ง เย็น คล้ายๆกับสภาวะ ที่เราไม่ต้องการคำตอบครับ มันเป็นอารมณ์ที่พูดไม่ถูกทีเดียว เหมือนเราอยู่นอกอวกาศ แล้วปล่อยทุกอย่างมันไหลไปเรื่อยๆ เป็นอย่างนี้อยู่สักพัก ก็กลับเข้ามาสู่ร่างกายตัวเองใหม่ บางทีนั่งไปก็เห็นแสงวูบวาบ แว้บซ้ายแว้บขวา บางทีมากๆเข้า ก็เลิกกลางคันไปเลยก็มี

หลังๆมา ผมก็ไม่ค่อยได้เข้าสมาธิแล้วครับ เพราะสนุกกับกิจกรรมประจำวันพอสมควร กลับบ้านมาก็กินข้าว อาบน้ำ นอนหลับ ไปเรื่อยๆ หากมีโอกาสเมื่อไรก็จะเข้าสมาธิเป็นบ้างครั้งคราวครับ ยิ่งตอนหลังๆนี้เข้าสมาธิแล้ว จิตใจวอกแวกมาก นิ่งบ้างไม่นิ่งบ้าง แต่อาการหน่วงตรงกลางหน้าผากก็ยังมีมาเรื่อยๆ แล้วก็เห็นนู้นเห็นนี่บ้าง ทำให้สมาธิวอกแวกพอสมควร จากนี้ไปคงต้องพึ่งเวลาและความตั้งใจล่ะครับ อยากเข้าถึงความรู้สึกนิ่งๆ แบบที่เคยได้ในสมัยเด็กครับ

 

อาการหน่วงที่คิวสาก็เป็นค่ะ เวลาเรานั้งสมาธิ เหมือนมีรอยขีดยาวลงกลางหน้าพากจนถึงระหว่างคิ้ว แต่ของสามันเหมือนจะลืมขึ้นหรือแยกออก..แต่ถ้าอาการแบบคุณสาคิดว่าสภาวะจิตออกจากร่าง ( เดาค่ะ) แบบที่รู้ๆกัน เจริญศิลภาวนา สมาธิ คือทางแก้ที่ดีที่สุด เพราะใช่ว่าตัวคุณนั้นเป็น...อีกหลายคนที่เป็น สบายๆค่ะ อย่าเคลียด T.T เพราะตัวสาเองก็พยามอยู่เหมือนกัน

 

เป็นอาการทางจิต
อย่าไปนั่งสมาธิ ถ้าไม่มีครูบาอาจารย์
จิตคุณสมาธิรวมเร็ว และมีอาการจิตหลอน หรือ กิเลศลวง
ทางที่ดีปรึกษากับพระสายวัดป่า เช่นอาจารย์มหาบัว
ถ้าท่านเมตตา ท่านจะบอกวิธีแก้
แต่อย่าไปหมกมุ่นกับมันเดี๋ยวเพี้ยนก่อนพบพระป่า

 

กสิณไฟสินะ หึหึ

 

ตอนนี้มีอาการตึงตรงร่องที่หน้าผาก ต้องใช้มือนวดๆที่หน้าผาก จะทำให่รู้สึกดีขึ้น

สงสัยจะเป็นไซนัส

 

อาการแบบนี้คือ ดวงตาที่3 กำลังถูกเปิดออก ให้คุณนั่งสมาธิกำหนดจิต กลางหน้าผากที่คุณตึงๆ อยู่นั้นแหละครับ แต่อย่าให้เป็นการเพ่งมากจนเกิดอาการเครียด ภาวนา นะมะพะทะ ไปเรื่อยๆ มันจะยิ่งหน่วงขึ้น บางครั้งจะเต้นตุบๆ บางครั้งจะหมุนวน จิ๊ดๆตรงตำแหน่งของดวงตาที่สาม เป็นเรื่องธรรมดา ของคนที่จะมี ตาทิพย์หูทิพย์ พอเวลาที่กำลังจะเปิดเต็มที่ จะเหมือนหน้าผากโดนอะไรมาเฉาะ และจะมีแสงพุ่งเข้าพุ่งออก ไม่ต้องกลัว เดี่ยวจะมีครูบาอาจารย์ ทางทิพย์หรือเทพเทวดาท่านจะมาโปรดคุณต่อไป

 

อาจารย์คะ ตอนนี้หนูก็ใช่นะมะพะทะ จะภะกะสะอยู่คะ คือความรู้สึกตอนนี้คือมันตึงมากคะ บางทีหัวหนูหนักมากเหมือนจะกำลังระเบิด แต่ก็ต้องถอนคะกลัวคะ มาใช้พุทโธอยู่ที่ลมหายใจก็พอคะ

 

ชี้ทาง

อาการแบบนี้คือ ดวงตาที่3 กำลังถูกเปิดออก ให้คุณนั่งสมาธิกำหนดจิต กลางหน้าผากที่คุณตึงๆ อยู่นั้นแหละครับ แต่อย่าให้เป็นการเพ่งมากจนเกิดอาการเครียด ภาวนา นะมะพะทะ ไปเรื่อยๆ มันจะยิ่งหน่วงขึ้น บางครั้งจะเต้นตุบๆ บางครั้งจะหมุนวน จิ๊ดๆตรงตำแหน่งของดวงตาที่สาม เป็นเรื่องธรรมดา ของคนที่จะมี ตาทิพย์หูทิพย์ พอเวลาที่กำลังจะเปิดเต็มที่ จะเหมือนหน้าผากโดนอะไรมาเฉาะ และจะมีแสงพุ่งเข้าพุ่งออก ไม่ต้องกลัว เดี่ยวจะมีครูบาอาจารย์ ทางทิพย์หรือเทพเทวดาท่านจะมาโปรดคุณต่อไป

 

ผมไม่ต้องมีตาที่สามก็ทำได้ครับ เพราะเวลามือคนอื่นเข้ามาใกล้หน้าผาก แสงที่ผ่านหนังตามันจะมีการเปลี่ยนค่าไป ทำให้เรารู้ว่ามีอะไรเข้ามาจ่อ ไม่แปลกครับ เพราะเปลือกหนังตาเราไม่ได้กั้นแสงได้สนิท 100%

 

ในมุมมองที่ว่า จขกท ไม่ได้โกหก แต่รู้สึกอะไรแบบนั้นจริงๆ

....................................................................................



ตัวผมเอง ก็เห็นอะไรแปลกๆ เห็นด้วยตาเนื้อ ลืมตาโพลงๆ นี่แหละ
เป็นมานานมากแล้ว และก็หาคำตอบไปทั่วเหมือนกัน ......

สุดท้าย ก็ไม่ไปสนใจมันแล้ว เพราะ ทำให้เกิดทุกข์เปล่าๆ



จะบอกว่า อะไรแบบนี้เนี่ย ถ้ามันทำให้เกิดทุกข์ ก็อย่าไปใส่ใจกับมัน
คืออย่าไปเพิ่มอาการของมัน ( เพิ่มความสามารถ) เพราะ ยิ่งเพิ่ม ยิ่งเป็นทุกข์



ใช้ชีวิตให้ปรกติ สวดมนต์ นั่งสมาธิ วิป้สนา เพื่อ ให้จิตสงบ ทำบุญทำกุศลไปเรื่อย ที่ละเล็กทีละน้อย



แล้วอะไร อะไรมันจะดีขึ้นเอง




อะไรแบบนั้น ไม่ใช่ทางแห่งการพ้นทุกข์ ตามแนวทางของพระพุทธศาสนา ยิ่งไปบ้ากับมัน ยิ่งเขวออกนอกทางไปไกล พาลจะหลงทางกลับไม่ถูก เสียผู้เสียคน





ด้วยหวังดี.....

 

เป็นกำลังใจให้เจ้าของกระทู้ครับ ให้คุณอยู่ในศีลในธรรมนะครับ สู้ๆ ทุกอย่างจะปรากฏขึ้นเองนะครับ ไม่ขอพูดอะไรมาก ซึ่งทุกคนมีอยู่ในตัวอยู่แล้ว แบบว่าสิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ^__^

 

.
ตาที่ สาม น่าจะเกิดขึ้นด้านหลังดีกว่านะ จะได้มองเห็น 360 องศา

 

สุดยอดเลยคะ